Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 3 oktober 2025, 11:00 uur
10
Vreemde reactie. Dit is dan ook een beetje een lullig, lafhartig en zouteloos nummertje. Kom op, dit is toch een grijze muis in hun oeuvre? Als je dit al een 8 geeft, wat krijgen Dreams en Why Can't This Be Love dan? Laat staan de Roth-krakers?
EvilDrSmith schreef:
Wat een lullige, lafhartige en zouteloze cijferlijst haalt de band hier. Pfff... stelletjes watjes zijn jullie.
8 (vooral dankzij de fenomenale longen van Sammy)
Wat een lullige, lafhartige en zouteloze cijferlijst haalt de band hier. Pfff... stelletjes watjes zijn jullie.
8 (vooral dankzij de fenomenale longen van Sammy)
Vreemde reactie. Dit is dan ook een beetje een lullig, lafhartig en zouteloos nummertje. Kom op, dit is toch een grijze muis in hun oeuvre? Als je dit al een 8 geeft, wat krijgen Dreams en Why Can't This Be Love dan? Laat staan de Roth-krakers?
1
geplaatst: 3 oktober 2025, 12:15 uur
EvilDrSmith schreef:
Wat een lullige, lafhartige en zouteloze cijferlijst haalt de band hier. Pfff... stelletjes watjes zijn jullie. 8 (vooral dankzij de fenomenale longen van Sammy)
Wat een lullige, lafhartige en zouteloze cijferlijst haalt de band hier. Pfff... stelletjes watjes zijn jullie. 8 (vooral dankzij de fenomenale longen van Sammy)
Johnny Marr schreef:
Vreemde reactie. Dit is dan ook een beetje een lullig, lafhartig en zouteloos nummertje. Kom op, dit is toch een grijze muis in hun oeuvre? Als je dit al een 8 geeft, wat krijgen Dreams en Why Can't This Be Love dan? Laat staan de Roth-krakers?
Die gelikte powerballadnummers krijgen echt niet zo'n heel veel hoger cijfer, jij spandex balladboy. Misschien een 8,5 ofzo. Zeker wel gaaf dus, maar 'Don’t Tell Me (What Love Can Do)' is veel donkerder, grimmiger en vileiner en spreekt me qua stijl, uitvoering en productie meer aan. Waar de invloed van grunge al niet goed voor was...Vreemde reactie. Dit is dan ook een beetje een lullig, lafhartig en zouteloos nummertje. Kom op, dit is toch een grijze muis in hun oeuvre? Als je dit al een 8 geeft, wat krijgen Dreams en Why Can't This Be Love dan? Laat staan de Roth-krakers?
Ik verhoog dit nummer trouwens ook naar een 8,5, 50tracks.
0
geplaatst: 3 oktober 2025, 13:15 uur
EvilDrSmith schreef:
(quote)
(quote)
Don’t Tell Me (What Love Can Do)' is veel donkerder, grimmiger en vileiner 
1
geplaatst: 3 oktober 2025, 15:21 uur
Zet jij anders 'Beth' nog een keer op, jij poepruige relnicht from hell.
1
geplaatst: 3 oktober 2025, 17:32 uur
Wel goed naar de tracklist kijken (en luisteren) voordat je gekke dingen zegt EvilDrSmith
Nirvana - About A Girl, but it's a Beatles song
enne
welke bedoel je hiermee? "Ik verhoog dit nummer trouwens ook naar een 8,5": Van Halen of Nirvana?
Nirvana - About A Girl, but it's a Beatles song
enne
welke bedoel je hiermee? "Ik verhoog dit nummer trouwens ook naar een 8,5": Van Halen of Nirvana?
1
geplaatst: 3 oktober 2025, 19:55 uur
Uiteraard had ik Bleach meteen in huis na de release. Nirvana trad toen ook gewoon op bij Fons en Lotje op woensdagmiddag, dit nummer speelden ze daar ook live. Enige nadeel de Unplugged versie in niet mijn favoriet: 7,5
De versie op Bleach scoort bijna 2 volle punten hoger. Unplugged is voor stomme hippies trouwens.
De versie op Bleach scoort bijna 2 volle punten hoger. Unplugged is voor stomme hippies trouwens.
0
geplaatst: 4 oktober 2025, 00:23 uur
50tracks schreef:
Wel goed naar de tracklist kijken (en luisteren) voordat je gekke dingen zegt EvilDrSmith
Nirvana - About A Girl, but it's a Beatles song
enne
welke bedoel je hiermee? "Ik verhoog dit nummer trouwens ook naar een 8,5": Van Halen of Nirvana?
Haha, leuke versie, maar ja: de invloeden van Paultje, Sjonnie, Sjors en Remko maken het toch minder dan het origineel.Wel goed naar de tracklist kijken (en luisteren) voordat je gekke dingen zegt EvilDrSmith
Nirvana - About A Girl, but it's a Beatles song
enne
welke bedoel je hiermee? "Ik verhoog dit nummer trouwens ook naar een 8,5": Van Halen of Nirvana?
En ik was aan het fluimbekken over Van Halen tegenover JohnnyMaarhijsnapterniksvan, dus die 8,5 is nog voor hen.
0
geplaatst: 4 oktober 2025, 01:13 uur
Marvin Gaye-Sexual healing 5
Charlie Puth/Megan Trainor-Let's Marvin Gaye 3,5
Pearl Jam-Dissident (live) 5
Van Halen-Don’t Tell Me (What Love Can Do) 6,9
Nirvana--About a girl (Unplugged) 4,6
Charlie Puth/Megan Trainor-Let's Marvin Gaye 3,5
Pearl Jam-Dissident (live) 5
Van Halen-Don’t Tell Me (What Love Can Do) 6,9
Nirvana--About a girl (Unplugged) 4,6
1
geplaatst: 4 oktober 2025, 07:25 uur
De unplugged versie van Nirvana's About A Girl koersde lange tijd op een 8 plus score af. In de laatste fase dook het daar nog behoorlijk onder om op een 7,76 te eindigen. Ongeveer gelijk aan de eerder score voor Lithium, een 7,72, maar ver achter Smells Like Teen Spirit: 8,34.
Nu we het toch over David Bowie covers hebben. In mei hadden we hier een weekje Bob Dylan covers. Dylan heeft vaker de Top 40 gehaald via covers van door hem geschreven nummers dan met eigen vertolkingen. David Bowie is ook vaak gecoverd, weliswaar niet zo vaak als Bob Dylan of The Beatles, maar Bowie covers haalde maar een enkele keer de Top 40. Zo leverde Nirvana's versie van The Man Who Sold The World veel airplay op maar bereikte het nummer de Top 40 niet. Als ik het goed zie zijn er maar drie door Bowie geschreven nummers die in uitvoering van een ander een hit geworden. All The Young Dudes van Mott The Hoople is een echte cover. Alhoewel..... David Bowie schreef het speciaal voor de band. Wij hadden daar eerder een (veel te lage) 6,99 voor over. Iggy Pop haalde met het mede door Bowie geschreven Lust For Life de Top 40 en wij hadden daar met een 8,24 een plaatsje in onze Top 100 voor over. Lulu haalde met haar versie van The Man Who Sold The World ook de Top 40. Maar daar was Bowie dan ook weer zelf bij betrokken.
Uiteraard is Bowie ook nog regelmatig gesampled. De grootste hits met samples van Bowie zijn Ice Ice Baby van Vanilla Ice (een sample van Under Pressure), Been Around The World van Puff Daddy & The Family (sample van Let's Dance), Heroes (We Could Be) van Alesso & Tove Lo én de Norman Cook mix van Turn Around van Phats & Small (sample van Starman).
The Man Who Sold The World kwam in 1970 uit via het gelijknamige derde studioalbum van David Bowie. Bowie schreef het nummer en speelde akoestische gitaar en zang, Mick Ronson verzorgde de elektrische gitaar, Tony Visconti de bas en productie, Woody Woodmansey het drumwerk en Ralph Mace speelde Moog-synthesizer. Het nummer werd opgebouwd rond een repetitieve gitaarriff van Ronson. Bowie nam zijn vocalen pas op tijdens de laatste dag van de mix, waarbij Visconti later aangaf gefrustreerd te zijn over de late aanpak.
De tekst is geïnspireerd door poëzie, waaronder het gedicht Antigonish van William Hughes Mearns uit 1899. De titel verwijst mogelijk naar Robert Heinleins novelle The Man Who Sold the Moon. Bowie verklaarde in een later interview dat het nummer voor hem draaide om het zoeken naar identiteit en het gevoel dat een deel van jezelf ontbreekt. Hij gebruikte een zware phasing op zijn stem, wat het nummer een ongrijpbare sfeer geeft.
Het album The Man Who Sold the World werd in de VS uitgebracht in november 1970 en in Engeland in april 1971. Geen van de nummers werd toen als single uitgebracht. Pas in 1973 verscheen het nummer als B-kant op re releases van Space Oddity (VS) en Life on Mars? (UK). De oorspronkelijke versie werd in Nederland nooit als single uitgebracht en kwam dus niet in de Top 40.
Op 16 februari 1974 werd The Man Who Sold The World in de uitvoering van Lulu verkozen tot Troetelschijf op Hilversum 3. Zij had David Bowie in 1973 ontmoet in een hotel in Sheffield, waarna hij haar uitnodigde voor zijn concert en backstage zei: “I want to make a motherfucker of a record with you.” Twee dagen later nam hij contact op en regelde de sessie. Bowie produceerde de single samen met Mick Ronson en speelde mee op saxofoon en verzorgde de achtergrondzang.
Volgens Lulu vroeg Bowie haar in de studio om veel sigaretten te roken om haar stem een rauwer geluid te geven. Ze zei later dat ze niet begreep waar het nummer over ging en het niet ideaal vond voor haar stemtype, maar Bowie's visie leidde de sessie.
In Engeland bereikte de single de 3e plaats. In Nederland bereikte The Man Who Sold The World de 13e plaats in de Top 40 en stond het nummer vijf weken genoteerd. Het was daarmee een van de zes hits die Lulu in Nederland scoorde. Boom Bang-a-Bang uit 1969 was haar eerste. Die single werd bekend dankzij het Eurovisie Songfestival, dat jaar gehouden in Madrid met vier winnaars: onder meer Lenny Kuhr (De Troubadour) en Lulu met Boom Bang-a-Bang.
Andere noteringen van Lulu in de Nederlandse hitparade waren Take Your Mama For A Ride en Boy Meets Girl. Haar grootste hit kwam pas veel later. In 1993 zong ze een solo op Relight My Fire van Take That. De single bereikte de eerste plaats in Engeland. Het was Lulu’s eerste nummer 1-hit daar, 31 jaar na haar debuut. In de Top 40 kwam dat nummer tot plek 12. In 2003 stond ze opnieuw in de Top 40, samen met Ronan Keating in het duet We've Got Tonight.
# 2304 Lulu - The Man Who Sold The World
Nu we het toch over David Bowie covers hebben. In mei hadden we hier een weekje Bob Dylan covers. Dylan heeft vaker de Top 40 gehaald via covers van door hem geschreven nummers dan met eigen vertolkingen. David Bowie is ook vaak gecoverd, weliswaar niet zo vaak als Bob Dylan of The Beatles, maar Bowie covers haalde maar een enkele keer de Top 40. Zo leverde Nirvana's versie van The Man Who Sold The World veel airplay op maar bereikte het nummer de Top 40 niet. Als ik het goed zie zijn er maar drie door Bowie geschreven nummers die in uitvoering van een ander een hit geworden. All The Young Dudes van Mott The Hoople is een echte cover. Alhoewel..... David Bowie schreef het speciaal voor de band. Wij hadden daar eerder een (veel te lage) 6,99 voor over. Iggy Pop haalde met het mede door Bowie geschreven Lust For Life de Top 40 en wij hadden daar met een 8,24 een plaatsje in onze Top 100 voor over. Lulu haalde met haar versie van The Man Who Sold The World ook de Top 40. Maar daar was Bowie dan ook weer zelf bij betrokken.
Uiteraard is Bowie ook nog regelmatig gesampled. De grootste hits met samples van Bowie zijn Ice Ice Baby van Vanilla Ice (een sample van Under Pressure), Been Around The World van Puff Daddy & The Family (sample van Let's Dance), Heroes (We Could Be) van Alesso & Tove Lo én de Norman Cook mix van Turn Around van Phats & Small (sample van Starman).
The Man Who Sold The World kwam in 1970 uit via het gelijknamige derde studioalbum van David Bowie. Bowie schreef het nummer en speelde akoestische gitaar en zang, Mick Ronson verzorgde de elektrische gitaar, Tony Visconti de bas en productie, Woody Woodmansey het drumwerk en Ralph Mace speelde Moog-synthesizer. Het nummer werd opgebouwd rond een repetitieve gitaarriff van Ronson. Bowie nam zijn vocalen pas op tijdens de laatste dag van de mix, waarbij Visconti later aangaf gefrustreerd te zijn over de late aanpak.
De tekst is geïnspireerd door poëzie, waaronder het gedicht Antigonish van William Hughes Mearns uit 1899. De titel verwijst mogelijk naar Robert Heinleins novelle The Man Who Sold the Moon. Bowie verklaarde in een later interview dat het nummer voor hem draaide om het zoeken naar identiteit en het gevoel dat een deel van jezelf ontbreekt. Hij gebruikte een zware phasing op zijn stem, wat het nummer een ongrijpbare sfeer geeft.
Het album The Man Who Sold the World werd in de VS uitgebracht in november 1970 en in Engeland in april 1971. Geen van de nummers werd toen als single uitgebracht. Pas in 1973 verscheen het nummer als B-kant op re releases van Space Oddity (VS) en Life on Mars? (UK). De oorspronkelijke versie werd in Nederland nooit als single uitgebracht en kwam dus niet in de Top 40.
Op 16 februari 1974 werd The Man Who Sold The World in de uitvoering van Lulu verkozen tot Troetelschijf op Hilversum 3. Zij had David Bowie in 1973 ontmoet in een hotel in Sheffield, waarna hij haar uitnodigde voor zijn concert en backstage zei: “I want to make a motherfucker of a record with you.” Twee dagen later nam hij contact op en regelde de sessie. Bowie produceerde de single samen met Mick Ronson en speelde mee op saxofoon en verzorgde de achtergrondzang.
Volgens Lulu vroeg Bowie haar in de studio om veel sigaretten te roken om haar stem een rauwer geluid te geven. Ze zei later dat ze niet begreep waar het nummer over ging en het niet ideaal vond voor haar stemtype, maar Bowie's visie leidde de sessie.
In Engeland bereikte de single de 3e plaats. In Nederland bereikte The Man Who Sold The World de 13e plaats in de Top 40 en stond het nummer vijf weken genoteerd. Het was daarmee een van de zes hits die Lulu in Nederland scoorde. Boom Bang-a-Bang uit 1969 was haar eerste. Die single werd bekend dankzij het Eurovisie Songfestival, dat jaar gehouden in Madrid met vier winnaars: onder meer Lenny Kuhr (De Troubadour) en Lulu met Boom Bang-a-Bang.
Andere noteringen van Lulu in de Nederlandse hitparade waren Take Your Mama For A Ride en Boy Meets Girl. Haar grootste hit kwam pas veel later. In 1993 zong ze een solo op Relight My Fire van Take That. De single bereikte de eerste plaats in Engeland. Het was Lulu’s eerste nummer 1-hit daar, 31 jaar na haar debuut. In de Top 40 kwam dat nummer tot plek 12. In 2003 stond ze opnieuw in de Top 40, samen met Ronan Keating in het duet We've Got Tonight.
# 2304 Lulu - The Man Who Sold The World
* denotes required fields.