Abbath - 6
Star One - 3

De clip is idd wel vrolijk en grappig en deed mij denken aan Forrest Gump meets Doctor Who, maar het is blijkbaar gebaseerd op de film 'Bill and Ted’s Excellent Adventure' die ik tot mijn schande nog nooit heb gezien (en dat terwijl de dvd al zeker 20 jaar in de kast staat). De aanstekelijk enthousiaste zanger (van Crobot) lijkt trouwens als twee druppels op comedian Russell Brand. En wat kan hij zijn muil opentrekken zeg! Ik zie niet alleen zijn adamsappel, maar zelfs zijn appendix zitten.

Maar wat ik me nu vooral afvraag is het volgende: is dit nu werkelijk de allereerste keer dat Arjen en Adje samen spelen? Hebben dé twee iconen in de Nederlandse hardrockgeschiedenis nog nooit eerder hun wegen en degens gekruist op een album? Ik kan het me eigenlijk nauwelijks voorstellen, en ik vergeet vast iets heel belangwekkends, maar ik weet het even niet 1 2 3. Als het zo is, dan is dit natuurlijk al bij voorbaat een legendarisch nummer dat in de canon van de Nederlandse hardrockgeschiedenis moet worden opgenomen.

Des te jammer dat ik het liedje maar zo zo vind. Muzikaal een beetje obligaat allemaal en ik ben beter van vooral Arjen gewend. Zoals een ander nummer, 'Lost Children of the Universe', dat al van het album is vrijgegeven.

Een bescheiden en wat teleurstellende 7.
Ik ga Bill en Ted wel kijken.

Degelijk nummer hoor, maar echt wervend vind ik het niet (en wervelend al helemaal niet).

6,5

Misschien niet het beste nummer van Star One, maar wel weer een degelijk metal-nummer. Voor mij een 8.

6.5

Voor het eerst sinds tijden weer eens enthousiast voor een album van Arjen Lucassen. Lekker nummer met een lekkere groove, maar uiteraard voorspelbaar dat het hier niet aanslaat.

8,5

7

Prima nummer, niets nieuws onder de zon

7,5

Minste van de reeds vrijgegeven songs.
6.5

4

7,5

Haha, geen fan Odi?

Nee zeker niet, maar dat wist jij al lang

Abbath: 6
Star One: 7,5

Ik moet zeggen dat ik aanzienlijk minder erg vond dan ik had verwacht. Sterker nog, ik vond het gewoon een fijn nummer. Het nummer heeft een lekkere deinende jaren '70 rockgroove, het riffwerk doet me wat denken aan de vettigere exemplaren van Dream Theater en de zang van meneer Crobot is ook uitstekend en vooral karaktervol. Vandenberg gooit er ook een heerlijke melodieuze bluesy gitaarsolo uit.

7,5

01/01: Shape of Despair - Dissolution (trebremmit / 17 / 7,61)
03/01: Celeste - Des Torrents De Coups (Don Cappuccino / 14 / 7,66)
05/01: Wiegedood - FN SCAR 16 (EvilDrSmith / 14 / 7,74)
07/01: Pensées Nocturnes - Le Tango du Vieuloniste (AOVV / 12 / 6,65)
09/01: Necrophagous - At Dawn Thee Immolate (AOVV / 12 / 6,52 )
11/01: Meslamtaea - Rad des Tijds (B.Robertson /13 / 7,07 )
13/01: Tersivel - Weeping Iron Tears ( gigage / 10 / 7,28)
15/01: Konvent - Grains (B.Robertson / 12 / 6,37)
17/01: Abbath - Dream Cull (B.Robertson / 10 / 6,78)
19/01: Star One - Revel In Time (ft Adrian Vandenberg) (EvilDrSmith / 13 / 6,69)
21/01: Krallice - Crystalline Exhaustion (Don Cappuccino)

7

7,5

7
Star One nog een 8.

7.5

6

Krallice is een band waarvan je nooit echt weet hoe ze gaan klinken op een aankomende plaat. Voor deze plaat wisselde het grootste gedeelte van de line-up van instrument: bassist Nicholas McMaster speelt gitaar, gitarist Mick Barr speelt bas, en gitarist Colin Marston heeft zich compleet ontfermd over de synths. De band neemt hier weer een afslag qua sound: leek de band steeds meer bondige songs te gaan schrijven, laten ze op de eerste previewtrack van het aankomende album Crystalline Exhaustion (releasedatum: 28 januari) een enorme slow burner horen die me weer wat meer doet denken aan de eerdere meer atmosferische progressieve blackmetalplaten van Krallice (en Go Be Forgotten), maar dan een stuk ruimtelijker.

Ik vind de manier waarop de synth-introductie langzaamaan wordt opgebouwd en de andere instrumenten hun intrede doen echt prachtig gedaan. Erg interessant hoe de marimba wordt gebruikt tijdens de introductie, bijna op een manier zoals je dat bij Kaatayra in december 2021 hoorde. Iedere laag voegt weer wat toe aan de dromerige muur van geluid en laat me echt even wegzweven, zelfs wanneer de drums overschakelen op blastbeats en dubbele bass. Het is een track die echt zijn tijd neemt, maar het rechtvaardigt zijn speelduur volledig voor mij. Wanneer de magistrale climax er is, snap ik compleet waarom de band zo secuur daar naartoe heeft gewerkt. Zeer benieuwd naar deze volledige plaat. Momenteel het mooiste nummer dat ik dit jaar heb gehoord en zelfs een van mijn favorieten van dit gezelschap dat ik toch al vrij hoog had staan.

9,3

7,25

Wel wat uitgerekt. De eerste minuten deden me denken aan Alaska van UK. Het tempo erin was veelbelovend, maar de verwachting werd niet echt ingelost. En het vervormde stemgeluid (als het dat was), klonk steeds hetzelfde en paste er niet echt in. Maar het ongewone van het geheel mag beloond worden.

7

Ja. Adje ging al vrij vlot de wijde wereld in na Vandenberg. En daarna een hele poos niks.
En nu zijn het label mates.

Ah, het zijn tegenwoordig labelmaatjes? Dat zal vast het laaste zetje hebben gegeven. It's about time.
Want onderwijl was Adje natuurlijk ook alweer jaren actief - ik zag hem nog eens als special guest bij Whitesnake het 013-podium opklimmen en dat was al in [even opgezocht] 2004. Dus hij kon/wilde al een hele tijd weer een gitaar vasthouden. Maar dank voor de info!

Ondertussen tweemaal beluisterd, maar moeilijk om een score aan te verbinden. Het doet inderdaad wat denken aan Kaatayra, klinkt ook allemaal erg organisch en sfeervol. De track vloeit mooi, waardoor de lengte allerminst een struikelblok is.

Vooruit dan, maar: een 8!

HIer inmiddels ook twee keer beluisterd: toch weer een half uur van je leven dat je nooit meer terugkrijgt. In dit geval zeker geen straf. Ik stond er wel van te kijken dat dit al het elfde album is van Krallice. Het elfde! Ik heb deze band nooit zo gevolgd, sterker nog: ik zie dat ik er nog helemaal niks van in huis heb, maar ik dacht dat ze pas een albumpie of vier, vijf ver waren. In mijn herinnering heb ik ze in het verleden wel eens geluisterd, maar ik kan er geen zinnig woord over verzinnen.

Dit nummer geeft wel directe aanleiding om toch eens wat aan mijn achterstallig huiswerk te gaan doen. Wat een prachtig, langzaam opgebouwd intro! Als je tenminste het deel tót de diep vervormde shrieks in de achtste minuut als intro beschouwt. Tijdens dat intro kwam idd Kaatayra op de koffie: frappant. In het tweede deel van het nummer krijg ik, vreemd genoeg, meer associaties met Tangerine Dream en Vangelis. Een soort blackened space ambient. Zeker geen veroordeling, meer een constatering, al vind ik het eerste deel toch wat indrukwekkender dan het tweede deel dat iets te veel blijft 'hangen in dezelfde sfeer en niet doorontwikkelt'. Evenzogoed wel een verdomd fraai nummer.

8,2

01/01: Shape of Despair - Dissolution (trebremmit / 17 / 7,61)
03/01: Celeste - Des Torrents De Coups (Don Cappuccino / 14 / 7,66)
05/01: Wiegedood - FN SCAR 16 (EvilDrSmith / 14 / 7,74)
07/01: Pensées Nocturnes - Le Tango du Vieuloniste (AOVV / 12 / 6,65)
09/01: Necrophagous - At Dawn Thee Immolate (AOVV / 12 / 6,52 )
11/01: Meslamtaea - Rad des Tijds (B.Robertson /13 / 7,07 )
13/01: Tersivel - Weeping Iron Tears ( gigage / 10 / 7,28)
15/01: Konvent - Grains (B.Robertson / 12 / 6,37)
17/01: Abbath - Dream Cull (B.Robertson / 10 / 6,78)
19/01: Star One - Revel In Time (ft Adrian Vandenberg) (EvilDrSmith / 14 / 6,79)
21/01: Krallice - Crystalline Exhaustion (Don Cappuccino / 10 / 7,45)
24/01: De Gevreesde Ziekte - Zwartgallig (B.Robertson / / )

Helleruin / De Gevreesde Ziekte - Invincible / Ω (2022) - MusicMeter.nl

Maar weer verder met het topic, dacht ik zo en opnieuw uit een voor mij relatief onbekend vaatje al vind ik die Nederlandse titels wel fascinerend binnen deze metalen stroming, vandaar de toevoeging.

Nakomende punten van Star One nog niet doorberekend.