Muziek / Muziekgames / De Britpop Big 4: alle singles gerangschikt-meter (1990-1999)
2
geplaatst: 22 augustus 2024, 08:06 uur
Popscene kan nog net over My Legendary Girlfriend springen.
1. Blur - There's No Other Way (7,760869565 - 23 stemmen)
2. Pulp - Countdown (7,67 - 20 stemmen)
3. Blur - She's So High (7,4224 - 25 stemmen)
4. Blur - Popscene (7,129411765 - 18 stemmen)
5. Pulp - My Legendary Girlfriend (7,052272727 - 22 stemmen)
6. Blur - Bang (6,555263158 - 19 stemmen)
#7: Suede – The Drowners (1992)
En toen was daar plots… Suede!
De band werd al opgericht in 1989, maar de eerste drie jaar van diens bestaan verliepen de zaken maar traag. Wederom door onbetrouwbare platenmaatschappijen, maar ook het opbouwen van podiumervaring en de zoektocht naar de geschikte drummer (Mike Joyce van The Smiths deed zelfs even mee nadat hij op een zoekertje reageerde) en een goede sound vergden tijd.
Toen ze die - met dank aan gitaarwonder Bernard Butler - eenmaal gevonden hadden, ergens in 1991, wilde geen enkel label met hen in zee: ze vonden deze muziek veel te raar en onmodieus. Welke bizarre, oncommerciële klanken toverden ze in die tijd uit hun instrumenten, vraag je je misschien af? Nou gewoon, wat later bekend zou komen te staan als britpop. Dezelfde Londense platenmaatschappijen die in 1994 koortsig platencontracten uitdeelden aan alles wat ook maar een beetje indie, melodieus en Brits klonk, haalden in 1991 hun neus dus nog op voor Suede.
Maar wacht, er is meer: er was ook nog de exit van gitariste Justine Frischmann, die de band verliet voor een vroege versie van Elastica en kort daarvoor ook Suede-zanger Brett Anderson had laten zitten voor niemand minder dan Damon Albarn van Blur. De eerste britpop-vete ging dus niet tussen Blur en Oasis, maar Blur en Suede.
Vreemd genoeg raakte kort daarna alles plots in een stroomversnelling: in januari 1992 speelde de band op een NME showcase die zo goed ontvangen werd, dat verschillende labels plots vochten om Suede. In de pers werden de boys ineens opgehemeld als nieuwe rockgoden, in april belandden ze zelfs op de voorpagina van Melody Maker, een kleine maand voor debuutsingle The Drowners uitkwam.
De warme persaandacht voor Suede, gekoppeld met de zelbewuste Britsheid van zowel The Drowners als Popscene, worden in retrospect gezien als de laatste, belangrijkste bouwstenen van de britpop-beweging. Vanaf hier beginnen we er met andere woorden echt aan in dit topic.
The Drowners piekte ondanks alle aandacht overigens slechts op nummer 49 in de Britse charts. Zullen ze het hier beter doen?
1. Blur - There's No Other Way (7,760869565 - 23 stemmen)
2. Pulp - Countdown (7,67 - 20 stemmen)
3. Blur - She's So High (7,4224 - 25 stemmen)
4. Blur - Popscene (7,129411765 - 18 stemmen)
5. Pulp - My Legendary Girlfriend (7,052272727 - 22 stemmen)
6. Blur - Bang (6,555263158 - 19 stemmen)
#7: Suede – The Drowners (1992)
En toen was daar plots… Suede!
De band werd al opgericht in 1989, maar de eerste drie jaar van diens bestaan verliepen de zaken maar traag. Wederom door onbetrouwbare platenmaatschappijen, maar ook het opbouwen van podiumervaring en de zoektocht naar de geschikte drummer (Mike Joyce van The Smiths deed zelfs even mee nadat hij op een zoekertje reageerde) en een goede sound vergden tijd.
Toen ze die - met dank aan gitaarwonder Bernard Butler - eenmaal gevonden hadden, ergens in 1991, wilde geen enkel label met hen in zee: ze vonden deze muziek veel te raar en onmodieus. Welke bizarre, oncommerciële klanken toverden ze in die tijd uit hun instrumenten, vraag je je misschien af? Nou gewoon, wat later bekend zou komen te staan als britpop. Dezelfde Londense platenmaatschappijen die in 1994 koortsig platencontracten uitdeelden aan alles wat ook maar een beetje indie, melodieus en Brits klonk, haalden in 1991 hun neus dus nog op voor Suede.
Maar wacht, er is meer: er was ook nog de exit van gitariste Justine Frischmann, die de band verliet voor een vroege versie van Elastica en kort daarvoor ook Suede-zanger Brett Anderson had laten zitten voor niemand minder dan Damon Albarn van Blur. De eerste britpop-vete ging dus niet tussen Blur en Oasis, maar Blur en Suede.
Vreemd genoeg raakte kort daarna alles plots in een stroomversnelling: in januari 1992 speelde de band op een NME showcase die zo goed ontvangen werd, dat verschillende labels plots vochten om Suede. In de pers werden de boys ineens opgehemeld als nieuwe rockgoden, in april belandden ze zelfs op de voorpagina van Melody Maker, een kleine maand voor debuutsingle The Drowners uitkwam.
De warme persaandacht voor Suede, gekoppeld met de zelbewuste Britsheid van zowel The Drowners als Popscene, worden in retrospect gezien als de laatste, belangrijkste bouwstenen van de britpop-beweging. Vanaf hier beginnen we er met andere woorden echt aan in dit topic.
The Drowners piekte ondanks alle aandacht overigens slechts op nummer 49 in de Britse charts. Zullen ze het hier beter doen?
0
geplaatst: 22 augustus 2024, 08:08 uur
9,5
Zo, dit is wel even een paar niveaus beter dan we tot nu toe hier voorbij hebben horen komen, vind ik persoonlijk. Blur en Pulp zouden het kwalitatieve gat tussen hen en Suede gelukkig heel snel dichten.
Zo, dit is wel even een paar niveaus beter dan we tot nu toe hier voorbij hebben horen komen, vind ik persoonlijk. Blur en Pulp zouden het kwalitatieve gat tussen hen en Suede gelukkig heel snel dichten.
2
geplaatst: 22 augustus 2024, 08:27 uur
Ik vind eigenlijk dat Suede pas Britpop ging maken in 1996 
Verder een geweldige debuutsingle, die ik ook gelijk kocht, met ook twee fantastische bonus tracks (b-sides)
9,6
Verder een geweldige debuutsingle, die ik ook gelijk kocht, met ook twee fantastische bonus tracks (b-sides)
9,6
0
geplaatst: 22 augustus 2024, 08:56 uur
7
Klinkt inderdaad een stuk volwassener en bedachtzamer dan al het voorgaande, al mist het daardoor ook wat spontaniteit voor mij.
Klinkt inderdaad een stuk volwassener en bedachtzamer dan al het voorgaande, al mist het daardoor ook wat spontaniteit voor mij.
2
geplaatst: 22 augustus 2024, 09:24 uur
Glam glam, here we go!
Idd Johan, Coming Up.
Wel een goede single uiteraard.
8,5
Idd Johan, Coming Up.
Wel een goede single uiteraard.
8,5
0
geplaatst: 22 augustus 2024, 11:27 uur
Popscene was eerder, maar Suede maakte zoveel meer indruk. Voor mij markeert de release van the Drowners daarom het begin van de britpop beweging. En de opvolgende singles werden alleen maar beter.
8,0
8,0
4
geplaatst: 22 augustus 2024, 14:27 uur
Vanwege dit succesvolle topic, tenminste daar ga ik vanuit, is vanaf 12 september de docu blur:To the End in de bioscoop te zien!
Ga dat zien, ga dat zien!
Ga dat zien, ga dat zien!
0
geplaatst: 22 augustus 2024, 16:05 uur
6.6 Suede is wel mijn minst favoriet van de 4 bands in dit spelletje desondanks hebben ze wel wat prima nummers gemaakt
1
geplaatst: 22 augustus 2024, 17:49 uur
8,5
Laatste jaren niet zoveel Suede meer geluisterd, maar eigenlijk is alles wat ze van 1992 t/m 1995 hebben uitgebracht goud waard, inclusief alle b-kanten.
Laatste jaren niet zoveel Suede meer geluisterd, maar eigenlijk is alles wat ze van 1992 t/m 1995 hebben uitgebracht goud waard, inclusief alle b-kanten.
0
geplaatst: 22 augustus 2024, 22:02 uur
Nou inderdaad, wat vigil zegt: het lijkt wel de glamrock van Bolan/Bowie.
En ook wat Gyzzz zegt. Althans, wat betreft het gebrek aan spontaniteit.
Het typische Britpopelement dat ik er vooral in hoor is de zeurende, zeikerige zangstijl. Soms trek ik dat, vaak niet. Gelukkig wordt het wel met pit gespeeld, lekker gruizige gitaren, dat maakt het luisterplezier nog net aan plezierig.
Met een andere zanger/zangstijl had het zo twee punten hoger kunnen scoren.
6
En ook wat Gyzzz zegt. Althans, wat betreft het gebrek aan spontaniteit.
Het typische Britpopelement dat ik er vooral in hoor is de zeurende, zeikerige zangstijl. Soms trek ik dat, vaak niet. Gelukkig wordt het wel met pit gespeeld, lekker gruizige gitaren, dat maakt het luisterplezier nog net aan plezierig.
Met een andere zanger/zangstijl had het zo twee punten hoger kunnen scoren.
6
2
geplaatst: 23 augustus 2024, 00:22 uur
Nou daar zijn we dan eindelijk bij de topband binnen het topic viertal aanbeland. Die geweldige markante stem van Brett (laat die boze dokter maar lullen)...uit duizenden herkenbaar. Al een prima single voor nu.
7,4
7,4
0
geplaatst: 23 augustus 2024, 08:25 uur
The Drowners komt net onder There's No Other Way terecht!
1. Blur - There's No Other Way (7,760869565, 23 stemmen)
2. Suede - The Drowners (7,72, 20 stemmen)
3. Pulp - Countdown (7,67, 20 stemmen)
4. Blur - She's So High (7,4224, 25 stemmen)
5. Blur - Popscene (7,15, 19 stemmen)
6. Pulp - My Legendary Girlfriend (7,052272727, 22 stemmen)
7. Blur - Bang (6,555263158, 19 stemmen)
#8: Pulp – OU (Gone, Gone) (1992)
Terwijl Blur zichzelf met de rug tegen de muur heruitvond in 1992 en Suede terzelfder tijd bewees dat de tijd stilaan rijp was voor een nieuw Brits geluid, zat Pulp… nog altijd enigszins in het sukkelstraatje.
Maar er was wederom een babystapje progressie gemaakt: de band was aan Fire Records ontsnapt en had getekend bij Gift, het rock-sublabel van het toen al geronomeerde Warp Records. Dit label had zijn zaakjes financieel een stuk beter op orde, dus toen de band hun nieuwe compositie OU (Gone, Gone) inblikte in de studio, werd het warempel binnen de paar maanden nog uitgebracht ook. Niet dat het de hitlijsten haalden, maar toch. Babystapjes.
Tijdens diezelfde sessie werd overigens ook een vroege versie van Babies opgenomen. Producer Simon Hinkler (vooral bekend als gitarist bij The Mission) smeekte de band om deze compositie als single uit te brengen, maar Jarvis ‘deed in die tijd graag moeilijk’, aldus Hinkler later, dus werd het toch OU.
Op de dag waarop de OU-single uitkwam, bracht Fire overigens eindelijk Separations uit in het VK. Puur toeval, volgens het label, iets wat Jarvis altijd betwijfeld heeft.
1. Blur - There's No Other Way (7,760869565, 23 stemmen)
2. Suede - The Drowners (7,72, 20 stemmen)
3. Pulp - Countdown (7,67, 20 stemmen)
4. Blur - She's So High (7,4224, 25 stemmen)
5. Blur - Popscene (7,15, 19 stemmen)
6. Pulp - My Legendary Girlfriend (7,052272727, 22 stemmen)
7. Blur - Bang (6,555263158, 19 stemmen)
#8: Pulp – OU (Gone, Gone) (1992)
Terwijl Blur zichzelf met de rug tegen de muur heruitvond in 1992 en Suede terzelfder tijd bewees dat de tijd stilaan rijp was voor een nieuw Brits geluid, zat Pulp… nog altijd enigszins in het sukkelstraatje.
Maar er was wederom een babystapje progressie gemaakt: de band was aan Fire Records ontsnapt en had getekend bij Gift, het rock-sublabel van het toen al geronomeerde Warp Records. Dit label had zijn zaakjes financieel een stuk beter op orde, dus toen de band hun nieuwe compositie OU (Gone, Gone) inblikte in de studio, werd het warempel binnen de paar maanden nog uitgebracht ook. Niet dat het de hitlijsten haalden, maar toch. Babystapjes.
Tijdens diezelfde sessie werd overigens ook een vroege versie van Babies opgenomen. Producer Simon Hinkler (vooral bekend als gitarist bij The Mission) smeekte de band om deze compositie als single uit te brengen, maar Jarvis ‘deed in die tijd graag moeilijk’, aldus Hinkler later, dus werd het toch OU.
Op de dag waarop de OU-single uitkwam, bracht Fire overigens eindelijk Separations uit in het VK. Puur toeval, volgens het label, iets wat Jarvis altijd betwijfeld heeft.
0
geplaatst: 23 augustus 2024, 08:27 uur
6
Een favoriet van enkele Pulp-liefhebbers op deze site (oa herman?), meen ik mij te herinneren. Maar zelf vind ik dit misschien wel hun minste single van de hele jaren '90, de compositie wil me maar niet grijpen ofzo.
Wel de laatste mindere single die een van deze vier bands gaat uitbrengen voor jaren en jaren, in mijn optiek.
Een favoriet van enkele Pulp-liefhebbers op deze site (oa herman?), meen ik mij te herinneren. Maar zelf vind ik dit misschien wel hun minste single van de hele jaren '90, de compositie wil me maar niet grijpen ofzo.
Wel de laatste mindere single die een van deze vier bands gaat uitbrengen voor jaren en jaren, in mijn optiek.
0
geplaatst: 23 augustus 2024, 09:14 uur
De subtiele en minder subtiele hints naar de babysingle worden al gemaakt en tja dan gaan we voor een paar jaar wel los op t allerhoogste niveau. Maar goed eerst het voorgerecht, een prima single met een aantal yeah yeah yeah yeah's die we later nog wel een keer gaan tegenkomen.
8,0
8,0
* denotes required fields.