8

De albumopeners van Amorphis staan al jaren borg voor kwaliteit en dat is deze keer dus ook zo.

8

6,25

8

7

Zeker een goed nummer!

8

01/02: Agathodaimon - Ain't Death Grand (B.Robertson / 13 / 6,85)
03/02: Author & Punisher - Drone Carrying Dread (Don Cappuccino / 9 / 7,37)
05/02: Ibaraki - Tamashii No Houkai (Dieter / 12 / 6,97)
07/02: Venom Prison - Judges of the Underworld (Don Cappuccino / 14 / 6,88)
09/02: Saxon - The Pilgrimage (B.Robertson / 11 / 7.21)
11/02: Amorphis - Northwards (marsupilami / 10 / 7,14)
13/02: Syk - Pyramiden II (The_CrY / /)

De looks van PJ Harvey, de sensuele sexagressie van Tairrie B.'s My Ruin en het recalcitrant-ongrijpbare van Dawn Crosby's Fear Of God?
Zelfbewust riot grrrl-feminisme in een djenterig metaljasje: nogal dwingend.
Niet per se indrukwekkend, wel een opvallende indruk wekkend.

7,3

7

7

3,5

De vocalen en het instrumentale gedeelte clashen echt als een gek met elkaar door de gehele track. Haar stem zit constant op de rand maar heeft zeker iets intrigerends, maar dat komt compleet niet uit de verf door de über-modern hakkende band achter haar. Ik heb het gevoel alsof ik naar twee niet bij elkaar passende tracks door elkaar aan het luisteren ben. Om eerlijk te zijn vind ik dit gewoon ronduit ruk klinken op alle fronten. Ik sluit me aan bij mijn voorganger:

3,5

Magere tekst
Ik pas

Hier ook wat moeite de vocalen en de muzikale omlijsting als een geheel te plaatsen. Die muziek is wel goed en die drummer mept het lekker vol. Zanglijnen komen wat tegendraads over. Vanaf pakweg 2:20 een omslag waar het meer een geheel wordt maar de spanning gaandeweg ook verdwijnt.

7

4

Is weer eens iets anders. Slecht is het zeker niet, maar het zal bij deze ene keer blijven.

6

5

Niet slecht, maar ik heb ook soms het gevoel dat de muzikanten verschillende dingen aan het doen zijn en dat de zanglijnen daar niet noodzakelijkerwijs bij passen.

7

7

01/02: Agathodaimon - Ain't Death Grand (B.Robertson / 13 / 6,85)
03/02: Author & Punisher - Drone Carrying Dread (Don Cappuccino / 9 / 7,37)
05/02: Ibaraki - Tamashii No Houkai (Dieter / 12 / 6,97)
07/02: Venom Prison - Judges of the Underworld (Don Cappuccino / 14 / 6,88)
09/02: Saxon - The Pilgrimage (B.Robertson / 11 / 7.21)
11/02: Amorphis - Northwards (marsupilami / 10 / 7,14)
13/02: Syk - Pyramiden II (The_CrY / 11 / 5,85)
16/02: Absent in Body - The Acres / The Ache (Odi / / )

Zo, dat intro had een lange aanloop nodig. Zo kom je snel aan de acht minuten.
Wel een aangenaam nihilistische, desolate, industriële sfeer. Niet al te extreem, wel beklemmend.
Het tweede deel wordt een stuk melodieuzer: de industriële sludge verandert in ingetogen post-metal, de beklemming wordt eerder dromerig, en krijg ik zelfs sterke gloomy postpunk-associaties. Waarna ze zo mogelijk in een nog desolatere sludgesfeer afsluiten. Bijna als een dovende nachtkaars, zonder apotheose. Vervreemdend bijna.
Best wel goed, eigenlijk.

Oh, krijg nou wat? Wat een allstar-cast! Damn... Geen wonder dat jij dit wilde plaatsen, Odi.
Mister Neurosis en Heer Amenra. Eindelijk samen. Als de vader en zoon en de heilige geest, sludge.

Ik ben in eerste instantie - twee keer luisteren - meer onder de indruk van hun eigenlijke bands, maar boeiend is het zeker wel.

8

Dit nummer heb ik de laatste tijd al vaak geluisterd. Ik moet toegeven dat ik er wel even in moest komen, maar dat het kwartje uiteindelijk goed is gevallen.

8,5

8,2

Bizar en bevreemdend, deze track, ik raak er na eenmaal luisteren nog niet echt wijs uit. Ik onthoud me voorlopig even van score, als ik morgen de tijd zie 'm nog eens te beluisteren (met iets meer focus dan), zullen we verder zien. Het spreekt me in ieder geval wel aan, maar kan het anders met Scott Kelly van Neurosis, Mathieu/Colin H. van Amenra en Igor Cavalera van Sepultura?

Ik heb het nummer nu wel 10x geluisterd en weet nog steeds niet zo goed wat ik er mee moet. Dit heeft in principe alles in zich wat ik vet zou moeten vinden, maar het is toch een gevalletje net niet. Het nummer begint met een intro van 2 minuten, het gaat dan 2 minuten los waarna we weer een traag tussenstuk krijgen om daarna nog 1,5 minuut los te gaan waarna het nummer zo maar ineens eindigt. Ik houd het op een:

7,2

Ik vind de track grotendeels vrij saai. De introductie met de dreigende tribal drums van Cavalera was gaaf, maar daarna valt het in behoorlijk standaard sludge/doom met elektronische invloeden. Wordt weer even interessant met de gelaagde cleane vocalen van Colin, maar ik werd er nergens echt enthousiast van. Ook nergens slecht te noemen, maar ik verwacht wel wat meer van deze combinatie van namen.

6,3

8

7.5

Gelaagd is deze track zeker, interessant ook. Toch schort er iets aan, maar ik kan de vinger er niet echt opleggen..

Vaag, dus. Verder kom ik voorlopig niet, dus een echt hoge score zit er (nog) niet in. Ik zie dat het album voor maart staat gepland, dus zal het zeker de kans geven, want de namen die hier samenkomen zijn flink de moeite. Voor nu:

7

7,5