5

Ik kan je grotendeels volgen starbright boy maar denk dat op laatste punt wel iets is af te dingen Zo'n nummer van Roxy Dekker past wat mij betreft prima in dat rijtje (al is het geen eendagsvlieg).

Mijn dochter van 17, die een prima muzikale smaak heeft, liet gisteren de playlist horen voor haar examentrip. Alleen maar van die dingen als de Bellinga's en Roxy.

Ik vind het op geen enkele manier in dat rijtje passen.

50tracks Arrie Ik ook niet. Roxy Dekker is nogal gimmicky en bepaald niet het beste uit de top 40, maar lang niet zo extreem plat als de nummers die ik noemde. En in tegenstelling tot zeker 3 van de 4 die ik noemde kan Roxy wel aardig zingen. Wellicht met wat technische hulp die er toen nog minder was.

Ik sta toch wel te kijken van een aantal meningen hier. Het kan je smaak wel of niet zijn maar de dochter van Achy Breaky heeft toch een behoorlijk eigen (stem)geluid lijkt me.

6 Wat pureshores zegt.

Jimmy: 6,2
Play It Cool: 7,6
Hanging On The Telephone: 6,4

6

Sorry, kan het toch niet laten. Laatste oprisping, I promise!Nee, geen appels met peren: het is een vergelijking tussen de hitlijsten 70-90 en die van nu.
Beth, of een andere artiest in haar stijl, zou nu nevernooitniet in de hitlijst staan. In de jaren 70-90 gebeurde dat wel (ook wat andere niet-gangbare genres betreft). Of dat nu eenmalig was of niet, dat is niet relevant: het gebéúrde. Nu ondenkbaar. Om het dicht bij huis te houden: als artiesten als Sevdaliza en Luwten in de jaren 80 hun werk hadden uitgebracht, had ik ze meer kans op hitsucces toegedicht.

De diversiteit van de huidige hits is vele malen schraler, beperkter en eenvormiger dan destijds: driekwart dance(pop), her en der wat laffe singersongwriters en een bups Nederlandstalige (kinder)artiesten: c'est tout. Zelfs rap of afgekloven Coldplayklonen zijn er nauwelijks meer te vinden. We zijn weer terug bij af zoals het mid jaren 60 begon. Pop in de kinderschoenen van de Scapino. Dat zie je ook aan de songlengte: álle nummers duren tussen 2,5 en 4 minuten. Alleen is het nu geen pop/Nederlandstalig, maar dance(pop)/Nederlandstalig. De Top40 is bijna zestig, stond mid jaren zestig 'in de kinderschoenen', maar is nu 'de oude man': resp. het eerste en laatste, zevende, stadium uit Shakespeares 'All The World's A Stage'. De tussenliggende stadia heeft de Top 40 van eind jaren 60 tot begin jaren 00 beleefd. Nu is de Top 40 de oude man: de fase van de tweede kindertijd. Een tweede onschuld, kinderachtigheid en louter vergetelheid. Zonder tanden, zonder ogen, zonder smaak, zonder alles.

Nogmaals, ik beoordeel haar zang in 'Flowers'. Dat Miley eens geen geautotunede barbiepop lurkend aan distikstofoxide is, hoeft niet te betekenen dat het zo speciaal is wat ze in dit liedje doet. Want dat is het niet. Ik heb het nummer nog een paar keer geluisterd, maar voor mijn persoonlijke smaak pakt dat niet voordelig uit. Veel lucht in laag, soms wat (neiging tot) vibrato en een nasale bijklank. Het blijft vooral vanwege dat laatste "mwoah", op zijn best. En ja, ze heeft meer in haar mars en is technisch een adequate zangeres, wat ik in inmiddels divers beluisterde liedjes onderken: bijv. Dolly's 'Jolene' doet ze echt erg goed en als ze haar rauwe randje laat doorklinken geeft dat een smaakvolle bite aan haar stem. Dus ik heb van deze discussie zeker wat opgestoken: dank hiervoor. Maar evenwel: nou nou, goh goh, poeh poeh, zó bijzonder is het allemaal niet, ook haar nasale timbre niet. Ja, wellicht vergeleken met de rest van de rest van het talentloze gepeupel in de Top 40, maar daarom hoef je de norm niet naar beneden bij te stellen.
Oja, da's waar ook. Schraler én minder: dubbele armoede dus.
Juist'em. En daarvoor ook. En dan vielen "hele gekke dingen" niet zelden in de categorie "hele goede dingen". Wat in de jaren 00 al niet meer aan de orde was, maar "gekke dingen" vooral ook gek/infantiel waren. Daarna gebeurde dit niet (zelden) meer. Allemaal braaf op kleurloze, platgestampte paden.
Haha, touché. Wat een rijtje ellendige draken. (Al vind ik Zorba best wel lollig en leuker dan deze van Miley)
Echter: een schlagerknulletje, een Grieks filmdansje, een tranentrekker van een ex-rocker, een nederpedopopliedje en een Latin popdeuntje. Hoe vreselijk ook, dit is dus precies de diversiteit die er tegenwoordig ontbreekt. Ik zou bijna gaan terugverlangen naar iets infantiels als Höllenboer. Bijna.

Enfin, ieder zijn kijk op de Top40/Miley. Dit is de mijne. ik ga nu Diamanda Galás luisteren. Na al dit gebakkelei over deze hypercommerciële middelmaat even behoefte aan een écht geniale zangeres. Scoorde trouwens geen hit in de 80s en 90s. Dat zou pas écht heel gek zijn geweest.

Zijn we het qua normering in ieder geval wél met elkaar eens.

Ik ben het wel eens met het betoog van de boze dokter, maar staat m.i. bij het verkeerde nummer. Dit is nou net een recente hit die wel eeuwigheidswaarde heeft. Had iemand trouwens opgemerkt dat het een reactie is op Bruno Mars' When I Was Your Man?

7,4

7.5

Maar ze heeft veel betere singles dan deze, altijd beetje vreemd gevonden dat uitgerekend dit nummer haar grootste hit is geworden.

6

7,75

Singles uit de Top 40 van deze eeuw doen het opvallend veel slechter dan oudere nummers. In onze Top 100 staan op dit moment twee nummers uit deze eeuw. Trouble van Coldplay uit 2000 op 48 en Back To Black van Amy Winehouse op 54.

Ook de megahit van Miley Cyrus blijft na 30 stemmers en de nodige discussie voorlopig steken op een gemiddelde van 6,78 en een positie rond de 670.

Voor die stemmers die wel van de Fleetwood Mac sound van Miley houden kwam op 26 april "II Most Wanted" als single uit. Een duet van Miley Cyrus en Beyoncé (van Beyoncé 's Cowboy Carter album). Hier is de Fleetwood Mac vergelijking duidelijk want het nummer kent als basis "Landslide" van Fleetwood Mac. Ik ben bang dat het de Top 40 niet gaat halen en dus kunnen we het hier niet beoordelen.

Vroeger was alles beter? Tijd op terug te gaan naar de Top 40 van mei 1967. In dat jaar haalde dit toepasselijke nummer uit de musical Heerlijk duurt het langst de Top 10. Maar liefst 23 weken in de Top 40 met als hoogste positie #9. Uiteindelijk een 12e plaats in de Top 100 over 1967. De tekst is van Annie M.G. Schmidt en de muziek is dan uiteraard van Harry Bannink.




Ik wens iedereen een mooie Pinksteren.

#1725 Leen Jongewaard en André van den Heuvel - Op Een Mooie Pinksterdag

6,2

5,0

7,5

6,75

5.5

Veel geleuter weer. Een 8 voor Flowers nog, 50tracks.

5.75

5,8

6,7

4

5,5

5,5

6.2

5

Van stadium 7 naar stadium 1: veel verschil is er dus niet. Alleen is Annie tekstueel veel en veel en heel erg veel spitsvondiger dan de hele huidige Top 40 bij elkaar. Fantastisch tekstuele opbouw en woordkeuze. Dat compenseert en conflicteert fraai met het lullige en natuurlijk extreem gedateerde arrangement van Harry.
6,5 (bonuspunten voor de tekst)

Jij ook fijne Pinksterdagen!