James Brown staat er toch gewoon in?

Ja inderdaad stijn

Ik reageer hier natuurlijk veel te laat op (het spel is morgen zo goed als afgelopen), maar je hebt dit topic anders grondig mee zitten verpesten door te roepen om een slotje. Als een topic je niet bevalt, kijk er dan gewoon niet in. Laat de mensen die wel nog meedoen dan in hun waarde. Ik ga niet in één of andere New Wave-K.O. gaan schreeuwen om een slotje omdat het mij niet bevalt.

Dat is een bericht aan iedereen, want je bent niet de enige. Dat je eenmalig voor de grap zoiets zegt, daar kan ik goed inkomen (en dat is nog best grappig ook), maar ga niet na iedere post die je niet bevalt je ongenoegen op zo'n manier uiten dat de temperatuur in een topic onder nul gaat. Een topic negeren is op deze site niet zo moeilijk en een muisaanwijzer klikt niet vanzelf op een link.

Ik keek verkeerd. Kan ik in ieder geval weer in slaap komen vanavond.

En gelijk heb je. Maar uit Johnsons tijd vind ik Western Swing net iets interessanter en veel meer invloed hebben. Johnson wordt pas later herontdekt.
En verder is me een beetje onduidelijk waar het hier om gaat. Gaat het nu om vernieuwing of invloedrijk? Johnson lijkt me niet vernieuwend.

Hoezo is dit topic triest omdat we niet de perfecte lijst kunnen maken? Dat is niet het idee van dit topic. Het idee is om discussie los te maken over wie wel of niet van groot belang is in de muziekgeschiedenis. Dankzij die discussie ben ik veel meer te weten gekomen over een aantal genres. Daarom snap ik Ducoz' teleurstelling ook wel, want kortere stukjes leveren ook minder stof tot discussie op. Maar daarom zou ik graag van "experts" willen horen wat de volgende mannen voor de blues hebben betekend:
Robert Johnson, Muddy Waters, Willie Dixon en de nu toegevoegde Sonny Boy. Wat is hun relatie tot elkaar (dus wie was eerder, wie heeft wie beïnvloed?), in welke zin hebben ze hun stempel gedrukt op de muziekscene en ik welke mate klonken ze anders?

Het gaat om invloed door anders te klinken/hebben geklonken. Beide termen moet je zo ruim nemen als je zelf wilt. Als een artiest, door anders te klinken dan enkel de mainstream, heel veel heeft betekent voor de muziekscene zou je die artiest er dus prima in kunnen zetten.

Had een bericht getypt, maar internet werkte niet mee. Bennerd en Teunnis hebben al een gedeelte van mijn reactie weggevangen, zal daar niet meer woorden aan vuil maken.

Ben ook wel benieuwd naar de motivatie om Sonny Boy Williamson te verkiezen boven bv. Robert Johnson, Son House, Howlin' Wolf of Muddy Waters. Ben geen blueskenner, maar die namen lijken mij invloedrijker. Vernieuwender kan ik geen gegrond oordeel over geven...

Ik ben helemaal niet van de blues, maar alle genoemde namen -op Son House na- staan volgens mij wel in meer of mindere mate aan de beginfase van blues (en dus rockmuziek).

Muddy Waters en Willie Dixon tappen min of meer uit hetzelfde vaatje, maar Dixon was wat meer songwriter dan dat hij zelf artiest was. Veel van Waters' bekendste nummers zijn geschreven door Dixon. Om die reden zou je voor Dixon kunnen kiezen tussen beiden.

Bij Robert Johnson hoor je alle typische blueslicks en riffs terug. Hoe blues vandaag de dag klinkt, hoor je terug in Johnsons muziek. In de sixties was zijn invloed op bluesrockers als Cream en bijv. de Stones enorm. Na de sixties is blues niet echt veel verder ontwikkeld met als gevolg dat Johnsons techniek en composities eigenlijk nauwelijks verouderd zijn.

Allen staan verre van de beginfase van de blues. Blues bestond al voor ze geboren waren. Zeker Waters en Dixon zijn van een hele andere (latere) periode.

T-Bone Walker zou ook nog kunnen, als waarschijnlijk de eerste elektrische bluesgitarist.

Alexis Korner (pionier) en John Mayall (meer publiek bereikt) kun je ook nog deels verantwoordelijk houden voor de popularisering van blues d.m.v. hun 'Britse blues', maar dat vind ik zelf te veel eer.

Met blues blijft het altijd een beetje natte vingerwerk, omdat je zo ver terug in de tijd moet gaan. Opnames en documenten zijn verloren gegaan of nooit gemaakt. De een nam wel eens iets van de ander over, etc. Als je echt ver terug in de tijd gaat, kom je zelfs in Afrika uit.

Dixon was idd vooral een briljante songwriter die door enorm veel bluesartiesten gecoverd werd. Bijvoorbeeld Waters en Howlin' Wolf's bekendste nummers zijn geschreven door Dixon. ( List of songs written by Willie Dixon - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org ) Ook Bo Diddley en Captain Beefheart coverden nummers van Dixon.

Pardon? Son House was sowieso een invloedbron voor Muddy Waters en Robert Johnson. Verder heeft Stijn wel gelijk dat de blues veel ouder is dan deze artiesten, maar voor de 20's werd sowieso praktisch geen blues opgenomen. Verder zijn veel van de artiesten die hier genoemd worden vertegenwoordigers van de Delta Blues, die pas in de jaren '20 opkwam. Juist van die Delta Blues is Son House een absolute pionier. Niet voor niets heet zijn anthology 'The Father of the Delta Blues'...

EDIT:
Kijk daarom is dit topic interessant. Die lijst van nummers van Willie Dixon is behoorlijk impressive. Er is regelmatig geroepen om Led Zeppelin in deze lijst, als ik dit zo zie hoort Dixon zeker in de lijst; zo'n beetje het halve oeuvre van Led Zep komt van zijn hand

Een Leadbelly of Mississippi John Hurt vind ik nog te veel op folk lijken. Die hebben niet zo heel erg veel weg van wat nu als blues wordt gezien, vandaar dat ik niet voor een dergelijke artiest zou kiezen.

Ik zie dat ik hier een foutje maak. Ik bedoelde dat ik alle namen ken, behalve Son House. En van alle namen die ik ken, weet ik dat ze in de beginfase van blues (die opgenomen is) staan. Son House had ik dus enkel nog nooit van gehoord.

Klopt nog steeds niet. Er zijn ook genoeg opnames uit de jaren 20 en zelfs een aantal nog eerdere opnames.

De lijst op dit moment:
1. The Velvet Underground, 2. Miles Davis, 3. Giorgio Moroder, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Lee "Scratch" Perry, 8. Hank Williams, 9. Black Sabbath, 10. Pixies, 11. Bob Dylan, 12. Sonny Boy Williamson II, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. The Sonics, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Misschien is het wel grappig als er per artiest 1 nummer wordt gepost die kenmerkend is voor opname in de lijst. Of gewoon het beste nummer van de artiest. Dus een soort mini-kennismaking. Ik ken van een aantal artiesten die erin staan helemaal niks en ben te lui om hele albums te checken. Daarnaast denk ik dat niet alles mij echt zal aanspreken. Maar het is wel prima te doen om per artiest 1 (of enkele) nummers te beluisteren. Ben bijvoorbeeld wel benieuwd naar een dergelijk nummer van Black Sabbath of Pixies (ga ik anders nooit luisteren).

Nou ben ik benieuwd naar de afsluiters van de lijst.

Ataloona en Postpunker, wat zal het worden!

Sam Cooke voor The Sonics en Gil Scott-Heron voor ?? of een verbetering binnen een genre (bijvoorbeeld Chuck Berry voor Elvis of Louis Armstrong voor Billie Holiday) en de lijst is redelijk compleet.

Daarom, wie weet wat voor wisseling we nog krijgen voor dat dit topic afloopt..!
Je weet het niet.

ze mogen wel opschieten eigenlijk.... over iets meer dan 2u wordt de lijst afgesloten...

Inderdaad.. in het ergste geval dan geen postpunker en Ataloona...

Ach, laat ik maar even een keuze maken dan. Heb niet veel tijd dus geen hele lange en grote argumentatie.

Helder en duidelijk uitgelegd. Eigenlijk heb ik hier niet veel aan toe te voegen. Alle groten namen uit de relatieve beginperiode van het bluestijdperk zijn op hun eigen manier invloedrijk geweest in de popularisering van het genre. De ene muzikant was er misschien iets vroeger dan de andere, maar ze hebben alle bijgedragen. Daarom is het zo lastig om daar één naam uit te kiezen.

Voor Johnson, Dixon en andere was er overigens nog een "populaire" bluesmuzikant die wordt gezien als de stamvader van de Delta Blues. De zeer jong overleden Charley Patton. Overigens leerde hij de blues weer van ene Henry Sloan, een arbeider uit Mississippi. Rond de eeuwwisseling kwam Sloan te wonen in de buurt van Bolton, Mississippi waar ook de families van Patton en Sam Chatmon destijds verbleven. Sloan nam de jonge knapen onder zijn hoede en leerde hun zijn (blues)muziek. Jammer genoeg zijn er geen opnamen van Sloan (bekend).

Na al een paar keer eerder gevraagt te zijn in dit topic, ga ik nu toch maar eens even meedoen en laat ik ook maar gelijk ten zake komen.

Lee Perry, Billie Holiday, Elvis Presley en The Sonics zijn de artiesten/bands waar ik mijn vraagtekens bij zet. Lee Perry vooral omdat ik reggae niet nodig acht in een lijst van 17, want laten we eerlijk zijn: het is niet bepaald het meest enerverende genre ooit. Ook vind ik dat je tegenwoordig vrij weinig reggae-artiesten tegenkomt, in verhouding tot hiphop/dance/electronic/rock/pop/etc.. Toch haal ik Perry niet eruit, omdat reggae wel belangrijk is geweest voor andere genres en hij gewoon echt een pionier was. In een lijst van 17 kijk ik ook niet helemaal naar genres. Uiteraard horen blues, rock, electronic, dance en hiphop in de lijst te staan, maar ik veralgemeniseer muziek liever. Vanuit welk genre opereerde Beefheart namelijk nou precies? Hokjes denken is niet bij elke artiest te doen. Elvis Presley vind ik ook niet in de lijst horen, daar heb ik in principe al genoeg berichten over geplaatst, maar zal toch nog even kort samenvatten. Hij deed namelijk gewoon niks vernieuwend. Hij schreef zijn liedjes niet zelf, hij was volgens velen een ware podiumartiest (so what, Chuck Berry is de man achter de duck walk), hij stal vaak gewoon nummers (Love Me Tender is bijvoorbeeld gewoon gejat van de soundtrack van "Rancho Notorious" etc. Hij is gewoon het ultieme voorbeeld van geweldige marketing, maar als ''anders klinkende artiest'' kan ik hem niet plaatsen, wat voor een culturele held ik hem ook vind.

Ook The Sonics vind ik er niet helemaal in horen. Ze waren enorm invloedrijk, no doubt. Ze waren één van de eersten en zeker één van de meest invloedrijke garagerockbands. Echter heb ik het gevoel dat ze in de lijst zijn gezet als een soort Stooges. Een voorloper van punk en bijvoorbeeld no-wave. Dan zet ik er liever een echte punk of no-wave band in. Maar The Sonics vind ik sowieso niet in een lijst van 17 passen en daarom haal ik ze er ook uit.

De volgende acts had ik om uit te kiezen: Captain Beefheart, Frank Zappa, Chuck Berry, Pere Ubu, Neil Young en The Ramones. Voor ieder van deze namen valt wat te zeggen. Voor Zappa heb ik mij in het begin van dit topic al hard gemaakt, maar bij mij valt hij toch af. Chuck Berry vind ik er zeker in horen, maar er staat toch al een klein beetje rock 'n roll in. Helaas, maar hij valt toch af. Pere Ubu zou ik ook in de lijst kunnen doen. Enerzijds omdat de band een erg populaire (en vroege) punk/new-wave band was. Anderzijds omdat zij ook de alternatieve kant van deze lijst goed zouden belichten. The Modern Dance wordt immers niks voor niks de Trout Mask Replica van de 70's genoemt door enkele muziekcritici op het web. Het is dan ook enorm ''Beefheartesque''. Het is abstract en en expressionistisch, het is vreemd en grotesque. Het is garagerock, het bevat funkelementen, er wordt electronic toegevoegd, het bevat vroege gitaarnoise momenten, het bevat paradoxiale ritmes, het is dadaïstisch, het mengt free-jazz met rock. Het is gewoon een perfecte harmonie tussen populariteit (bekijk het bijvoorbeeld maar op RYM of hier op MuMe) en experiment. Ook al zijn ze nooit wereldwijd bekend geweest, ze hebben zeker een grote fanbase en zijn liggen gewoon erg goed bij rockcritici.

Pere Ubu heeft invloed gehad op bijvoorbeeld Wilco, Nick Cave, Mercury Rev, maar ook zeker op toen populair wordende bands als Wire, Joy Division, Gang of Four en Public Image Ltd. The Modern Dance (hun meest invloedrijke album) was misschien wel één van de meest aparte albums ooit uitgegeven op een groot label. In de 80's kregen ze ook nog behoorlijk wat airplay op MTV. Dit zal vast wel een keuze zijn die veel discussie zal op leveren. Wees aardig Ik heb mijn zegje gedaan en Pere Ubu komt erin. Anders klonk hij namelijk wel en de band heeft een belachelijk grote invloed gehad op (voornamelijk) de undergroundsector van muziek.

De lijst op dit moment:
1. The Velvet Underground, 2. Miles Davis, 3. Giorgio Moroder, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Lee "Scratch" Perry, 8. Hank Williams, 9. Black Sabbath, 10. Pixies, 11. Bob Dylan, 12. Sonny Boy Williamson II, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Pere Ubu 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Pere Ubu en nu allemaal luisteren.

Horen zéker bij de originals van de popmuziek. Of ze veel navolging hebben gehad ... lastig te bepalen.

Goeie keuze Dave, heb Pere Ubu net dit jaar ontdekt met zijn debuut. Stond nog in de ladder vandaag zelfs

onverwachtse keuze dave. Maar wel een leuke!

Inderdaad, want The Modern Dance is een absolute topplaat. Staat net buiten mijn eigen Top 10.

Pere Ubu is zeker geen belachelijke keuze, maar wel discutabel. In hoeverre hebben ze de muziekscene gemaakt tot wat het vandaag de dag is? In ieder geval minder dan de meest logische namen die in "ons" lijstje staan, maar misschien net genoeg om bij de beste 40 te komen. Neem daarbij dat ze absoluut anders klonken en ik kan het geen slechte toevoeging noemen. Er waren wellicht enkele betere namen. Van de namen die jij noemt vind ik alleen Chuck Berry een betere toevoeging, maar zoals gezegd hebben we al een rock 'n roll artiest in de lijst.

Geven we postpunker nog de eer om als laatste iets te veranderen aan de lijst of is hij gewoon te laat? Ikzelf zie liever nog een laatste toevoeging.

Overigens staan er nog maar vijf dezelfde namen in als de definitieve lijst van DWDD: Kraftwerk, Elvis, Bob Dylan, James Brown, The Beatles.

Definitieve Klink Anders clip - 16-12-2011 - Uitzending Gemist: VARA - omroep.vara.nl

Ze begonnen ook met vijf dezelfde namen, maar dan Public Enemy in plaats van Elvis.

dewerelddraaitdoor.vara.nl: Klink Anders

Maar wellicht - mits hij de kans krijgt - schopt postpunker nog een van die namen eruit of voegt hij juist een naam toe die DWDD ook had. Kraftwerk, Bob Dylan, James Brown en The Beatles lijken me onschendbaar.

Nu zou R&P plots weer moeten verschijnen en enkele wijze woorden spreken....