6,5

7

Plek 297 voor Blanche Calloway and her Joy Boys - I'm Getting Myself Ready for You die het met een gemiddelde van 6,45 moet doen.





419. Cab Calloway - Minnie the Moocher (1931)




De Hi-De-Ho-man is aan de beurt. Naast Minnie the Moocher scoorde het jongere broertje van Blanche meer hits, maar was hij vooral ontzettend succesvol als muzikale ondersteuner van animatiefilms. Zo is het Cab die je hoort in de meeste Betty Boop filmpjes. 

Ik had eigenlijk The Honeydripper uit 1946 klaar staan, maar als ik dan van wendyvortex  "Morgen dan Hi de hi de hi de hi Ho de ho de ho de ho? Dan gaan we namelijk groots uitpakken qua cijfer." lees, dan kan ik natuurlijk niet anders dan de songkeuze aan te passen. 

We gaan dus naar de veruit bekendste song van Cab luisteren. Het was de 2e single die hij uitbracht en hij scoorde er een nummer 1-hit mee. In de 80s werd een heel nieuwe generatie blootgesteld aan Cab's maffe song dankzij de film The Blues Brothers.

Voor de nog jongere stemmers die ook geen flauw idee hebben wat een The Blues Brothers is: in de 90's maakte Cab zijn opwachting in de videoclip van Alright van Janet Jackson. 

Kom, we doen er ook een clipje bij met bewegende beelden om het extra leuk te maken:

9

8

Dit blijft geweldig. 1931. Het jaar dat Al Capone wordt veroordeeld wegens belastingontduiking, de NSB wordt opgericht, het Nederlands elftal in een uitwedstrijd tegen Frankrijk drie doelpunten maakt binnen 2 minuten en vooral voor ons belangrijk de langspeelplaat (LP) op de markt verschijnt. Zoals beloofd een hoog cijfer: 8,4 (de live versie uit het filmpje scoort zelfs 0,8 punten hoger).

Cab Calloway - Minnie the Moocher: krijg meteen zin om de The Blues Brothers film voor de zoveelste keer te gaan zien : 8

8

417. Loretta Lynn - Fist City (1968)
Ook op en top Nashville, maar toch kan ik Loretta een stuk beter handelen dan haar zusje(s).
Zoals captain scarlet al aangaf: het is net even wat gepeperder en vuriger.
7

418. Blanche Calloway and her Joy Boys - I'm Getting Myself Ready for You (1931)
Ik doe mee met de zesjescultuur.
6,2

Blanche Colloway: 5.8
Cab Colloway: 8.3 [wat een geweldige registratie uit 1931]!

7

Hmm... in mijn gedachten vind ik dit nummer veel leuker dan wanneer ik het daadwerkelijk weer helemaal opnieuw beluister. Als ik op geheugen gestemd had, kwam ik op een 9. Nu ik 'm echt weer volledig luister eindig ik op:

7,5

Met 8,02 staat Cab Calloway - Minnie the Moocher op plek 20. Onze themaweek 'it runs in the family' is daarmee met een prachtig cijfer afgesloten. Nu weer een weekje random door de muziekgeschiedenis heen.

Ik ben deze week overigens op vakantie (vandaag: Texel!) dus het kan zijn dat songs af en toe iets vroeger of later gepost worden of zonder gemiddelde. Eventuele missende gemiddeldes volgen dan uiteraard later.


420. Marie-Christina - Wo ist das Glück von Gestern? (1971)




Dit nummer werd geschreven door de Keulse Heinz Gietz, een van de succesvolste Schlager-schrijvers die Duitsland ooit gekend heeft. Hij heeft 30 gouden platen op zijn naam en meer dan 40 melodieën voor films geschreven. 

Zo schreef hij 23 songs voor Rex Gildo, 46 songs voor Bill Ramsey en maar liefst 82 songs voor Freddy Breck.

Die samenwerking van Freddy Beck begon overigens in 1971. Dat was ook het jaar dat hij de song die we vandaag beluisteren schreef, arrangeerde en produceerde voor Marie-Christina.

7

6,5

Gaan we de verdeling tussen het westen en het oosten van Nederland terugzien? Het westen had Veronica en de andere zeezenders. Het oosten had de Duitse radio en TV. In het oosten zijn we dol op Schlagers. Dit is een vrij gemiddeld voorbeeld overigens. Zit aardige in elkaar, maar schiet nergens echt boven het maaiveld: 7,1

Marie-Christina - Wo ist das Glück von Gestern?

Heb 'n soort van haat/liefde verhouding met de Duitse taal in het algemeen en in het Duits gezongen liedjes in het bijzonder: het komt bij mij vaak nogal wat opdringerig en uitsloverig over, maar tegelijkertijd soms ook wel weer erg lekker om hardop mee te zingen.

Bij mij op kantoor hadden we 'n tijdje de gewoonte om op de vrijdagmiddag om de beurt 'n bekende Schlager in te zetten, en de rest brulde dan meteen mee. Dikke pret.
6,6

Cab Calloway: 7,7
Marie: 6,8

419. Cab Calloway - Minnie the Moocher (1931)
Hoe ouder ik word, en het nummer dus ook, hoe gaver ik het ga vinden.
Als ik 60 jaar eerder geboren was, dan was dit waarschijnlijk mijn favoriete nummer van dat jaar geweest.
Ook als ik niet 60 jaar eerder geboren was, trouwens.
8,5

420. Marie-Christina - Wo ist das Glück von Gestern? (1971)
Dat zal met Marie-Christina niet zo snel gebeuren voor het jaar 1971. Er zullen minstens 423028 nummers uit dat jaar zijn die ik beter, veel beter, heel veel beter vind. Nu is 1971 mijn op twee na favoriete muziekjaar, dus ze heeft dan ook wel geduchte concurrentie.
Al ben ik wel zo opportunistisch om het singletje meteen mee te nemen mocht ik 'em onverhoopt in een kringloopwinkel tegenkomen.
2,5

5.5

4

Plek 386 voor Marie-Christina - Wo ist das Glück von Gestern? met een gemiddelde van 5,75.

421. The Zombies - Tell Her No (1964) 




Deze band uit St. Albans, Engeland, was opvallend genoeg veel succesvoller in de US dan in hun thuisland. Waar ze het in de UK met slechts 2 hitnoteringen moesten doen, wisten ze in de US 8 hits te scoren. 

She's Not There was de eerste hits voor Colin Blunstone en zijn mannen in de UK (plek 12) en de song waar wij vandaag naar gaan luisteren was hun 2e en laatste hit in de UK. Tell Her No moest het doen met de 42e plek. In de US kwam dit nummer dat geschreven werd door Rod Argent tot plek 6.

Critici prezen het nummer om de creativiteit en eigenzinnigheid van de compositie. En voor de tellers: er wordt 63x 'no' gezegd in deze hit. 

Dit nummer werd overigens ongeveer 20 jaar later opnieuw een hit in de US, maar dan in de versie van Juice Newton. 

7

Marie-Christina: 2
The Zombies: 6.5

Oh ja deze! 7,8

The Zombies - Tell Her No : heerlijke zomerse popmuziek. 8,1

Ik kan maar niet in slaap komen dus, waar was ik gebleven?

413. Arthur Prysock - I Didn't Sleep a Wink Last Night (1952)

Die Arthur Prysock is er verantwoordelijk voor dat ik twee nummers uit 1969 van Percy Sledge en Mighty Sparrow later aanzienlijk minder ben gaan waarderen toen ik Arthur’s originele versies hoorde.
Hoewel bovenstaand nummer slaapverwekkend is, waardeer ik het toch minder:
6,5

414. Red Prysock - Hand Clappin' (1955)

Wat kunnen broertjes toch soms verschillend zijn. Dit klinkt ovationeel en bepaald niet slaapverwekkend.
7

415. Crystal "Don't It Make My Brown Eyes Blue" Gayle - Wrong Road Again (1974)

Ooit dacht ik dat haar bekendste nummer over fysieke vrouwenmishandeling ging. Bovenstaand nummer gaat ook niet echt de goede kant op.
5,9

416. Peggy Sue - I'm Dynamite (1969)

Niet de verf maar de dynamiet is erg nat volgens mij.
4,5