2+, 4-

2+, 5-

duidelijk...

Annie

0+, 1-

1+, 1-

1+, 2-

2+, 2-

Ik vond zelf die foto in de Oor eigenlijk mooier.

3+, 2-

deze foto is inderdaad wat apart, maar het is zeker een mooi meisje

4+, 2-

4+, 3-

5+, 3-

Ja, Annie is absoluut goedgekeurd. Kan ook niet anders als je op zo'n mooie manier het verlies van je partner verwerkt.

Wie is Annie dan? En wie is haar partner?

Dat vroeg ik mij dus ook al af

Stukje uit een review dat voor mij wel goed uitdrukt waarom Annie zo geweldig is (ben het namelijk helemaal met de auteur eens):

"Ms. Berge-Strand (Annie to her friends and the record-buying public) believed that her debut record would have been released years ago, but fate intervened when her musical and romantic partner, Tore Korknes (Erot), died in 2001 from heart complications at the age of 23. The pair had only recorded one track, 1999's vaguely dubby electro-house love song "The Greatest Hit", an intoxicating clubland "duet" between producer and vocalist. The single-- along with Erot's solo work and that of fellow Nords Röyksopp-- helped launch Tellé Records and, thankfully, is included here alongside another dozen slices of stylish, sophisticated electro-pop, crisp tracks that move between the fizzy and the woozy, all anchored by Annie's breathy (sometimes almost muted) vocals.

Whether due to Annie's backstory or not, there's a palpable sense of melancholy permeating this album. She's at her most confident while dispensing romantic advice to herself on the playful, wobbly Richard X collaboration "Chewing Gum", but on "No Easy Love", as she struggles to maintain hope in a search for love and grapples with the netless tightrope of commitment, Annie's voice barely rises above a whisper.

[...]

For her part, Annie will likely draw comparisons to Kylie Minogue and Saint Etienne's Sarah Cracknell. Such talk is most likely a slap at each artist's relatively thin vocals but, like the other two (especially Cracknell), Annie coaxes quite a bit from her cellophane pipes and transforms her weakness into strength. Annie's vocals can't help but hide the senses of sorrow and vulnerability that run through her songs, and that makes her urge to get herself back up off the wall and reclaim her once-shattered life all the more touching. And unlike Kylie, who exists in a celebrity neverworld, or Cracknell, who manages to make familiar settings seem like the most glamorous places in the world, Annie's tracks navigate the typical urban worlds of bars, cars, clubs, flats, and high streets. She dreams of "Top of the Pops" and gives herself romantic advice in the mirror, yet her world should be pretty familiar to much of her audience-- sometimes achingly so.

It all peaks with "Heartbeat", one of the tracks Annie recorded with Brundtland. Last month, Pitchfork's Nick Sylvester said he thought it was the best song of the year, and I agree. On one listen, it doesn't sound like the best song of the year: It doesn't do the things that year-defining tracks are supposed to do-- break new sonic ground or spearhead a trend or paradigm shift. No, what it does better than anything this year is what great pop often does: It articulates our most basic desires in an almost irresistibly catchy package.

The track itself narrates a party, drinks with friends, and the thrill of a first encounter-- all that many people want from a night out. It communicates a love for music, friendship, and connection, and celebrates the moments when all three merge perfectly. The track's rhythm is obviously supposed to mirror the song's title, and that could have been cloying or heavy-handed, but when that rhythm quickens and doubles its pace as Annie catches the eye of and moves to the beat with another partygoer, it becomes a deceptively simple and surprisingly beautiful articulation of basic human need, beautifully encapsulating every element of human excitement-- guilt, nerves, excitement, hope. The culture of life."

Allemaal leuk en aardig, maar hier stem ik echt op de foto hoor: hoe staan ze erop? Trekt deze persoon me aan? Deze foto vond ik 3x niks, terwijl ik op een andere foto van haar positief gestemd zou hebben. Als we dit soort info ook moeten gaan meenemen is de lol al snel weg hier en kan ik overal wel een + uitdelen.

Inderdaad, Aero, ik krijg af en toe ook het idee dat er teveel externe factoren ter tafel komen bij de beoordeling.

Ik heb ook op de foto gestemd hoor en ben het wel met je eens hoor, aERo. De tekst was alleen antwoord op de vraag 'wie is Annie?'. Ik vond het trouwens ook niet de mooiste foto van Annie, maar voor mij was het nog wel goed genoeg voor een plusje.

Je moet het jezelf niet te moeilijk maken hier: ik stem soms een - op artiesten die ik hoog heb zitten qua muziek of als persoon, terwijl ik soms een + geef aan figuren die ik 3 x niks vind, maar die gewoon mooi op desbetreffende foto staan.
Daarnaast is dit natuurlijk een verschrikkelijk dom "spelletje", maar dat maakt het als afwisseling ook zo lekker. Dat moet gewoon kunnen. Sommigen vatten dingen ook te persoonlijk op.
@ Herman: ik begreep je toelichting hoor In de OOr hadden ze het er ook over.

Kylie:

0+,1-

1+, 1-

2+, 1-

3+, 1-

4+, 1-

4+, 1-

5+, 1- dus

Ehm, checkt niemand die lijst die ik bijhoud?

Welke lijst