Oeps daar gaat mijn 100% score

Won trouwens de Knock-out: 1988. Had deze dan ook zonder meer in de top 10 verwacht. Schitterend album. De verliezend finalist kunnen we dus nog verwachten.

Ik mag hopen van wel.

Hier op 8, maar 5 is ook goed.

en 6?

Ja, da's niet best

The Church staat bij mij op 10 maar had ik hoger verwacht.

Nog nooit van gehoord ?

Zeester ... 5 punten
Zou beter zijn.

Ik ken alleen under the Mickey Way. Daar komt vanaf nu verandering in: ontbijtmuziekje is bij deze bepaald.

(ben ik even blij dat Metallica of Sonic Youth op dit vroege uur niet voorbij komt)

Ik sta nog altijd op nul. Het niveau stijgt wel want deze heb ik op 4*. Haalde desondanks m'n lijstje niet, al was het nipt.

Hahaha same here!

Bij mij op 8, topalbum!
Maar dat waren hun vorige drie ook, in die zin verrassend dat juist deze het haalt.
Al is dit verreweg hun beroemdste natuurlijk, vanwege Milkyway.

Mozzy

Als ik eigenaar was kregen julie allemaal een fles van me, en diegenen die mijn nr. 1 steunen 2 flessen
Maar ik hoor gewoon bij het werkvolk en das o.k. Als eigenaar heb je teveel zaken aan je hoofd. Geef mij maar -+6 maanden werk per jaar en de rest van de tijd kan ik doen wat ik wil, zoals o.a. op mijn gemak aan dit spel meedoen

Oeps, ik moet ook niet posten als ik net wakker ben

Dat klinkt intrigerend

Mijn nummer 2 (en de nummer 10 in mijn overall Top 10 hier), dus het zal niet verrassen dat ik content ben met de aanwezigheid hier. Under the Milky Way is een verdienstelijke signature song, maar er staat een aantal nog betere nummers op.Echt enorm verkrijgbaar zijn de Churchalbums nu ook weer niet. Ook mijn collectie beperkt zich vooralsnog tot deze plus de drie volgende.

Tja, die vermaledijde autocorrelatie...

Nick Cave ben ik eigenlijk nu pas aan't ontdekken. Ken hem al een eeuwigheid (vanwege Blixa) maar vond het steeds mistroostig depresieve muziek (en eigenlijk nog steeds). Maar zijn periode met The Birthday Party vind ik dan weer sterk.
P.E. (hier op 15) das het soort hip-hop die ik lust. Qua muziek/geluid zeer inventief en tekstueel lekker schoppen tegen de gevestigde orde. Eigenlijk heb ik niet veel met hip-hop, soms is de muziek echt sterk maar dan komt er zo'n idoot wat bij zingen en alles is naar de knoppen. Buiten PE staat er nog eentje in mijn T.20 en dan word het eigenlijk wachten tot 2016 voor ik nog wat intressante hip-hop ontdek.
De rest, Pogues, Morrissey, The Church heb ik totaal niets mee.

5. The Waterboys - Fisherman’s Blues
https://www.musicmeter.nl/album/11149

Punten : 500
Nom. : 21 x
Nr. 1 van : Renoir

Daar heb je de Waterboys weer. Zeer brutaal gestart met, na een lijstje of 10, de eerste plek claimend. Dat was natuurlijk onhoudbaar en met een kleine oprisping rond de woensdag stonden ze waar ze staan.

Na het verschijnen van This Is The Sea veranderde er veel, Wallinger en Wilkinson vertrokken en Mike Scott verhuisde naar Dublin. Hij werd steeds meer beïnvloed door Ierse volksmuziek, country en gospel en dat is te horen op Fisherman's Blues.
Op dit album brak de band radicaal met The Big Music door te kiezen voor een akoestische speelstijl, sterk beïnvloed door Ierse en Schotse folk, country, blues en gospel.

De opnames voor het album duurden lang en leverden ongekend veel materiaal op. De eerste sessies vonden plaats in de Windmill Lane studio in Dublin in 1986 en de laatste vonden plaats in het voorjaar van 1988 in Spiddal House, Galway, Ierland. Volgens Scott was er geen houden meer aan: the music kept coming, the songs kept writing themselves. In totaal had de groep ruim honderd nummers opgenomen, waarvan er uiteindelijk dertien op het originele album terechtkwamen (twaalf op de originele lp-release). De resterende nummers zijn in de loop der jaren uitgebracht als bonustracks, box sets, b-kantjes en bootlegs

Nog maar eens beluisterd, begin van de week (ben ik nou doof), maar ik heb niks met The Waterboys. Het is me nog steeds te schel, te veel.

Hun laatste echt goeie!
Strandde bij mij wel net buiten de top-20, op 23.

Voor mij al duidelijk minder dan de twee vorige. In een jaar met weliswaar een zware top maar een bescheiden subtop nog wel goed voor een 17e plaats.

Ik was toen helemaal niet enthousiast over de nieuw ingeslagen koers van the Waterboys, maar kan deze plaat - en zeker een paar songs - inmiddels wel waarderen. Op 11 bij mij. In ieder geval een stuk beter, completer en diverser dan the Pogues.

De laatste 3 heb ik ook helemaal niks mee, ik begreep ook niks van die hints

Mijn nummer 2. Compleet geniaal, blaast hun vorige drie platen helemaal weg wat mij betreft (al zijn die stuk voor stuk niet verkeerd natuurlijk).

Wat een verrassende top 10 tot nog toe!
Ik heb alleen Morrissey op 7 en the Church op 15.
De 4 hoogste zal ik vermoedelijk wel hebben, ik hoop dat de man met de banaan nog komt

Hier ook een groot liefhebber, want bij mij op twee. Hoe mooi This Is the Sea ook is, dit is wat mij betreft hun hoogtepunt. Paar jaar gelden ontdekt door de box (voor echt een prikkie op de kop getikt en min of meer op de gok gekocht), wat mijn echte kennismaking was na natuurlijk The Whole of the Moon. Ik was zeer onder de indruk.
The Church gaat op het lijstje van nog te luisteren.

Hooguit in de 11-25 helaas...
Spirit, Green, Daydream en Rosa verwacht ik nog.

Yup, ik verwacht ook verrassingen meer.