Die slag is aan u... maar als Metallica de topvier niet haalt, dan betekent dat dus dat een van de 101 albums allertijden met meer dan 1000 stemmen (en een van de 71 uit de pre-MusicMetertijd, dus t/m 2003) geen toplijstje van 1984 kan halen. En dat zou impliceren dat een onredelijk groot deel van de MuMe-stemmenuitdelers fanatieke metalliefhebbers (of hiphopliefhebbers bij het volgende voorbeeld) is.

Een stemgemiddelde van 4,11 bij een klein aantal stemmen kun je afdoen als fanatieke liefhebberij. Maar bij dit soort stemaantallen snijdt het domweg geen hout.

Het kan natuurlijk ook dat Ride the Lightning zo nog opduikt, dan kun je bovenstaand verhaal in iets afgezwakte vorm nog houden voor Iron Maiden (4,08 / 503) en albums boven de 500 stemmen.

Het hitsville album van Bruce, en direct ook één van zijn beste (op drie albums, misschien vier, na dan). Hier op een mooie vijfde plek. Deze van Talk Talk heb ik niet opgenomen in mijn lijstje. Wel leuk, maar alle nrs. kwamen live veel meer uit de verf (zoals tijdens de welbekende registratie in Montreux). De volgende drie albums zal ik wel braaf in mijn lijstjes zetten

Ik ben er zeker van dat honderden stemmers op Metallica albums de jaren '80 niet bewust hebben meegemaakt, maar de band op basis van hun jaren '90 werk hebben leren kennen en waarderen. Deze stemmers maken nauwelijks deel uit van het deelnemersveld van dit spel. Dat is eigenlijk mijn punt, maar dan beter samengevat.

Master of Puppets heeft wel de status bij het bredere publiek van classic album.

Lloyd Cole vervelend..Cocteau Twins de horror..Born in the Usa wel vrij goed

Metal is een genre op zich, heeft weinig in een lijst als deze te zoeken vind ik.
Je komt het ook niet tegen in best album ever-lijsten van Rolling Stone, NME, pitchfork etc.
Net zoals je artiesten als in onze lijst niet zult zien in de best album lijst van Kerrang

Alleen Metal Guru

Daar kijk ik van op, Luigi, dat ik het eens een keer met een uitspraak van je eens ben. ?

En dus? Iets met een vlag en een modderschip.

Ik heb het gevoel dat dit een rotdag gaat worden

Oh, wacht Talk Talk heb ik ook.

Nog twee kansen

Hahaha, Rolling Stone magazine? Dat zijn toch zo'n soort muziek dictators en dan nog zonder smaak.
Jaja als zei zeggen dat het goed is dan vinden (plots) velen het goed. Ach, de gemmidelde mens heeft geen eigen smaak en moet vertelt worden waar men naar moet luisteren.
Onlangs zag ik nog 2 lijstjes van R.S., eentje over Japanse Psygedelische rock, ben er enkelle plaatjes van gaan opzoeken, oh wat waren die strontvervelend.
Dat gezegd zijnde kan ik me niet voorstellen dat Metallica niet in hun lijst van "beste albums aller tijden" staat.

Duh, ik uiteraard ook. Op plek 3 zelfs

Dat snap ik niet, de albums van beste jaren '80-bands en artiesten zoals bv. U2, R.E.M., The Smiths, Talk Talk, Marillion, Prince, Bruce Springsteen ... enz. hebben wel een hoog gemiddelde. De hitparadepop (Madonna, Wham ...) scoort lager maar dat is met alle hitparadepop in alle tijdperken het geval (de albums van Abba bv. scoren - onterecht - ook niet hoog).
Anti-stemmen zijn er vooral bij artiesten als Frans Bauer, Jan Smit, Marco Borsato ...
Ik geef toe dat ik lage stemmen heb uitgedeeld aan een aantal jaren '80-albums van grote namen als bv. Bob Dylan, Rolling Stones (& Mick Jagger), David Bowie, Neil Young, Stevie Wonder ... maar omdat ze mij tegenvielen, niet omdat ze in de jaren '80 uitkwamen.

4. The Smiths - The Smiths
https://www.musicmeter.nl/album/215

Punten : 450
Nom. : 20 x
Nr. 1 van : herman

Iedere dag schoven The Smiths een treetje op, pas donderdag kwam daar een klein beetje de klad in. Het verschil met nr 3 is echter verwaarloosbaar.

Na fanatiek leuren met hun demo's konden ze tekenen bij Rough Trade. Medio 1983 begonnen The Smiths met de voorbereidingen voor het opnemen van hun debuutplaat. Rough Trade-baas Geoff Travis had Troy Tate toegewezen (de voormalig gitarist van The Teardrop Explodes) als producer van de sessies in Elephant studios in Londen. De maand die volgde leverde 14 opgenomen songs op.

Terwijl ze een BBC sessie opnamen in augustus 1983, ontmoette de band producer John Porter. Travis, die toch bedenkingen had gekregen bij de opnames met Tate, gaf hem een tape in de hoop dat Porter de opnames zou kunnen herstellen. Hij kreeg de tape echter terug met het commentaar dat de opnames slecht gesynct en vals waren. Wel bood Porter aan het zelf te doen, het opnieuw opnemen dan. Morrissey ging meteen overstag (hoewel hij tijdens de opnames tegenover de pers hoog over het werk met Tate had opgegeven), Marr had meer reserve.

Met Porter vlotte het werk voorspoedig en snel met opnames binnen een week en een week overdubs in november. Nu was het Morrissey die ontevreden was, maar was toch van mening dat de plaat door de inmiddels opgelopen kosten, 'wel uitgebracht móést worden'.

Ik vind The Smiths bijzonder sterke songs afwisselen met duidelijk minder materiaal. Op elke van hun 4 reguliere albums. Deze vind ik niet hun sterkste, maar wel de soberste en daarom misschien qua geluid het fijnste.

toch verrassend laag (relatief uiteraard) vind ik. Ik had deze op 1 of 2 verwacht (met Purple Rain als de andere)

Nou, vanwege de andere (die eigenlijk beter is) toch een logische stand.

Ik had hem ook op 4.
Klassedebuut, maar vind hem toch de minste van de vier Smiths-albums, relatief dan.

Wat zeg je Johan? Je praat nu voor eigen parochie. Bepaalde niche metal is een genre op zich. Metallica's topplaten hebben alles in een toplijst voor 1984 te zoeken. En liefst (heel) hoog ook.

Voor mij hun beste. Of wellicht die verzamelaar die nog komt, maar die ik hier niet meegenomen heb.

Voor mij ook het beste album van The Smiths

Mijn nummer 3.

Deze Smiths op 5, 6 uit 7 nu.

The Smith? Dat is toch die niche band?

Dat zijn iconen die met uitzondering van Talk Talk (Morrissey drukte zijn stempel op de jaren '90)
een behoorlijk deel van hun stemmen mee te danken hebben aan de jaren '70 of '90 generatie.
Zo kan je Depeche Mode er ook nog wel naast zetten.

Ik heb nooit beweerd dat alle jaren '80 artiesten verguisd worden.
Maar het valt me toch op dat er bij de bekende namen van de jaren '80
ook in de kolommen van 1 en 2 sterren behoorlijk wat stemmen te vinden zijn.

Bruce had ik trouwens niet verwacht hier. Vreselijke muziek. Talk Talk had ik op 19 of 20, geloof ik. Als tiener een keer iets van op de radio gehoord en in de eerste schoolpauze gelijk de cd gaan kopen, maar ik kan Mark Hollis nooit langer dan 20 minuten aanhoren.

Hier zal wel het effect gespeeld hebben dat The Smiths twee ijzers in het vuur had liggen.

Zo fantastisch ik hun latere werk vind, zo pocherig vind ik hun debuut.
Eén van de weinige platen uit de top 10 die je niet in mijn lijstje zal vinden.

Pocherig?

Hier op 4, we gaan nog altijd gelijk op. Maar aangezien ik geen Purple Rain in m'n lijst heb gok ik dat jij deze week aan de haal gaat met de mainstream award

GrafGantz

https://www.musicmeter.nl/user/28845/votes/1984

Dat zeg ik.

'I'm screaming from beneath the waves'

Fate up against your will