Veel succes met de/je nieuwe liefde, EvilDrSmith! Dat heeft natuurlijk een hogere prioriteit dan dit spel. Verschuif gerust wat deadlines.

Lijkt me een gezonde prioriteit. En 2 weken was sowieso al te weinig tijd steeds...

Brazilië in etappes lijkt mij overigens ook niet gek, maar aangezien we dat bij andere landen ook niet hebben gedaan zou ik het inderdaad gewoon bij de traditionele enkele editie houden.

“mijn vrijetijdsbesteding is wat minder kluizenaarsachtig gefocust”; tuurlijk, zo denk ik ook zo vaak met m’n handen boven de lakens met Argentijnse Straight Edge op de speakers

Welke maandag?

Donderdag is de nieuwe maandag. Hopelijk. Aanstaande donderdag, that is.
Ik zie hierboven Herman tevens mopperen over die cyclus van twee weken. Dat komt goed uit, want dat vond ik dus ook al. Ik ga het zeer waarschijnlijk op- en uitrekken naar drie weken. Enfin, eerst maar die Argentijnse muziek er deze week doorheen jassen.

Cyclus naar drie weken zou ik ook fijn vinden.

En als ik toch aan het posten ben, alvast voor Brazilië een tip voor fans van Coco Rosie en Emiliana Torrini:

Interessant, die gaat nog op mijn luisterlijst. En mochten er ook Paraguyaanse tips voor handen zijn... de spoeling is daarvan is nog vrij dun in mijn vooruitluister-shortlist.

Van Dillon even gemist dat ze Braziliaans is. Thirteen Thirtyfive vond ik destijds een leuk nummer, dus die gaat ook op de best wel lange lijst voor Brazilië.

Paraguay is inderdaad niet makkelijk te vinden. Op de site voornamelijk metal, denk ik.
Hier wat dingetjes die ik nu op mijn long shortlist staan (in alfabetische volgorde):
















Misschien kan iemand anders er ook iets mee.

Ik heb MS Copilot wat gevoerd met mijn muzieksmaak en daarna wat tips gevraagd voor Uruguay en Paraguay:

Interessant idee. Zo ben ik ook aan filmtips gekomen (via chatgpt weliswaar), maar voor muziek en zeker dit topic had ik het nog niet geprobeerd.

Wat hoor ik voor geruchten, is Kim Smith de nieuwe Mrs. Smith?

https://images6.fanpop.com/image/photos/42700000/Kim-Wilde-the-80s-42794785-300-460.jpg
Het is haar meisjesnaam, dus dan zou ze Kim Smith-Smith gaan heten. Dan zou mijn 40 jaar dagdromen eindelijk worden beloond.


Wat ook beloond gaat worden, is jullie engelengeduld.
Wat?
Wat schrijf ik nu?
Echt waar?
Jazeker. Vandaag echter nog niet, maar morgenavond komt dan eindelijk, EINDELIJK de uitslag van de Argentinië editie. En er zal vreugd zijn! Laat de emoties dus alvast maar stromen.
https://www.spreekbuis.nl/wp-content/uploads/2015/01/maxima-traan.jpg


En wat is er toepasselijker om het vreugdedansje c.q. pauzemuziekje in gang te zetten met het aller-, állereerste Argentijnse rocksingletje? Los Beatniks namen deze honderd seconden garagerock op in 1966 en brachten het uit in een oplage van 600 stuks. Slechts 200 werden er verkocht. Niet veel later ging de band uit elkaar. Het singletje is inmiddels natuurlijk gigantisch gezocht en een promoversie ging vorig jaar nog van de hand voor $450,-.
De band bestond uit onder meer drie personen die een belangrijke rol vervulden in de Argentijnse rockcultuur en pionierde in de Spaanstalige rockmuziek. Zanger-gitarist Moris bracht in 1970 een soloplaat uit met (psychedelische) folkrock. Gitarist Pajarito Zaguri († 2013) dook later op in de heavy (garage)rockbands La Barra de Chocolate en Piel de Pueblo. En drummer Javier Martínez was actief in o.a. de hooggewaardeerde 70s rockbands Billy Bond y La Pesada del Rock and Roll, Manal en La Pesada. Laatstgenoemde overleed afgelopen mei op 78-jarige leeftijd.

https://images.fineartamerica.com/images/artworkimages/mediumlarge/2/argentina-promised-land-of-the-future-pictorial-vintage-old-map-owl-gallery.jpg


Buenas noches medereizigers,

Nou, het heeft even geduurd, maar deze dagen volgt dan eindelijk de uitslag van het land van 47 miljoen inwoners en middels een oppervlakte van 2,78 miljoen km2 het achtste grootste land ter wereld en het grootste van de Spaanstalige landen

Wat hebben we met ons elven allemaal bij elkaar verzameld en geluisterd?

Hoeveel nominaties: 180
Hoeveel unieke releases: 123
Hoeveel unieke artiesten: 91
28 releases zijn minimaal twee keer genoemd.
16 releases zijn minimaal drie keer genoemd.
6 releases zijn minimaal vier keer genoemd.
Het winnende album is acht keer genomineerd. Met andere woorden: slechts drie van de elf heeft het album niet genomineerd.

Oudste release: 1953.
Nieuwste release: mei 2024.

50s: = 4x (unieke releases: 3x)
60s = 10x (9x)
70s = 38x (25x)
80s = 16x (9x)
90s = 16x (9x)
00s = 34x (21x)
10s = 43x (33x)
20s = 19x (14x)

Verdeling genres (inclusief dubbele genrevermeldingen):
Rock: 65
Wereld: 40
Folk: 28
Electronic: 24
Pop: 20
Neoklassiek: 14
Jazz: 13
Avant-Garde: 7
Score: 7
Metal: 6
Hip-Hop: 5
Dance: 3
Klassiek: 2
R&B: 2
Blues: 1
Funk: 1
Punk: 1
Niet aanwezig in MuMe: 20 (wel verwerkt in de genres).

Herkomst locatie (unieke artiesten):
Buenos Aires (+ agglomeratie): 67x
La Plata: 4x
Mendoza: 2x
Rosario: 2x
Overige: 16x
Onbekend: 1x
Niet Argentijns (fout in MuMe): 1x

Voordat ik begin traditiegetrouw nog even aandacht aan de bubbling under. Er zijn twee artiesten op een lullige manier gesneuveld. Allereerst de componist Lalo Schiifrin. Lalo is de Argentijnse Ennio Morricone, of noem hem de Argentijnse John Williams. Hij is zelfs van hetzelfde bouwjaar als John: 1932 and still alive (but not writing anymore). Zijn lijst met film- en tv-seriemuziek is schier even indrukwekkend als Ennio en John: The Man from U.N.C.L.E., Bullitt, Mission: Impossible, Dirty Harry, Enter The Dragon, Rush Hour en nog een paar honderd titels. Daarnaast componeerde hij ook nog veel klassieke muziek.

Lalo kreeg vijf nominaties, maar voor vier verschillende albums: Het nadeel van een te groot oeuvre.
Er zijn maar drie artiesten die voor meer dan vier verschillende albums waren genomineerd (en ook een andere artiest met vier verschillende albums), maar die hebben allemaal met minimaal een album de Top 20 gehaald. Lalo dus niet. Daarom dan toch even aandacht voor zijn werk. En dan niet een tune van een film of serie, maar voor zijn jazzfunkplaat 'Black Widow': een dijk van een groovy, swingende jazzfunkplaat. Om het cirkeltje met zijn Amerikaanse collega rond te maken: een hoogtepunt is Lalo's bewerking van 'Jaws' in een dampende discofunkgroove. Dit was dan ook de enige funkvermelding in de lijst, welke ik er zelf aan heb toegevoegd. Funky Jaws goes jazz!



En de ander lullig gesneuvelde is Nathy Peluso die op de 21e plek is beland. Ze is een Argentijnse zangeres/rapper die al op 9-jarige leeftijd verkaste naar Spanje. Dat is ook alweer even geleden, want twee weken geleden vierde ze haar 40e verjaardag. Dit album, dat op een behoorlijk creatieve wijze pop, hiphop, Latin en r&b door elkaar husselt, is het meest recente album dat was genomineerd, van mei vorig jaar dus, maar kwam net een puntje te kort om de Top 20 te halen.


Morgen volgt de Top 20.

Borrelnootjes klaargelegd. Klein portje ernaast. Alles gereed om morgenochtend de ontknoping te lezen

https://img.freepik.com/premium-photo/banner-with-ice-number-20-blue-backdrop-frozen-water-3d-rendering_117466-47616.jpg

Pacifica - Freak Scene (2023) (Rock) {Buenos Aires)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/884000/884358.jpg?cb=1695976548
Punten: 38
Aantal stemmen: 2 (Poek, remcodulac)
Hoogste positie: 2 (Poek)

Ik heb veel, heel veel Argentijnse muziek geluisterd de afgelopen tijd, maar nu ik de twee jonge dames van Pacifica hoor zingen, besef ik dat het opvallend is te noemen dat ze in het Engels zingen. Afgezien van een paar Argentijnse metalbands die onverstaanbaar Engels (?) gorgelen en rochelen hoor ik bijna louter Spaanse gezongen muziek. Blijkbaar is het not done om Engels te zingen? Zou dat dan ook een reden zijn waarom er maar weinig Argentijnse artiesten bekend zijn in ons land? Het is best een verademing om Martu en Inu in een voor mij verstaanbare taal te horen zingen. Dat doen ze dan ook nog eens met stevige powerpop met een indie vibe en invloeden uit garagerock en punkrock. Niet agressief, maar met een positieve en warme toonzetting. Onderstaand nummer stond hier meteen op de repeatknop. 'n Frisse start om de Top 20 te beginnen!

https://www.shutterstock.com/shutterstock/videos/3486131275/thumb/12.jpg?ip=x480

Atahualpa Yupanqui - Camino del Indio (1955) (Folk / Wereld) (Pergamino)
https://www.cmtv.com.ar/tapas-cd/atahualpacamino.webp
https://perrerac.org/wp-content/uploads/2014/04/Atahualpa-Yupanqui-Camino-del-indio-1957.jpg
Punten: 39
Aantal stemmen: 2 (herman, zaaf)
Hoogste positie: 6 (herman)

Okay, ik heb hier een beetje gesmokkeld ten faveure van deze artiest met de mooiste naam van allemaal. Al heette hij trouwens in het echt "gewoon" Héctor Roberto Chavero Haram en heeft hij zijn artiestennaam ontleend aan twee Inca-koningen. Enfin, eigenlijk had alleen herman dit album gekozen en koos zaaf het gelijknamige compilatiealbum dat twee jaar later verscheen (1957). Ik heb ze toch bij elkaar gevoegd. Speel ik nu vals? Aangezien Atahualpa door vier van jullie is genoemd, maar iedere keer met een andere plaat, daarbij de titelsong wel op beide platen staat en Atahualpa een van de belangrijkste, zo niet dé belangrijkste artiest van Argentinië is van de afgelopen eeuw, vind ik dat hij met recht een plaatsje heeft verworden in onze Top 20.

Het compilatiealbum stond tot een paar weken terug ook nog als regulier album op de site. Heb dat gecorrigeerd. Maar wel verwarrend inderdaad, 2 platen met dezelfde naam en overlappende nummers.

Mooie start verder. De nummer 20 ken ik niet, maar mijn interesse is geweest.

https://www.shutterstock.com/shutterstock/videos/3486131241/thumb/11.jpg?ip=x480

Ástor Piazzolla - Libertango (1974)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/133000/133377.jpg
Punten: 40
Aantal stemmen: 2 (Superbitch, Lying Mouth)
Hoogste positie: 6 (Superbitch)

Oeps, de inkt van mijn opmerking over 'grootste Argentijnse muzikant' hierboven is nog niet opgedroogd, of dit superlatief lijkt al misplaatst vanwege deze grootste grootheid. Want wie kent Ástor nu niet?
Zeker sinds 02-02-02 en de beroemde traan kent heel Nederland hem. Vóór die tijd was dat zeker geen vanzelfsprekendheid en denk ik dat zijn naamsbekendheid minder dan 1% was.

Ik kan mijn sollicitatiegesprek voor een bijbaantje in de platenzaak Concerto eind 1996 deels nog goed herinneren. Een belangrijk onderdeel van dat gesprek bestond uit een opsomming van artiesten en ik moest blijk geven of ik de artiest wel of niet kende. In mijn herinnering (her)kende ik bijna alle artiesten wel (natuurlijk Jimi Hendrix, maar ook Nona Hendryx met een i-grec), maar ik viel stil toen werd gevraagd naar Ástor Piazzolla. "Ástor wie?", vroeg ik vertwijfeld.
Nou, dat bleek dus een Argentijnse bandoneonspeler te zijn die tangomuziek maakt.
Na afloop vertelde ik een aantal vrienden hoe de sollicitatie verliep en dat ik me vooral verwonderde over deze vraag: "Djeezus, een of andere mislukte accordeonspeler die suffe dansmuziek maakt... echt, wie kent zo'n vent nou? Dat was moeilijkdoenerij op niks af."

Enfin, ik werd tóch aangenomen en ik kreeg al snel in de gaten dat er grote gaten in mijn muziekkennis zaten. Inmiddels staat er ook een behoorlijk rijtje Ástors in mijn kast. Evenzogoed had ik 'em zelf niet genomineerd, te veel concurrentie van herrieschoppende bandjes, maar nu ik deze ge-wel-di-ge live-uitvoering van het titelnummer hoor, krijg ik toch een beetje spijt dat ik de beste man niet alsnog in mijn lijst had gepropt.


Was laat uit werk en wekker gaat weer vroeg, dus morgen ga ik verder.

De naam was me ook niet bekend, maar dat gezicht heb ik eerder gezien.

Over mislukte accordeonspeler gesproken…..meet Etta!

https://images.pond5.com/frozen-number-17-ice-number-footage-273372349_iconl.jpeg

Los Natas - München Sessions (2005) (Rock) (Buenos Aires)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/26000/26884.jpg
Punten: 41
Aantal stemmen: 2 (Lying Mouth, EvilDrSmith)
Hoogste positie: 1 (Lying Mouth)

Tijd voor een portie stomend psychedelische stonerrock. Los Natas (draai het om en je krijgt de zon van Satan?) begon als een sterke Kyusskloon, maar schudde die opzichtige referenties langzaamaan van zich af, rookte een nog dikkere joint en gingen volledig out of space met deze heerlijk stonerjams. Er bestaat ook een 2-CD versie van deze sessies en dan heb je geen 50 minuten, maar bijna anderhalf uur om te spacekezen op de ronkende rock. De bassist van de band speelde in hetzelfde jaar ook het album 'Karma' vol van de band Buffalo (de Argentijnse band, niet de Australische). Mocht je Los Natas tof vinden, check dan ook zeker dat album, want die doet er nauwelijks voor onder.

Op deze afsluitende en erg lange champignonstrip hoor je ook het gitaarwerk en gemompel en gemurmel van Stefan Koglek van hun Duitse evenknie Colour Haze.

https://www.shutterstock.com/shutterstock/videos/3486131065/thumb/12.jpg?ip=x480

Los Fabulosos Cadillacs - Fabulosos Calavera (1997) Rock / Ska (Buenos Aires)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/94000/94971.jpg?cb=1736446401
Punten: 41
Aantal stemmen: 3 (herman, Lying Mouth, EvilDrSmith)
Hoogste positie: 11 (herman)

Net zoveel punten, maar vanwege drie nominaties toch een plekje hoger gezet dan Los Natas.
Los Fabulosos Cadillacs ken(de) ik alleen van dit album, maar de band brengt al sinds 1984 albums uit en is nog steeds actief. Weliswaar wat minder met nieuw plaatwerk, maar dit jaar staan ze gewoon weer vrolijk op menig festival in Zuid-Amerika en ook Europa (Berlijn, Parijs en Madrid).
Al schurkt het album tegen de leeftijd van dertig jaar aan, de eclectische en soms zelfs wat experimentele potpourrimix van ska, rock, punk(funk) en Latin klinkt nog verrassend fris en energiek. Het album lag diep weggestopt in mijn cd-collectie, maar waar veel muziek strijden tegen de tand des tijds, en niet zelden verliezen, daar klinkt Los Fabulosos Cadillacs immer bruisend, urgent en creatief. Een Latin versie van de ouwe Peppers met The Mighty Mighty Bosstones en Mr. Bungle?

https://www.shutterstock.com/shutterstock/videos/3486130911/thumb/11.jpg?ip=x480

Mercedes Sosa - Misa Criolla (1999) (Wereld) (San Miguel de Tucumán)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/22000/22623.jpg
Punten: 43
Aantal stemmen: 2 (Lying Mouth, Poek)
Hoogste positie: 2 (Lying Mouth)

Na Atahualpa en Ástor is dan hier de derde artiest wier naam met kapitalen staat gebeiteld in de Argentijnse muziekgeschiedenis: Mercedes "La Negra" Sosa. Haar overlijden in 2009 zorgde ervoor dat president Kirchner drie dagen van nationale rouw afkondigde. Een heel verschil met de Videla-jaren toen zij en haar familie vanwege doodsbedreigingen van de militaire dictatuur juist het land ontvluchtte en tijdelijk in Parijs en Madrid verbleef, omdat ze als bedreigend werd beoordeeld. Zo werd ze in 1979 na een concert zelfs gearresteerd en pas na internationale inmenging weer vrijgelaten. Ja, het brengt nogal wat offers met zich mee om de "voice of the voiceless ones" en "the conscience of Latin America" te kunnen worden genoemd.

Mercedes is met het meest aantal verschillende albums genomineerd. In totaal werd zij zeven keer genomineerd, maar dit was op liefst zes verschillende platen. U begrijpt: dit is dus de enige keer dat we haar in de Top 20 treffen.

Met name 'Gloria' vind ik een zinderend indrukwekkende combinatie van westers religieus koorwerk met Argentijnse folklore.
Hmmm, dit had ook wel een plekje in mijn Top 20 verdiend. Zullen we de volgende keer een Top 25 maken? Of 30? Ik zie trouwens nu pas dat ik de cd zelfs twee keer in mijn collectie heb. Ik weet soms van gekkigheid niet meer wat ik allemaal hier heb liggen. De scheidslijn tussen collector en hoarder lijkt flinterdun.

https://www.shutterstock.com/shutterstock/videos/3486130925/thumb/12.jpg?ip=x480

Sebastian Plano - Save Me Not (2021) (Neoklassiek) (Rosario)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/812000/812687.jpg?cb=1615390075
Punten: 43
Aantal stemmen: 3 (herman, GrafGantz, EttaJamesBrown)
Hoogste positie: 10 (herman)

Sebastian Plano? Nee, daar had ik tot dit spelletje nog nooit van gehoord. Gebeurd wel vaker in dit spelletje. Ik lees vergelijkingen met Nils Frahm en Max Richter, dus dan weet je dat je in de hoek zit waar de klappen met minimal, neoklassiek en ambient vallen. Af en toe passeren er wat Sigur Rós-achtige zanglijnen. Een dromerig landschap dat hypnotiserend werkt. Werkt bij mij prima. Zeker in de late uurtjes.

Ja, jullie hebben best een fijne smaak, dames en heren. En ik zal alvast wat verklappen: dit is niet de enige keer dat we de heer Plano tegenkomen.

Nu heb ik toch een andere Misa Criolla EN een andere Mercedes Sosa.

https://www.shutterstock.com/shutterstock/videos/3486130777/thumb/12.jpg?ip=x480

Leandro Fresco & Rafael Anton Irisarri - La Equidistancia (2017) (Electronic) (Buenos Aires)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/674000/674095.jpg
Punten: 43
Aantal stemmen: 2 (GrafGantz, Poek)
Hoogste positie: 3 (GrafGantz)

Nog meer verstilde, ingetogen en contemplatieve klanken. Niet geheel toevallig uitgebracht op een meer dan treffend getiteld platenlabel: A Strangely Isolated Place. Deze keer is de ambient meer electronic en drone. Leandro Fresco heeft dit ijzig muzikaal landschap gecreëerd samen met zijn Puerto-Ricaans-Amerikaanse soundmate Rafael Anton Irisarri.

De tracks zijn opgeleukt met bijzondere (Spaanstalige) titels die zich laten vertalen als 'Als het mysterie te indrukwekkend is, is het onmogelijk om ongehoorzaam te zijn', 'Wat essentieel is, is onzichtbaar voor de ogen' en 'Woorden zijn een bron van misverstanden'. Perfect filosofische wandtegeltjes voor aan de muur.

https://www.shutterstock.com/shutterstock/videos/3486130757/thumb/12.jpg?ip=x480

Dino Saluzzi - Ojos Negros (2007) (Jazz / Wereld) (Campo Santo)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/99000/99350.jpg
Punten: 46
Aantal stemmen: 3 (EttaJamesBrown, Poek, wendyvortex)
Hoogste positie: 5 (EttaJamesBrown)

Tango nuevo van de breekbare, ingetogen soort. Fijngevoelig, melancholisch en introspectief. Die Dino kan er wel wat van. Wat Ástor voor mij was in 1996, dat is Dino in 2025: een volkomen onbekende naam. En dat terwijl de man zo'n dertig albums heeft uitgebracht en komende mei zijn 90e verjaardag viert.

Curieus abstracte hoes voor deze muziek. Tot ik zie dat het album op het label ECM is uitgebracht. Ja, dat maakt het toch wel weer een stuk logischer, want het is wel kenmerkend minimalistisch ECM-artwork.
Celliste Anja, die vreemd genoeg en onterecht wordt genegeerd op de MuMe-pagina van dit album, woont in München en is lid van het Rosamunde Quartett.

En dan zie ik in mijn archief op Discogs dat ik de lp 'Kultrum' van Dino in mijn collectie blijk te hebben. Djiezus EvilDuckie, je bent echt meer hoarder dan collector.

https://t3.ftcdn.net/jpg/06/72/98/00/360_F_672980081_2XEZsNbl9mVl2sO0nGo4VzS1ovwTpNle.jpg

Nexus - Perpetuum Karma (2006) (Rock) (Morón, Buenos Aires)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/96000/96067.jpg
Punten: 50
Aantal stemmen: 3 (Superbitch, Casartelli, Poek)
Hoogste positie: 4 (Superbitch)

Zo, na alle introverte en ingetogen muziek hoogste tijd voor wat bombast en drukdoenerij.
Nexus is een symfonische progband met wat spacey invloeden uit een van de voorsteden van Buenos Aires. Nu klinkt Morón best wel idioot voor een plaatsnaam, maar in het Spaanse betekent het heel neutraal 'heuveltje'.

De band stond op mijn longlist om te luisteren, maar ik had er uiteindelijk geen tijd meer voor. Nu ik dit album alsnog luister, ben ik blij het alsnog gehoord te hebben, want dit is zeker een van de betere Argentijnse progplaten. Niet in de laatste plaats doordat zo'n beetje 90% instrumentaal is, want bij menig progband is de zang de bottleneck. Nexus heeft de zanger grotendeels vervangen door een hammond orgel en dat werkt (op mij en de drie stemmers) uitstekend. En die momenten dat je een zanger hoort (en het de band een Floydiaanse tintje meegeeft), hoor je goed dat de zanger zijn eigen beperkingen kent en daardoor nergens uit de bocht vliegt. Het is een album uit 2006, maar als je me had verteld dat het een plaat uit 1976 is, dan had ik dat logischer gevonden. Komt misschien omdat de band al eind jaren 70 is opgericht, maar pas 20 jaar (!) later hun debuutalbum wist uit brengen.

Sindsdien is de band een vaste waarde in neoprogland en als ik de ratings op RYM mag geloven is het een behoorlijk hoog gewaardeerde band. Nu zijn die hoge ratings bij meer Argentijnse progband opgevallen, sommige albums staan zelfs in de Top 10 van het jaar van hun release, zoals Invisible (1976) en Serú Girán (1979). Of andere bijzonder hoog genoteerde 70s progalbums in de RYM-jaarlijsten: Almendra (22e in 1969), Crusis (40e in 1976), nogmaals Invisible (40e in 1974 en 33e in 1975), La Máquina de Hacer Pájaros (12e in 1976 én in 1977), Pappo's Blues (52e in 1972), Rodolfo Mederos y Generación Cero (43e in 1977), Vox Dei (73e in 1971) en Spinetta Jade (24e in 1980). Bij ons vindt dit allemaal geen voet aan de grond, een enkele stem her en der uitgezonderd.
En dus uitgezonderd dit Nexus.



Morgen ga ik verder met de Top 10.

Het was een mooie streak van 18 naar 15 maar het is al weer voorbij

Ik ben van provider veranderd en heb nu glasvezel. Allemaal leuk en aardig, alleen werkt het nu natuurlijk nog voor geen ene meter.
Als ik weer achter mijn pc kan kruipen, dan gaan we door met de Top 10.