The Cranberries: 7,5
Eric Clapton: 7

7

5

6,4

5

The Kelly Family - David’s Song - 6,5
Jeugd sentiment. Het was destijds de titelsong van een Duitse tv-serie, David Balfour, met Ekkehard Belle in de hoofdrol. Ik vond het liedje weergaloos. Tja, er zit nog steeds iets daarvan in mijn genen. Het gepraat tegen het eind kost een half punt.

The Kelly Family - I Can’t Help Myself - 7
Wat je er ook van vindt, maar het is leuke pop. Vakbekwaam en goed gemaakt.

Captain Jack - Captain Jack - 6
Gewoon slecht, maar toch aanstekelijk. Je kunt niet stil blijven zitten.

Captain Jack - Drill Instructor - 4
Dit gaat te ver. FORWAAARD MARCH! Dommer dan dom.

The Cranberries - Salvation - 7
Iets minder dan hun bekende werk, maar zeker niet slecht. Hier en daar nogal repetitief. Vooral in dat refreintje.

Eric Clapton - Change the World - 7,5
Lekker relaxed, maar net te veel easy listening voor een acht.

# 2529 Eric Clapton - Change The World: 6,5

Slowhand vindt onze scores te laag en heeft Change The World niet gespeeld bij de start van zijn tour. Een 6,33 voor de ultieme easy listening song van Eric Clapton.





Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat Prince overleed. Maandag vieren we Koningsdag, tijd voor een weekje vol royals. En we starten uiteraard met His Royal Badness zelf. Over Prince zelf, zijn dood en verslaving, zijn optredens in Nederland en zijn muziek. Ook kunnen we bij Kink stemmen op de Purple 100.

Prince schreef Kiss oorspronkelijk als een akoestische blues-song van amper een minuut. Hij gaf het aan de band Mazarati, die een nummer zochten voor hun debuutalbum. Mazarati was een funkband uit Minneapolis op het Paisley Park-label. Mazarati was opgericht door basgitarist Brown Mark, uit Prince's begeleidingsband The Revolution.

Producer David Z ging met de demo aan de slag in Sunset Sound Studio. Hij haalde de baslijn volledig weg, programmeerde een strak ritme op een LinnDrum en voegde de kenmerkende 'funk-slag' gitaar toe. Toen Prince de bewerkte versie hoorde, was hij verbijsterd. Hij zag direct het potentieel dat hij eerst over het hoofd had gezien. Volgens de overlevering zei hij simpelweg: "Dit is te goed voor jullie, ik neem het terug." Hij wiste de leadzang van Mazarati, zong het zelf in en voegde de gitaarsolo aan het einde toe. De achtergrondzang van de bandleden van Mazarati liet hij gewoon staan. Als pleister op de wonde schreef Prince voor hen het nummer 100 MPH, wat hun grootste hit werd. Brown Mark claimde later een deel van Kiss te hebben geschreven.

Warner Bros. vond het nummer veel te kaal en minimalistisch. Ze dachten dat het een flop zou worden omdat er geen basgitaar in zat en de productie te "leeg" klonk. Prince hield echter voet bij stuk en het werd een wereldwijde nummer 1-hit. Precies 40 jaar geleden stond Kiss op 1 in de VS, op 4 in het UK en op de tweede plaats in onze Top 40.

Het nummer werd twee jaar later nog een keer een grote hit. Dit keer door de Art Of Noise die zo'n beetje het tegenovergestelde van Prince deden. Dankzij hun kenmerkende sampling-stijl zit het nummer vol met zware orkestrale hits en een dwingende elektronische beats. Zo worden er naast diverse korte snippets en percussieve geluiden samples van Peter Gunn en Relax gebruikt.

In plaats van de falsetto van Prince gebruiken ze de rauwe, diepe bariton van Tom Jones. Eind jaren '80 werd Jones vooral gezien als "vergane glorie" uit de Vegas-jaren. The Art of Noise zagen echter de kracht van zijn stem. Deze cover zette hem in één klap weer op de kaart bij een jonger publiek en luidde zijn tweede grote succesperiode in. De clip was destijds veel te zien op MTV en speelde in op het imago van Jones als sekssymbool, maar met een knipoog. Het droeg bij aan de "camp"-status van het nummer.

In Nederland haalde deze versie van Kiss in tien weken notering de vijfde plaats. Ook in Engeland kwam deze versie tot de vijfde plaats. In de Billboard Hot 100 was het succes bescheidener met een 31e plaats.

# 2530 Prince And The Revolution - Kiss
# 2531 The Art Of Noise Feat. Tom Jones - Kiss

Prince And The Revolution - Kiss: 5 (het is wel goed, maar vooral irritant)
The Art Of Noise Feat. Tom Jones - Kiss: 3,5

Prince: 8
Art of Noise ft. Tom Jones: 4

Prince - 9,1
Art of Noise - 4,4

Er schijnen hier op de site flinke Prince fans te zitten, sorry alvast. Ik mag dan Prince door de jaren heen wel wat meer zijn gaan waarderen maar dat geldt zeker niet voor deze track. Dat hoge geschreeuw gaat door merg en been (en verder...).

Prince 2,0
Art 5,5

Prince 1
Art Of Noise 1

Prince: 9
Tom Jones: 6,5

Prince 6,2

Tom Jones/AON 3

Ik vind Prince een prima artiest, maar heb dit nummer altijd enorm k#t gevonden! Maar de cover is nog beroerder.

Prince: 4
Tom Jones: 3

Prince: 8,5
Tom Jones: 6

De versie van Prince vind ik prima, die van Tom Jones minder maar mag er nog zijn.

Prince: 8,3
The Art of Noise feat. Tom Jones: 1,2

2 maal een 2

Prince 9
Tom 8

Allebei heerlijk, ik hou van die droge groove

Qua cijfers lijkt het wel alsof er een moderne track voorbij komt. Vreemd dat mensen dit zo kut vinden.

Prince: 7,5
Tom: 4

Prince - 5.5
Tom Jones - 6.0

Het klikt zelden tussen mij en Prince.

Prince: 6,5
The Art Of Noise Feat. Tom Jones: 6,8

Prince 6
Tom Jones 5

Prince een 8.3

Tom Jones een 6.6

Prince: 6
Tom Jones: 4

Of die falset nou nodig was. Die gekke knopen op z'n kleren snap ik ook niet eigenlijk. Maar samen met het onderschatte Girls and Boys hoogtepunt op Parade. The Art of Noise kan beter. Een beetje hetzelfde als dat Yello nummer met Shirley Bassey. Het zal wel, maar ik wordt er niet warm of koud van. Dan vond ik die Sex Bomb leuker.

Prince: 8,6
The Art Of Noise Feat. Tom Jones: 5

# 2530 Prince And The Revolution - Kiss: 8
# 2531 The Art Of Noise Feat. Tom Jones - Kiss: 3,5

Prince: 8
Tom Jones: 6

Als een track binnen enkele jaren 3 x in de hitlijsten komt, dan moet ie in de basis wel oké zijn. Ik snap dat de parodie van Bertus Staigerpaip even wordt overgeslagen (hoewel best grappig) maar met deze 2 versies is niks mis:
- the original Prince: 9
- the pumped up cover: 8,5