Muziek / Muziekgames / De Britpop Big 4: alle singles gerangschikt-meter (1990-1999)
0
geplaatst: 2 oktober 2024, 20:03 uur
Pulp – Sorted for E’s & Whizz: 8,7
Pulp – Mis-Shapes: 8
Oasis – Wonderwall: 9,2 (blijft onverwoestbaar, hoe vaak je 'm ook hoort)
Pulp – Mis-Shapes: 8
Oasis – Wonderwall: 9,2 (blijft onverwoestbaar, hoe vaak je 'm ook hoort)
0
geplaatst: 2 oktober 2024, 20:58 uur
Pulp – Sorted for E’s & Whizz: 7,8
Pulp – Mis-Shapes: 7
Oasis – Wonderwall: 9,3
Pulp – Mis-Shapes: 7
Oasis – Wonderwall: 9,3
1
geplaatst: 3 oktober 2024, 07:59 uur
Van te vaak gehoord tot niet kapot te krijgen, alles kwam voorbij. Het levert, zoals zo vaak voor dit soort nummers, een plek in de middenmoot op.
21. Blur - There's No Other Way (7,752 25 stemmen)
22. Blur - For Tomorrow (7,738636364 22 stemmen)
23. Oasis - Wonderwall (7,729166667 24 stemmen)
24. Suede - The Drowners (7,685185185 27 stemmen)
25. Pulp - Countdown (7,65 24 stemmen)
26. Oasis - Morning Glory (7,6 24 stemmen)
27. Blur - Country House (7,504166667 25 stemmen)
28. Oasis - Cigarettes & Alcohol (7,477272727 22 stemmen)
29. Pulp - Miss-shapes (7,445454545 22 stemmen)
30. Blur - She's So High (7,442962963 27 stemmen)
31. Blur - End Of A Century (7,35625 24 stemmen)
#40: Blur – The Universal (1995)
The Great Escape kwam begin September 1995 in de winkelrekken te liggen. Tegen het einde van de maand had het al twee weken bovenaan de Britse albumcharts doorgebracht, en critici waren veelal lovend. Toen begin oktober de nieuwe Oasis-plaat (What’s The Story) Morning Glory uitkwam, leek er nog niks aan de hand voor Blur. De plaat van hun rivalen werd matig onthaald in de pers en verkocht goed, maar niet spectaculair. Na één weekje bovenaan werd de plaat al van de troon gestoten door, daar zijn ze weer, Simply Red.
Eind oktober bracht Oasis Wonderwall uit, en begon het tij weer te keren. Uiteindelijk zou (What’s The Story) Morning Glory uitgroeien tot het bestverkochte en één van de meest gevierde albums van de jaren ’90 in de UK (en het in totaal tien weken bovenaan de charts uithouden), terwijl Blur de wisselbeker van ‘populairste band van het land’ alweer uit handen mocht geven. De carnivoren van de bikkelharde Britse muziekpers zouden spoedig weer bloed ruiken.
Op het moment dat met The Universal in november (eindelijk) een tweede single van The Great Escape werd getrokken, was er echter nog amper een vuiltje aan de lucht. Het liedje, vol nobele epiek en met een naar A Clockwork Orange mascaraknipogende videoclip, haalde de top 5 en werd warm onthaald in de pers. Het was Blur's bedoeling geweest om een liedje te schrijven met een even allesomvattende titel als Joy Division’s The Eternal, liet Damon optekenen. Een paar jaar later zou de titel van The Universal de Manic Street Preachers dan weer inspireren tot het schrijven van The Everlasting. Wie volgt?
21. Blur - There's No Other Way (7,752 25 stemmen)
22. Blur - For Tomorrow (7,738636364 22 stemmen)
23. Oasis - Wonderwall (7,729166667 24 stemmen)
24. Suede - The Drowners (7,685185185 27 stemmen)
25. Pulp - Countdown (7,65 24 stemmen)
26. Oasis - Morning Glory (7,6 24 stemmen)
27. Blur - Country House (7,504166667 25 stemmen)
28. Oasis - Cigarettes & Alcohol (7,477272727 22 stemmen)
29. Pulp - Miss-shapes (7,445454545 22 stemmen)
30. Blur - She's So High (7,442962963 27 stemmen)
31. Blur - End Of A Century (7,35625 24 stemmen)
#40: Blur – The Universal (1995)
The Great Escape kwam begin September 1995 in de winkelrekken te liggen. Tegen het einde van de maand had het al twee weken bovenaan de Britse albumcharts doorgebracht, en critici waren veelal lovend. Toen begin oktober de nieuwe Oasis-plaat (What’s The Story) Morning Glory uitkwam, leek er nog niks aan de hand voor Blur. De plaat van hun rivalen werd matig onthaald in de pers en verkocht goed, maar niet spectaculair. Na één weekje bovenaan werd de plaat al van de troon gestoten door, daar zijn ze weer, Simply Red.
Eind oktober bracht Oasis Wonderwall uit, en begon het tij weer te keren. Uiteindelijk zou (What’s The Story) Morning Glory uitgroeien tot het bestverkochte en één van de meest gevierde albums van de jaren ’90 in de UK (en het in totaal tien weken bovenaan de charts uithouden), terwijl Blur de wisselbeker van ‘populairste band van het land’ alweer uit handen mocht geven. De carnivoren van de bikkelharde Britse muziekpers zouden spoedig weer bloed ruiken.
Op het moment dat met The Universal in november (eindelijk) een tweede single van The Great Escape werd getrokken, was er echter nog amper een vuiltje aan de lucht. Het liedje, vol nobele epiek en met een naar A Clockwork Orange mascaraknipogende videoclip, haalde de top 5 en werd warm onthaald in de pers. Het was Blur's bedoeling geweest om een liedje te schrijven met een even allesomvattende titel als Joy Division’s The Eternal, liet Damon optekenen. Een paar jaar later zou de titel van The Universal de Manic Street Preachers dan weer inspireren tot het schrijven van The Everlasting. Wie volgt?
3
geplaatst: 3 oktober 2024, 17:53 uur
Een kleine 10 jaar terug een top 100 aller tijden gemaakt. Toen stond deze op 4. Nu wel wat lager vermoedelijk, maar nog steeds een dikke 10 voor mij.
4. Blur - The Universal (1995)
Te vinden op Blur - The Great Escape (1995)
Dit vond ik destijds al een fraaie single, maar in 2013 zag ik Blur op Primavera Sound en toen viel dit nummer ineens helemaal op zijn plaats. Dat een nummer dat je al bijna 20 jaar kent 20 jaar later zo van toepassing kan voelen...
Destijds zat ik in een moeilijke periode. Relatief snel na de dood van mijn vader en het eind van mijn studie, kwam ik snel aan een fijne werkplek. Maar na een paar jaar was er ineens een slecht nieuwsgesprek. We hadden een nieuwe manager gekregen en die draaide de geldkraan van het project waar we aan werkten grotendeels dicht, waardoor we ineens op straat stonden. Dat was wel een klap toen en iets waar ik toen een enorme kater aan over hield. Daarnaast was het ondoenlijk een nieuwe baan te vinden, terwijl de economische crisis welig tierde en ik het sollicitatiekunstje nog onder de knie moest krijgen. Al met al vielen mijn zekerheden weg en werd ik behoorlijk met mezelf geconfronteerd. Achteraf is het wel een heel leerzame periode geweest, in een jaar thuis zitten (en nieuwe mensen ontmoeten en vrijwilligerswerk doen) heb ik meer over mezelf geleerd dan in welke baan dan ook. Maar toch, het was een moeilijke periode.
Toen ik Blur destijds live zag, wist ik nog niet dat die moeilijke periode er bijna opzat. Toch had ik eindelijk een soort rust gevonden in de situatie en kon ik eindelijk genieten van de oceaan van tijd die ik voor mezelf had (in het begin vond ik al die vrije tijd verschrikkelijk). Damon Albarn zong "When the days they seem to fall through you, well just let them go" en dat waren precies de woorden die ik nodig had. Een muzikaal hart onder de riem. Wonderlijk om dergelijke woorden te vinden in een nummer dat je al zolang kent, maar ineens viel alles samen.
Het nummer is natuurlijk sowieso prachtig, met die blazers en de gospelzangeressen. En Damon Albarn is ook een algehele muzikale held en fijne zanger, één van de weinige favorieten uit de jaren '90 die nu ook nog uitermate mooie muziek maakt.
Te vinden op Blur - The Great Escape (1995)
Dit vond ik destijds al een fraaie single, maar in 2013 zag ik Blur op Primavera Sound en toen viel dit nummer ineens helemaal op zijn plaats. Dat een nummer dat je al bijna 20 jaar kent 20 jaar later zo van toepassing kan voelen...
Destijds zat ik in een moeilijke periode. Relatief snel na de dood van mijn vader en het eind van mijn studie, kwam ik snel aan een fijne werkplek. Maar na een paar jaar was er ineens een slecht nieuwsgesprek. We hadden een nieuwe manager gekregen en die draaide de geldkraan van het project waar we aan werkten grotendeels dicht, waardoor we ineens op straat stonden. Dat was wel een klap toen en iets waar ik toen een enorme kater aan over hield. Daarnaast was het ondoenlijk een nieuwe baan te vinden, terwijl de economische crisis welig tierde en ik het sollicitatiekunstje nog onder de knie moest krijgen. Al met al vielen mijn zekerheden weg en werd ik behoorlijk met mezelf geconfronteerd. Achteraf is het wel een heel leerzame periode geweest, in een jaar thuis zitten (en nieuwe mensen ontmoeten en vrijwilligerswerk doen) heb ik meer over mezelf geleerd dan in welke baan dan ook. Maar toch, het was een moeilijke periode.
Toen ik Blur destijds live zag, wist ik nog niet dat die moeilijke periode er bijna opzat. Toch had ik eindelijk een soort rust gevonden in de situatie en kon ik eindelijk genieten van de oceaan van tijd die ik voor mezelf had (in het begin vond ik al die vrije tijd verschrikkelijk). Damon Albarn zong "When the days they seem to fall through you, well just let them go" en dat waren precies de woorden die ik nodig had. Een muzikaal hart onder de riem. Wonderlijk om dergelijke woorden te vinden in een nummer dat je al zolang kent, maar ineens viel alles samen.
Het nummer is natuurlijk sowieso prachtig, met die blazers en de gospelzangeressen. En Damon Albarn is ook een algehele muzikale held en fijne zanger, één van de weinige favorieten uit de jaren '90 die nu ook nog uitermate mooie muziek maakt.
* denotes required fields.