Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 20 augustus 2025, 19:00 uur
Ik vind die andere hit ook nog een vol punt beter, maar dit is toch wel zeker: 7,8
1
geplaatst: 21 augustus 2025, 06:15 uur
De harde realiteit is dat Look Away iets lager scoort dan Chance eerder. Toen haalde Big Country een een 7,71 nu met Look Away een 7,48.
Nog meer gitaren en tijd om even warm te lopen. Zaterdag begint de Greatest Hits of AOR. Dan gaan we vooral weer discussies krijgen over wat wel of geen AOR is. Maar er zijn een aantal hard core AOR acts waar meestal weinig discussie over bestaat zoals Boston. Boston heeft drie keer de Top 40 gehaald waaronder uiteraard het majestueuze More Than A Feeling. Die kreeg van ons een nette 7,72, dat is eigenlijk een half punt te weinig, maar goed. Don’t Look Back geldt als AOR door de brede, gelaagde productie en het stadiongerichte geluid met meerdere gitaarlagen. De meerstemmige zang van Brad Delp geeft het nummer melodieuze toegankelijkheid.
Boston onderscheidt zich door de manier waarop de groep in de jaren zeventig ontstond. Boston was in de kern het project van Tom Scholz, een ingenieur die in zijn kelderstudio jarenlang werkte aan opnamen die later de basis zouden vormen voor het debuutalbum Boston uit 1976. Scholz ontwikkelde en gebruikte zelf apparatuur om het gitaargeluid te creëren dat kenmerkend werd voor de band. In tegenstelling tot veel andere rockbands kwam Boston dus niet voort uit een livecircuit, maar uit een studio-gedreven aanpak waarin technologie, meerlagige gitaarsounds en strakke productie centraal stonden. Dat debuutalbum groeide uit tot een van de bestverkochte eerste albums aller tijden..
Don’t Look Back is geschreven door Scholz. Het werd op 2 augustus 1978 uitgebracht als eerste single van hun tweede studioalbum Don’t Look Back. Scholz had het nummer als laatste voor de plaat geschreven en nam het direct op de mastertape op zonder voorafgaande demo. Brad Delp verzorgde zowel de lead- als achtergrondzang. Fran Sheehan speelde slechts enkele basnoten, Barry Goudreau nam de gitaarsolo’s in intro en outro voor zijn rekening en de drumtrack van Sib Hashian werd door Scholz meer dan zestig keer bewerkt.
De single verkocht in de eerste twee weken meer dan een miljoen exemplaren. In de Verenigde Staten bereikte het nummer de 4e positie in de Billboard Hot 100, in Canada een 6e plaats en in het Verenigd Koninkrijk de 43e. In Nederland werd Don’t Look Back op 28 augustus 1978 uitgeroepen tot NOS Steunplaat en op 8 september tot Veronica Alarmschijf. Het bereikte uiteindelijk de 12e positie in de Nederlandse Top 40, waarin het vijf weken genoteerd stond.
In latere jaren werd het nummer gebruikt in diverse series, waaronder Supernatural en That ‘70s Show. Op 19 augustus 2007 speelde Boston het nummer als afsluiting van een herdenkingsconcert voor Brad Delp. Op 14 maart van dat jaar werd bekend dat Delp zelfmoord had gepleegd. Hij liet meerdere afscheidsbrieven na. Over de inhoud is niets bekend gemaakt behalve dat aan zijn T-shirt een briefje zat met de tekst "Mr. Brad Delp. 'J'ai une âme solitaire'. I am a lonely soul.
Sinds 2000 staat Don’t Look Back regelmatig in de NPO Radio 2 Top 2000, met een hoogste notering op 680 in 2000. Inmiddels lijkt het nummer op weg naar de uitgang en staat op plek 1928.
# 2254 Boston - Don't Look Back
Nog meer gitaren en tijd om even warm te lopen. Zaterdag begint de Greatest Hits of AOR. Dan gaan we vooral weer discussies krijgen over wat wel of geen AOR is. Maar er zijn een aantal hard core AOR acts waar meestal weinig discussie over bestaat zoals Boston. Boston heeft drie keer de Top 40 gehaald waaronder uiteraard het majestueuze More Than A Feeling. Die kreeg van ons een nette 7,72, dat is eigenlijk een half punt te weinig, maar goed. Don’t Look Back geldt als AOR door de brede, gelaagde productie en het stadiongerichte geluid met meerdere gitaarlagen. De meerstemmige zang van Brad Delp geeft het nummer melodieuze toegankelijkheid.
Boston onderscheidt zich door de manier waarop de groep in de jaren zeventig ontstond. Boston was in de kern het project van Tom Scholz, een ingenieur die in zijn kelderstudio jarenlang werkte aan opnamen die later de basis zouden vormen voor het debuutalbum Boston uit 1976. Scholz ontwikkelde en gebruikte zelf apparatuur om het gitaargeluid te creëren dat kenmerkend werd voor de band. In tegenstelling tot veel andere rockbands kwam Boston dus niet voort uit een livecircuit, maar uit een studio-gedreven aanpak waarin technologie, meerlagige gitaarsounds en strakke productie centraal stonden. Dat debuutalbum groeide uit tot een van de bestverkochte eerste albums aller tijden..
Don’t Look Back is geschreven door Scholz. Het werd op 2 augustus 1978 uitgebracht als eerste single van hun tweede studioalbum Don’t Look Back. Scholz had het nummer als laatste voor de plaat geschreven en nam het direct op de mastertape op zonder voorafgaande demo. Brad Delp verzorgde zowel de lead- als achtergrondzang. Fran Sheehan speelde slechts enkele basnoten, Barry Goudreau nam de gitaarsolo’s in intro en outro voor zijn rekening en de drumtrack van Sib Hashian werd door Scholz meer dan zestig keer bewerkt.
De single verkocht in de eerste twee weken meer dan een miljoen exemplaren. In de Verenigde Staten bereikte het nummer de 4e positie in de Billboard Hot 100, in Canada een 6e plaats en in het Verenigd Koninkrijk de 43e. In Nederland werd Don’t Look Back op 28 augustus 1978 uitgeroepen tot NOS Steunplaat en op 8 september tot Veronica Alarmschijf. Het bereikte uiteindelijk de 12e positie in de Nederlandse Top 40, waarin het vijf weken genoteerd stond.
In latere jaren werd het nummer gebruikt in diverse series, waaronder Supernatural en That ‘70s Show. Op 19 augustus 2007 speelde Boston het nummer als afsluiting van een herdenkingsconcert voor Brad Delp. Op 14 maart van dat jaar werd bekend dat Delp zelfmoord had gepleegd. Hij liet meerdere afscheidsbrieven na. Over de inhoud is niets bekend gemaakt behalve dat aan zijn T-shirt een briefje zat met de tekst "Mr. Brad Delp. 'J'ai une âme solitaire'. I am a lonely soul.
Sinds 2000 staat Don’t Look Back regelmatig in de NPO Radio 2 Top 2000, met een hoogste notering op 680 in 2000. Inmiddels lijkt het nummer op weg naar de uitgang en staat op plek 1928.
# 2254 Boston - Don't Look Back
1
geplaatst: 21 augustus 2025, 07:20 uur
Ah, één van die befaamde 'onbekende' nummers uit het casettebandjestijdperk, die in latere jaren maar moeilijk te achterhalen waren.
Want hoe lastig kan het nou zijn om die band te vinden van dat nummer "The Morning After"?
8,5
Want hoe lastig kan het nou zijn om die band te vinden van dat nummer "The Morning After"?
8,5
2
geplaatst: 21 augustus 2025, 11:42 uur
Ach, Brad Delp. 
Ik denk dat ik in mijn leven twee keer een fysiek traantje heb moeten wegpinken toen ik hoorde van een overlijden. Dat was niet bij mijn grootouders (hun overlijdens kwamen niet als een verrassing), maar wel bij Ronnie James Dio en Brad Delp. Vanaf 1986 gehoopt dat Boston ooit (weer) eens de Atlantische oversteek zou maken, maar het heeft nooit mogen wezen. En ondanks dat de zeer spaarzaam verschenen albums ná 'Third Stage' naar een zeer bedenkelijk niveau afdaalden, vervloog de hoop pas definitief toen Brad in 2007 eruit stapte. En ondanks mijn eindeloze ontzag en waardering voor Tom Scholz (als er één gitarist in de geschiedenis van de rockmuziek ondergewaardeerd is, dan is hij het wel), maar toen hoefde het voor mij niet meer. Verder dan een eenmalige Europese tour in 1979, waar ze ook nog Ahoy aandeden, is de band nooit gekomen. Maar in dat jaar luisterde ik nog naar Willeke Alberti's 'Carolientje'.
De(ze) singleversie duurt twee minuten korter en heeft een overbodige (fake?) livesound.
De albumversie: 10
Deze single: vooruit, afgerond naar boven een 9.
In de Greatest Hits van AOR mag wat mij betreft wel het volledige debuutalbum van Boston genomineerd worden.
Ik werd er nog op gewezen dat ik nog een liedje had overgeslagen. Michael Jackson's 'Rock My World'.
Zojuist weer eens even teruggekeken en me kostelijk vermaakt over de potsierlijke stoerdoenerij van womanizer Michael Jackson. En een traantje weggepinkt bij het zien van de eerder dit jaar overleden Michael Madsen die de daadwerkelijke en veel geloofwaardige bad guy in het clipje speelde. Een overdrachtelijk traantje, dat wel.
5,5
Ik denk dat ik in mijn leven twee keer een fysiek traantje heb moeten wegpinken toen ik hoorde van een overlijden. Dat was niet bij mijn grootouders (hun overlijdens kwamen niet als een verrassing), maar wel bij Ronnie James Dio en Brad Delp. Vanaf 1986 gehoopt dat Boston ooit (weer) eens de Atlantische oversteek zou maken, maar het heeft nooit mogen wezen. En ondanks dat de zeer spaarzaam verschenen albums ná 'Third Stage' naar een zeer bedenkelijk niveau afdaalden, vervloog de hoop pas definitief toen Brad in 2007 eruit stapte. En ondanks mijn eindeloze ontzag en waardering voor Tom Scholz (als er één gitarist in de geschiedenis van de rockmuziek ondergewaardeerd is, dan is hij het wel), maar toen hoefde het voor mij niet meer. Verder dan een eenmalige Europese tour in 1979, waar ze ook nog Ahoy aandeden, is de band nooit gekomen. Maar in dat jaar luisterde ik nog naar Willeke Alberti's 'Carolientje'.
De(ze) singleversie duurt twee minuten korter en heeft een overbodige (fake?) livesound.
De albumversie: 10
Deze single: vooruit, afgerond naar boven een 9.
In de Greatest Hits van AOR mag wat mij betreft wel het volledige debuutalbum van Boston genomineerd worden.
Ik werd er nog op gewezen dat ik nog een liedje had overgeslagen. Michael Jackson's 'Rock My World'.
Zojuist weer eens even teruggekeken en me kostelijk vermaakt over de potsierlijke stoerdoenerij van womanizer Michael Jackson. En een traantje weggepinkt bij het zien van de eerder dit jaar overleden Michael Madsen die de daadwerkelijke en veel geloofwaardige bad guy in het clipje speelde. Een overdrachtelijk traantje, dat wel.
5,5
1
geplaatst: 21 augustus 2025, 11:49 uur
EvilDrSmith schreef:
In de Greatest Hits van AOR mag wat mij betreft wel het volledige debuutalbum van Boston genomineerd worden.
In de Greatest Hits van AOR mag wat mij betreft wel het volledige debuutalbum van Boston genomineerd worden.
Dit!
0
geplaatst: 21 augustus 2025, 14:01 uur
Voor mij is Boston een one hit wonder, maar zo te lezen zijn ze toch wat meer dan dat. Ik weet niet of ik ooit al iets anders van hen heb gehoord dan More Than a Feeling, dit nummer zegt me alvast niks.
6,5
6,5
0
geplaatst: 21 augustus 2025, 14:40 uur
Van Look Away naar Don’t Look Back is maar een kleine stap .. vind die andere Don’t Look Back uit de seventies overigens wel wat leuker. Voor deze een 7.
* denotes required fields.