Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
zoeken in:
0
geplaatst: 17 november 2024, 07:37 uur
Am I Wrong van Nico & Vinz haalt sleschts een 5,05. Dat past wel bij het beeld van hoe wij nummers uit 2014 beoordelen. Voor de Top 10 van dat jaar volgens de Top 40 hebben we gemiddeld een 5,64 over. Drie nummers halen meer dan een 6 waarvan Prayer In C - Robin Schulz Remix van Llilly Wood & The Prick And Robin Schulz met een 6,43 het hoogste scoort. Buiten de Top 10 geven we in 2014 de hoogste score, een 7,16, aan Strong van London Grammar.
Afgelopen woensdag, 13 november, overleed Shel Talmy. Talmy was een invloedrijke producer die aan de basis stond van de carrieres van onder andere The Who en The Kinks,
Talmy heeft in interviews uitgelegd hoe hij naar het vak kijkt. Als producer richtte Talmy zich op het verbeteren van het geluid van een artiest door hun unieke stijl te versterken. In zijn ogen hadden veel producers de neiging artiesten te dwingen zich aan een andere visie aan te passen. Hij geloofde in een 'hands-on' benadering, waarbij hij nauw betrokken was bij het gehele opnameproces. Talmy wees ook op het belang van technische kennis in de studio, zoals het gebruik van twaalf microfoons bij het opnemen van drums, wat aanvankelijk werd afgewezen maar later werd overgenomen.
Anyway, Anyhow, Anywhere was in 1965 de eerste Top 40 hit van The Who in Nederland. In thuisland Engeland haalde ze eerder in 1965 de Top 10 met I Can't Explain. Beide nummers werden geproduceerd door Talmy, die het geluid van The Who hiermee vorm gaf door zijn gebruik van krachtige gitaar riffs, explosieve drums en innovatieve opname-technieken. Talmy's aanpak zorgde voor een energiek en rauw geluid waarbij hij experimenteerde met effecten en lagen. De gitaarfeedback in de solo van Anyway, Anyhow, Anywhere wordt vaak gezien als de als de eerste keer dat het gebruikt werd in een solo, hoewel het niet de eerste keer is dat feedback op een plaat te horen was (dat gebeurde eerder op I Feel Fine van The Beatles). Anyway, Anyhow, Anywhere is de enige Who compositie met credits voor Roger Daltrey en Pete Townshend samen.
Eerder was Talmy ook verantwoordelijk voor het geluid van All Day And All Of The Night. Een nummer van The Kinks uit 1964 dat op plek 17 stond in de allereerste Top 40 ooit in de eerste week van 1965. All Day And All Of The Night had toen al de tweede plaats in de Engelse charts bereikt en de zevende plek in de Billboard Top 100. Het nummer staat bekend om zijn krachtige gitaarriff en de schreeuwerige zang van schrijver en zanger Ray Davies. De productie door Talmy benadrukte net als bij The Who de rauwe en levendige energie van de band. Talmy was hiermee een van de grondleggers van het opkomende Britse rockgeluid.
Een aantal jaren later ontstond er enige controverse omdat The Doors op Hello, I Love You wel erg goed naar All Day And All Of The Night zouden hebben geluisterd. Ray Davies was niet bereid hier verder werk van te maken.
All Day And All Of The Night stond 8 weken in de Top 40 met een piek op nummer 17. Anyway, Anyhow, Anywhere kwam in vier weken notering niet verder dan plaats 28. Wat vinden we 60 jaar later van het geluid van Talmy in deze twee hits? En we boordelen de single versies (en dus niet het gejuich van de YouTube filmpjes, maar alleen audio is ook zo saai)
# 1950 The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere
# 1949 The Kinks - All Day And All Of The Night
Afgelopen woensdag, 13 november, overleed Shel Talmy. Talmy was een invloedrijke producer die aan de basis stond van de carrieres van onder andere The Who en The Kinks,
Talmy heeft in interviews uitgelegd hoe hij naar het vak kijkt. Als producer richtte Talmy zich op het verbeteren van het geluid van een artiest door hun unieke stijl te versterken. In zijn ogen hadden veel producers de neiging artiesten te dwingen zich aan een andere visie aan te passen. Hij geloofde in een 'hands-on' benadering, waarbij hij nauw betrokken was bij het gehele opnameproces. Talmy wees ook op het belang van technische kennis in de studio, zoals het gebruik van twaalf microfoons bij het opnemen van drums, wat aanvankelijk werd afgewezen maar later werd overgenomen.
Anyway, Anyhow, Anywhere was in 1965 de eerste Top 40 hit van The Who in Nederland. In thuisland Engeland haalde ze eerder in 1965 de Top 10 met I Can't Explain. Beide nummers werden geproduceerd door Talmy, die het geluid van The Who hiermee vorm gaf door zijn gebruik van krachtige gitaar riffs, explosieve drums en innovatieve opname-technieken. Talmy's aanpak zorgde voor een energiek en rauw geluid waarbij hij experimenteerde met effecten en lagen. De gitaarfeedback in de solo van Anyway, Anyhow, Anywhere wordt vaak gezien als de als de eerste keer dat het gebruikt werd in een solo, hoewel het niet de eerste keer is dat feedback op een plaat te horen was (dat gebeurde eerder op I Feel Fine van The Beatles). Anyway, Anyhow, Anywhere is de enige Who compositie met credits voor Roger Daltrey en Pete Townshend samen.
Eerder was Talmy ook verantwoordelijk voor het geluid van All Day And All Of The Night. Een nummer van The Kinks uit 1964 dat op plek 17 stond in de allereerste Top 40 ooit in de eerste week van 1965. All Day And All Of The Night had toen al de tweede plaats in de Engelse charts bereikt en de zevende plek in de Billboard Top 100. Het nummer staat bekend om zijn krachtige gitaarriff en de schreeuwerige zang van schrijver en zanger Ray Davies. De productie door Talmy benadrukte net als bij The Who de rauwe en levendige energie van de band. Talmy was hiermee een van de grondleggers van het opkomende Britse rockgeluid.
Een aantal jaren later ontstond er enige controverse omdat The Doors op Hello, I Love You wel erg goed naar All Day And All Of The Night zouden hebben geluisterd. Ray Davies was niet bereid hier verder werk van te maken.
All Day And All Of The Night stond 8 weken in de Top 40 met een piek op nummer 17. Anyway, Anyhow, Anywhere kwam in vier weken notering niet verder dan plaats 28. Wat vinden we 60 jaar later van het geluid van Talmy in deze twee hits? En we boordelen de single versies (en dus niet het gejuich van de YouTube filmpjes, maar alleen audio is ook zo saai)
# 1950 The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere
# 1949 The Kinks - All Day And All Of The Night
0
geplaatst: 17 november 2024, 09:23 uur
The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere 8,0
The Kinks - All Day And All Of The Night 8,0
The Kinks - All Day And All Of The Night 8,0
0
geplaatst: 17 november 2024, 09:31 uur
The Who: 7, vind ik niet een van hun beste
The Kinks: 9, vind ik een van hun beste
The Kinks: 9, vind ik een van hun beste
0
geplaatst: 17 november 2024, 11:13 uur
The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere: 6,7
The Kinks - All Day And All Of The Night: 8,2
The Kinks - All Day And All Of The Night: 8,2
0
geplaatst: 17 november 2024, 15:35 uur
# 1950 The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere: 6
# 1949 The Kinks - All Day And All Of The Night: 7
# 1949 The Kinks - All Day And All Of The Night: 7
1
geplaatst: 17 november 2024, 17:46 uur
Kleine Inhaalslag en er zit eigenlijk niks bij wat in huize starbright echt favoriet is:
Harry Chapin: Heeft iets verhalends met veel beelden in de tekst die ik wel lekker vind, maar het nummer an sich heb ik veel minder mee. 6.4
Ugly Kid Joe: jeugdsentiment. Middelmatige band die zomaar twee hits had. 6,5
Black Eyed Peas: Ik vind dat de tand des tijds niet erg aardig is geweest voor een flink deel van de hits van Black Eyed Peas. Het voelt hoewel het nog niet zo oud is echt gedateerd. Eerste couplet gaat nog wel maar vanaf het eerste refrein vind ik het niet best en lelijk monotoon. 4,7
Alicia Keys: Bij het veel betere Fallin' dacht ik echt dat Keys een lange en grootse carriere tegemoet zou gaan. Dat nummer overtrof ze nooit. Gek genoeg zong ze ook nooit meer zo goed. Hier ook niet. 5,6
Anouk: Ik haak bij Anouk vooral erg af als ze gaat rocken. En ze moet ook niet Nederlands zingen. Wat ik nog wel ok vind is als het iets bluesy is en vooral haar meer orkestrale (als Birds) en in minder mate ook haar meer poppy liedjes. Ik vind op dat gebied R U Kiddin' Me het leukst. Maar ook Girl kan ik goed hebben. 6.6
Coldplay: ten tijde van het debuut was ik erg into Coldplay. Ze werden toen vergeleken met Travis. Iedereen is die band zowat vergeten en Coldplay is er nog steeds. Ik haakte bij het tweede album een beetje af en bij het derde helemaal. Om bij het vierde nog even op te veren. maar daarna was mijn interesse weg en bij dit drietal weet ik weer waarom.
Magic 3,7
A Sky Full Of Stars 4,6
Ink 3,9
Nico & Vinz: Vooral de productie is echt vreselijk bij deze. Moeilijk uit te zitten. daardoor 2.0
The Who: The Who is voor mij een beetje een blinde vlek. Ik ken hun bekendste werk wel en denk dat ik meer naar het oudste spul neig zoals deze, maar ik geloof niet dat ik een heel album van ze ken. 7.1
The Kinks: Ken ik wat beter en heb ik wat meer mee. 7,4
Harry Chapin: Heeft iets verhalends met veel beelden in de tekst die ik wel lekker vind, maar het nummer an sich heb ik veel minder mee. 6.4
Ugly Kid Joe: jeugdsentiment. Middelmatige band die zomaar twee hits had. 6,5
Black Eyed Peas: Ik vind dat de tand des tijds niet erg aardig is geweest voor een flink deel van de hits van Black Eyed Peas. Het voelt hoewel het nog niet zo oud is echt gedateerd. Eerste couplet gaat nog wel maar vanaf het eerste refrein vind ik het niet best en lelijk monotoon. 4,7
Alicia Keys: Bij het veel betere Fallin' dacht ik echt dat Keys een lange en grootse carriere tegemoet zou gaan. Dat nummer overtrof ze nooit. Gek genoeg zong ze ook nooit meer zo goed. Hier ook niet. 5,6
Anouk: Ik haak bij Anouk vooral erg af als ze gaat rocken. En ze moet ook niet Nederlands zingen. Wat ik nog wel ok vind is als het iets bluesy is en vooral haar meer orkestrale (als Birds) en in minder mate ook haar meer poppy liedjes. Ik vind op dat gebied R U Kiddin' Me het leukst. Maar ook Girl kan ik goed hebben. 6.6
Coldplay: ten tijde van het debuut was ik erg into Coldplay. Ze werden toen vergeleken met Travis. Iedereen is die band zowat vergeten en Coldplay is er nog steeds. Ik haakte bij het tweede album een beetje af en bij het derde helemaal. Om bij het vierde nog even op te veren. maar daarna was mijn interesse weg en bij dit drietal weet ik weer waarom.
Magic 3,7
A Sky Full Of Stars 4,6
Ink 3,9
Nico & Vinz: Vooral de productie is echt vreselijk bij deze. Moeilijk uit te zitten. daardoor 2.0
The Who: The Who is voor mij een beetje een blinde vlek. Ik ken hun bekendste werk wel en denk dat ik meer naar het oudste spul neig zoals deze, maar ik geloof niet dat ik een heel album van ze ken. 7.1
The Kinks: Ken ik wat beter en heb ik wat meer mee. 7,4
0
geplaatst: 17 november 2024, 17:50 uur
Nico & Vinz - Am I Wrong: 5
The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere: 8
The Kinks - All Day And All Of The Night: 8
The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere: 8
The Kinks - All Day And All Of The Night: 8
0
geplaatst: 17 november 2024, 18:07 uur
# 1950 The Who - Anyway, Anyhow, Anywhere
Beetje lullige zang- en harmonylijnen die het niveau fors naar beneden halen vergeleken met wat de heren uit hun instrumenten halen. Ze kunnen beter, heel veel beter.
7
# 1949 The Kinks - All Day And All Of The Night
Dit is een 100% pure metal avant la lettre-riff. Mag zo in het rijtje van 'Whole Lotta Rosie', 'Paranoid', 'Smoke On The Water' en de 5e van Beethoven.
Was de metal al behoorlijk schatplichtig aan The Who, dat is met The Kinks niet anders. Om nog maar te zwijgen over garagerock en punk.
Gruwelijk simpel, maar mede door de bijtende energie o zo effectief.
9
Beetje lullige zang- en harmonylijnen die het niveau fors naar beneden halen vergeleken met wat de heren uit hun instrumenten halen. Ze kunnen beter, heel veel beter.
7
# 1949 The Kinks - All Day And All Of The Night
Dit is een 100% pure metal avant la lettre-riff. Mag zo in het rijtje van 'Whole Lotta Rosie', 'Paranoid', 'Smoke On The Water' en de 5e van Beethoven.
Was de metal al behoorlijk schatplichtig aan The Who, dat is met The Kinks niet anders. Om nog maar te zwijgen over garagerock en punk.
Gruwelijk simpel, maar mede door de bijtende energie o zo effectief.
9
* denotes required fields.

