The Gentrys - Keep On Dancing: 7
Ik ken alleen die ene hit van hen. Hoogstaand is dat niet maar wel plezierig en aanstekelijk (jammer van de te snelle fade-out) . In tegenstelling tot Arrie vind ik de jaren '60-hits doorgaans veel leuker dan de huidige hits: spontaner en memorabeler. Nadien werden hits hoe langer hoe meer formulematig.

The Animals - We Gotta Get Out Of This Place: 9
Dit vind ik wel een ijzersterk nummer met prima zang, wellicht hun beste op The House of The Rising Sun na.

Ik ben het hier met Arrie eens in de zin dat het het inderdaad niet de meest hoogstaande compositie is, maar tegelijkertijd vind ik net als LucM dat het wel plezierig en aanstekelijk is en daarom van mij een stevige voldoende.

8

Maar dit is toch zo formulematig als wat?

Vind ik niet, dit nummer moet het vooral hebben van de vrolijkheid en spelplezier en ik hoor geen gelijkenissen met nummers die voordien werden uitgebracht. Bovendien is dat hun enige hit. Aan formulematig denk ik meer aan de lopende-band-fabriekspop zoals die Stock, Aitken & Waterman-producties en nu David Guetta. Natuurlijk is het pretentieloos maar ik hoor veel liever pretentieloze nummers dan nummers met misplaatste pretenties zoals bv. Kane en Milk Inc.

Het andere liedje van The Animals. Nou ja House of the Rising Sun was dan misschien niet helemaal hun eigen liedje, maar daar wisten ze wel een soort ultieme popversie van te maken. Dit is ook aardig gecovered, o.a. door Angelic Upstarts en hun versie draai ik echt nooit (hoewel het wel een soort punkhitje was). Oversla nummer dus een beetje. Ik vind het gewoon niet zo ijzersterk. Geen onvoldoende maar we laten het bij: 7,2

Serieus?

Voor mijn gevoel klinkt het dus juist als tig andere liedjes uit die tijd. Zou wel specifieke liedjes kunnen noemen maar heb te weinig zin om Keep On Dancing nog eens te draaien. We ervaren het in ieder geval heel anders.

Het lijkt echt op bijna alles uit die tijd, maar Mashed Potatoe Time van Dee Dee Sharp hoor ik er vooral in, al is het steviger. Maar ook bekendere nummers als Hang on Sloopy en Twist and Shout.

Vind het zelf wel leuk om deze weer eens te horen, jaren geleden heb ik hem ergens een 4 gegeven zie ik. Nu ook een 6...

We Gotta Get Out of This Place is wel een klasse (of 2) beter: 8

Het heeft inderdaad een beetje weg van Twist and Shout maar is toch anders. Overigens werd dit nummer later gecoverd door Bay City Rollers. Die cover was succesvoller maar vind ik niet beter.
Eigenlijk is Keep on Dancing bedoeld als fuifnummer. En op zich moet dat kunnen (liever een fuifnummer dan een serieus bedoeld maar oersaai nummer).

8,8

Billy Swan - I Can Help : 8,5

The Gentrys - Keep On Dancing : 8

The Animals - We Gotta Get Out Of This Place : 8

# 2382 The Gentrys - Keep On Dancing
Nou nou, als die drummer van die paar fills al moe wordt, dan is brutal/slam death metal zeker niet een genre waar hij conditioneel geschikt voor is.
Evenzogoed best een aardig en inderdaad een typisch 6-liedje, maar wel met dank aan het naïef enthousiasme en de drumfill.
6

# 2383 The Animals - We Gotta Get Out Of This Place
Eric Burdon leek en klonk op zijn 24e alsof hij al 42 was.
Het is jammer van het nogal lullige refrein, alle opgebouwde spanning in de coupletten wordt tenietgedaan. Dat refrein kost minstens een vol punt, want de rest van het nummer is, zeker voor 1965, behoorlijk vette shit. Zonder refrein zou het een 9 hebben gescoord.
8

# 2383 The Animals - We've Gotta Get Out Of This Place: 8,0

The Animals halen met We've Gotta Get Out Of This Place een 7,54.



We Gotta Get Out Of This Place ging dus aan de neus van The Righteous Brothers voorbij. Maar het duo had in 1965 in Nederland hits met You've Lost That Lovin' Feelin', dat scoorde bij ons opvallend hoog met een 8,13 en een plek in onze Top 50, en in het najaar met hun versie van Unchained Melody.

Unchained Melody had al een heel leven vóór The Righteous Brothers. Alex North schreef de melodie decennia eerder en gebruikte die uiteindelijk voor de film Unchained. Hy Zaret leverde de tekst zonder het woord “unchained” waar de producent juist op aandrong. In de film zingt Todd Duncan, een bariton met een carrière in de opera, het lied in een korte scène tussen medegevangenen.

In 1955 volgt een reeks covers elkaar in snel tempo op. Les Baxter brengt een orkestversie uit die in de Verenigde Staten op de eerste plaats komt. Al Hibbler en Roy Hamilton geven er elk een eigen draai aan en staan beide in de top 10. In het Verenigd Koninkrijk belandt Jimmy Young met zijn versie op de eerste plaats.

In maart 1965 nemen Bill Medley en Bobby Hatfield het nummer op voor Philles Records. Hatfield is de solovocalist. Oorspronkelijk is Unchained Melody slechts de B-kant van Hung On You. Radiomakers pikken echter Unchained Melody op. De versie van The Righteous Brothers onderscheidt zich doordat Hatfield tijdens de opname kiest voor het hoge “I need your love" in het slot. In de Verenigde Staten bereikt de single de vierde plaats, in het UK plek 14 en in Nederland staat de plaat in 1965 twaalf weken in de Top 40 met een piek op nummer 9.

In 1990 wordt de song gebruikt in de film Ghost. De single wordt opnieuw uitgebracht en haalt in Nederland en het Verenigd Koninkrijk nu wél de eerste plaats. In het Verenigd Koninkrijk groeit de release zelfs uit tot de bestverkopende single van het jaar. Opvallend genoeg staan er in dezelfde periode twee verschillende versies van The Righteous Brothers tegelijkertijd in de Amerikaanse hitlijst: het origineel en een nieuwe opname, iets wat daarvoor nog niet was voorgekomen.

En dan zijn er nog de vele latere covers. In het Verenigd Koninkrijk haalt het nummer een uniek record door vier keer de eerste plaats te halen in vier verschillende versies. Jimmy Young in 1955, The Righteous Brothers in 1990, Robson & Jerome in 1995 en Gareth Gates in 2002. In Nederland halen naast de Righteous Brothers David Garrick (1968) en Gareth Gates (2003) de Top 40. Over de twee periodes heen staan The Righteous Brothers met hun versie 23 weken genoteerd waarvan twee weken op de eerste plaats.

# 2384 The Righteous Brothers - Unchained Melody

Unchained Melody

9,2

9

10

Zonder twijfel. Knap overigens om in dat hele stuk nergens de naam van Phil Spector te noemen

9

8

7.5

6,8

8

7.3

7,5

Ik heb dit altijd een vervelend liedje gevonden. Laat ik dat eens tot uitdrukking brengen in de score.

5,0

7,5

Krijg nou tieten? Bill Medley? Bill Medley, de druif die dat hemeltergende zeiknummer met Jennifer Warnes vol jeremieerde en daarmee 'Dirty Dancing' tot een zo mogelijk nog grotere kutfilm degradeerde?

Goh, nooit geweten. Of niet willen weten. Of simpelweg vergeten.

Daarmee vergeleken is dit allesbehalve een vervelend liedje, al kan ik me dat vervelen ook wel voorstellen.
Bij mij valt-ie toch aan de goede zijde. Dit nummer wel.
7,5

8,3

9,0

Billy Swan - 6,5
Gentrys - 5,5
Animals - 7,5
Righteous Brothers - 8,5

50tracks