Laat staan een 4 die je woensdag hier postte...

Maar dank voor je herwaardering naar een (magere) voldoende; dat hebben ze zeker wel verdiend !

Oei nee die 6 is voor Immolation haha. De 4 voor Karnivool blijft helaas staan. Sorry voor de verwarring

Immolation : 7

Death-Metal is niet een genre wat ik veel luister maar dit nummer is toch wel de moeite waard.

01-02: Gavran - Plutaju (ProGNerd / 0 / 0)



Laten we de nieuwe maand beginnen met een mooi stuk(je) Nederlandse doom / sludge / black / post- / gaze. Ga er maar 's even (!) voor zitten, en laat je meevoeren...
(mooie ontdekking weer !)

Maak Kennis met Metal Anno 2026 | Spreadsheet

Karnivool - Animation: 8
=> Zin in vrijdag !

Immolation - Adversary: 7
Death is ook niet mijn echte hotspot binnen de metal, desondanks weet ik kwaliteit wel te waarderen...

Geef je anderen ook nog de kans te nomineren...?

Holy moly ik dacht dat ik een iets te lange nominatie had klaar staan maar Plutaju gaat daar nog even 10 minuten overheen. Hoort wel bij het genre natuurlijk, je kan niet verwachten dat mensen na minder dan een kwartier naar hun schoenen staren al weten welke kleur hun veters zijn.

Anyway, muzikaal is het prettig maar gebeurt er ook niet onwijs veel. Qua zang is het ok, alhoewel dat dramatische geschreeuw mij altijd ook wat irriteert. Het is niet vervelend op de achtergrond, maar het pakt mij nergens en zoals gezegd, het duurt mij veeeel te lang, het lukt me gewoon niet me hier volledig op te blijven concentreren. Ook omdat er zo relatief weinig gebeurt in mijn oren... Misschien heb ik dat mis, maar ik was na paar minuten weer ergens anders met de gedachten

6,5

Als jullie veel moois beloven, zal ik me proberen in te houden...

GaiusBertus, als jouw nominatie rond de 6 minuten is dan is dat een gemiddelde speelduur voor een metalnummer, dus zeker niet te lang. Met regelmaat passeren hier nummers tussen de 10-15 minuten, in die zin voelt 6 minuten als kort.

Prima nummer, ik vind de screams aan het begin en de gaze-ontknoping tof, maar ja toch een waar ik niet snel naar terug ga grijpen omdat dit het zoveelste album van zijn soort is. Ik denk dat een compacter nummer meer indruk zou maken, less is more principe.

7,0

7,2

Dit inderdaad. 16 minuten is gewoon te lang, ik ken gewoon geen enkel nummer in geen enkel genre wat me zo lang blijft boeien.

Wel eens wat van Swans geluisterd? 16 minuten is voor hun nog redelijk aan de korte kant en de meeste nummers van 20 a 30 minuten blijven me moeiteloos boeien. Geen metal, maar wel tof.

Ik daag je uit deze dan 's te proberen: Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness...

Dit soort muziek kan mij dus juist niet lang genoeg duren: heerlijk !

Gavran - Plutaju: 8,1

Ja wel eens wat van gehoord maar ik was nog niet enthousiast genoeg om meer te gaan luisteren. Ik zal nog eens een poging wagen maar 20-30 min klinkt veel te lang

Best aardig, gebeuren in ieder geval veel verschillende dingen, maar dan vraag ik me ook af waarom dit dan 1 nummer had moeten zijn en niet gewoon is opgeknipt, zoals Insomnium deed met Winter's Gate of Patristic vorig jaar. Dan zou het toch sterker overgekomen op me, ik heb die ankerpuntjes nodig 'onderweg', ook al zouden ze er niet hoeven zijn omdat het 'één nummer' is. Overigens vind ik het intermezzo met de piepende vrouwelijke zang vanaf de 33ste minuut by far het interessantste.

Tijd om nog 'ns wat administratie bij te werken..

Cryptic Shift - Hexagonal Eyes (Diverity Trepaphymphasyzm)

Ik lees referenties aan Blood Incantation; ik moest eerder denken aan het daaraan verwante project Spectral Voice - al kan ik de bal compleet misslaan natuurlijk.

Wat de meesten hier ongetwijfeld met me eens zullen zijn: de keur aan ideeën die in deze kolos van 10 minuten is gepropt, is ronduit indrukwekkend. Is het allemaal too much, of is het picture perfect, luidt dan vaak de vraag.. Nou, wat mij betreft het tweede hoor, geweldige rollercoaster, zin in het aankomende album!

8,5

Exxûl - Labyrinthine Fate:

Jeetje, wat een gaaf werk weer van Phil Tougas! Dat gaat, bij uitbreiding, voor de volledige plaat van zijn nieuwe project Exxûl op. Heerlijk vind ik dit, een nostalgische trip richting een heavy metal hellhole, aan de hand van breed uitgesponnen tracks. De track die hier werd geplaatst springt er niet bovenuit wat mij betreft (misschien zelfs de minste van de 4 lange nummers), maar nog steeds heel erg gaaf. Het gitaarwerk is om van te smullen, ge-wel-dig! De zang is dan weer iets wat je moet liggen, en ik ben er zelf zeker niet altijd voor in de mood moet ik toegeven. Maar als dat gegil binnenkomt, dan komt het ook binnen!

8

Ik ben wel benieuwd wat jouw favoriet van het album is. Voor de nominatie twijfelde ik tussen dit nummer en 'Walls of Endless Darkness', de twee uitschieters voor mij. Met de sterke openingsriff van dit nummer dacht ik iets meer mensen te kunnen motiveren om het album te gaan checken.

7,5

Immolation - Adversary: 7
Lekker rammen, meer niet.

Gavran - Plutaju: 8
Het gegil in het begin gingen mijn nekharen van overeind staan, maar zodra dat voorbij is was het smullen.

https://media1.tenor.com/m/xS9rmU-bfIUAAAAC/thats-what-she-said-what-she-said.gif

Dit is redelijk. Redelijk fantastisch.

8,7

Blij dat ik je met deze weer aan boord heb, Johnny Marr...

Het klopt inderdaad dat dit gebeurt, dat zal ik niet ontkennen. Het punt waar ik een beetje over val, is dat het veelal naar de artiest geschoven wordt dat die deze verwachtingen onbewust creëert. Daar ben ik het namelijk niet perse mee eens. In het geval van Wintersun, ik ken die situatie verder niet maar van wat ik zo begrepen heb zijn ze zelf er actief mee bezig geweest. Om vooral het komende werk op te hemelen, om het even zo te zeggen. Op zo'n moment ben je als artiest natuurlijk actief bezig om die verwachtingen te creëren.
Bij Karnivool (en ook Tool) is (was) dat niet het geval. Tenminste voor zover ik weet dan. En dan vindt ik het, zoals ik al eerder zei te makkelijk om dat in de schoenen van de artiest te schuiven. Ik begrijp de theorie die je verteld, maar ik lees daarin vooral hoe wij mensen met ons brein dingen gaan invullen en verwachten.

Het voorbeeld met de werksituatie is goed om het te verduidelijken. Maar daar zit een belangrijke kanttekening aan die hier niet opgaat. Namelijk dat we beide contractueel hebben vastgelegd om het werk te doen. Waar die verwachtingen dan ook bij horen. Want je werkgever verwacht op basis van de gemaakte afspraken in het contract dat dit gebeurt. Feitelijk is het namelijk een verplichting die je bent aangegaan, waar die verwachtingen bij horen. En precies dat heeft een artiest, Karnivool in dit geval dus niet naar ons. Er is geen enkele verplichting om nog een album uit te brengen. Dat ze dat graag willen betekend niet dat het ook perse gebeurt. Maar het is vooral iets wat ze op hun tijd, tempo en motivatie doen.

En dan komen we weer bij de verwachtingen van fans. Die vooral hun eigen hersenen de vrije loop laten gaan. Het is bijzonder hoe ons menselijk brein daarin dan van alles van gaat bedenken. Wat ongetwijfeld komt door de bekende processen die we in ons leven hebben. Zoals je zo mooi verwoordt. Het is dan ook niet gek dat de hersenen bepaalde verwachtingen geen maken. Zo kunnen we namelijk vooral bezig zijn met de release voordat we überhaupt iets over of van hebben gehoord. Kijk maar eens naar de levendige discussies die ontstaan bij dit soort releases voordat ze uitkomen of zelfs al aangekondigd zijn. Hoe veel artikelen zijn er wel niet geschreven over de nieuwe plaat van Tool voordat ze daar zelf iets over hebben uitgebracht.

Dus wie zorgt er nu eigenlijk voor die (hoge) verwachtingen?

In mijn optiek gebeurt dat vooral in ons eigen brein EN door ons eigen brein. Wij als mensen kunnen niet tegen onbekende dingen. Kijk naar waarom we filosoferen, altijd opzoek zijn naar antwoorden en dingen blijven onderzoeken. Iets wat onbekend is kunnen we niet begrijpen en niet bevatten. En daar kunnen we niet tegen. Dus gaan we zelf conclusies trekken, zaken verbinden, dingen bedenken en dus ook verwachtingen scheppen. Dat geeft ons een goed gevoel, in ieder geval een stuk beter dan het maar niet weten en moeten afwachten.

Nu ben ik hierin zeker niet geleerd, maar ik vindt het wel bijzonder hoe dat werkt. En je kan er best wel wat leuke theoretische en filosofische bedenkingen op los laten. Dat kan best interessant zijn om te ontdekken waarom we zo in elkaar zitten. Maar wat ik er vooral mooi aan vindt, is dat als je doorhebt dat je dit eigenlijk zelf grotendeels in de hand hebt. Je daar ook wat mee kan gaan doen en zo dus ook makkelijker verwachtingen weet bij te stellen bijvoorbeeld.

Of de verwachtingen bij fans dan terecht of onterecht zijn laat ik ook even in het midden. Maar ik ben me, vooral door de release van de laatste Tool die flink wat gemoederen heeft bezig gehouden onder de fans. Wel goed bewust geworden van waar die verwachtingen op gebaseerd zijn. En op basis van die ervaring durf ik wel te zeggen dat het te makkelijk is om die hoge verwachtingen bij de artiest neer te leggen. Wanneer ons eigen brein dat veelal zelf invult zonder een echt concrete basis daarvoor te hebben.


Sowieso, even levendige discussies/gesprekken gebaseerd op muziek. Altijd mooi toch

Daaraan gerelateerd kunnen we als mensen ook slecht tegen "nieuwe" dingen (welke ook een vorm van onbekend zijn), dus daar gaat het ook vaak mis met de verwachtingen van fans. Een band wil soms iets anders doen, zeker als ze dag in dag uit steeds hetzelfde spelen tijdens optredens, maar dat is vaak wel tegen het zere been van de fans die eigenlijk gewoon nog een keer hetzelfde "briljante" album als de laatste keer willen...

En tegelijkertijd paradoxaal genoeg wordt een band die niet innoveert in zijn sound vaak ook weer verweten teveel op zijn lauweren te rusten... Behalve als een band juist even iets anders gedaan heeft, want dan keert deze "terug naar zijn roots" en is het weer helemaal geweldig en verfrissend

Walls of Endless Darkness inderdaad, of de epische afsluiter. En de track na het intro is ook niet mis.

Iemand nog een nummertje? Ik heb er eventueel nog een.

Ik heb ook wat klaar staan maar ga gerust je gang

Ik ben net geweest, dus de eer is aan jou. Dan ga ik mij even bezig houden met het andere spelletje.

edit: ik ben iets te enthousiast, morgen pas weer de volgende nominatie.