Stevie Wonder: 8,0
Marion Evelyn Cox and Harvey Hindermyer: 7,5

Plek 344 voor Marion Evelyn Cox and Harvey Hindermyer - Let the Rest of the World Go By met 6,6 gemiddeld.





516. Xavier Cugat and His Waldorf-Astoria Orchestra - Brazil (Aquarela do Brasil) (1943)




Dit nummer werd bijna 600x gecoverd. Vandaag gaan we niet naar de aller eerste versie luisteren, maar wel naar een van de bekendste.

"Waldorf-Astoria", is dat geen hotel? Jazeker! Het wereldberoemde hotel in New York had een huisband, en daar was de in Spanje geboren Xavier Cugat de bandleider van. Xavier was niet alleen geboren in Spanje; hij stierf er ook. Nadat hij in '69 gedeeltelijk verlamd raakte na een herseninfarct, keerde hij terug naar Barcelona. Hij ging in het penthouse van het Ritz wonen en het hotel heeft tot op de dag van vandaag een Xavier Cugat-room. Zijn verlamming hield hem niet tegen om muziek te blijven maken; hij vormde zelfs een nieuw orkest en tourde door heel het land. Een hartaanval in 1990 werd hem op 90 jarige leeftijd fataal. 

Brazil werd een grote hit voor Xavier in 1943 en bleef 7 weken lang op plek 2 staan in de hitlijsten. We zullen allemaal bepaalde versies in ons hoofd hebben wanneer het over Brazil gaat. Voor mij is dat de versie van Hans Teeuwen.......

7,0

Ik heb hem leren kennen dankzij de Vengaboys.

7,5
Toch een leuk deuntje.

7

8.5

Hier heeft Two Man Sound ooit een dikke feestmedley-hit mee gescoord.
Vaste prik met carnaval jaren 80 in de feesttenten.
Kan geen andere versie .

De versie van Antonio Carlos Jobim uit 1970 is de mooiste, maar ja ook ik natuurlijk al die liedjes dankzij Two Man Sound en hun Disco Samba hit uit 1986 met o.a. Lou Deprijck de enige echte Plastic Bertrand. Maar het helpt wel, want deze versie hartstikke fijn: 8,1

Xavier Cugat and His Waldorf-Astoria Orchestra: 6.0

Xavier Cugat and His Waldorf-Astoria Orchestra - Brazil (Aquarela do Brasil) : 7,5

Ik ben hier louter voor de cijfertjes en statistiekjes!

514. Stevie Wonder - I Believe (When I Fall in Love It Will Be Forever) (1972)
Ik heb keurig netjes (bijna) al zijn jaren 70-werk hier in de kast staan, maar draaien? Ho maar.
Niet dat ik het slecht vind, soms vind ik het heel gaaf, maar ik vind zijn werk te wisselvallig waardoor het mij zelden triggert het op te zetten. Net zoals dit nummer, dat zo een compositie lijkt te zijn van Paul McCartney (en dat is niet per definitie een compliment). De eindeloze herhalingsoefening van het refrein heeft uiteindelijk wel iets (á la 'Hey Jude') en die funky overgang in het coda is ook wel aardig, maar verder vind ik het allesbehalve spectaculair. Wel okay.
6,5

515. Marion Evelyn Cox and Harvey Hindermyer - Let the Rest of the World Go By (1920)
Over tenorzangers uit begin vorige eeuw gesproken: ik heb weliswaar de complete recordings van Enrico Caruso (in een box van 14 lp's), maar die wordt hier nog minder gedraaid dan Stevie Wonder. Die opnames dateren van nog eerder en eindigen in het jaar van deze opname van Marion & Harvey. De charme van Enrico vind ik zijn "aanstelligere" lyrische dramatiek: alsof in elke zin het einde van de wereld (of in ieder geval van zijn (ge)liefde) aanstaande was. Die pathos mis ik bij dit duo. Dit klinkt meer als een gezapig bouquetreeksverhaaltje langs een kabbelend beekje. Discogs en een paar andere sites gokken dat Harvey al in 1878 was geboren.
4

516. Xavier Cugat and His Waldorf-Astoria Orchestra - Brazil (Aquarela do Brasil) (1943)
Ja, ook hier is die van Hans Teeuwen de definitieve versie. Evenzogoed een warm hart voor het werk van Xavier, want ik heb hem wel eens prikkelender en opwindender gehoord dan op dit moppie. Sterker: dit vind ik wat minder dan ik van hem gewend ben. Nummers die letterlijk dichter bij zijn huis staan zijn toch een stuk energieker.
6,7

516. Xavier Cugat and His Waldorf-Astoria Orchestra - Brazil (Aquarela do Brasil) (1943) : 6

7,5

Xavier Cugat and His Waldorf-Astoria Orchestra - Brazil (Aquarela do Brasil) mist net de top 200: 7,18 plaatst de song op plek 201.






Een thema dat ik zelf altijd erg leuk vind, want we duiken dieper in het leven van een songwriter, leren wat meer over deze persoon en komen allerlei pareltjes tegen. Hopelijk genieten jullie er ook van. 

Voor de 7e keer focussen we ons een week lang op een songwriter. Deze keer bassist, zanger en songwriter Graham Gouldman. 



517. The Mockingbirds - You Stole My Love (1965)




In 1963 had een jonge Graham Gouldman al in meerdere bands gespeeld, maar met The Whirlwinds had hij zijn eerste succes. Ze werden de huisband voor de lokale JLB (The Jewish Lads' Brigade, tegenwoordig The Jewish Lads' and Girls' Brigade) en kregen dankzij hun populariteit daar een platencontract bij His Master's Voice. Ze brachten een single uit waarop het b-kantje geschreven was door ene Lol Creme; een jongeman die Graham tot op dat moment nog niet kende. 

Na het uiteenvallen van The Whirlwinds, startte Graham een nieuwe band met onder andere Kevin Godley op de drums: The Mockingbirds. Ze kregen meteen een platencontract bij Columbia, maar de platenbazen zagen niks in de eerste song die Gouldman aanbood: For Your Love. Het nummer werd uiteindelijk door The Yardbirds gebruikt en werd een grote hit. 

Wij gaan luisteren naar een van de andere songs die Graham voor zijn band The Mockingbirds schreef. 

The Mockingbirds: 6.5

7,5

Beetje het soort typische jaren 60 pop hit waar ik niet zo veel mee heb. Zo halverwege begint het nog wel lekker uit de pas te lopen, maar ik houd het bescheiden qua waardering: 6,8

The Mockingbirds 7


Typisch zo`n nummer wat in het straatje past, van d.j. Dirk van Dijk 192 Radio, in de latere avonduren.

7

7

7,7

Ik vind het wel een fijn niks-aan-de-hand nummer.

The Mockingbirds - You Stole My Love:

Heel fijn. Heb wel 'n zwak voor deze jaren '60 Mod. Zou deze ook ook graag in m'n jukebox hebben, maar 300 euro voor 'n single om deze vervolgens af te spelen met 'n veredelde spijker vind ik toch iets te gortig.
Gelukkig zijn er verzamelalbums met dit soort obscure Britpop uit die tijd. 8.

517. The Mockingbirds - You Stole My Love (1965) : 6,5

517. The Mockingbirds - You Stole My Love (1965)

Ook ik heb een zwak hiervoor en ook ik neem meer dan genoegen met een verzamelaar. Zoals Nuggets II waarop dit nummer staat en die boxset is, hoewel ook redelijk aan de prijs, een heel stuk betaalbaarder. En dan krijg je er nog 108 extra liedjes gratis bij.
7,8

Lekker hoor. Vooral die gitaar die zo rond 1.40 ff naar de voorgrond treedt.

7,25

7,18 voor The Mockingbirds - You Stole My Love en daarmee plek 198.





518. St. Louis Union - Behind the Door (1966)




The Satanists was een freakbeat band uit Manchester die een paar jaartjes midden jaren 60 bestond. Hun naam sloeg niet echt aan bij het grote publiek en toen ze in 1965 besloten mee te doen aan de Melody Maker National Beat Contest, moesten ze hun naam wel veranderen als ze enige kans van slagen wilden.

Onder andere Pink Floyd (toen nog als The Pink Floyd) deed ook mee aan deze grote wedstrijd waar bijna 4000 man in het publiek zat. The Satanists, nu St. Louis Union, wist de wedstrijd te winnen. De prijs was niet misselijk: een nieuw Hammond Organ, een platencontract, een tv-optreden en een volledig nieuwe garderobe. 

De eerste single die ze uitbrachten werd een hit: Girl (Beatles cover) bereikte plek 11 in de UK chart. Een van hun volgende singles was de door Graham Gouldman geschreven Behind the Door; een song die ze op Top of the Pops zouden spelen. 

The Mockingbirds, de band van Graham waar we gisteren naar geluisterd hebben, was de vaste "publiek opwarm-band" van Top of the Pops. Graham herinnert zich het moment nog dat The Yardbirds hun hitsingle For Your Love kwamen spelen en dat ze door iedereen gecomplimenteerd en geadoreerd werden voor dat nummer. Graham, de schrijver ervan, stond anoniem als bassist van The Mockingbird naast The Yardbirds in de studio, en niemand wist wie hij was of dat hij de song geschreven had. Het is hem altijd bijgebleven als ongemakkelijk moment. 

7,2

518. St. Louis Union - Behind the Door (1966)
Dat krijg je ervan, als je zwicht voor de patjepeeërs en teringlijers van platenmaatschappijen.
Niemand die de bandnaam St. Louis Union nu nog kent - wat een suffe naam ook - maar als ze gewoon hun poot stijf hadden gehouden, dan had hun oorspronkelijke bandnaam absoluut een cultstatus onder freakbeatverzamelaars verworven en zou hun naamsbekendheid nu veel groter zijn geweest.
Hoe mooi of zwak hun muziek ook is.
In dit geval vind ik hun psychballad mooi. Beetje wiebelig en onbeholpen, maar erg charmant en sfeervol, zeker die (dwars)fluit.
Evenzogoed klinkt dit liedje niet bepaald geschikt voor bandleden die zich afficheren aanhangers te zijn van Beëlzebub. Dat is dan ook weer zo.
Als verwacht ook weer een behoorlijk prijzig kleinood op vinyl.
7,8

7

St. Louis Union - Behind the Door :
Ook weer prima. Van alles wat, gave mix van R&B, freakbeat en psychedelica.
En dat allemaal in 2 minuten en 26 seconden. 7,6

De eerste 6 seconden denk ik nog dat je per ongeluk Metallica heb geplaatst. Is dat niet het loopje van Nothing Else Matters? Maar verder lekkere psychedelische hutspot dit: 7,9