The Kingston Trio - M.T.A. (1959)


We hebben ook TV playback, maar het gesproken intro mist daar weer net.


Die hele folk-boom begon in 1958 met de tweede single van The Kingston Trio (Tom Dooley) die op de 1e plaats in de Billboard Hot 100 kwam. Hun eerste single uit 1957 (Sloop John B.) had nog niets gedaan. Maar folkliedjes genoeg en ze scoorden in totaal 17 hits. Meestal wel iets buiten de top 10.

Stel je voor, je zit met nog genoeg geld in de trein en dan plotseling verhoogt de NS de tarieven. Nou dan kom je nu niet meer voorbij de poortjes, maar in 1959 betekende het nog dat je gedoemd was om de rest van je leven in de trein te blijven zitten. Zoals hier onze arme Charlie overkomt. Overigens zit Charlie in de metro.

Het is zoals meestal bij de Kingston Trio een cover. Wel een vrij recente, het was oorspronkelijk een campagnelied voor Walter O'Brien van de Progressive Party uit 1949. Die waren inmiddels verdacht van Communistische sympathieën en uitgeschakeld in het politieke landschap. Walter werd daarom veranderd in de niet bestaande George O'Brien. Het campagnelied is overigens weer gebaseerd op het oude folkliedje Wreck of the Old 97. Op 2:28 hoor je Bob Shane nog aangeven dat die banjosolo pijn aan zijn vingers doet. Een voorloper van de I've got blisters on my fingers!

En Brian Wilson was dol op de Kingston Trio, zowel op Sloop John B. als de gestreepte shirts van de heren. Hij nam die beiden over voor zijn eigen bandje.

Ik ben even een paar dagen offline. Ik verwacht rond vrijdag weer terug te zijn.

7,0

8,9

The Kingston Trio - M.T.A. (1959) : 8

7,5

7

The Kingston Trio: 8.5

7,5

The Kingston Trio - M.T.A. : 7,3
Off topic: Tom Dooley vond ik als klein jongetje een van droevigste liedjes die ik kende,
nipt overtroffen door "Aan de muur van 't oude kerkhof" van De Zangeres zonder naam.

423. Willy Derby - Drankduivel (1920/1922)
7,5

424. The Kingston Trio - M.T.A. (1959)
Ik vind dit een leuker liedje dan Tom Dooley. Cool intro ook, al kan het niet goed volgen wat-ie allemaal staat te declameren.
Dat hun debuutsingle 'Sloop John Be' geen hit werd, valt misschien ook te begrijpen als je ziet dat het singletje niet in de VS was uitgebracht, maar alleen in Duitsland en Japan (according to Discogs). Best curieus.
7,5

425. Roy Brown - Good Rocking Tonight (1947)



426. Wynonie Harris - Good Rockin' Tonight (1948)



427. Elvis Presley - Good Rockin' Tonight (1954)



Wat is het eerste echte Rock 'n Roll nummer? Daar zullen de muziekexperts het nooit over eens worden, maar Good Rocking Tonight is zeker één van de kanshebbers. Het is in 1947 geschreven en uitgebracht door Roy Brown. Daarna is het nummer door heel veel artiesten gecoverd. Ik denk dat de versies van Wynonie Harris en Elvis Presley daarvan de meeste bekende zijn. Laten we die drie versies eens met elkaar vergelijken.

Roy brown : 7,5
Wynonie Harris - 8,2
Elvis Presley - 8

Waar de Roy Brown versie meer tegen de Jazz-Blues aan leunt, is die van Harris meer R&B.
en de Elvis versie pure Rockabilly.
Alle drie goed, maar de Wyonie Haris versie heeft mijn nipte voorkeur.

Roy Brown: 7,5
Wynonie Harris: 8
Elvis Presley: 7

Roy Brown - 7,3
Wynonie Harris - 7,8
Elvis Presley - 6,2

425. Roy Brown - Good Rocking Tonight (1947) : 7

426. Wynonie Harris - Good Rockin' Tonight (1948) : 8

427. Elvis Presley - Good Rockin' Tonight (1954) : 8

Roy Brown: 9.0
Wynonie Harris: 9.0
Elvis Presley: 10

Drie keer lekker. Drie keer net ff anders, maar ook weer niet wezenlijk anders. Behalve de stem van Elvis, die valt natuurlijk enorm op. En zijn versie is ook wel meer rockabilly idd. Lekker gitaarwerk ook.
Ik vind Roy's zang net een fractie beter dan die van Wynonie, omdat Roy meer bezieling en passie in zijn stem legt dan Wynonie. Productie en uitvoering van Wynonie is weer een tikkie krachtiger.

425. Roy Brown - Good Rocking Tonight (1947) : 7,2

426. Wynonie Harris - Good Rockin' Tonight (1948) : 7,2

427. Elvis Presley - Good Rockin' Tonight (1954) : 7,5

Roy Brown: 7
Wynonie Harris: 8
Elvis Presley: 7

Roy Brown: 7 (iets te Vaudeville / Dixieland nog)
Wynonie Harris: 7,8 (Yeah Rock 'n' Roll!)
Elvis Presley: 7,4 (Prima ook, maar geen Elvis nummer dat ik vaak zal kiezen uit z'n discography)

428. Smog - Wicked Man (1971, B-side single 'Time for the Blues')


De deelnemende MusicMeters zullen er inmiddels een hard hoofd in hebben, maar binnenkort (komend weekend?) maak ik toch echt een doorstart van het 'Reis rond de wereld'-spelletje, alwaar we waren blijven steken in de streken van de Zuid-Amerikaanse Andesgebergte van Bolivia, Peru, Paraguay en de pampa van Uruguay.

Een van opwindendste nummers die ik in die streken tegenkwam is gemaakt door de Peruviaanse heavy blues hardrockband Smog. Dus niet te verwarren met de band van Bill Callahan. Al wat ze hadden gemaakt was een enkel singletje - en dingt daardoor niet mee in de albumkeuzes van het voornoemde spelletje - maar in dit spelletje is het oud genoeg om mee te doen. Maar net niet oud genoeg om dit Jimi-eerbetoon aan de grote meester himself te hebben laten horen. Ik denk dat Meneer Hendrix er wel zijn zege over zal hebben uitgesproken.

Veel zin om er verder over te verhalen heeft weinig zin, want a) ik kan er sowieso niks over vinden en b) de band kent toch geen hond en dat enkele leden daarna nog opdoken in andere Peruviaanse bandjes als We All Together en Laghonia, daarvan zullen ook bij weinig mensen zijn of haar derrière gaan oxideren.
Tenzij je dit kleinood eens tegenkomt, want dan heb je mogelijk goud in handen. Want hevig gezocht door vinylverzamelaars (noem deze types maar vinylinvesteerders), maar slechts één keer verkocht op Discogs voor bijna €400,- (al in 2018) en op Popsike zelfs geen vermelding van verkopen.

Aardige vroegere hardrock. Zelfs gewoon nog lekker orgel erbij. Dat het uit Peru komt geeft het iets exotisch (al hoor ik het er niet aan af). Ook nog echte stereo! Productie lekker wild. Compositie is helaas iets minder: 7,3

Smog - Wicked Man : 8,2 . A-kantje ook niet verkeerd.
Zag dat de verkoper er zelfs twee had, waarvan een op blauw vinyl . Allebei op dezelfde datum verkocht voor $ 450 per stuk. (dus aan dezelfde koper schat ik, die het waarschijnlijk 'n koopje vond).
Wat me verder opviel is dat de titel van het nummer verkeerd gespeld is op het label...

7,5

428. Smog - Wicked Man : 5

6

429. John Lee Hooker - Gonna Use My Rod (1960)


Ik ben vrij allergisch voor wat tegenwoordig als blues doorgaat, maar er was een tijd zo rond 1960 dat dit genre een flink aantal hits scoorden in mijn boek. Niet in de laatste plaats John Lee Hooker. Akoestisch en hij laat je ook even weten: "als je niet van mijn wijf afblijft dan zal ik je eens een flinke tik geven met m'n ... " tja en dan hoe vertalen we rod? Staaf, stang, hengel, paal? We maken er roede van. Dat klinkt het meeste ook als rod. En dan kunnen we er nog dezelfde dubbele betekenis aan geven als bij paal. Want dit is natuurlijk het soort blues die wij willen horen, daar blijft onze Hazes toch een zielige huilebalk bij.

Grappig feit John Lee Hooker stotterde, maar niet wanneer hij zong. Lang in de studio zitten vond hij ook maar overdreven: "It don't take me no three days to record no album."

Smog: 7,5
John Lee Hooker: 6,0

7

Smog: 8.5
John Lee Hooker: 8.0

7,5