Had wel wat hoger gemogen.
Meesterlijk album, al hebben ze er nog een meesterlijker!

Had dit album zonder meer in de top 10 verwacht, eigenlijk nog iets hoger. Uitstekend album maar ik vond Echo's debuut Crocodiles toch nog ietsje beter.

Mijn nummer 9 overigens.

New Order moest ik vroeger nooit iets van hebben, die hele "new wave" was niet mijn ding, maar heb ze eeder dit jaar toch better leren kennen. Helemaal niet slecht. Maar zoals Casartelli reeds zei, ook bij mij is het albumgewijs iets minder. Wel hebben ze enkelle uitstekende tracks, vooral op hun volgende schijf.

Echo And The Bunnymen is helemaal niet mijn ding.

Gelukkig is dat new wave binnenkort gedaan

redelijk album, schitterende hoes!

Zou het album uit hetzelfde jaar met een vergelijkbare hoes de top 10 gehaald hebben?

Ik verbaas me steeds over de hoge ogen die Movement gooit.
Je hoort de band worstelen met haar verdriet en met de te varen koers.
De opvolger staat wat mij betreft veel steviger in zijn schoenen.

Het plaatje van Echo & The Bunnymen haalde ook mijn top 10.
Moving Pictures pik ik bij de eerstvolgende gelegenheid mee uit de winkel.

In Nederland kun je daar voor worden gearresteerd.

Ik doe het in een wip en zorg ervoor dat er geen bewegende beelden van zijn.

The camera eye!

In Nederland...ach laat ook maar

Met Echo & The Bunnyman niet echt bekend.
Stond bij mij ook niet op lijstje luisteren.
Maar zal het eens aandacht geven.
Knappe notering overigens.

Tja, in Nederland kan je gewoon gaan poepen op een openbaar toilet zonder in de problemen te komen.

5. Brian Eno & David Byrne - My Life In the Bush of Ghosts
https://www.musicmeter.nl/album/3508

Punten : 356
Nom. : 14 x
Nr. 1 van : Lura, catchup, Cellulord

Ook My Life In The Bush Of Ghosts maakte de beweging van goeie start, netaan uit de top 10 zakken en er ruimschoots weer in terugkeren.

Het gaf nog een hoop gedoe voor de mannen, het gebruik van samples. De release van dit project werd er behoorlijk door uitgesteld want de rechten voor het gebruik moesten alle goed worden uitgezocht. De opnames vonden plaats na het opnemen van Fear Of Music tot naast de opnames voor Remain In Light. Eno noemt het resultaat "just a vision of a psychedelic Africa."

Samplen was niet nieuw, maar was nooit eerder zo breed toegepast om een vervreemdend effect te bereiken. Ze werden op deze plaat veelal gebruikt om de leadzang te vervangen door o.a. een exorcist, Arabische zangers, disk jockeys. Ook normale stemopnamen van tientallen jaren geleden die in de context van de songs (en door de herhaling) een beklemmend effect kregen. Maar niet alleen de samples werden ingezet om de tracks 'anders' te laten zijn, ook in de percussie werden wat foefjes uitgehaald: in een normale set werd de ene keer de bassdrum vervangen door een kartonnen doos, de andere keer de snare door een frituurpan. Om maar het 'gewone' met het ongewone te mengen.
Analoog als het album gecreëerd werd, was de synchronisatie een gedoe, wat veel ergernissen maar ook veel gelukzalige momenten opleverde.

Voor de titel werd gekozen voor de titel van het boek van de Nigeriaanse schrijver Amos Tutuola, een boek dat beiden destijds nog niet kenden (wel The Palm-Wine Drinkard), maar wat naar hun idee de sfeer van het album juist neerzette.

Geweldige plaat, intrigerend en opzienbarend. Verveelt me nooit (ook omdat ik m nou ook weer niet zo vaak draai).

Kijk,kijk, mijn nummer 5 en oh ja The jezebel spirit is zo goed

Succes met de voetbal straks rudi en neem een pluutje mee.

Wedstrijd is verzet naar december, ik kan het hier live meemaken

Geldt toch ook voor hockey? Straks naar het mooie Hoogeveen.

Eno&Byrne is al jaren een vaste waarde in mijn shuffleplay renlijst. Gedoseerd zo'n bizar liedje tussendoor geeft een prima oppepper.

Lekker stukkie lopen naar Hoogeveen

Nummer 3 hier. Toppertje.

net niet in mijn lijst, wel een heel fijne plaat.

Ik begin me wel wat zorgen te maken wat betreft Simple Minds

Daar begon ik medio jaren 80 al mee.

Nee joh, in de zaafrekenmethode gaan zonen en zussen hand in hand.

Ik vraag het mij nu wel af of This Heat het nog gaat redden
Verder zit ik wel aan de goede kant met mijn lijstje denk ik zo

Sorry, geen punten dezer zijde. Vind het gelijknamige titelalbum van This Heat verreweg het beste. Al ben ik Deceit ook gewoon grofweg vergeten

Zie ik dat nou goed? Een nr. 1 van Cellulord in de top 30, laat staan top 5?!

Voor een keertje haalt mijn nr.1 ook eens de top 10
.... Bush of Ghosts is een van mijn "all time" favoriete albums.



Mooi gezegd.

Vroeger echt grijs gedraait. Was ook een album dat grensoverschtijdend was, in de zin dat vrienden met extreem verschillende smaak, allemaal gek op dit plaatje waren.

Ik begin me nu toch wat zorgen om Grauzone te maken

Meer dan een 3.0* kon er voor mij niet af voor het album van het duo Eno/Byrne, dat ik op 26 oktober voor het eerst beluisterd heb. Ben dit album nu voor de 2e keer aan het beluisteren en 3.0* is gewoon veel te laag. Dat gaan er minstens 4.0* worden en misschien alsnog een plaats in mijn top 10.

Ik vraag me af of zaaf dat gaat accepteren

Eno doet wel mee, hè .