7

7.5

7.6

7

Minste nummer van het album.

Ik krijg op mijn kop dat ik verstek liet gaan

The Doors - Black Train Song (Mystery Train / Away in India / Crossroads kon ik mij niet eens heugen, ik moest hem even opnieuw luisteren. doet geen belletje rinkelen terwijl ik volgens mij de meeste live dingen wel eens gezien heb. ik vind het een erg vervelend nummer eigenlijk omdat hij zolang eentonig doorgaat. helaas een 5.5
Dan het volgende nummer, unhappy girl. Dit vind ik echt een leuk nummer en ik draai het graag.
WoNa gaf al een mooie compacte recensie , die behoeft geen verdere toelichting. Ik ben het daar gewoon mee eens . 8.9
Oh, dan the Ghost song. Deze had ik niet zien aankomen. Een erg vreemd geval en moeilijk te vergelijken met de andere muziek van the Doors omdat we hier over een andere muziek categorie praten. Ik zou het zelf niet in deze meter stoppen, maar ik ben toch blij verrast. (Waarom niet? zoals ik Wongraven niet in de Satyricon meter zou stoppen denk ik, ik weet even niet zo snel een betere vergelijking) . Maar leuk, leuk dat dit album ook mee gaat doen in de strijd. Goed gedaan Simon77 .
Ik weet nog dat ik een tiener was en met een hele andere verwachting deze cd kocht. Geen Doors,maar poëzie met een soort film- muziek. Ik heb hem indertijd nog best veel geluisterd . Nu knikker je zo iets van je harde schijf maar "vroeger", als je 15/16 was en je je geld had besteed aan een cd ? ging je die draaien en draaien! En dat maakt wel dat er iets meer kans wordt geboden . Je moet er wel even voor gaan zitten, je draait het niet voor de gezelligheid maar het als je er eenmaal in zit is dit toch echt wel een mooi album. 8.3 want er staat nog betere poëzie op dit album.

Shaman's blues. Een van de drie goede nummers op the Soft Parade. Het album op zich is niet voortreffelijk, maar de goede nummers zijn ook goed! En daarom een 8.8

Ships w/ Sails, die moet ik vd week even goed luisteren ik ben (gelukkig) niet zo bekend met dat album
You make me real , helaas een minder nummer van dit verder
album 6.8

7,5

Na het overlijden van Jim is 'Waiting For The Sun' in Nederland op single uitgebracht en heeft, als ik me goed herinner ook, in de Top 40 gestaan.

Klopt idd, nummer 17 als hoogste positie zie ik net. Hebben ze die fout in ieder geval recht gezet

You Make Me Real: 7,5

6,9

7.5

7

Heerlijk nummer: 8.5

8

You Make Me Real: 8,5

You Make Me Real: 7,3

Lekker nummer, heerlijke schwung en een Jim Morrison in vorm.

8

8.5

Hoe lang ik The Doors al ken, dat zal met de betreffende nummers in dit spel onthuld gaan worden. Hoe ik echt fan werd, kan met dit nummer. In 1975/76 zat ik in MAVO4 en zat op woensdagmiddag met mijn cassetterecordertje en radio, verbonden door een draadje klaar voor The Doors special bij de Theo Stokkink Show van de KRO. Een uur lang The Doors nummers, waarvan ik er een aantal kende en een aantal voor het eerst hoorde. Daar was You Make Me Real er een van. Alleen daarom al is het nummer speciaal voor me. Ik reken het niet tot mijn absolute favorieten, maar zeker tot de groep uitstekende subtoppers. Het rode Philips c-60 bandje is zoveel gespeeld destijds. Ik kan niet uitsluiten dat ik het nog steeds heb, ergens op zolder, maar betwijfel het eerlijk gezegd.

Wat maakt You Make Me Real zo goed? Dat begint met het lekkere honkytonk geluid van de piano, gevolgd door het ruige geluid van de gitaar. Het drummen op de floortom geeft het geluid iets enorm gejaagds. Jims verruigende stem past hier helemaal bij. De solo van Robbie maakt het helemaal af. Het is allemaal te ruig om een hit te worden, maar klopt dat wel? Misschien heeft de radio het gewoon te weinig gespeeld? Wat werd er in 1970 bijvoorbeeld ook een hit? Whole Lotta Love, Wild and Exciting, Somebody To Love, Are You Ready?, Up Around The Bend, om een paar voorbeelden te geven. Past dit nummer daar niet tussen? You Make Me Real is een echt rock and roll nummer. Luister maar naar die heerlijke licks die gespeeld worden door Robbie Krieger. Daarnaast zorgt de dynamiek er ook nog eens voor dat het nummer prachtig is opgebouwd. De combinatie maakt het een sterk nummer. Ik zou zeggen een hit die om mysterieuze redenen dat niet werd.

You Make Me Real: 8.75

P/S/ Theo Stokkink, lees ik net op Wikipedia, hoopt later dit jaar 80 te worden.

8

Ship W/ Sails: 9.0
You Make Me Real: 9.5

Met een keurige 8- gemiddeld nestelt You Make Me Real zich voorlopig tussen de beide Waiting for the Sun nummers in, net buiten de top 10.

01 | Riders on the Storm (L.A. Woman, 1971) | 9,4672 | 29 stemmers
02 | Break on Through (To the Other Side) (The Doors, 1967) | 9,1714 | 28 stemmers
03 | Strange Days (Strange Days, 1967) | 8,5828 | 29 stemmers
04 | Unhappy Girl (Strange Days, 1967) | 8,2808 | 26 stemmers
05 | Been Down So Long (L.A. Woman, 1971) | 8,2611 | 27 stemmers
06 | Shaman's Blues (The Soft Parade, 1969) | 8,0786 | 21 stemmers
07 | Ghost Song (An American Prayer, 1978) | 7,9929 | 21 stemmers
08 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9600 | 30 stemmers
09 | Twentieth Century Fox (The Doors, 1967) | 7,9217 | 30 stemmers
10 | The Spy (Morrison Hotel, 1970) | 7,9125 | 28 stemmers

11 | Wintertime Love (Waiting for the Sun, 1968) | 7,7731 | 26 stemmers
12 | You Make Me Real (Morrison Hotel, 1970) | 7,7553 | 19 stemmers
13 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
14 | Black Train Song (Mystery Train / Away in India / Crossroads) (Box Set, 1997) | 7,4762 | 21 stemmers
15 | Money (That's What I Want) (Morrison Hotel, 50th Anniversary Edition, 2020) | 6,8976 | 21 stemmers
16 | Ships w/ Sails (Other Voices, 1971) | 6,7778 | 18 stemmers
17 | Easy Ride (The Soft Parade, 1969) | 6,7554 | 28 stemmers
18 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4835 | 26 stemmers
19 | Wandering Musician (Other Voices, 1971) | 6,2087 | 23 stemmers
20 | Verdilac (Full Circle, 1972) | 6,1095 | 21 stemmers

21 | Treetrunk (non-album single 1972, B-kant Get Up and Dance) | 6,0481 | 26 stemmers
22 | Carol (Live in Detroit, 2000) | 5,8023 | 22 stemmers
23 | Hardwood Floor (Full Circle, 1972) | 5,1674 | 23 stemmers

Laten we het paasweekend maar eens goed inluiden met een echte Doors-klassieker. Five to One, de afsluiter van het derde studioalbum Waiting for the Sun uit 1968. Geen politiek nummer volgens Jim Morrison, maar laat Five to One nou ook zo'n beetje de verhouding zijn tussen het aantal Vietnamese en Amerikaanse soldaten in de Vietnamoorlog destijds.
Jim heeft in de tekst van Five to One een interpretatie van een oud kinderversje gestopt. "Now the day is over, night is drawing nigh. Shadows of the evening, steal across the sky". Metallica was dus niet de eerste met Enter Sandman . Five to One bevat daarnaast één van de meest beroemde zinsneden van Jim Morrison 'No one here's get out alive', tevens de titel van zijn door Jerry Hopkins en Danny Sugerman geschreven biografie.




The Doors - Five to One (Waiting for the Sun, 1968)

10

Mijn tweede van vier 10'en, prachtsong! Jim zong deze naar verluidt in nadat hij eerder die dag stevig de hort op was gegaan: twee studiotechnici moesten hem bij de microfoon rechthouden omdat de lizard king zelf te ver heen was om nog op eigen kracht op zijn benen te staan. Eén van hen hoor je aan het begin van het nummer nog mompelen "one more Jim, one more". Toch wel geweldig gezongen desondanks, dus of het echt waar is geloof ik niet helemaal

9

7,5

Uiteraard was ie hier helemaal straalbezopen, dat hoor je er wel aan af. Gelukkig hoeft dat niet te betekenen dat je dan automatisch een slechte zangprestatie moet geven, want ja, het is GEWELDIG gezongen! FENOMENAAL zelfs.

10+

De live versies zijn zelfs nog beter, die krijgen een 11.

6,8

Was hier nooit fan van. Net als het album die ik persoonlijk het minst vind. Hoe Jim hier aftrapt bevalt me al niet.

7,9

Een welgemeende 10, al vond John Densmore het te eenvoudig/eentonig om te drummen.

Ghost Song: 7,8
Shaman's Blues: 7,1
You Make Me Real: 7,6
Five To One: 7,4