7,9

8.2

9

Supermooi

Robert Palmer 8,7
Lloyd Cole 9,1

Beide nummers komen regelmatig voorbij in ėėn van mijn playlists

040 O'Jays - Back Stabbers 8,15
041 ABBA - The Day Before You Came 8,15
042 Dusty Springfield - Son of a Preacher Man 8,14
043 Righteous Brothers - You've Lost That Lovin' Feelin' 8,13
044 Yazoo - Don't Go 8,12
045 Fiction Factory - (Feels Like) Heaven 8,12
046 Depeche Mode - Enjoy The Silence 8,12
047 Radiohead - Street Spirit (Fade Out) 8,12

Gaat een mooi lijstje worden!

10

9,25

8,5

7.8

Robert Palmer - Johnny and Mary 7,2
Lloyd Cole And The Commotions - Rattlesnakes 6,3

Net als Poeha sta ook ik wat nuchterder tegenover dit nummer. Best een aardig, vriendelijk nummer: weinig gif in te bespeuren.
7,2

6,5

7

Perfect Skin vind ik leuker van Lloyd Cole, maar die heeft helaas niet in de Top 40 gestaan.

7

Robert Palmer nog een 7.8

LLoyd een 8.1

Lloyd Cole And The Commotions - Rattlesnakes : 6

8.8

7.5

8

8

Ik ken van Robert Palmer alleen de hits en vind vooral Best of Both Worlds erg fijn. Ook deze mag er best wezen. Veel latere nummers zijn echter behoorlijk vervelend . In totaal een mixed bag.

6,8

Lloyd Cole had nimmer meer de impact die hij met zijn debuutalbum had. En daar springen de singles (Rattlesnakes en Perfect Skin) er weer erg op uit. Maakt tot op de dag van vandaag albums en dat is dus al zo'n jaar of veertig. Maar ik ben een van de velen die alleen het debuut kennen. Rattlesnakes is een heel fijn liedje en de filmnerd in mij wordt altijd wel een beetje blij van de regel "She Looks Like Eve Marie Saint in On The Waterfront" Eve Marie Saint leeft trouwens nog. Ze hoopt in juli van dit jaar 100 jaar te worden en was ten tijde van haar Hollywood debuut in On The Waterfront in 1954 (ze was toen al 30) en zeer mooie vrouw.
7,7

10

9

Robert Palmer 8
Lloyd Cole 8,5

9

Robert Palmer - 8,7
Lloyd Cole - 7,6

8,5

Rattlesnakes haalt na 30 stemmers een gemiddelde van 8,14. vergelijkbaar met waar Robert Palmer gisteren stond (inmiddels een paar honderste gezakt).

Vanavond speelt de band die vaak op 1 staat in snobbistische muziekliefhebber-lijstjes met titels als "bands every one loves to hate" in de Ziggo Dome. Ik zag dat er nog kaarten beschikbaar zijn.

Nickelback heeft wereldwijd meer dan 50 miljoen platen verkocht en is een van de commercieel meest succesvolle acts van Canada geworden. En de King zei het al: 50.000.000 Fans Can't Be Wrong. Maar toch.
Onlangs is een documentaire uitgebracht met de titel: Hate To Love: Nickelback. Van de bescheiden start van hun carrière in Canada in 1995, tot het internationale succes van hun monsterhit 'How You Remind Me'. Nummer 1 in de USA jaarlijst over 2002 en het meest gedraaide nummer op de Amerikaanse radio van het decennium in de zero's. Als de punten niet over 2 jaar verdeeld zouden zijn zou het nummer in Nederland op 3 in de jaarlijst hebben gestaan van 2002. In total hebben ze 12 Top 40 hits gehad in Nederland.

Maar met de roem kwam ook een vroege golf van online haat, een voorbode voor veel artiesten na hen. In de documentaire geven de bandleden aan wat de persoonlijke impact van de negatieve berichten was en wat de loyaliteit van hun fans betekent.

Het mysterie achter hoe Nickelback zo wijdverspreid wordt gehaat en toch ingetogen wordt aanbeden is onderwerp van culturele studies. Conclusie: “Nickelback is te veel van alles om ergens genoeg van te zijn. Ze volgen de genreverwachtingen te goed, wat wordt gezien als loze imitatie, maar ook niet goed genoeg, wat wordt gelezen als commerciële tactiek en als een gebrek aan een stabiele en oprechte identiteit.” Tsja.




Bands you love to hate zijn vaak heel groot en hebben meer dan eens stiekem net een nummer dat iedereen toch wel leuk vindt. Of met andere woorden wat vinden we echt van

#1731 Nickelback - How You Remind Me

Rattlesnakes 7,5
How you remind me 8

7,25