Muziek / Muziekgames / Oldies but goodies - meter
1
geplaatst: 20 januari, 20:46 uur
wendyvortex schreef:
De eerste 6 seconden denk ik nog dat je per ongeluk Metallica heb geplaatst.
De eerste 6 seconden denk ik nog dat je per ongeluk Metallica heb geplaatst.
Scherp
7,5
2
geplaatst: afgelopen woensdag om 01:15 uur
wendyvortex schreef:
De eerste 6 seconden denk ik nog dat je per ongeluk Metallica heb geplaatst. Is dat niet het loopje van Nothing Else Matters? Maar verder lekkere psychedelische hutspot dit: 7,9
De eerste 6 seconden denk ik nog dat je per ongeluk Metallica heb geplaatst. Is dat niet het loopje van Nothing Else Matters? Maar verder lekkere psychedelische hutspot dit: 7,9
Ha, leuk gevonden! Het is een iets langzamere versie van Fade To Black.
Bijzonder dat Graham Gouldman zijn advocaten nog niet heeft losgelaten op Metallica voor een stevige plagiaatzaak.
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 08:15 uur
518 St. Louis Union -Behind The Door 7.5
De stem lijkt op iemand die ik niet kan plaatsen.
Een beetje Daddy Buy Me A Girl -Franske Krassenburg Earrings soundje?
De stem lijkt op iemand die ik niet kan plaatsen.
Een beetje Daddy Buy Me A Girl -Franske Krassenburg Earrings soundje?
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 11:00 uur
Yes, ook leuk! Beetje zelfde niveau als gisteren, kon wel door dezelfde persoon geschreven zijn.... 
7,25
7,25
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 18:27 uur
Plek 94 voor St. Louis Union - Behind the Door met een gemiddelde van 7,54.
519. The Mindbenders - Schoolgirl (1967)
Toen Graham in The Mockingbirds zat, tekende hij een contract met impresario Harvey Lisberg. Het contract hield in dat Harvey "first dips" had voor zijn bands met de songs die Graham schreef. Dit was in een periode dat Graham niet alleen in een eigen band speelde, maar hij werkte ook nog eens in een kledingwinkel voor mannen. In zijn vrije tijd schreef hij even een aantal wereldhits die uitgroeiden tot evergreens. Denk bijvoorbeeld aan "For Your Love", "Heart Full of Soul" en "Evil Hearted You" voor de Yardbirds; "Look Through Any Window" en "Bus Stop" voor de Hollies; en "No Milk Today" voor Herman's Hermits. Dit is slechts een greep uit de enorme hoeveelheid hits die Graham in 1 jaartje uit zijn mouw schudde.
Een andere song die hij schreef was Schoolgirl, voor de band The Mindbenders. Dit was niet de enige single die hij voor ze schreef, en toen in 1968 de bassist van The Mindbenders uitviel werd Graham gevraagd of hij naast songwriter misschien ook als bassist voor de band wilde dienen. Dat deed hij met enige reservering, maar wel met liefde. Graham heeft altijd gezegd dat de band op zijn retour was en op het punt stond uiteen te vallen. Hij had gelijk en de band bestond nog maar een maandje of 8 toen Graham gevraagd werd de boel te komen oplossen. Niet gelukt dus, en Graham geeft zelf aan met slechte gevoelens terug te kijken op zijn periode bij The Mindbenders; hij noemde het een deprimerende tijd.
Themaweek: succesvolle songwriters
#7 Graham Gouldman
#7 Graham Gouldman
519. The Mindbenders - Schoolgirl (1967)
Toen Graham in The Mockingbirds zat, tekende hij een contract met impresario Harvey Lisberg. Het contract hield in dat Harvey "first dips" had voor zijn bands met de songs die Graham schreef. Dit was in een periode dat Graham niet alleen in een eigen band speelde, maar hij werkte ook nog eens in een kledingwinkel voor mannen. In zijn vrije tijd schreef hij even een aantal wereldhits die uitgroeiden tot evergreens. Denk bijvoorbeeld aan "For Your Love", "Heart Full of Soul" en "Evil Hearted You" voor de Yardbirds; "Look Through Any Window" en "Bus Stop" voor de Hollies; en "No Milk Today" voor Herman's Hermits. Dit is slechts een greep uit de enorme hoeveelheid hits die Graham in 1 jaartje uit zijn mouw schudde.
Een andere song die hij schreef was Schoolgirl, voor de band The Mindbenders. Dit was niet de enige single die hij voor ze schreef, en toen in 1968 de bassist van The Mindbenders uitviel werd Graham gevraagd of hij naast songwriter misschien ook als bassist voor de band wilde dienen. Dat deed hij met enige reservering, maar wel met liefde. Graham heeft altijd gezegd dat de band op zijn retour was en op het punt stond uiteen te vallen. Hij had gelijk en de band bestond nog maar een maandje of 8 toen Graham gevraagd werd de boel te komen oplossen. Niet gelukt dus, en Graham geeft zelf aan met slechte gevoelens terug te kijken op zijn periode bij The Mindbenders; hij noemde het een deprimerende tijd.
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 19:14 uur
Dat gitaartje halverwege en aan het eind is wel heel lekker dat pept het nog wat op. Durft net de oversteek naar psychedelic rock niet te maken blijft net binnen de jaren 60 pop. Niet fantastisch, maar best aardig: 7,5
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 00:04 uur
The Mindbenders - Schoolgirl:
Naar mijn beleving gaat dit toch wel aardig de psychedelische richting in.
Laten we het psychedelic pop noemen. 7,75
Naar mijn beleving gaat dit toch wel aardig de psychedelische richting in.
Laten we het psychedelic pop noemen. 7,75
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 18:14 uur
7,26 voor The Mindbenders - Schoolgirl betekent plek 176.
520. Wayne Fontana - Pamela, Pamela (1967)
Een song die ik gisteren niet noemde bij "dikke hits geschreven door Graham" was Pamela, Pamela. Bewust niet genoemd, want die komt vandaag gewoon lekker voorbij!
Wayne Fontana and The Mindbenders waren mateloos populair in de UK in de eerste helft van de jaren 60. Um, Um, Um, Um, Um, Um werd een nummer 5-hit, The Game of Love bereikte plek 2, en de band leek een gouden toekomst tegemoet te gaan. Het ging echter mis: Wayne was ongeduldig. Na die twee dikke hits belanden hun volgende twee singles respectievelijk op 20 en 32 in de UK chart. Dat was niet genoeg voor Wayne; hij wilde aan de top staan.
De spanningen binnen The Mindbenders liepen hierdoor alsmaar verder op en tijdens een live concert had Wayne er helemaal genoeg van: hij verliet de band ter plekke. Zulk divagedrag is allemaal leuk en aardig, maar hij had natuurlijk wel gewoon een contract. Het platenlabel gaf hem dan ook de (non)keuze: of je blijft voor ons songs opnemen en dan maar solo, of je pleegt contractbreuk en we maken jouw carrière helemaal kapot. Wayne koos eieren voor zijn geld en begon zijn solocarrière. Hij verzamelde nieuwe muzikanten om zich heen en wilde songs zingen die geschreven werden door de door hem geselecteerde muzikanten. De B-kantjes van zijn singles schreef hij dan wel zelf.
Het plan lukte niet helemaal en na ruim een jaar niet echt successen besloot Wayne de deur open te zetten voor songwriters van buiten zijn sociale kring. In comes Graham Gouldman! Graham geeft Pamela, Pamela aan Wayne en het zou zijn grootste solohit uit zijn carrière worden.
En ja, ik hoor jullie denken: "zijn dit dezelfde Mindbenders als waar we het gisteren over hadden?" Yes! Dat zijn ze. Rond deze tijd kreeg Graham een kantoor om zijn songwriting te kunnen doen. Hij gaf zelf aan dat het ook echt als een kantoorbaan voelde: elke dag was hij om 10.00 aanwezig en om 18.00 ging hij richting huis. Graham vertelt dat deze regelmaat hem veel rust bracht, en hij genoot wel van deze gestructureerde manier van werken.
Themaweek: succesvolle songwriters
#7 Graham Gouldman
#7 Graham Gouldman
520. Wayne Fontana - Pamela, Pamela (1967)
Een song die ik gisteren niet noemde bij "dikke hits geschreven door Graham" was Pamela, Pamela. Bewust niet genoemd, want die komt vandaag gewoon lekker voorbij!
Wayne Fontana and The Mindbenders waren mateloos populair in de UK in de eerste helft van de jaren 60. Um, Um, Um, Um, Um, Um werd een nummer 5-hit, The Game of Love bereikte plek 2, en de band leek een gouden toekomst tegemoet te gaan. Het ging echter mis: Wayne was ongeduldig. Na die twee dikke hits belanden hun volgende twee singles respectievelijk op 20 en 32 in de UK chart. Dat was niet genoeg voor Wayne; hij wilde aan de top staan.
De spanningen binnen The Mindbenders liepen hierdoor alsmaar verder op en tijdens een live concert had Wayne er helemaal genoeg van: hij verliet de band ter plekke. Zulk divagedrag is allemaal leuk en aardig, maar hij had natuurlijk wel gewoon een contract. Het platenlabel gaf hem dan ook de (non)keuze: of je blijft voor ons songs opnemen en dan maar solo, of je pleegt contractbreuk en we maken jouw carrière helemaal kapot. Wayne koos eieren voor zijn geld en begon zijn solocarrière. Hij verzamelde nieuwe muzikanten om zich heen en wilde songs zingen die geschreven werden door de door hem geselecteerde muzikanten. De B-kantjes van zijn singles schreef hij dan wel zelf.
Het plan lukte niet helemaal en na ruim een jaar niet echt successen besloot Wayne de deur open te zetten voor songwriters van buiten zijn sociale kring. In comes Graham Gouldman! Graham geeft Pamela, Pamela aan Wayne en het zou zijn grootste solohit uit zijn carrière worden.
En ja, ik hoor jullie denken: "zijn dit dezelfde Mindbenders als waar we het gisteren over hadden?" Yes! Dat zijn ze. Rond deze tijd kreeg Graham een kantoor om zijn songwriting te kunnen doen. Hij gaf zelf aan dat het ook echt als een kantoorbaan voelde: elke dag was hij om 10.00 aanwezig en om 18.00 ging hij richting huis. Graham vertelt dat deze regelmaat hem veel rust bracht, en hij genoot wel van deze gestructureerde manier van werken.
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 19:29 uur
Ik geloof inmiddels dat Graham Gouldman verantwoordelijk is voor heel veel aardige popliedjes. Maar wanneerkrijgen we Dreadlock Holiday nou eens? 7
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 20:00 uur
Pure nostalgie , deze heb ik vroeger vaak genoeg gehoord.
9.5
Zelf lees ik dat dit nummer op 11 stond dec. 1966 UK top 40
9.5
Zelf lees ik dat dit nummer op 11 stond dec. 1966 UK top 40
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 22:39 uur
Wayne Fontana - Pamela, Pamela :
Wel aardig nummer , maar gaat bij mij het ene oor in en het andere weer uit. 6,7
Wel aardig nummer , maar gaat bij mij het ene oor in en het andere weer uit. 6,7
* denotes required fields.