Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
2
geplaatst: 27 april 2025, 08:28 uur
6.8
Met dank aan mijn jongste dochter, anders was deze ws. een stuk lager uitgekomen.
Met dank aan mijn jongste dochter, anders was deze ws. een stuk lager uitgekomen.
2
geplaatst: 27 april 2025, 21:48 uur
# 2127 Kensington - War
3,5
# 2128 Van Dik Hout - Stil In Mij
De jongere broer van een vriend van mij solliciteerde begin jaren 90 om drummer te worden van deze band. De band was wel geïnteresseerd in hem, maar die broer zag er zelf van af: hij vond de band niet goed. Slecht zelfs. Een wijs en volkomen terecht inzicht, toen een paar jaar later dit gedrocht uitkwam. Wat vond ik destijds dit hoopje ellende een verschrikkelijk bloedirritante jankband. En toch, nu ik deze liveversie hoor en afzet tegen die Kensington: het is alleen maar waardelozer, bloedelozer en krachtelozer geworden. Destijds gaf ik het nadrukkelijk een 1, maar ja: tijd maakt (onnodig) mild. Die broer is trouwens meubelmaker geworden: een betere manier om met hout om te gaan.
4
# 2129 Twenty One Pilots - Stressed Out
Huh? Ik dacht dat deze band een pop/rock.indieband was oid, maar hier wordt heul veul in gepoprapt.
En "een van de meest succesvolle bands van de 21e eeuw"? Djiezes, ik ken de band van naam, maar daar is het meeste ook wel mee gezegd. Ik ben blij dat ik onder een steen leef, want ik mis hier ook weer niks aan.
Hoog Eminem-rapgehalte, maar dan veel slapper, liever en zonder bite. Kortom: al zijn melodie en beats best okay, ook hier moet weer een tandbederfelijk suikerlaagje overheen, want o o o wee, anders is het veel te pittig voor het gepamperde klootjesvolk en wordt het geen supermegamonsterhit. Wat is het allemaal toch een flikkerse fkknng fluttroep. Thema, drums en videoclip vergoeden de opgedane slappehapschade nog een klein beetje.
5
50tracks schreef:
Een mooie score maar het lukt de Golden Earring net niet om een tweede acht te scoren. [...] Kijken of we met de Nederlandse rockers van nu net zo blij zijn.
Om zelfs aan die vergelijking te denken doet al pijn aan mijn ogen. En oren. Als Kensington de Golden Earring van de 21e eeuw is, dan is dat wel het definitieve bewijs van de aftandse kutsmaak van het klootloze klootjesvolk die het de afgelopen decennia heeft ontwikkeld . Slappe, afgevlakte meuk zonder smoel of ook maar een greintje schuurpapier. Rock? Ruk. Hier gaan we de oorlog mee verliezen.Een mooie score maar het lukt de Golden Earring net niet om een tweede acht te scoren. [...] Kijken of we met de Nederlandse rockers van nu net zo blij zijn.
3,5
# 2128 Van Dik Hout - Stil In Mij
De jongere broer van een vriend van mij solliciteerde begin jaren 90 om drummer te worden van deze band. De band was wel geïnteresseerd in hem, maar die broer zag er zelf van af: hij vond de band niet goed. Slecht zelfs. Een wijs en volkomen terecht inzicht, toen een paar jaar later dit gedrocht uitkwam. Wat vond ik destijds dit hoopje ellende een verschrikkelijk bloedirritante jankband. En toch, nu ik deze liveversie hoor en afzet tegen die Kensington: het is alleen maar waardelozer, bloedelozer en krachtelozer geworden. Destijds gaf ik het nadrukkelijk een 1, maar ja: tijd maakt (onnodig) mild. Die broer is trouwens meubelmaker geworden: een betere manier om met hout om te gaan.
4
# 2129 Twenty One Pilots - Stressed Out
Huh? Ik dacht dat deze band een pop/rock.indieband was oid, maar hier wordt heul veul in gepoprapt.
En "een van de meest succesvolle bands van de 21e eeuw"? Djiezes, ik ken de band van naam, maar daar is het meeste ook wel mee gezegd. Ik ben blij dat ik onder een steen leef, want ik mis hier ook weer niks aan.
Hoog Eminem-rapgehalte, maar dan veel slapper, liever en zonder bite. Kortom: al zijn melodie en beats best okay, ook hier moet weer een tandbederfelijk suikerlaagje overheen, want o o o wee, anders is het veel te pittig voor het gepamperde klootjesvolk en wordt het geen supermegamonsterhit. Wat is het allemaal toch een flikkerse fkknng fluttroep. Thema, drums en videoclip vergoeden de opgedane slappehapschade nog een klein beetje.
5
0
geplaatst: 28 april 2025, 07:00 uur
# 2029 Twenty One Pilots - Stressed Out: 6,5
(ook ik heb een dochter)
(ook ik heb een dochter)
0
geplaatst: 28 april 2025, 07:10 uur
Fijne track met slappehapschade. Een 5,99 voorTwenty One Pilots Stressed Out.
Op diverse plekken in Nederland wordt in deze weken herdacht dat we 80 jaar geleden bevrijd zijn door de Canadezen. Vorige maand hadden we als thema de Finnen, nu het nog kan is dit een mooi moment om deze week in te zoomen op de Canadezen. Die zijn wel iets succesvoller dan de Finnen. Er zijn alleen al meer dan veertig Canadese artiesten die twee keer of vaker in de Nederlandse Top 40 hebben gestaan, zoals The Guess Who. De band uit Winnipeg stond vier keer in de lijst. En de volgende band van Randy Bachman, Bachman-Turner Overdrive, nog eens drie keer. Hun eerste notering was Shakin’ All Over in 1965. Vijf jaar later volgde hun tweede, en grootste, hit: American Woman.
American Woman werd op 13 augustus 1969 opgenomen in de RCA-studio’s in Chicago. De opname was het resultaat van een spontane jamsessie tijdens een optreden in Ontario. Gitarist Randy Bachman had een snaar gebroken en stemde zijn gitaar opnieuw, toen hij per toeval op de riff stuitte. De rest van de band kwam terug op het podium en voegde zich bij de improvisatie. Zanger Burton Cummings improviseerde ter plekke de tekstregels die de basis zouden vormen voor American Woman. Een jongen uit het publiek maakte een opname met een cassetterecorder – de band vroeg om de tape en werkte op basis daarvan de song verder uit.
De tekst is onderwerp van uiteenlopende interpretaties. Bachman heeft in latere interviews gezegd dat het nummer ontstond tijdens een periode van intensief touren in de Verenigde Staten, midden in de Vietnamoorlog. Hij noemde het een “anti-oorlogslied”, mede geïnspireerd door hun ervaring met het Amerikaanse dienstplichtsysteem. Bassist Jim Kale sprak eerder over een gevoel van vervreemding ten opzichte van grote Amerikaanse steden, vergeleken met de relatieve rust van Canada. Cummings zelf hield het op iets luchtigers: hij vond Amerikaanse meisjes destijds simpelweg te snel volwassen. Volgens hem was de tekst geen politiek statement, maar een voorkeur voor Canadese vrouwen.
American Woman werd in januari 1970 uitgebracht als titeltrack van het gelijknamige album, en in maart van dat jaar als single. The Guess Who werd met American Woman de eerste Canadese band die de Amerikaanse hitlijsten aanvoerde. Kort daarna verliet gitarist Randy Bachman de band en richtte samen met zijn broers en bassist Fred Turner Bachman-Turner Overdrive op. Ook met deze nieuwe groep bereikte hij de eerste plaats in de Billboard Hot 100, in 1974 met You Ain’t Seen Nothing Yet. Kreeg van ons een 7,41.
In Nederland kwam American Woman op 23 mei 1970 binnen in de Top 40. Het bleef daar acht weken genoteerd en bereikte de vijfde plaats. Randy Bachman en Burton Cummings plannen zijn een reünietournee van The Guess Who aan het plannen voor 2026, nadat zij via een langlopende rechtszaak de rechten op de bandnaam terugwonnen van een andere bezetting die zonder hen optrad.
Lenny Kravitz bracht in mei 1999 een cover uit voor de soundtrack van Austin Powers: The Spy Who Shagged Me. Zijn versie, langzamer en zonder de bekende gitaarsolo, werd later toegevoegd aan de heruitgave van zijn album 5. Kravitz vertelde later aan Bachman dat hij de solo niet speelde omdat hij het originele gitaargeluid niet kon reproduceren. De Kravitz-versie behaalde hoge noteringen in de VS, maar bleef in Nederland steken in de Tipparade.
# 2130 The Guess Who - American Woman
Op diverse plekken in Nederland wordt in deze weken herdacht dat we 80 jaar geleden bevrijd zijn door de Canadezen. Vorige maand hadden we als thema de Finnen, nu het nog kan is dit een mooi moment om deze week in te zoomen op de Canadezen. Die zijn wel iets succesvoller dan de Finnen. Er zijn alleen al meer dan veertig Canadese artiesten die twee keer of vaker in de Nederlandse Top 40 hebben gestaan, zoals The Guess Who. De band uit Winnipeg stond vier keer in de lijst. En de volgende band van Randy Bachman, Bachman-Turner Overdrive, nog eens drie keer. Hun eerste notering was Shakin’ All Over in 1965. Vijf jaar later volgde hun tweede, en grootste, hit: American Woman.
American Woman werd op 13 augustus 1969 opgenomen in de RCA-studio’s in Chicago. De opname was het resultaat van een spontane jamsessie tijdens een optreden in Ontario. Gitarist Randy Bachman had een snaar gebroken en stemde zijn gitaar opnieuw, toen hij per toeval op de riff stuitte. De rest van de band kwam terug op het podium en voegde zich bij de improvisatie. Zanger Burton Cummings improviseerde ter plekke de tekstregels die de basis zouden vormen voor American Woman. Een jongen uit het publiek maakte een opname met een cassetterecorder – de band vroeg om de tape en werkte op basis daarvan de song verder uit.
De tekst is onderwerp van uiteenlopende interpretaties. Bachman heeft in latere interviews gezegd dat het nummer ontstond tijdens een periode van intensief touren in de Verenigde Staten, midden in de Vietnamoorlog. Hij noemde het een “anti-oorlogslied”, mede geïnspireerd door hun ervaring met het Amerikaanse dienstplichtsysteem. Bassist Jim Kale sprak eerder over een gevoel van vervreemding ten opzichte van grote Amerikaanse steden, vergeleken met de relatieve rust van Canada. Cummings zelf hield het op iets luchtigers: hij vond Amerikaanse meisjes destijds simpelweg te snel volwassen. Volgens hem was de tekst geen politiek statement, maar een voorkeur voor Canadese vrouwen.
American Woman werd in januari 1970 uitgebracht als titeltrack van het gelijknamige album, en in maart van dat jaar als single. The Guess Who werd met American Woman de eerste Canadese band die de Amerikaanse hitlijsten aanvoerde. Kort daarna verliet gitarist Randy Bachman de band en richtte samen met zijn broers en bassist Fred Turner Bachman-Turner Overdrive op. Ook met deze nieuwe groep bereikte hij de eerste plaats in de Billboard Hot 100, in 1974 met You Ain’t Seen Nothing Yet. Kreeg van ons een 7,41.
In Nederland kwam American Woman op 23 mei 1970 binnen in de Top 40. Het bleef daar acht weken genoteerd en bereikte de vijfde plaats. Randy Bachman en Burton Cummings plannen zijn een reünietournee van The Guess Who aan het plannen voor 2026, nadat zij via een langlopende rechtszaak de rechten op de bandnaam terugwonnen van een andere bezetting die zonder hen optrad.
Lenny Kravitz bracht in mei 1999 een cover uit voor de soundtrack van Austin Powers: The Spy Who Shagged Me. Zijn versie, langzamer en zonder de bekende gitaarsolo, werd later toegevoegd aan de heruitgave van zijn album 5. Kravitz vertelde later aan Bachman dat hij de solo niet speelde omdat hij het originele gitaargeluid niet kon reproduceren. De Kravitz-versie behaalde hoge noteringen in de VS, maar bleef in Nederland steken in de Tipparade.
# 2130 The Guess Who - American Woman
0
geplaatst: 28 april 2025, 08:01 uur
Van Dik Hout- Stil in Mij: 4
Twenty One Pilots - Stressed Out : 10
Twenty One Pilots - Stressed Out : 10
0
geplaatst: 28 april 2025, 08:44 uur
Die schuurpapieren stem, die gruwelijk originele gitaarsound, die aanstekelijke groove: now that's what I call Rock.
Dit veegt met één gitaarlick en één zanglijn de vloer aan met al die smoelloze rukrockbandjes die de afgelopen 25 jaar de Top 40 sowieso maar zeer spaarzaam wisten te bereiken.
En inderdaad veel beter dan de bekende(re) cover.
Ik wist trouwens niet dat het origineel de Top 40 haalde en die van Lenny niet: ik had andersom verwacht.
8,8
Dit veegt met één gitaarlick en één zanglijn de vloer aan met al die smoelloze rukrockbandjes die de afgelopen 25 jaar de Top 40 sowieso maar zeer spaarzaam wisten te bereiken.
En inderdaad veel beter dan de bekende(re) cover.
Ik wist trouwens niet dat het origineel de Top 40 haalde en die van Lenny niet: ik had andersom verwacht.
8,8
* denotes required fields.