Lukas, ik geef toe dat het een beetje te veralgemenend werd uitgedrukt. Och, het staat er nu op, het kan maar voer tot discussie opleveren .

Lekkere argumenten weer om Janet eruit te gooien. Ach, het was te verwachten.

Ik had 'm vooraf ook niet verwacht, maar ik zou het nummer zeker als één van de weinige laten staan (samen met Stairway en Nights in White Satin), want dit is de essentie van Pink Floyd in één nummer. De lange, atmosferische muziek die hedendaags ook terug te vinden is in genres als post-rock, maar ook ambient is denk ik schatplichtig aan de langgerekte, eenzijdige compositie(s) van Gilmour en Waters (en in mindere mate uiteraard ook Wright en Mason). Wellicht dat Echoes een betere toevoeging is, maar zoals eerder al aangegeven, hoeven we niet altijd te kiezen voor de early adopters.

Jouw essentie van Pink Floyd en die van vele anderen, maar niet de mijne. Het is leuk dat het terugblikt op Syd Barrett, maar als er dan toch Pink Floyd in moet liever iets uit hun hele vroege periode. Al heb je in die tijd zoveel psychedelica dat PF wellicht ueberhaupt niet in de lijst hoort. Wat mij betreft was die hele WYWH-plaat de lp waarmee PF ophield relevant (als in spraakmakend/vernieuwend) te zijn.

Als het om het postrock-gebeuren gaat zou ik trouwens eerder voor Atom Heart Mother (proto-GYBE) kiezen dan voor Shine On.

Dat ik nauwelijks iets weet van hardrock/metal blijkt wel weer, nooit geweten dat Ronnie James Dio Love is All heeft ingezongen.

Ik meen wel het een en ander van hardrock/metal te weten, maar dit was ook nieuw voor mij.

Mooi lijstje verder van de Sir, maar misschien heeft Lukas wel een piepklein beetje een punt.

Gisteren trouwens naar een acid-/housefeestje geweest met 808 State en I Feel Love werd ook gedraaid, als veruit de oudstse plaat van de avond. De MC van 808 State kondigde I Feel Love aan als "This is the beginning". En het knalde er behoorlijk in.

Dank je wel. Ik zal morgen mijn 5 cents posten. En intussen weer een topic om te volgen ontdekt.



Er zijn relatief weinig mensen die dit weten volgens mij. Ik kwam er pas achter nadat ik het nummer al lang kende en al platen van Dio en Black Sabbath (met Dio) had.

Het nummer laat wel mooi horen wat een wereldzanger hij was en vormt het beste argument tegen de bewering dat zangers van metalbands alleen maar schreeuwen en niet kunnen zingen.

Ja maar dat is nog geen reden om ze uit de lijst te gooien. Ik vind het kut dus heeft het niets aan de muziekwereld toegevoegd?

En dan volgt simpelweg het argument dat hij ze niet goed vindt... En 'MuMe kiest anders', dus moet Bohemian Rhapsody eruit...?

Het lijkt alsof het opzet toch niet helemaal duidelijk was voor Sir Spamalot.

Zoals ik al zei lijkt me Echoes de beste keus. Atom Heart Mother is nog te veel psychedelisch en nog te experimenteel. Post-rock is normaliter veel rechtlijniger en gestructureerder. En dan kom ik ook terug op het punt wat ik eerder noemde, dat we niet altijd hoeven te kijken naar wat het eerste nummer was, want Atom Heart Mother is zo'n beetje de minst bekende plaat van Pink Floyd, geloof ik. Echoes en in nog grotere mate Shine On bereikt een veel groter publiek. Een groter publiek betekent bijna automatisch ook meer inspiratie.

Post-rock is niet per se rechtlijnig en gestructureerd hoor. Ligt er maar net aan welke platen je opzoekt uit het genre.

... weer iemand die z'n eigen smaak laat prevaleren.....ik begrijp niet waarom het zo moeilijk is om je je daar overheen te zetten, beetje zonde....je kunt van alles vinden van Nirvana en Smells Like Teen Spirit en het wat mij betreft de slechtste plaat allertijden vinden maar dat mag nooit een reden zijn om 'm er in dit topic uit te gooien..en gezien de impact die dit nummer heeft gehad lijkt het me duidelijk dat die wel degelijk in deze lijst thuishoort.


Edti: Eigenlijk zie ik bij geen enkel nummer dat eruit vliegt een behoorlijke argumentatie...het komt er steeds op neer dat je er zelf niks aan vindt.....beetje treurig dat ik die constatering moet doen.

De 5 toevoegingen van Sir Spamalot zitten bovendien alle 5 in het hetzelfde vaarwater (hardrock/metal).

Ja, ook hier gaat het meer om persoonlijke smaak krijg ik de indruk...zo moeilijk is het toch niet om over je eigen favoriete genre heen te kijken

Noem mij één post-rock plaat die dat niet is. Zelfs de meest vernieuwende post-rock artiesten, denk Sigur Rós en GYBE, zijn qua structuur niet bijster ingewikkeld.

Is het trouwens geen optie om - als 3 verschillende users een bepaalde plaat essentieel vinden en ze die er terug opnieuw inplaatsen - om dat nummer te 'locken' ofzo?

't Is maar een idee.

edit: of nee, toch maar niet... want dan is het ook al door verschillende users er uit gesmeten, en dat moet even zwaar meetellen...

Buiten dat gaat het wel een beetje tegen het principe van dit topic in. Hoe graag ik het ook zou willen.

Ik ben geen echte kenner hoor, maar post-rock heeft toch zeker ook vertakkingen in de noise rock/post-hardcore. Zeg maar de broertjes en zusjes van Slint. Daar zou ik nou niet direct termen als rechtlijnig en gestructureerd op plakken...

Weer iemand die denkt niet zijn eigen smaak te laten prevaleren bij het eruit kieperen van nummers maar er zelf niet in slaagt zijn keuzes te beargumenteren.


En wat zijn je argumenten daarvoor?


Want?


Waarom niet?


En waar is die mening op gebaseerd?


Ja, dat is wel gewoon heel kort. Even kort zou zijn; 'ik zie bestaansrecht voor Billy Joel om in deze lijst voor te komen'. En er zit precies even veel van argumentatie in. Namelijk nul komma nul. Oftewel noppes, niks, niente, nada, nichts, nekas, nenio, nisšta... *

En dan maar kritiek op anderen geven. Over treurige constateringen gesproken.


* enzovoort.

Leuk en aardig, zo'n tegenaanval. Maar dat neemt niet weg dat Sir Spamalot nu nummers eruitgooit die wellicht essentieel zijn, omdat ie ze zelf niks vindt (althans, zo lijkt het). Dat zou jammer zijn, want zo is het topic niet bedoeld.

We zitten inmiddels wel in een andere fase van dit spelletje, Kronos. We zijn hier - min of meer ludiek - begonnen met de Top 2000. Alle nummers die El Ninjo er hier uit haalt, stonden nog in de startlijst, omdat hij als een van de eersten aan de beurt was. Op dat moment stonden er bijvoorbeeld nog veel artiesten dubbel in, en kan dat al een argument op zich zijn om nummers eruit te gooien. Inmiddels is er echter een lijst ontstaan waarvan bij bijna elk nummer in elk geval al iemand hem bewust in de lijst heeft gezet, en balanceren we bovendien op een zeker evenwicht tussen diverse genres. Daardoor wordt de argumentatie welke nummers verdwijnen nu logischerwijs veel kritischer gevolgd.

Gewoon een ideetje voor dit topic.

Neem nu The Beach Boys en Pink Floyd. Ze blijven nu al een paar deelnemers overeind.
Moeten we dergelijke songs, die het dus x aantal beurten uitzingen niet belonen met bijvoorbeeld
een plaatsje in de ultieme eregalerij der onsterfelijke songs? Dan kunnen ze misschien plaats maken
voor twee nieuwe nummers ... die dan genomineerd kunnen worden door de user die op dat moment
aan zet is. Ik vind het namelijk nogal jammer dat songs die lang blijven staan er dan plots toch
uit worden gekegeld omdat iemand zou gaan vinden dat ze er al een beetje te lang in staan.

Ik weet niet of het een bruikbaar idee is.

Het topic begon dus ludiek en is nu in kritische toestand.

Zo was het ook met de schepping van de aarde.

Toch nog een kleine aanvullende noot van mijnentwege bij mijn keuzes. Mijn vijf toevoegingen varen in het grote meer van de Hard Rock en Metal, hoewel er maar één echt Metal nummer instaat met Mercyful Fate. Ik luister het meest naar die genres, ik luister ook naar klassieke muziek, soul, country en jazz maar ik weet er nog bitter weinig van vergeleken met "mijn" muziek. Mijn ontdekkingsreis duurt voort en ik kan niet alles weten.

Dit is mijn eerlijke mening in verband met mijn vijf bannelingen. Ik begrijp tot op de dag van vandaag nog altijd niet wat de impact van een Nirvana en heel die Grunge is op de muziekwereld. Omdat het een stamp gaf aan de gevestigde orde of een fris geluid liet horen? Zo zijn er velen, denk ik dan, en wat blijft er van over?

Bij Aerosmith en Run D.M.C. denk ik dan – and correct me if I’m wrong – dat dit niet voor een vernieuwende muziek heeft gezorgd, eerder voor Nu Metal waar ik geen affiniteit mee heb.

Over Janet Jackson kan ik kort en bondig zeggen: ik denk dat haar broer Michael Jackson en Prince (of hoe hij nu weer heet), een grotere impact op de muziekgeschiedenis hebben gehad door hun werk. Ik herinner mij trouwens artikels in de krant waarin het men over playback heeft tijdens haar live-optredens….

Over Queen heb ik lang getwijfeld, het meest van mijn vijf bannelingen. Hun belang zit voor mij in het feit dat, als mijn geheugen mij niet in de steek laat, zij verantwoordelijk zijn voor de eerste videoclip. Ik denk dat een groep als Led Zeppelin een grotere voetdruk heeft achtergelaten. Ik twijfel nog altijd over deze keuze.

Ik ben zeker de beroerdste niet, dus als ik iets niet goed heb gedaan, zeg het maar gerust! Achteraf bekeken kan mijn argumentatie bij de vijf bannelingen beter. Ik heb niet alle pagina's in deze topic bekeken maar wel het eerste bericht.

Daar ga je weer.

Fight for Your Right is voor een topic als dit veel beter geschikt.

@ Arrie: gadverdikke . Hoe begin je hier aan? Denk ik aan crossover tussen Rock / Metal en Rap zou ik ook eerder gaan voor Fight For You Right van The Beastie Boys. Walk This Way was ook maar een eenmalige samenwerking tussen beide artiesten.

@Lukas: grotendeels eens met je argumentatie.

Kronos komt....de rock{metal) blijft hoe dan ook in veilige handen.

Nou, wees daar maar zo zeker niet van. Ik ken hem ook als liefhebber van andere genres, waaronder country, jazz en klassieke muziek. Spijts zijn impact en populariteit vind ik Metal nog altijd een buitenbeentje in dergelijke lijsten, het is een gevoel.