Weinig enthousiasme voor "baz".
5,52272 na 22 stemmen. Dat betekent een plek net binnen de 1200.

Het verhaal van Wladimir Tax is best bijzonder.
En dat begint al bij zijn verwekking.

Zijn Nederlandse vader en Oekraïense moeder leerden elkaar namelijk kennen in een Duist werkkamp van de "Arbeidseinsatz". Al op 12 jarige leeftijd richtte hij zijn band "The Outsiders" op.

In 1965 kwam hun eerste single uit en in 1966 speelden ze in het voorprogramma van niemand minder dan The Rolling Stones. Ze tekenden een platencontract bij Willem Duys en haalden meteen 3 top 10 noteringen. Maar in 1969 ginden ze alweer uit elkaar vanwege een meningsverschil over de toekomst.
Paralel daaraan bleef Tax ook solowerk uitbrengen en uiteindelijk zou hij zowel met de Outsiders als solo 7 top-40 hits scoren.

Ook in de persoonlijke sfeer had de Amsterdammer een roerig leven. Na de omsterden dood van zijn levenspartner, schrijfster Laurie Langenbach, werd zijn sluimerende drank- en drugsverslaving steeds erger. In 2005 kwam hij op 57-jarige leeftijd om het leven. Hij was zo berooid dat er zelfs geen grafsteen af kon bij zijn begrafenis. Dat is een jaar na zijn dood alsnog goedgemaakt door de opbrengst van een benefietconcert te besteden aan een grafmonument.

Wij gaan luisteren naar een van zijn solo hits en The Outsiders zet ik op de schaduwlijst.

1520 Wally Tax - Miss Wonderful

[1974 #aw6 #hp11]

8

7,5

7.1

Ik ben wat mild met een 6,5

8

7.3

6

7

7,5

1520 Wally Tax - Miss Wonderful: 7
1519 Baz Luhrmann - Everybody's Free (to Wear Sunscreen): 5

6.25

Wally Tax - Miss Wonderful : 6

7.5

7,5

5,0

Een 6,8 voor Wally Tax en een 3 voor Baz Luhrmann

We missen nog stemmen van wat usual suspects, maar voorlopig stemmen we Wally met zijn 17-en naar een 6,9559 en een plek bij de eerste 500.

Sam Brown is één van die artiesten met een kneiter van een hit, één opvolghitje en daarna niks meer.
Normaal zou ik in die gevallen snel geneigd zijn om voor de underdog te gaan, maar in dit geval vind ik de echte hit nog steeds zo lekker dat we die gaan pakken.

Dat Sam in de muziek zou belanden, was met ouders als Vicky en Joe niet persé een verrassing. Ze was achtergrond zangeres bij grootheden als Spandau Ballet, Nick Cave, Gary Moore en Deep Purple en toen de eerste single van haar debuutalbum Stop! in vele landen de toppositie bereikte, leek een mega carriere in het verschiet te liggen.

Vaak is ellende een goeie voedingsbodem voor artiesten om tot grote hoogte te stijgen, maar toen Vicky Brown overleed aan borstkanker raakte ze in een juridische conflict met de platenmaatschappij over haar derde album. Ze kocht uiteindelijk in 1992 de rechten terug en bracht "43 Minutes...." in 1992 onder een eigen label uit. Er werd amper een exemplaar van verkocht. Het zou de opmaat zijn voor jaren van gedoe zonder succes en toen ze in 2007 stemproblemen kreeg leek het definitieve einde daar te zijn.
Alhoewel: Begin dit jaar kwam er toch weer een album "Numer 8" uit waarbij haar stem geholpen wordt door een softwareprogramma.

Lang verhaal kort: Gelukkig hebben we die ene kneiter nog. (met excuus voor de non-synchrone videoclip)

1521 Sam Brown - Stop!

[1988 #aw15 #hp1]

7,5

2

1 van de verschrikkelijkste nummers ooit (het krijgt geen 1 omdat het geen banaal of opzettelijk dom nummer is)

6,5

7

Ooit nog live gezien... als achtergrondzangeres bij Pink Floyd in 1994. Leuk weetje: haar moeder was achtergrondzangeres tijdens de DSOTM-tour

2

Deel exact dezelfde mening als pureshores, altijd bloedirritant nr gevonden.

8,25

Fan van de dramatiek in zowel de zang als de muziek.

7.5

6

Van haar stemgeluid ben ik geen fan maar het nummer zelf mag er zijn.

Deze was ik vergeten. Ja, dit vind ik wel goed! Goeie stem, hoor!

8

7.4 Met de stem is niks mis mee en ook een prima nummer verder