8.2

6,5

9,25

8 Top 40 noteringen is toch wel echt dramatisch weinig, vrijwel alle Europese landen zitten denk ik zo tegen de 20 nummers. Maar goed over de band tussen DM en NL is al genoeg gezegd al verkopen ze de laatste jaren natuurlijk wel de grote zalen uit.

7,5

6

Streets of Love: 6,7 (zal ik het doen? Is het niet te cliché? Ach wtf .. ze hebben betere gemaakt)

Precious : 10 (Gelukkig heeft een hoop privé ellende toch tot iets heel moois geleid)

8

6.4

7

6,5

7,5

Depeche Mode mag ook wel eens met pensioen. Het is allemaal best aardig nog, maar zo opwindend als in de eerste helft van de jaren 80 zijn ze niet meer.

Dit is een wat weinig opvallend liedje. Iets onder hun gemiddelde: 6.9

9,4

Een van hun beste nummers overall.
Tja NL en DM, het heeft nooit zo geboterd. Zo jammer.

7

6,5

7,5

8.5

# 2139 Depeche Mode - Precious: 8,5

Misschien was Depeche Mode in 2005 niet meer zo opwindend als in de eerste helft van de jaren 80 maar ze halen wel een hoge score met Precious. Hoe hoog? Een 7,66 en dat is de op twee na hoogste score voor een Top 40 hit van na 2000. Van de in totaal 565 Top 40 hits die we inmiddels uit die periode beoordeeld hebben scoren slechts Amy Winehouse met Back To Black (8,08) en Queens Of The Stone Age met No One Knows (7,94) hoger. Op die laatste kunnen we nu stemmen tussen de soortgenoten in Greatest Hits of #7: Palm Desert Scene.



Net als Depeche Mode had Tears For Fears in 1984 hun eerste Top 40 hit en in 2005 via een nabrander een achtste en laatste notering.

Roland Orzabal en Curt Smith brachten in 2004, zestien jaar na hun laatste gezamenlijke studioalbum, opnieuw muziek uit onder de naam Tears For Fears. De single Closest Thing To Heaven verscheen begin 2005.

Na het gezamenlijke succes van The Seeds Of Love in 1989 waren Orzabal en Smith ieder hun eigen weg gegaan. Smith verliet de band in 1992 na onenigheid, terwijl Orzabal de naam Tears For Fears bleef gebruiken voor twee solo-achtige albums. De verzoening volgde ruim tien jaar later. Het nieuwe album werd aanvankelijk opgepikt door Arista Records, maar het label trok zich terug voordat het project werd afgerond. Uiteindelijk verscheen Everybody Loves A Happy Ending via New Door Records, een imprint van Universal.

Closest Thing To Heaven werd geschreven door Orzabal, Smith en producer Charlton Pettus. De videoclip werd geregisseerd door Michael Palmieri, die eerder samenwerkte met Beck en Foo Fighters. Actrice Brittany Murphy speelt een hoofdrol in de clip, die visueel sterk afwijkt van eerdere Tears For Fears-video's en gebruikmaakt van kleurrijke, theatrale scènes.

Het nummer bevat elementen die herinneren aan het geluid van Sowing The Seeds Of Love, maar dan in een meer ingetogen uitvoering. Invloeden van The Beatles zijn ook op deze track terug te horen, een lijn die door het hele album loopt.

Een grote hit werd het overigens niet. Closest Thing To Heaven stond in 2005 twee weken op de 38ste plaats in de Top 40.

# 2140 Tears For Fears - Closest Thing To Heaven

7

6,5

5,8

Het beste lijkt er van af. Gelukkig hebben we de eerste albums nog om van te genieten.

En met de laatste is ook niets mis!

Maar dit komt wel van hun minste album, het is niet slecht maar komt niet in de buurt van hun beste werk.

6,5

7

TFF: 7

4,0

5

5

7,5

# 2140 Tears For Fears - Closest Thing To Heaven
Ik vind er niet zoveel van. Niet goed, niet slecht, niet bijzonder, niet saai. Het irriteert niet, maar het boeit ook niet. Ook geen vleesch noch visch, maar ook geen kers op de taart. Een kleine voldoende dan maar.
5,8

# 2138 The Rolling Stones - Streets Of Love
Je zou de band een 50e Top 40-hit gunnen enkel en alleen om hun hitsingle-oeuvre niet te laten afsluiten met dit zeikerig gedrocht. Djiezus, wat een bullshitnummer zeg. Geen wonder dat het dus een hit werd en de véél betere singles van 'Hackney Diamonds' niet.
Ternauwernood een 4. Of nee, waarom ook eigenlijk?
3,5

# 2139 Depeche Mode - Precious
Ah, het kan dus wel. Een cool nummer uit de 00's dat een hit wordt. Als ik de statistieken van 50tracks begrijp, is dat een gruwelijke zeldzaamheid. Prachtige sfeer, hoe naar en ongemakkelijk deze feitelijk en tekstueel ook is. Wel volstrekte armoede dat Gore de scheiding niet gewoon aan zijn kinderen kon uitleggen, maar "laf en gemakzuchtig" de communicatie via zijn muziek liet doen. Dan ben je echt een flutvader van likmevestje. Al zal de waarheid vast/hopelijk genuanceerder liggen. Het levert als schrale troost wel een prachtig nummer op.
@ Wendy: dat hemeltergend gedrocht van 'I Just Can't Get Enough' is toch ook uit de eerste helft van de jaren 80?
8,4