Ze ware ook 'the band' van Dylan toch.
In die zin ook een logische keuze je zo te profileren.
Ik vind het een mooi album, maar draai hem niet te vaak. Die van volgend jaar vind ik beter
Nummer 17 bij mij.

9. Pink Floyd - A Saucerful of Secrets 




Punten : 210
Nom. : 11
Nr. 1 van : niemand


Randje top 10, aanvankelijk net erbuiten, halverwege rustig de deur geopend en voeten geveegd.

Moelijk tot stand gekomen 2e van PF. Gedoe met Barrett, vandaaruit ook met het management. Nieuwe rollen en dus aanvliegroutes voor materiaal, dan is het resultaat goed te noemen. Naast de introductie van Gilmour was de rol van Rick Wright opvallend: hij testte zijn songwriterschap (vond zelf Remember A Day nauwelijks geslaagd), de mellotron (later weinig meer bespeeld) en zong opvallend veel op deze plaat.
Set the Controls for the Heart of the Sun is het enige nummer waarop alle vijf de Floyds hebben gespeeld.

Prima 2e leg. Niet alles even geslaagd, maar er zijn zeer mooie momenten op te vinden.

Vaak geprobeerd met deze.
Er staan idd stukken op ( Set The Controls uitschieter) die wel wat los maken, maar in grote lijn is de band nog zoekende.
Dat kwam uiteindelijk goed, maar ik vind dit een pak minder dan het voortreffelijke debuut.

Twee albums waar ik weinig mee kan, nu op naar iets moois!

Dit vind ik dan wel weer een echte verrassing

Ik heb een top-15 ingediend en Saucerful was daarvan mijn nummer 4, op grond van het titelnummer, maar vooral van het fabeltastische Let There Be More Light.

Bij de band zie ik dat ik het met twee albums geprobeerd heb (beide 2,5*). Voeg daar de al aangehaalde oervervelende classic rock-oorwurm The Weight aan toe en de oplettende lezer vermoedt al dat mijn lijstje de nummer 10 niet bevatte.

Staat genoeg moois op deze plaat, hier op plek 15 beland. Naast de titeltrack zijn het vooral Set the Controls for the Heart of the Sun en Let There Be More Light die dit album voor mij zeer aangenaam maken.

Deze Floyd bij mij niet al te hoog (dat zal in andere jaren met andere albums vast anders zijn), 17 om precies te zijn

Staat bij mij vrij hoog (6e) deze, vind hem niet veel onderdoen voor het debuut. Hierna is de spanning er wel af bij Pink Floyd, latere albums zullen mijn top 10 of zelfs top 20 niet meer halen.

8. The Byrds - The Notorious Byrd Brothers




Punten : 224
Nom. : 14
Nr. 1 van : LucM


Traag uit de startblokken, last van concurrentie van dat andere album, maar vervolgens werd men unaniemer en tekende zich deze top 10 plek af. Good for johan de witt

Beschouwd als beste Byrds, kwam dit album (ook) met gedoe tot stand. Vooral met David Crosby was het kwaad kersen eten in die tijd, zijn drang om zijn eigen nummers op de plaat te krijgen was straf, zijn flirt met Buffalo Springfield viel niet goed en zijn 'tussen-de-nummers-door'-speeches op Monterey al helemaal niet. Michael Clarke was niet tevreden met de muzikale keuzes die werden gemaakt, dus Hillman en met name McGuinn gaven de heren in de loop van de opnamesessies de bons. Er was nog even sprake van een terugkeer van Gene Clark, maar zijn vliegangst stond een langere terugkeer in de weg.
De muziek heeft nog niet de prangende invloed van Gram Parsons, die zich na deze plaat bij The Byrds aansloot. Psychedelica, folk rock, country en flarden jazz bepalen het klankbeeld.

Ik hoor dat het fijne muziek is, maar het raakt me niet echt. Maar terecht dat de aanhouder wint.

Mijn nummer 7. Voor mij een vergelijkbare groeier (maar nog iets minder ver gevorderd tot nog toe) als Forever Changes vorig jaar.

Nooit echt verder gekomen dan Younger Than Yesterday + wat losse bekendere songs.
Ik ben niet zo'n Roger McGuinn fan......qua stem, maar ik ga het nog wel eens proberen.
Muzikaal en in de samenzang waren deze gasten heel goed.

Veel leerpunten tot nu toe. Dat wordt nog een druk inluisterweekend. Gelukkig dat ik mijn EefjeVisserluistersessie al afgerond heb.

Mijn nummer 10. Wat mij betreft veruit hun beste plaat. Helaas gingen ze hierna op de country toer.

De eerste uit mijn lijstje, een 19e plek wisten ze te behalen.

Mooi, na 11, 11 en 12 in de voorgaande drie jaren is het nu terecht wel raak voor The Byrds. Dit is ook wel een hele mooie plaat, een echt geheel ook, van de Artificial Energy tot de Natural Harmony
Nummer 2 bij mij.

7. Van Morrison - Astral Weeks  [5 - 5.] [10 - 4.] [15 - 3.] [20 - 3.]




Punten : 297
Nom. : 12
Nr. 1 van : Koenr, Renoir, Johnny Marr


Startte goed, beter en nog net niet best (na 20 lijstjes nog op 3) en kakte daarna in.

Stijlbreuk t.a.v. zijn vorige (met de hit Brown Eyed Girl) staat deze plaat vol met een mengsel van folk, blues, jazz, klassiek en blue-eyd soul. In drie sessies opgenomen, waarvan twee gebruikt. De jazzmuzikanten hadden, op John Payne na, nooit met Morrison gespeeld en er is vantevoren niets overgedragen. Spontaan.
Ontstaan na - love and peace? - wederom een fors conflict: Bert Berns, labelleider van Bang Records, overleed plotseling aan hartfalen, in een periode waarin hij en Van in de clinch lagen over de te volgen muzikale koers. Het overlijden was volgens de weduwe Berns aan dit conflict, dus aan Morrison te wijten. Later werd dit door haar afgezwakt, maar tijdens de opnames speelde dit een flinke rol.

Alweer zo'n plaat die ik kan hebben, maar meer ook niet. Dit jaar is het jaar van mijn MuMe-makkers.

Hier makker Etta. We zijn allemaal familie.

Wat heeft Sister Sledge te maken met 1968 of 1969 Etta?

Zit nu niet Zaaf te beledigen, makker west...

Ik ben overigens onaangenaam verrast dat A Saucerful of Secrets in een muziekjaar als 1968 de top 10 hier haalt....

Astral Weeks, erkende klassieker.
Zal niet snel ontbreken in allerlei jaar/ decenia lijstjes.
Ben in bezit van wat latere albums van de Ierse brombeer en natuurlijk Too Late To Stop Now -perfect livedocument.
Nooit verder teruggegaan.
Ik ken deze dan ook totaal niet.
Moet zeggen dat de man behoorlijk uit mijn gezichtsveld is verdwenen.

Moondance vind ik zelf mooier..maar deze had ik ook..

Dat is dan lang niet iedereen met je eens hier beste west.

Ha die bikkel! Ja, helaas.... aan de andere kant is dit wel een vrij laag gewaardeerde plaat hier op MM (3,71) voor de top 10.

Eenmaal Van The man voor mij. Ver in de top 5.

Astral Weeks staat toch wel flink te laag. Mijn nr. 2 zal ik maar verklappen.
Ik blijf refereren naar Lester Bangs' analyse die Astral Weeks ooit eens zo mooi wist te bevatten en te beschrijven: Lester Bangs on "Astral Weeks" - personal.cis.strath.ac.uk

Het zou miijn keuze ook niet zijn eerlijk gezegd.
Des te meer wel verrassend

Deze zat er wel aan te komen, maar is ook niet echt mijn ding. Had hem ooit nog wel op 4* of 3,5*, maar vind er eigenlijk niet veel meer aan. Beste van Van Morrison is nog de debuutsingle met Them wat mij betreft.

Jonguhh, je kent hem ellegaar nieh.