Procol Harum:.10,.en niks mimder
Bobby Brown mag met de helft dik tevreden zijn:.5

2

Pat Benatar - 7,3
Procol Harum - 9,1
Bobby Brown - 6,2

Shaky

7

Halfje nostalgie/sympathie-bonus.

6,0

6

Kwestie van smaak inderdaad, maar Bach staat toch, en terecht, een stukje hoger aangeschreven dan dat irritante Latinniemendalletje.
Misschien is mijn 8,5 nét voldoende om het wel te halen?
Bobby Brown = 3,5

Volgens mij waren we niet Bach aan het beoordelen of vind je dit ook automatisch fantastisch?

Wellicht bestaat er ook wel een latinklassieker die Bach samplet.

Ik ben het verder trouwens wel eens met Jordi dat de vergelijking niet helemaal werkt, ik zou eerder benoemen dat iets als Borriquito van Peret hier volgens mij destijds gemiddeld wel hogere cijfers krijgt dan Mi Gente. Daar zou je inderdaad best je vraagtekens bij kunnen zetten maar uiteindelijk is het allemaal smaak...

6

Borriquito van Peret vind ik ook veel leuker dan Mi Gente: inventiever, spontaner en vrolijker.

Procol Harum - A Whiter Shade of Pale : 9

Bobby Brown - Every Little Step : 3,5

4

Ja, feitelijk zijn we wel degelijk Bach aan het beoordelen. En nee, niet fantastisch: dat komt door het arrangement, de uitvoering en de (te gelikte) vocalen, die doen me (bitter) weinig. Maar de melodielijn steekt veel ingenieuzer in elkaar en daardoor kan ik er nog best naar luisteren. Ergo: dat komt door Bachs motief in het liedje, waar dus ook Procol Harum de mosterd vandaan haalde. Dus je bent bij Procol Harum wel degelijk (deels) Bach aan het beoordelen. Over hoe Bach (mathematisch) te werk ging qua compositie, waarom zijn werk zo hoog staat aangeschreven en waarom zo veel mensen 300 jaar na dato zijn werk nog steeds waarderen zijn boeken vol over geschreven. Evenzogoed kan je Bach geen flikker aan vinden. 't Blijft smaak, maar bij de complexe compositieleer van Bach is veel beter te onderbouwen waarom men dat wél goed vindt, dan dat eentonige, strontvervelende boer-daar-ligt-een-kip-in-het-water-keyboardmotiefje van Mi Gente.

Zojuist trouwens ook het origineel van 'Mi Gente' van Willy William geluisterd: die vind ik véél beter, met name vocaal, want daarin hoor je kwaliteit van Willy William als zanger: zonde dat daar niks van over is gebleven in die flutlatinremake. Al blijft dat eindeloos doorzeurende keyboardriedeltje bloedirritant.

6

Mismieter eerste klas, maar deze song vind ik wel goed te doen.

6,3

Oneens. Het is beter te onderbouwen waarom Bach objectief goed zou zijn maar de gemiddelde luisteraar geeft geen flikker om complexiteit. Ikzelf heb alle waardering voor hoe de muziek van Bach in elkaar steekt, want het is allemaal erg ingenieus maar het doet me zeer weinig. Ik denk echter dat het minstens zo goed te onderbouwen is wat men aanspreekt in Mi Gente.

Eens trouwens dat het origineel beter is.

Wat is een mismieter?

Een mispunt, een zakkenwasser, een Bobby Brown.

6,5

6

5,5

Pat Benatar nog een 7

Net geen voldoende voor Bobby Brown, hij blijft voorlopig steken op 5,31. Daarmee staat hij op plek 928.

De song waar we naar gaan luisteren was één van de grootste hits van deze Britse hardrockers.

Dit nummer is een beetje uit een dolletje ontstaan omdat de mannen net het album In Rock gemaakt hadden, maar de record producers geen potentiële singles tussen die songs vonden staan. De mannen van Deep Purple snapten de commotie niet, want ze waren helemaal geen singles band. Nou vooruit, we proberen nog wel snel wat te bedenken. Hele middag riffjes lopen spelen, niet echt tevreden: hup, pub in, zuipen. Die avond gingen ze ladderzat terug naar de studio waar Blackmore zijn gitaar oppakte en Black Night uit zijn mouw schudde.

1168. Deep Purple - Black Night

[1970, #aw13, #hp11]

7,3

8,5

7,5

2,5

8,5

Oja, dat zeker! Die onderbouwing heeft echter niet zoveel stof nodig en valt in dezelfde categorie als waarom er massaal naar SBS6 wordt gekeken, de Telegraaf wordt gelezen, in de MacDonalds wordt gegeten en naar carnavalsmuziek, het TROS Muziekfeest en de PVV wordt geluisterd. Samen te vatten in twee woorden: gemakzuchtige wegwerpproductie.

8,5

Opnieuw oneens. Jammer dat je het (en daarmee mijn muzieksmaak) zo wegzet.

Anyway, gelukkig bewijst het achtergrondverhaal hier dat dit een gemakzuchtige wegwerpproductie was: 4.