557. Tino Rossi & Orchestre dir. Raymond Legrand - Angelina (1947) : 6

6,5

5,5

Georges Brassens - Je me suis fait tout petit: 7,12 (plek 241)
Styvar Manor - Angelina: 6,48 (plek 399)
Tino Rossi & Orchestre dir. Raymond Legrand - Angelina: 6,72 (plek 347)





558. Euson - Angelina (1972)




Vandaag gaan we luisteren naar de eerste Antilliaan die een hit in de Nederlandse Top 40 wist te scoren. 

Euson was in de 50's al begonnen met muziek maken op Aruba, en toen hij in 1962 naar Nederland verhuisde zou hij de komende tien jaar allerlei bands oprichten. Met een van die bands, Stax, wist hij een keer de Tipparade te bereiken. Verder bleef het vooral bij lokale optredens.

Toen hij begin jaren 70 overstapte van soul / R&B naar rustige singersongwriter muziek, kwamen de successen wel. Een cover van Joni Mitchell's Both Sides Now werd een hit en Euson werd populair in binnen- en buitenland.

Angelina was een single van het album Life Is on My Side, waarvan de titeltrack een hit werd in Nederland.

4,5

Euson: 8.0
Klinkt een beetje als Neil Diamond.

7.2

7,5

Leuk, ik krijg er ook wel wat country vibes bij.

Euson - Angelina: Tom Jones had dit ook kunnen zingen. 6,3

Met veel plezier flink zitten luisteren afgelopen avond.

529. Harry Raderman's Jazz Orchestra - Muscle Shoals Blues (1922)
De cover van de 18-jarige Fats Waller is ook heel fraai. Maar dit is het origineel. Waarom heeft deze Harry Raderman nog geen wikipagina?
8,0

530. Fiddlin' John Carson - The Little Old Log Cabin in the Lane (1923)
Vrolijke muziek van iemand die bijna dood is. Het echte einde komt voor mij dan ook te abrupt.
6,5

531. Fungus - Farewell to Tarwathie (1973)
Afscheid nemen van het kleinste gehucht vlakbij de Schotse noordkaap om daarna alle kaapren te varen. Het verschil is mij te groot.
5,9

532. Wet Willie - Keep On Smilin' (1974)
Ooit in de top 40 schijnt hier niet te mogen maar ooit in mijn top 40 mag gelukkig wel. Haalde in mijn wekelijkse hobby lijstje een derde plek op 25 mei 1974 achter George McCrae en Bad Company.
7,8

533. Honeybus - Story (1969)
Toen het nieuws in 1970 binnenkwam dat the Beatles uit elkaar waren hoorde je deze troostrijke muziek voor de nabestaanden op de radio.
7,0

534. The Mello-Moods - Where Are You (Now That I Need You) (1951)
Uitgebracht rond kerst 1951 met qua zang weinig ballen maar de instrumentale begeleiding door het Schubert Swanston Trio is voor mij de piek.
7,1

535. Skip James - If You Haven't Any Hay, Get on Down the Road (1931)
Bij mij valt die vaak makkelijker bij oude nummers. Voor mij mag het topic hier ook heten: oldies therefore goodies. Er waren vroeger dan ook meer kwartjes, net als paarden.
7,2

536. Elvis Presley - If You Talk in Your Sleep (1974)
Elvis was voor mij vijftig jaar geleden een vervelende zanger op retour. 50 jaar later denk ik er totaal anders over. Verstand komt met de jaren.
8,0

537. Ray Stevens - Jeremiah Peabody's Poly Unsaturated Quick Dissolving Fast Acting Pleasant Tasting Green and Purple Pills (1961)
Er werd wat weggeslikt in de jaren 60. Ik kreeg altijd een vitamine-C en een -D pil met een lepeltje levertraan, een soort cocktail trio dus. Deze pil van Ray Stevens is lekkerder.
7,1

538. Gil Scott-Heron The Revolution Will Not Be Televised (1971)
Net als Wet Willie een derde plek als hoogste notering voor dit nummer in mijn top 40 op 11 december 1971 achter Don McLean en Bill Withers. Maar Gil stond heel veel langer genoteerd dan Wet Willie en dat levert dan ook een hoger cijfer op.
9,2

539. Mason Williams - A Gift of Song (1969)
Ik krijg een sterk “I have a dream” ABBA-gevoel bij dit nummer. Dat is niet positief in mijn geval. Mason Williams is wel wat beter overigens.
5,5

540. Gene McDaniels - Tower of Strength (1961)
Driemaal scheepsrecht. Net als Wet Willie en Gil Heron een derde plek als hoogste in mijn top 40 op 23 september 1961 achter Mr. Postman en Runaround Sue.
8,1

541. Udo Jürgens - Wenn du mich liebst (1971)
Tot nog toe alleen maar singles gehad. Soms is een single echt een single en kan je het B-kantje beter overslaan. De zonnige A-kant krijgt een 7 maar deze sla ik liever over
5,0

542. The Crystals - I Wonder (1964)
Volgens mij al uit 1963 maar daar wordt die niet beter door. Het lijkt te veel op het vorige werk van the Crystals met een veel te dikke geluidsmuur.
6,4

543. Joni James - Why Don't You Believe Me? (1952)
Werd in Engeland een half jaar later dan Amerika met een andere B-kant uitgebracht. Die versie haalde in Nederland in april 1953 nummer 12. Als jullie mij niet geloven kijk hier maar.
Heel goed en krachtig gezongen dit.
7,3

544. Steve Miller Band - Your Cash Ain't Nothin' but Trash (1973)
Hebben ze de single zonder het pratende begin uitgebracht? Ik durf er geen geld op te zetten.
7,4

Dat beloof ik ook.

558. Euson - Angelina (1972) : 7

Het Angelina-weekend is voorbij, al laat het gemiddelde voor Euson - Angelina nog even op zich wachten tot er wat meer stemmen bij zijn.

In de eerste keer dat we het thema 'Around the World' deden, kwamen de volgende landen voorbij:

Zuid-Afrika
Singapore
Australië
Ghana
Uruguay

Laten we deze week opnieuw een themaweekje 'Around the World' doen, enig idee waar we allemaal gaan landen?




559. The Blues Busters - Soon You Will Be Gone (1964)




Soon You Will Be Gone...Philip James en Lloyd Campbell zijn helaas niet oud geworden. Philip haalde de 50 niet, Lloyd was net 50 toen hij stierf. 

Als duo begonnen ze hun carrière om muziek te spelen voor toeristen op Jamaica. Ze vielen in de smaak en in 1961 tourden ze als voorprogramma van Sam Cooke door Jamaica en tijdens die tour begonnen ze hun eigen sound bij te schaven. Ze mengden vanaf nu reggae met ska en met soul. 

Dit bleek een gouden zet te zijn, want ze werden immens populair. De mannen scoorden meerdere hits op Jamaica en eind jaren 60 vertrokken ze naar de VS. 

Tot in de jaren 80 bleven ze opnemen en optreden, en als eerbetoon aan de man die hun stijl zo beïnvloed had, namen ze begin jaren 80 een Sam Cooke tribute album op. 

We beginnen onze reis lekker in het zonnige Jamaica.

7

Hou wel van dit soort muziek op zijn tijd.
Vroeger draaide ze van Blues Busters "' You`re The One"' vaak in Belgische discotheken.
Soon You Will Be Gone- 8

5,0

547. Winifred Atwell - The Poor People of Paris (1956)
Halverwege de jaren 70 heb ik ooit de eerste tien nummer 1 hits van de USA vanaf “Rock around the clock” op een cassettebandje gezet. Daar zat tussen de fluitversie van Les Baxter. In de jaren 80 leerde ik de oorspronkelijkere Franse vocale versies kennen evenals de gitarenversie van Chet Atkins die het destijds in Nederland goed deed. In de jaren 90 kwam daar deze pianoversie van Winifred achteraan. Deze rijke voorraad aan versies leidt bij mij tot een verzadigd cijfer:
6,5

548. Cliff Richard and the Drifters - Living Doll (1959)
De ethische vraag is hier: mag een levend meisje opgesloten worden in de kofferbak door een man die haar voor zichzelf wil houden? In 1959 vond men blijkbaar dat die man warme romantische gevoelens voor haar koesterde. Maar tegenwoordig kunnen we daar anders over denken.
7,0

549. The Allisons - Are You Sure? (1961)
Die ken ik van het Songfestival van 1961. Ze hadden natuurlijk eerste moeten worden maar dat lag weer aan de jury. Let op dat prachtige a capella begin met aanzwellend orkest.Dat is net even anders dan het singletje dat ook goed is.
7,7

550. The Four Pennies - Juliet (1964)
Zes en vier zijn de getallen die veelal passen bij deze groep. Vier leden, zes hits, ’64 ..... Mijn rapportcijfer kan geen toeval zijn:
6,4

551. Rolf Harris - Two Little Boys (1969)
Dit schijnt een anti-oorlogsliedje te zijn, John Lennon stuurde Rolf Harris nog een gelukstelegram dat hij op kerst 1969 met een anti-oorlogsliedje nummer 1 stond. Rolf Harris reageerde met, "John Lennon is de enige die het begrepen heeft".
Maar ik begrijp hier helemaal niks van, en ga volledig mee in de telegramstijl van Shaky, inclusief cijfer.

552. Lightnin' Hopkins - Mojo Hand (1961)
Op zijn site schrijft mijn favoriete Russische recensent zijn mening over het muziekjaar 1961
From the roughest point of view possible, 1961 could probably be considered the worst year for popular music since the beginning of the rock’n’roll revolution and up until...
In dit topic wordt die bewering meermalen onderuit gehaald. Weer een meesterwerk uit dat geweldige muziekjaar:
8,0

553. Jules de Corte - Het leven is (1955)
Er zou ooit eens een biografie over het leven van Jules de Corte moeten verschijnen. Ik zou wel eens willen weten bijvoorbeeld hoe hij blind geworden is. Een grote fout van de huisarts: iets met oordruppels die ze als oogdruppels hebben toegepast? Een koning onbenul, die huisarts dus. En zo zijn er meer vragen.
Sommige nummers van deze man, die ik zojuist genoemd heb, vind ik beter dan deze.
5,8

554. The Crickets - He's Old Enough to Know Better (1962)
“I fought the law” vind ik nog wel een nummer dat het gemis doet vergeten. Maar dat was een uitzondering die bovenstaande regel bevestigd.
6,0

555. Georges Brassens - Je me suis fait tout petit (1956)
Hoogstaande muziek voor pijprokende intelectuelen dat zelfs op radio 4 gedraaid wordt als lekkere track.. Je kan die George maar beter klein houden. Dat vind hij zelf ook trouwens.
6,0

556. Styvar Manor - Angelina (1969)
Je zou in navolging van “Searching for Sugar Man” een documentaire kunnen maken met als titel “Searching for Styvar Manor”.
Volgens mij is dit een groepje sessiemuzikanten met Paul Styvar, Dougie Wright en Vic Flick. Ik heb in de Melody Maker van 16 augustus ook nog hun telefoonnummer gevonden: 01-722 6009. Noord-Londen vermoed ik.
Bij Rypens staat dichterlijk bij dit nummer: Brit, geen hit. Dat moet dus eigenlijk zijn Brits geen hits.
6,0

557. Tino Rossi & Orchestre dir. Raymond Legrand - Angelina (1947)
Hoe heb ik Tino Rossi leren kennen? Dat zal ergens in 1977 zijn geweest. Op een Franse camping vertelde een Franse campinggast aan mij dat hij een groot fan was van Tino Rossi.
“Nooit van gehoord.” zei ik.
Ik heb zelden iemand daarna zo ontdaan gezien: “Dat is onmogelijk. Je liegt. Tino Rossi is de grootste artiest aller tijden. De Napoleon van de muziek. Allebei geboren in Corsica trouwens, net als ik. Als je Tino Rossi niet kent dan weet je helemaal niks! En zeker niets van muziek. “
Zo, dat mag hier ook wel eens gezegd worden.
6,0

558. Euson - Angelina (1972)
Ik hou erg van zijn donkere stem maar deze man had betere composities verdiend.
Engelbert Humperdinck komt meer in mijn richting.
6,3

559. The Blues Busters - Soon You Will Be Gone (1964)
Lastig om te bepalen in welke maand deze Jamaicaanse single uitkwam. Dan ga ik zoeken in kranten zoals de Kingston Gleaner of in de Jamaicaanse hitparade van die dagen. Ik vermoed op basis daarvan mei 1964, ruim voordat Sam Cooke dat jaar heenging. Goede mix van ska en soul maar minder spannend als het beste werk van hun leermeester.
7,1

7

Euson - Angelina: 5,75

The Blues Busters - Soon You Will Be Gone: 7,75

The Blues Busters - Soon You Will Be Gone:

dit nummer staat ook op hun eerste album "Behold... How Sweet It Is" uit hetzelfde jaar,
dat ik nog ergens moet hebben liggen maar sinds de verhuizing niet meer terug kan vinden.
Toch weer eens gaan zoeken want prima nummer, later werd het allemaal wat gladder. 7,5

Telegrammatische inhaalslag.

538. Gil Scott-Heron The Revolution Will Not Be Televised (1971)
Iconisch. 9

539. Mason Williams - A Gift of Song (1969)
Oef, dit is wel heel glad. En dan ook nog een koor. Toch is het ook wel sfeervol en prachtig gecomponeerd en sterk gezongen, maar jezusmina: echt alle pathetiek en dramatiek wordt uit de kitschkast gehaald. Nouja, toch maar een kleine voldoende. 6

540. Gene McDaniels - Tower of Strength (1961)
Een heleboel recording-royalty of niet, het resultaat is me toch wat te (v)luchtig, Evenzogoed zeker niet onprettig. 6,8

541. Udo Jürgens - Wenn du mich liebst (1971)
Ooit nog eens in Klagenfurt Oostenrijk in een (hammond)orgel/keyboardmuseum geweest, waar we een privérondleiding kregen van de eigenaar, omdat we de enige twee bezoekers waren. Het was dan ook weggestopt op de eerste verdieping boven een winkel en in een stad die qua architectuur en sfeer sowieso alle reden heeft om haar beklagenswaardige stadsnaam te dragen.
De gidsende eigenaar (die o.a. ook originele modellen liet zien van Keith 'ELP' Emerson) en ik hadden trouwens een Babylonische spraakverwarring, die mijn toenmalige vriendin pas na afloop in mijn oor fluisterde. Die man had het maar over Udo dit en Udo dat en ik ging daar iets te enthousiast op in, omdat ik dacht dat hij het had over Udo (U.D.O.) Dirkschneider van Accept.
Tsja, wat heeft een zanger van Accept nou ook te zoeken in een hammondorgelmuseum? Silly me.
Ik zie nu pas dat deze Udo ook in Klagenfurt was geboren en het jaar ervoor was overleden toen we daar rondschuifelden. Gezien mijn cijfer misschien maar beter ook dat we elkaar niet begrepen, want zo bleef ik tenminste enthousiast. En hij ook.
Tot zover mijn telegramstijl.
3

542. The Crystals - I Wonder (1964)
Teringjantje, wat was die Spector toch eigenlijk een schoftige teringlijer eerste klas.
Ik ben wél fan van zijn Wall Of Sound, maar ik ga ook helemaal mee met Shaky's kritiek dat het allemaal hetzelfde klinkt
7,5

543. Joni James - Why Don't You Believe Me? (1952)
Waarom liet ze gewoon niet alleen haar achternaam vallen? Giovanna Carmella klinkt veel exotischer, spannender, zwieriger en fraaier dan die simplistische, inwisselbare alliteratie. Zo ben je een van de tientallen Joni's en een van de duizenden Jamesen. Met Giovanna Carmella was je one of a kind.
Afijn, haar originele naam vind ik meer bijzonder dan het liedje. Brussels sprouts are in the air.
5,8

544. Steve Miller Band - Your Cash Ain't Nothin' but Trash (1973)
Dit triggert mij enorm om te luisteren naar "lange jamsessie-achtige versies van waarbij ze de nadruk op het funky karakter van het nummer legden", want ik vermoed dat ik die versies dan nog gaver ga vinden. Maar ik moet eerst nog meer liedjes hier luisteren.
7,9

545. Frankie Laine - I Believe (1953)
De man van een van de coolste albumtitels ever met een bijna evenzo stoere hoes (en ik vermoed dat deze titel vervolgens is gepikt door Judas Priest, al zal in ieder geval Frankie het op zijn beurt weer hebben overgenomen van de gelijknamige film van een jaar eerder. Ik moest die plaat in ieder geval hebben alleen al vanwege de titel (en 'Rawhide'). Al staan er ook andere diverse gave cowboyfilmnummers op van hem. Dit nummer staat daar niet op en ik mis 'em geen seconde. Vanwege zijn markante stem toch lastig om er een onvoldoende aan te plakken. Maar het houdt niet over.
5,8

546. The Stargazers - I See the Moon (1954)
Dit moet natuurlijk de favoriete band van Ritchie Blackmore en Ronnie James Dio zijn.
Maar alleen als ze volkomen stoned van de dope in een lachstuip zaten.
Het melige novelty-gehalte en de bijna valse koortjes redden het nummer.
Al is het lastig hier een cijfer op te plakken, want ondanks mijn liefde voor novelty lig ik er niet van in een stuip. Maar gematigd geinig is het wel.
6,5

547. Winifred Atwell - The Poor People of Paris (1956)
De laatste zin bij de Stargazers is ook op dit liedje van toepassing.
Zou het idd een theremin zijn wat Wendyvortex suggereert?
6,5

548. Cliff Richard and the Drifters - Living Doll (1959)
De versie met Rick, Vyvyan, Neil en Mike krijgt een 10.
6,5

Ik heb nog nooit van mijn leven een telegram gestuurd.
Zo, ik ben weer bij tot het punt waar ik de laatste inhaalslag maakte.

BB 6je

The Blues Busters: 7.0

De gemiddelde cijfers van de afgelopen 2 dagen:

Euson - Angelina: 6,56 (plek 379)
The Blues Busters - Soon You Will Be Gone: 6,92 (plek 301)





560. Shoshana Damari - Kalaniyot (1948)




Vandaag niemand minder dat The Queen of Hebrew Music. Als jong meisje was Shoshana al bezig met muziek; ze speelde drums en zong. Dat was zo goed dat ze als 14 jarige al op de radio mocht optreden. Een dik jaar later had ze haar eerste concert, en op haar 17e trouwde ze met de man die vanaf dat moment haar manager zou worden.

Tijdens de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 maakte Shoshana grote indruk met haar optredens voor de troepen, en haar nummers The Last Battle, Bat Sheva and Hayu Zmanim zouden monumentale songs worden, geassocieerd met de oorlog. Eind 1948 kwam haar eerste LP uit waarop haar bekendste nummer, Kalaniyot, te vinden was. Dit nummer groeide al snel uit tot allergrootste nummer uit Israël aller tijden. 

Hierna ging het snel met de carrière van Shoshana; ze tourde over heel de wereld en tot en met eind jaren 70 was ze intensief bezig met optreden. In de 80's maakte ze een comeback in de spotlights toen ze samenwerkte met Boaz Sharabi. 

In 2006 overleed Shoshane. Haar familie en vrienden die de wake hielden zongen Kalaniyot terwijl hun geliefde Shoshane het leven verliet. 

7

Dit is inderdaad het traditionele Hebreeuwse.
Zoiets draaide vroeger gewoon op Hilversum 1.
7.2

Shoshana Damari - Kalaniyot:

Qua Israelische folklore nooit verder gekomen dan Esther en Abi Ofarim.
Fijn snaarinstrument dat ik even niet thuis kan brengen en aardig fluitwerk tussendoor maken het een 7

559. The Blues Busters - Soon You Will Be Gone (1964) : 6,5

560. Shoshana Damari - Kalaniyot (1948) : 6

7,8

Het belandt niet meteen op mijn playlist, maar wel erg mooi dit.

7,75

Shoshana Damari: 4.5