Oh, nog bijna The Hunters vergeten. Een van de meest glanzende pareltjes van de Nederbeat.
Wat een fantastisch middenstuk, terwijl de rest van het nummer ook zo al enorm goed is.
9

2

5,7

Kan er helemaal niets mee. Bombastische, onsamenhangende kitsch. Dit is niet mijn ding.

2

6

Valensia - Gaia : 5

Voornamelijk Kitsch dus. Met zijn 18-en komen we tot 5,8889 en een plek in het onderste kwart.

In een eerder epistel had ik het al even over "House of the Rising Sun".
Tot dat moment had ik geen enkel iedee dat er in 1970 een Amerikaanse coverband was die een dikke top 10 hit scoorde met dat nummer.

Sterker nog: Ik had nog nooit in mijn leven van Frijid Pink gehoord.

Kunnen zij de versie van The Animals enigszins benaderen wat ons betreft?

1494 Frijid Pink - House of the Rising Sun

[1970 #aw10 #hp4]

Dit is echt slecht, zeg. Oeverloze matige gitaren en de blues is er volledig uitgepingeld.

2

In het begin vond ik het wel leuk, maar gebeurt te weinig om het beoeiend te houden.
5,5

Een heavy versie van House of the Rising Sun van een ééndagsvlieg (ik ken alleen dat nummer van hen). Ik vind het wel goed gedaan maar de versie van the Animals is wat bij betreft de definitieve.

8

Ik ken Frijid Pink dan weer wel, maar ik had nooit gedacht dat ze de Top 40 hadden gehaald. Wat een fijne verrassing, want hun psychedelische heavy rock is natuurlijk veel te a-commercieel om hitpotentie te hebben. Zelfs in die tijd.
Het zal dan ook wel vanwege de populariteit van het overbekende liedje zijn, niet vanwege hun specifieke uitvoering. Een verdomd gave, dat wel.

8,3

Die tijd kon zo'n nummer wel nog een hit worden. Ook Voodoo Chile van Jimi Hendrix en In-A-Gadda-Da-Vida van Iron Butterfly werden hits.

8,2

Kende ze niet, geweldige stem.

7

Valensia nog een 6,5

7

7

6

3

7

Frijid Pink - House of the Rising Sun : 6

5,0

1494 Frijid Pink - House of the Rising Sun: 3
1493 Valensia - Gaia: 5

Komt niet in de buurt van The Animals versie; toch een

7.2

Ietsje later dan gepland maar niet minder dan gepland. Van de plaat die in de scene in sloeg als een bom.

1495 Soul II Soul - Back to life (however do you want me)

[1989 #aw12 #hp1]

7,25

9,5

8,5

9

Die tijd was zó'n fijne muziektijd. Ik ben best een tikje teleurgesteld in de muzieksmaak van mijn ouders (zeg maar: hevig) dat zij destijds totaal geen ene sodemieter deden met die fantastische muziek en dat ze mij, qua muziekerfenis, achterlaten met platen van Iwan Rebroff, Cats en godbetert Nana Mouskouri.
Laat onverlet dat, omdat Jimi natuurlijk een household name was dankzij zijn wat toegankelijkere nummers (en blijkbaar posthuum (!) een potje kon breken met zijn Voodoo-gitaargescheur*) en Rare Earth met de gruwelijk ingekorte (en een meer Hammond-based dan gitaargeoriënteerde) single de weg plaveide voor het nóg weer heaviere en rauwere Frijid Pink.

* = ik had ook niet verwacht en gedacht dat Voodoo Child een Top 10-hit was geweest. Leuk hoor!
Ik zie trouwens nu dat het nummer van Frijid Pink als eerste van deze drie nummers een hit werd in Nederland. Pas naderhand werden in Nederland ook 'In-A-Gadda' (uit 1968) en 'Voodoo Child' (ook 1968) in 1970 een hit. Dus misschien plaveide Frijid Pink in de Top 40 juist wel de weg voor Iron Butterfly, Black Night, Paranoid en de ruigere Jimi?

-------------------

1495 Soul II Soul: Ook weer zo'n nummer dat ik destijds, tijdens mijn hoogtijdagen van zoektochten naar de meest extreme vormen van snoeiharde metal, haatgrondig verafschuwde, maar waar de tand des tijds én de milde verruiming van muzieksmaak een positieve draai aan heeft gegeven.

7