Ik zie dat dit het Built to Spill-album is dat ik eens beluisterd heb. Algemene indruk is dat de band zijn momenten heeft, maar toch niet al te veel. Beetje vermoeiende sound.

Heb deze wel overwogen voor mijn voorspelling, maar had uiteindelijk de indruk dat de MuMe-cultstatus van deze band elders lag dan bij het deelnemersveld hier. Behoorlijk ernaast dus.

Alleen als de gordijnen nog open gaan

Scheelt weer, hoeven wij het de komende 20 weken niet te presenteren

Zo zaaf: ben je uitgeWeent? Gelukkig mag je morgen weer hier door. Zondag wel even naar buiten hoor: een frisse neus halen!

Zondag ga ik bij iedere fiesta kijken of mijn vriend daar is...

Zondag? L.M.L.....

Nee Etta dat gebeurt morgen alweer

Built to spill ook in mijn lijstje, wel in de lagere regionen.

Built To Spill??
Zal wel aan mij liggen....nog nooit van gehoord.
Maakt mij wel nieuwsgierig door deze notering.

The Verve, lekker plaatje. Tikje zeurderig misschien hier en daar.
Recent weer herontdekt, maar viel mij allerzins mee. Nipt op 10.

Je werkt ook veel te veel man!

Vertel mij wat!

"Hard Work is no substitute for brains", dat houdt mij op de been.

Denk ik.

5. Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞
https://www.musicmeter.nl/album/3048

Punten : 411
Nom. : 19 x
Nr. 1 van : niemand

Prominent aanwezig op de eerste lijsten en werd dus direct hoog in de top 10 gekatapulteerd. De aandacht verslapte wat, maar voor de plaat de eindlijst uit zou kukelen herstelde men zich beetje bij beetje en steeg het album langzaam naar deze 5e plaats.

Godspeed You! Black Emperor is in 1994 opgericht in Montreal door Efrim Menuck (gitaar), Mike Moya (gitaar) en Mauro Pezzente (bas) en is vernoemd naar een Japanse zwart/wit documentaire van regisseur Yanagimachi over de wandelgangen van een motorbende, genaamd The Black Emperors.

Al vrij spoedig na oprichting en het ontstaan van materiaal besloot de groep dit vast te leggen als album. Deze cassette, All Lights Fucked on the Hairy Amp Drooling, bracht men zelf uit en deze release kent een beperkte uitgave van 33 stuks.

Na die 'release' evolueerde de groep als ware het een commune met een komen en gaan van lokale muzikanten. Menuck: "It was like if anyone knew anybody who played an instrument and seemed like an okay person, they would sort of join up."

Deze grenzen negerende attitude speelt een rol in de opvattingen van de groep en in de muziek. Op F♯A♯∞ (F sharp, A sharp, infinity) is dat, los van de muziek, al te bespeuren in de albumtitel, die slaat op het feit dat op de originele vinyluitgave de A-kant in Fis gestemd staat en de B-kant in Ais. Bovendien is de groef van de plaat zo geconstrueerd dat de B-kant oneindig doorspeelt. Het album kent dus twee muziekstukken: Nervous, Sad, Poor... dat 20:48 duurt en Bleak, Uncertain, Beautiful... (de eindgroef niet meegeteld) 17:37.

Na deze release stabiliseerde de line-up rond 9 personen met Menuck, Moya en David Bryant op gitaar, Pezzente en Thierry Amar op bas, Aidan Girt en Bruce Cawdron op drums, Sophie Trudeau op viool en Norsola Johnson op cello.

De groep wilde door de US toeren met het materiaal en stuurde om die reden een exemplaar naar Kranky Records in Chicago. Onder de indruk wilde Kranky de plaat graag uitbrengen op CD, waarop de band dra de studio betrad om de plaat opnieuw op te nemen, wat resulteerde in toevoegingen, weglatingen en reorganisatie van het materiaal. Uiteindelijk werd de CD met de tracklist zoals hier op de site, uitgebracht in 1998 (!).

Tja… GYBE… Mooi hoor. Als achtergrondmuziekje. Geraak er namelijk nooit 'in'. En ook als achtergrondje gaat ie na enige tijd af wegens irritatie (m.a.w. 'het leidt nergens toe').

Ik kan weinig met deze muziek.
Veel genoemd wel bij de voorspellingen, maar niet door mij. Ik kende hem niet.

Niet mijn kopje thee, dit is meer iets voor echte muziekliefhebbers.

Heb deze gisternacht nog even opgelegd en het valde me niet zo mee. Er staan wel wat leuke expeimenteel/electonica stukjes op, maar het "song stuktuur" (postrock?) gedeelte kan me niet echt bekoren.
Moet hun volgende plaatjes ook nog eens herbeluisteren want das weer een eeuwigheid geleden.

Prima album, maar haalde mijn lijstje net niet. Wel voorspeld, en zowaar ook op plek 5.

Mijn voorspelling is 4 dus ook ik krijg de nodige punten (dat was ook wel nodig...)

Ik ken het album niet wel wat nummers via de nodige spelletjes en ik sluit niet uit dat ik dit album wel enigszins kan waarderen.

Daarom heb ik 'm ook op 7 staan! Dank je Rudi, zo op de vroege morgen.

Ja, jij hoort zeker in die categorie

Dan ken je het wel: er staan maar 2 (LP) of 3 (CD) nummers op...

Overigens zou ik jou en zelfs Rudi S willen aanraden om in 2000 het album van deze band te luisteren, als jullie het al niet kennen als echt muziekliefhebbers.

Ik heb deze op 2,5 staan ( best hoog) de beschrijving van zaaf sluit goed bij mij aan.
In die tijd kan ik voor hetzelfde geld een album met 14 liedjes luisteren.

Je moet het ook niet als achtergrondmuziek draaien, zoals zaaf beschrijft, maar juist keihard of op de koptelefoon. En waarom zou muziek ergens toe moeten leiden? (een diepzinnige vraag voor deze vroege zaterdagmorgen)

ja,ja, jouw buren luisteren dus ook al naar serieuze muziek of zij nu willen of niet

Rudi S is met zijn goeie been uit bed gestapt

Built To Spill had ik nooit verwacht in de top 10. En die Godspeed zegt me totaal niets. Toch 19 mensen die dit goed vinden blijkbaar.

Ze houden van me!

Jullie maken het wel lastig een leuk ontbijtmuziekje te kiezen. Portishead dan maar.

Ah, GYBE had ik toch wel wat hoger verwacht eigenlijk. Geweldige muziek. Ook meerdere keren live gezien. Loeihard en bloedmooi.

Iedereen die dit topic volgt, nog nooit van Built To Spill gehoord heeft, en van gitaren houdt, moet Perfect From Now On snel eens een draai geven. Bloedmooie gitaarplaat!

Urban Hymns was mijn nummer 3. Inderdaad te lang, maar dat geeft niet want het album zit tot de nok toe vol met prachtige muziek. De enige plaat uit 1997 waar britpop en megalomanie mooi samengaan (hoi Be Here Now).