In mijn eigen lijst op 17 en ik mijn voorspelling heb ik deze uiteindelijk toch niet opgenomen. De voorkeur kreeg uiteindelijk iets anders (laten we dat voor het gemak even Wilco noemen)...

Wel leuk dat we nu ook hier weer de ouderwetse Johan/FJ een tweetjes krijgen

Had deze ook niet verwacht, zag weinig hoge stemmen van regulars in dit topic. En überhaupt relatief weinig stemmen. Voor mij was het ook een album dat tekort kwam voor de top 20 dit jaar.

Staan wel een paar hele goede nummers op (Kevin Carter), maar ook zeker voor de helft middelmaat. Staat voor mij daarom toch ruimschoots in de schaduw van de voorganger, hun magnum opus.

Oei, deze had ik niet. Australia en A Design For Life vind ik prachtig, de rest van de plaat vind ik eigenlijk behoorlijk middelmatig. Zowel de voorganger als opvolger vind ik stukken beter dan deze. Inderdaad wat gewoontjes.

Heerlijk album. Hun beste!

Ik vind de opvolger eigenlijk nog wel wat beter, maar deze ook heel erg fijn. Bij mij net aan in de top 5.

Bij mij op 7. Uitstekend heel energiek album.
Goed begin!

Prima album dat ik op nummer 3 had. Uiteindelijk ook hun beste wat mij betreft. Ben vorig jaar nog naar het concert geweest waar dit album integraal vertolkt werd en de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dat (m.n. de rest van het concert) dan weer wat tegenviel. Maar dit album pakken ze me niet meer af.

Hij is wel in beeld geweest voor mijn voorspelling, maar daar de voorgangers de Top 25 niet eens haalden, heb ik hem uiteindelijk niet opgenomen. Onterecht dus.

De enige van Manic Street Preachers die ik veel beluister.
De droefheid van de band door het verlies van Edwards is voelbaar en grijpt me aan.

Bij mij ook op 10

Ik vond de Manic Street Preachers ooit best aardig. Inmiddels wat minder bijzonder.

Zelfde voor mij wat hiphop betreft

O dat heb ik met andijvie

Hier waren ze nog wel goed, vond ik. Heb ze ook een keer of 5 live gezien en daar zaten wel wat mooie concerten bij (o.a. in het oude Vredenburg). Maar tegenwoordig volg ik ze helemaal niet meer.

9. Beck - Odelay
https://www.musicmeter.nl/album/457

Punten : 272
Nom. : 14
Nr. 1 van : Johnny Marr

Ook Beck kwam eind van de spelweek echt bij de top. Heen en weer tussen 10 en 20 en donderdag pas serieus kans op succes hier.

Multi-instrumentalist Beck had zichzelf begin jaren 90 op de kaart gezet met lo-fi materiaal en een sterke hand van schrijven. Wel moest hij nogal wennen aan het doorbraaksucces van Loser en de media-aandacht die hij navenant kreeg.
Hij was bang voor de status van 'one-hit-wonder', maar wilde ook niet krampachtig hitjes najagen.
Optredens waarbij hij de draak stak met zichzelf, zijn muziek en het publiek waren medio jaren 90 veel aan de orde."I can't tell you how many times I was looking at faces that were looking back at me with complete bewilderment—or just pointing and shaking their heads and laughing—while performing during that period,"
Toch bleef hij ook respect oogsten, van collega-muzikanten en er werden in die tijd veel bandjes opgericht met het oogmerk net zo te klinken als Mellow Gold.

Zijn eerdere werk als demo's beschouwend ging Beck de studio in met het idee een hip album uit te brengen met een oude ziel. Hij maakte kennis met the Dust Brothers, producers van de Beastie's Paul's Boutique, en men ging voor anderhalf jaar de studio in om koortsachtig "cutting, pasting, layering, dubbing, and, of course, sampling"
De executives van Geffen verklaarden hem voor gek met dit resultaat van het harde werken, maar het bleek toch lonend: Odelay werd een stevig succes.

Erg lekkere plaat, die afwisselend is, maar toch een mooi geheel vormt. Nou heb ik hem dan ook wel heul veul gedraaid…

Niet in mijn lijstje, wel voorspeld, op 9.

Nee Luigi, je bedoelt je vrouw....

Je voorspelt ze wel precies goed he

Ah, Beck. Destijds was ik ook helemaal weg van dit album. Was ook wel een beetje het lievelingetje van de muziekpers toen. Nog steeds een fijne plaat, stond bij mij ook op 10.

Verder ook op 9 voorspeld, maar vanaf nu wordt het makkelijk natuurlijk.

Veeeel te vroeg. Grens en genreoverschrijdend meesterwerk, ver boven alles verheven in 1996. Had 'm wel bijna goed voorspeld, op 8.

Vond Beck altijd meer een one-loser-wonder, maar als ik er per ongeluk eens iets anders van hoorde, was de indruk meestal dat het nogal meeviel naast die ene strontvervelende hit. Ik geloof dat hij 1 of 2 jaar terug zelfs een nummer had dat ik echt goed vond. Mijn ex had dit album ook, dus ik zal hem indertijd ook wel eens gehoord hebben. Echt heel beklijvend was de indruk dan ook weer niet.

In de voorspelling op 8, dat dan weer wel.

Fijne eigenwijze plaat.
Toendertijd viel ie mij niet zo op.
Op 6 gezet.

Wel opvallend dat dit eigenlijk nooit echt een grote klassieker is geworden en Beck als artiest ook niet heel groot, alhoewel dat laatste wel wat is bijgetrokken na Morning Phase.

Destijds had dit zo'n beetje dezelfde status als OK Computer een jaar later, maar nu toch echt niet meer.

De een noemt het over- en onderwaardering, de ander hype en echt goed...
Ik hou het op het eerste.

9 deelnemers gingen met Beck in zee, en daarvan zijn er 4 die de exacte positie opgaven.
Eén deelnemer voorspelde zelfs de 1e plaats in De Afrekening voor Odelay...

Ja, hij verdedigt zijn wisselbeker met verve, onze huidige koploper !

Dit is nu de stand :

40 johan de witt +20
30 luigifort +12
20 GrafGantz +20
20 herman +20
20 Teunnis +20
19 Casartelli +19
19 EttaJamesBrown +19
19 Johnny Marr +19
18 Telamon +18
0 Joezer49263
0 motel matches
0 vigil
0 west

Daarvoor is het toch wat te (bewust) wisselvallig. Volgens mij had het ook vooral die status onder recensenten, maar niet bij het grote publiek, ook al stonden er wat hitjes op.
Zes jaar later maakte hij natuurlijk wel zijn eigen OK Computer, wat mij betreft ook zijn beste album.

Mijn waardering voor genoemde #10 en #9 : 3,5 ster.
Bij lange na niet voldoende voor persoonlijke voorkeur top 20

Bij mij wel hoor, op 3 en daar kan OK Computer alleen maar van dromen

8. Underworld - Second Toughest In The Infants
https://www.musicmeter.nl/album/914

Punten : 286
Nom. : 13
Nr. 1 van : zaaf, GrafGantz

Derin en deruit voor Underworld gedurende de week. De grens werd steeds opgezocht en overschreden.

In de flow van Dubnobass werd gewerkt aan Second Toughest, wat anders verliep dan de titel zou doen vermoeden: geïnspireerd en harmonieus.

Het album opent met het uit drie dooreenlopende secties bestaand nummer (een suite zogezegd) Juanita : Kiteless : To Dream of Love, het dooreen lopen is de verklaring voor de dubbele punten ipv streepjes.
De loungy, drum and bass track Banstyle volgt, halverwege overgenomen door de half-speed tegenhanger Sappy's Curry. De rest van de plaat laat de progressie horen in het Underworld geluid: de clubnummers Pearl's Girl en Rowla versus Blueski en Stagger met respectievelijk ingemixte live-gitaar en melancholische arrangementen. Pear's Girl is een van de weinige Underworld songs met gebruik van breakbeats.
Door het succes van single Born Slippy.NUXX werd de re-issue van Second Toughest aangevuld met bonus-disk waarop deze track en live favoriet Rez.

De songtitels Sappy's Curry, Pearl's Girl en Born Slippy zijn windhondennamen van de nummers 3, 2 en 1 van een door de groep bezochte race.

Volgens AllMusic:  "It carries the same knockout punch of their debut, Dubnobasswithmyheadman, but it's subtler and more varied, offering proof that the outfit is one of the leading dance collectives of the mid-'90s."

Ook zo'n veelgedraaid album in deze jaren… En gezien mijn nr 1 positie mag het een blijvertje genoemd worden.

Het album ken ik niet en dat moest ik maar zo houden. Had hem wel in mijn voorspelling en wel op 6.

Ik had er op gehoopt, maar niet durven te voorspellen. Mooi!

Zou het populairste album van het jaar het dan niet gered hebben?

Daar gaat mijn 100 procent-score