1. Tom Waits - Closing Time
2. Stevie Wonder - Innervisions
15. David Bowie - Aladdin Sane

De top twee steekt wel ver boven de rest uit. Nummer drie t/m zes zijn ook nog ijzersterk, daarna wordt het 'gewoon goed'.

Hoop toch nog wel op Roxy Music.

Twee topalbums in 1 jaar.

"Voor jou plezier" zou het toch wel moeten redden.

Zou wel verrassend zijn als Roxy Music de top 3 wist te halen. Het debuut kwam daar toch ook niet bij in de buurt.

Voorspelling:
3. Houses of the Holy, 2. Berlin, 1. Dark Side of the Moon

Led Zep verwacht ik eigenlijk niet, die andere twee wel. Dan zal de derde hopelijk Stranded (al heeft die andere RM statistisch gezien meer kans) of Tub Bells zijn

edit: zou Moontan nog een kleine kans maken? Daar moeten toch wel wat liefhebbers van rond fietsen hier.

Het wordt toch gewoon Roxy, Lou, Floyd?!

Dark Side, Lou en FYP!

Ik gok op John Cale, Klaus Schulze en de New York Dolls. Al kan ik er natuurlijk ook naast zitten.

3. Roxy Music - For Your Pleasure
https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6976.300.jpg

Punten : 565
Nom. : 26 x
Nr. 1 van : bikkel2

Steeds in het hoogste segment van deze top. En ietsje voor liggend op wat uiteindelijk toch de nummer 2 is geworden… Had nog wel concurrentie van nog een eigen release.

De groep was in de gelegenheid om meer studiotijd te besteden aan dit album vergeleken met hun debuut. Hun tweede bevat een combinatie van sterk songmateriaal van Bryan Ferry met uitgebreidere productionele behandelingen. Bijvoorbeeld het nummer In Every Dream Home a Heartache (een sinistere ode van Ferry aan een opblaaspop) fade uit in haar afsluitende deel, alleen om weer in te faden met alle instrumenten sterk ge-phaserd. Het titelnummer fade uit in een uitgebreide mix van tapeloop-effecten. Brian Eno heeft laten optekenen dat The Bogus Man gelijkenissen heeft met het materiaal van de krautrockgroep Can.
Do The Strand en Editions Of You zijn beide gebaseerd op indringende ritmes in de lijn van Virginia Plain. Do The Strand is het archetypische Roxy Music lijflied, terwijl Editions Of You opvalt door een reeks in het oor springende solo's van Andy Mackay (sax), Eno (VCS3) en Phil Manzanera (gitaar).
Eno is zeer aanwezig in het laatste nummer van het album, For Your Pleasure, waardoor het nogal afwijkt van de overige nummers op het album. Het nummer eindigt met de stem van Judi Dench die zegt: "You don't ask. You don't ask why" omgeven door tapes van de openingszang ('Well, how are you?') van Chance Meeting van het eerste album. Een live-opname van het lied is gebruikt in 1975 als een B-kant van Both Ends Burning.

Heel fijne plaat, doet het nog iets meer voor mij dan het debuut.

Die plaat van Cale is prachtig. Zou wat zijn

Ik gok op Lou (1) Floyd (2) en Roxy (3)
Houses Of The Holy van Zep redt het niet.
Sterke plaat, maar niet voor iedereen denk ik.

And There It Is........

De nr 1....Ik gok op. zingt allen mee met Drs. P - Drs.P
Legendarisch en vernieuwend voor die tijd
wss zit ik er ook naast

Ik had 2 Roxyalbums in mijn lijst, deze op 2

Twee albums in de top 10 van Roxy.
Stranded komt niet meer, maar blij met deze notering.

Terecht For Your Pleasure op 3. Want bij mij namelijk ook...

Black Caesar op 2, The Payback op 1.

Deze had ik ook op 3, de beste van Roxy

Lou nu een treedje hoger dan vorig jaar

Hé, mijn nummers 2 en 3 zijn langs gekomen: Stevie en Bowie. En mijn nummer 18 Closing Time. Roxy Music had ik net niet.

Dat laatste heb ik inderdaad: jij ook?

Op Roxy Music had ik inmiddels niet meer gerekend, maar dit is een bijzonder net resultaat. Ik had hem zelf op nummer 5. Hun meest consistente album en daardoor onder de streep de beste. De uitschieters springen er wat minder uit, al heb ik het voor dit album atypische Do the Strand erg hoog zitten. Maar iets van het kaliber A Song for Europe staat er niet op.

Als de grootste gemene deler van de voorspellingen klopt, was dit ook mijn laatste match.

Geen Roxy Music in mijn lijstje. Verrassend dat die op 3 staan.

Deze op 15 en die andere op 4

In Every Dream Home a Heartache.

In Every Dream Home A Heartache, Bogus Man, zijn toch wel classic Roxy songs hoor.
Maar het nivo van de albums uit deze periode schurkt dicht tegen elkaar aan.

Juist 'm Johan.

Nah, Closing Time.

hij zegt ook niet dat er geen classics op staan

Voor mij is Stranded wel een stukje beter, qua cijfers een vol punt (een 3,5* om 4,5*), ik vind Amazona, Street Life, Mother of Pearl en vooral A Song for Europe tot het beste horen wat ze ooit gemaakt hebben.

If There Is Something

Tot nu toe al heel wat mooie klassiekers voorbij zien komen, weer een topjaar, dus ook nu een aantal platen uit de top 10 die net buiten mijn lijstje vallen (Iggy, Can).

2. Genesis - Selling England by the Pound
6. Paul McCartney & Wings - Band on the Run
14. David Bowie - Aladdin Sane
18. Roxy Music - For Your Pleasure

2. Pink Floyd - The Dark Side of the Moon
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/53.300.jpg

Punten : 598
Nom. : 24 x
Nr. 1 van : GrafGantz, dynamo d, Renoir, nelis, LucM, ArthurDZ, HugovdBos

SURPRISE! Deed pas vanaf dinsdag mee met de echte top en haalde het bijna…

Het album werd opgenomen in de Abbey Road Studios, in twee sessies, tussen mei 1972 en januari 1973. De band werd engineer Alan Parsons toegewezen, die ook ervaring had opgedaan op de Beatles' Abbey Road en Let It Be. De studio's waren intussen verder gemoderniseerd en beschikte over een aantal van de meest geavanceerde technieken uit die tijd, waar gretig gebruik van werd gemaakt.

De eerste track die werd opgenomen was Us and Them, zes dagen later gevolgd door Money. Waters had opnameloops gemaakt van diverse geldgerelateerde voorwerpen, in 7 kwarts maat, deze werden later opnieuw opgenomen om optimaal te profiteren van het besluit van de band tot een quadrafonische mix van het album (Parsons was ontevreden met het resultaat van deze mix, toegeschreven aan te snel handelen en het gebrek aan beschikbare multi-track taperecorders). 
The Great Gig in the Sky en Time waren de volgende op te nemen stukken. De opnamesessies ondervonden regelmatig onderbrekingen: Waters, een supporter van Arsenal, ​​zou vaak zijn gaan kijken naar de wedstrijden en de band zou geregeld stoppen met werken om te kijken naar Monty Python's Flying Circus op de televisie, waardoor Parsons verder werkte aan het materiaal dat tot dan toe was opgenomen. Een twee maanden durende pauze volgde, waarin de band de tijd doorbracht met hun gezinnen en zich voorbereidde op de aanstaande tour door de Verenigde Staten. 
Terug uit de VS in januari 1973, namen ze de rest van de nummers op en deden ze de fine-tuning van het eerder vastgelegde werk. Een viertal zangeressen werd samengesteld om te zingen op Brain Damage, Eclipse en Time en saxofonist Dick Parry werd geboekt om te spelen op Us and Them en Money. Nadat de opnames voltooid waren, begon de band een tournee door Europa.

Mooie plaat. Vond hem altijd het meest 'geconstrueerd' in vergelijking met ander Pink Floyd materiaal, en dat was voor mij een minpunt. Deze week weer meer gedraaid en hij is toch wel erg mooi…

Zeven eerste plaatsen en toch niet winnen?

Hebben we dan toch de New York Dolls op 1??