8,0

Die organist moest blijkbaar even nodig. Gelukkig was ie nog net op tijd terug om er 'n leuk eindje aan te breien 7,2

410. The Doobie Brothers - Nobody (1971)
Ik kan de(ze) oude Doobie prima hebben. Het is upbeat en heppie-de-peppie, maar evenzogoed krachtig genoeg. En dan op twee derde ook nog een lekker scheurend gitaartje: fijn en lekker hoor!
7,7

411. Dinah Washington - Long John Blues (1949)
Wat een heerlijk onschuldig liedje over een bezoek aan de tandarts.
Meer dan zeven voet is trouwens >2,14 meter!
Dan zal hij ook wel boren met een boor van meer dan zeven inch...
7

412. MC5 - Looking at You (1970)
Ik ben toch benieuwd hoe het zou hebben geklonken als de band hun zin had gekregen. Dit nummer klinkt in ieder geval met de gepolijste productie al verdomd lekker.
8
Hè? Pink Floyd? Die link snap ik even niet met Doctor Who.

413. Arthur Prysock - I Didn't Sleep a Wink Last Night (1952)
Noujaaaa zeg?? Wat een bizar toeval!
Rond hetzelfde moment dat jij dit nummer plaatste, viste ik een lp van hem uit een tweedehands platenbak. Althans, dat dacht ik even voor een paar seconden. Maar nu ik beter kijk, zie ik dat er dus nóg een artiest bestaat met deze wat merkwaardige achternaam. Ik blijk zijn oudere broer, Red Prysock, uit de bakken te hebben gevist (enigszins "bekend" van de jumpbluesmoppies 'Hand Clappin'' en 'Jumbo') .
Ik vind zijn oudere broer toch een stuk energieker en frisser, al is Arthur ook niet al te vervelend om naar te luisteren. Met of zonder organist.
6,8

7

8

Hele fijne R&B Crooner.

7,5

Arthur Prysock - I Didn't Sleep a Wink Last Night belandt op plek 105 met een gemiddelde van 7,36.





414. Red Prysock - Hand Clappin' (1955)




Vandaag het broertje van Arthur die geregeld te horen was op de opnames van zijn broer. Behalve met Arthur speelde Red (Wilburt) ook samen met onder andere Roy Milton en Benny Golson.

Toen Red in 1954 een contract tekende bij Mercury Records, scoorde hij een klein jaar later de grootste hit uit zijn carrière: de opzwepende instrumental Hand Clappin'.

Deze ex-militair die tijdens zijn tijd in het leger in WO II saxofoon leerde spelen komt vandaag in ons topic langs met zijn bekendste song.

De family Prysock hebben we nu dus als eerste in onze themaweek gehad met Red en zijn oudere / jongere broertje / broer Arthur. Zijn wat??? Nou, de geboortedatum van Arthur is wat discutabel. Zelf claimt Arthur 1929, daarmee zou hij het jongste broertje zijn, maar een aantal muziekhistorici hebben ontdekt dat de officiële papieren 1924 zeggen en dat zou Arthur de grote broer maken. Hoe dan ook; de familie Prysock beet het spits af.

7,5

Red Prysock - Hand Clappin:

lekkere mix van Jazz/bop en R&B. 7,8
De Nederlandse persing verscheen destijds nog op 10 inch bakeliet en dus 78 toeren.

414. Red Prysock - Hand Clappin' (1955)

Verschikkelijk,ik hou helemaal niet van dit soort saxofoon geluid, zal maar geen cijfer
geven. Nogmaals verschrikkelijk.

5,0

413. Arthur Prysock - I Didn't Sleep a Wink Last Night (1952) : 6

414. Red Prysock - Hand Clappin' (1955) : 6

Lekker uptempo met handklappen. Toeter kan hier ook wel bij. Lekker nummer, hier kan ik wel wat mee: 7,8

414. Red Prysock - Hand Clappin' (1955)
Ah, en daar hebben we dus zijn oudere, of jongere, of misschien wel precies even oude (?) broer.
Enfin, ik vond zijn werk gister dus al leuker dan zijn broer en dat vind ik vandaag nog steeds.
En juist die saxofoon vind ik geweldig. Lekker rauw, wild en die uithaal op 2'31" is zelfs hysterisch te noemen: prachtig!
Maar gewoon een cijfer geven Rufus, ook enen tellen mee.
7,7

1,0

Zeker mee eens dat ook lage cijfers net zo goed meetellen voor een gemiddelde als hoge cijfers. Voel je vrij om te stemmen, maar ook om je te onthouden van stemmen. Eigen keus, het is vooral voor de fun.

Lekker nummer, al hoef ik het niet al te vaak te horen. Zo af en toe, dan blijft het leuk.

7

7.5

Red Prysock : 6.0

Red scoort beduidend lager dan broer Arthur: Red Prysock - Hand Clappin' krijgt 6,33 en staat op plek 314.





415. Crystal Gayle - Wrong Road Again (1974)




Crystal "Don't It Make My Brown Eyes Blue" Gayle stond niet alleen bekend om haar crossover (country / pop) songs, maar ook om haar bijzonder lange haar. Dat haar was zo lang, het sleepte over de vloer wanneer ze het los liet hangen. Zo begon ze overigens niet. Sterker nog; in haar jeugd knipte haar moeder haar haar (sow, dat is vaak 'haar' in 1 zin) juist heel erg kort. Ook in haar beginperiode als zangeres was Crystal redelijk kort geknipt. Toen ze een vrouw in Nashville zag met prachtig lang haar, besloot Crystal dat ze dit ook wilde. Goede keuze, want dat haar werd een enorme USP. Haar fanbase groeide met haar haren mee. 

Wij gaan luisteren naar de eerste top 10-single die Crystal op de US Country chart scoorde. In 1974 klom dit nummer tot de 6e plek. 

6,5

7

Als ik dan tóch van country had moeten houden, dan zou ik zou voor Crystal zijn gegaan: wat was zij in de 70s/80s een waanzinnig aantrekkelijke vrouw met een prachtige bos met eindeloos lang haar. Nou nou, goh goh, poeh poeh. Rapunzel, eat your hair out.
Fraaie stem ook. Dat maakt haar Nashville-country, waar ik een broertje dood aan heb, opvallend dragelijk.
6,3

Crystal Gayle - Wrong Road Again:

Zingen kan ze,Crystal Gale. Heb verder niet zo veel met dit soort countrymuziek.
Maar vanwege haar mooie stem 6,5

Crystal is me meestal iets te glad, maar dit nummer is nog wel redelijk okay: 7,3

Crystal Gayle: 8.0

7,3

415. Crystal Gayle - Wrong Road Again (1974) : 7,5

7

7