8,4

5

5

7.5

4. jammer geen carnavalskraker

8

Fun fact: de blonde dame in de clip is nu getrouwd met Muse-zanger Matthew Bellamy.

5.7

7,7

8

Tekst is natuurlijk dubieus maar verder vond ik het vanaf het eerste moment een heerlijke plaat.

8,5

6,8

ook een 6.8

6,7

5

Thicke 8

7.5

6,4

Zo, dat was me weer een weekend. Terug op de post en vegen.
Leuk dat onze oude spreekstalmeester nog eens langs is gekomen!

Rod stewart had zijn cover wat ons betreft beter kunnen laten. 5,266 na 25 stemmen. Een plek bij de onderste 300.

Alicia 6,6232 na 28 stemmen en Thicke 6,6136 na 22 stemmen. Plekjes ietsje boven de middenmoot dus.

Een verkapt verzoekje voor een carnavalsplaat.
Als man van boven de rivieren heb ik niet zo gek veel met carnaval, al heb ik het carnaval in Noordwijkerhout best vaak bezocht. De mensen van onder de rivieren lachen ons zwaar uit, maar toch is het daar nog best groot.

En dan maar meteen één van de oers-carnavalsplaten.
Een nummer van een legende.

"Good Old" Willem Duys was behalve presentator toch vooral ondernemer. Als hij ergens brood in zag, dan ging hij ervoor. Zo vond ie het eind jaren '60 tijd worden om een caberatier toe te voegen aan zijn platenlabel. In eerste instantie dacht hij aan Win Sonneveld, maar die had er weinig trek in.
Toen Duys en Toon Hermans elkaar niet veel later in het Amsterdamse Hilton troffen, legde Duys zijn plan voor aan Toon. Toon legde ter plekke aan de bar de basis voor "Mien" waarna Duys zo onder de indruk was dat ze meteen een deal sloten.

Hermans zou 1 gulden per verkochte single en 5 gulden per verkochte LP krijgen. Bovendien zou zoon Maurice een plekje in de platenbusiness krijgen. En natuurlijk werd de single even later gelanceerd in "Voor de vuist weg"

Het meest bizarre is nog dat Willem zich een klein beetje verrekend had. Een verkochte single leverde in die tijd 3 gulden 25 op. 1 gulden ging naar de platenzaak, 1 gulden dus naar Toon, die ook nog de Buma royalties ontving. van de overige 1,25 was de persing en de distribitie niet te financieren, dus het label van Duys, Iramac, leed op ieder exemplaar verlies.
Er zouden uiteindelijk 123.000 exemplaren verkocht worden en in 1969 ging Iramac failliet. En dat dus allemaal dankzij "Mien".

1630 Toon Hermans - Mien Waar Is M'n Feestneus

[1968 #aw11 #hp1]

Verschrikkelijk. Een welverdiende 1.

Robin Thicke ft t.i. & Farell - Blurred Lines

8

Toon Hermans - Mien Waar Is M'n Feestneus

5

5.7

7,5

6

En een goed 1 gulden verhaal, daardoor naar boven afgerond!

Thicke: 7.3
Toon: 5.3

Beter een goed verhaal dan een slecht nummer.
Sorry, Toon. Vertel nog eens over Snieklaas of die dooie duif?
4

Heel klein detail over dat smeuïge verhaal (altijd fijn om iets te lezen waarbij bal gehakt Willem Duys een flater sloeg). Ik heb dit singletje van Toon, maar dat is uitgebracht op Relax Records. Dus ik snapte je verhaal even niet zo goed. Maar wat blijkt? Beide labels, Relax en Iramac, lagen onder de vadsige vleugels van ondernemer Duys, maar Iramac bracht louter klassieke muziek uit en Relax bracht artiesten als Toon, Martine Bijl en... oh, zelfs The Outsiders, Sandy Coast, The Zipps (!), The Incrowd (!), etc.
Ok ok, Willem deed toch best wel toffe dingen. Weer wat geleerd.

Dank voor de aanvulling. En beiden zijn er inderdaad in 1969 mee opgehouden als ik het goed zie? Best Bizar als dat door "Toon & Mien" zou komen inderdaad. al zal het eerder de bekende druppel en de emmer zijn misschien.

5,5

Thicke 6,7


Toon 3

Wellicht mijn eerste radio herinnering....

5