RIP George kan er nog wel bij in 2016

Kan het niet geloven

Jeetje.

Wtf?

Rust in vrede Rick Parfitt en George Michael (al helemaal niet te geloven). Meest trieste jaar dit wat ik heb meegemaakt tot nu toe.

Wat een jaar

Bijna niet te geloven. Van oude helden uit jaren 60 kan ik me nog wel voorstellen. Maar nu Rick en George?? Vooral van George Michael 53 jaar pas.

Dit is letterlijk zijn last Christmas geworden. R.I.P. George Michael.

Inderdaad een geweldige en volgens mij wat ondergewaardeerde zanger. Met een jaloersmakend goede stem waar hij veel te weinig mee heeft opgenomen. Onvoorstelbaar dat als je alles hebt toch zo ongelukkig en destructief kunt zijn (tenminste dat idee had ik altijd).

Ongelooflijk: 53 jaar pas. Meer dan 100 miljoen albums verkocht, meer dan 20 top 10 hits.

R.I.P. George Michael.


http://www.ad.nl/show/george-michael-eigenzinnig-talent-met-grote-successen~aea6c558/

Wat vreemd! Rust in vrede, George Michael.

ongelooflijk..
2016 het jaar dat de geschiedenis van de popmuziek langzaam sterft.
nu George Michael

Fuck me

Op kerst dan nog...

Nu George Michael óók al dit jaar. Totaal onverwacht, volgens mij was hij bezig met een nieuw album (las ik vorige week ergens). "A Different Corner" heb ik altijd een prachtig nummer gevonden. En het grijsgedraaide "Last Christmas" krijgt nu helemaal een dubbele betekenis. Wat een bizar jaar was 2016.

Ik dacht ik kijk nog even hier, zal nog wel steeds over Rick Parfitt gaan (R.I.P. uiteraard), lees ik dit ineens
George Michael? R.I.P.

Volledig met Dibbel eens, veel slechter kan het toch niet meer worden de komende jaren

Damn!

Nou... was 5 jaar geleden al bijna dood.

Ben blij dat ik hem toen nog live heb gezien. Voor mij ook dik jeugdsentiment, al heb ik later ontdekt dat zijn muziek ook als volwassene nog erg genietbaar is.

Op FB schreef ik een stukje:

Na Prince en een paar jaar terug Michael Jackson verdwijnen zelfs al de jaren '80 stilletjes achter de horizon.

George Michael's muziek is voor mij dik jeugdsentiment: eind jaren '80 was mijn eerste cassettebandje er een met op de ene kant Michael Jackson's album Bad en op de andere George Michael's Faith, beide albums gekopieerd van de ouders van een vriendje uit de buurt.

In 2011 trad hij op in Ahoy en omdat ik het leuk vind mijn muzikale (jeugd)helden in ieder geval één keer live te hebben gezien, ging ik daarheen. Mijn verwachtingen waren eerlijk gezegd niet heel hoog: zo vaak luisterde ik zijn muziek inmiddels niet meer, mijn muzikale voorkeuren zijn doorgaans toch wat alternatiever. Maar ik was blij verrast, want muzikaal was het een erg sterke show waarin nummers in mooie nieuwe arrangementen waren gestoken en George met veel enthousiasme wat van zijn favoriete nummers van andere artiesten coverde. Daarnaast was hij erg goed bij stem en bleek het een bijzonder vriendelijke en geestige man. Prachtige avond dus.

Een paar weken later liep hij een ernstige longontsteking op en lag hij lang in een ziekenhuis, waar het al kantje boord was. Sindsdien zocht ik af en toe wel eens op hoe het hem verging, maar heel veel kon ik meestal niet vinden. Tot nu dan. Wat een triest nieuws. Dat Madonna, de laatste van de grote 4 pophelden uit de jaren '80, nog maar een hele tijd mee mag gaan.

Zijn meesterwerk: George Michael - Praying for Time

RIP George Michael

RIP George Michael

Gisteren bij Ellen ten Damme tijdens de Kerstshow nog een cheesy versie van dat nummer meegezongen door de zaal. Samen met nog wat andere kerstklassiekers...

definitief de Last Christmas voor / met George Michael

Weer een van de idolen uit mijn tienerjaren overleden. Toen ik het nieuws rond middernacht hoorde werd ik er toch wel behoorlijk stil en vooral verdrietig van: George Michael rust in vrede en dank je wel voor alle mooie muziek die je de wereld geschonken hebt. Wat is 2016 qua overlijdensgevallen toch een rotjaar voor de popmuziek geweest ..

dit is echt bizar .Ik lag in bed te lezen en mijn vrouw ook . Vaak hebben wij dan even Spotify op de achtergrond aan. Met dit keer George Michael . Zo vaak draai ik dat niet ,en ik loop uit bed om even op MM te kijken ,wat ik altijd doe en ik lees dit !!!!!!! Je zou bijna uit angst geen muziek meer durven draaien in de angst dat er nog iemand omvalt.

R.I.P. George Michael

Kben er eigenlijk behoorlijk kapot van.

George Micheal wordt bij ons beschouwd als één van die grote zangers. We zijn hier ondersteboven van ongeloof.

Wat ik nog even kwijt moet is dat ik veel lees dat Giorgios een Griek was. In eerste plaats is hij natuurlijk Brit of Engelsman, maar met Grieks-Cypriotische achtergrond. Ik werd daar een keer op genante manier op gewezen door Griekse kennisen

Kan ik me wel in vinden, en dat geldt ook voor de plaat waar het afkomt.
Al kwam zijn stem in live uitvoeringen hiervan of in een nummer als One more try (sowieso mooi live met die gospel koortjes) de kwaliteit van zijn stem meer tot uiting.
Één keer live gezien (in 2006 geloof ik), en hoewel ik er zonder al te veel verwachtingen heen ging was ik erg onder de indruk. Ik had hem altijd nog wel een jazz/soul album willen horen maken.

In de biografie op Spotify staat beschreven dat hij de 'biggest British popstar' was in de 1980's... (voor het gemak wordt Bowie even vergeten) Hij was de zoon van een Grieks-Cypriotische emigrant. Wat was hij, met zin hitgevoelige liedjes, toch zo vaak op de radio te horen, we kregen er geen genoeg van. Hij vervulde zijn rol als popster met grote klasse en verkocht meer dan 100 miljoen platen. Blijft over RIP George Michael...

Van de week toevallig nog naar Listen Without Prejudice geluisterd, blijft een mooie plaat. R.I.P. George Michael.

Om de een of andere reden kan ik de slaap niet vatten na een geslaagd Kerstdiner. Dan maar even nog MusicMeter checken en dan lees je tot je schrik dit! Ik schreef gisteren nog dat ik hoopte dat we het nu wel voor dit jaar gehad hadden, maar het mocht niet zo zijn. We verliezen nog een icoon. Ongelooflijk!

Mijn ontdekking van de klasse van George Michael hangt samen met iemand anders zijn dood. Als mannetje van 12 jaar was ik vol bezig met mijn echte kennismaking met muziek, toen ik vol aandacht het Freddie Mercury Tribute volgde op de radio. Ik kon toen horen dat bij het 'covergedeelte' eigenlijk vrijwel niemand het lukte om maar in de buurt te komen bij de vertolkingen van Freddie. Het leverde her en der gênante (maar wel hele mooie) momenten op. Er was er maar één die de show stal op basis van zijn klasse en die liet horen hoe geweldig hij kon zingen, waardoor het lukte in de buurt van het origineel te komen. Dat was George Michael in zijn vertolking van Somebody To Love, ook niet bepaald het gemakkelijkste nummer. Ik zat met open mond naar de radio te luisteren. Wat een kracht en emotie wist die man in het nummer te leggen! Later niet voor niets nog op single uitgebracht.
Zijn eigen werk kon me lang niet altijd bekoren, maar herbergt toch ook een aantal pareltjes, zoals hier al terecht wordt aangehaald. Zijn klasse als zanger staat buiten kijf en een fenomeen was het zeker!

R.I.P. George Michael

George Michael ken ik toch voornamelijk van deze geweldige song:


Too Funky

R.I.P.

GVD... met prince, bowie en George Michael verlies ik gewoon 3 muzikale helden. Wat een kut jaar zeg. Kan het gewoon niet anders verwoorden.

Het ging al jaren niet goed met zijn gezondheid en voor hem vreesde ik al een tijdje.. maar het was stil de laatste tijd... en 2016 bijna voorbij... maar nee.. in de laatste week dus toch nog..

RIP George.... je was werkelijk een van de beste zangers die ik ooit live heb mogen aanschouwen.

Ik hoop echt dat 2017 wat rustiger is wat betreft popdoden. Een jaar zoals dit is er echt nog nooit geweest.

Ook voor mij was George Michael een held uit mijn kindertijd. Ik had een poster van Wham op mijn kinderkamer hangen. Er is zelfs nog een foto (nee, ik heb 'm niet digitaal en hij is bij mijn moeder) om dat te bewijzen. Vooral vanaf Wake Me Up Before You Go Go en Freedom vond mijn 9-jarige ik ze echt heel tof. En Wham was na Doe Maar de tweede groep waarvan ik bewust meemaakte dat ze uit elkaar gingen. Ik weet het nog heel goed. Ik luisterde als kind heel veel naar de radio, echt dagelijks. En daar (op, toen nog, Hilversum 3) was het het gesprek van de dag dat Wham had aangekondigd te splitten.

Ook in zijn solocarriere was alomtegenwoordig. Met als speciale vermelding dat zijn coming out ongeveer samenviel met die van mezelf, al verliep die van mij wel een beetje gewoner gelukkig. Mijn muzieksmaak was veranderd en ik had in de loop der jaren veel minder met hem. Maar wat ik ook nog goed weet is dat Michael de enige was die de zanglijnen van Freddie Mercury aankon op de tribute bij zijn overlijden. Het viel me toen echt op hoe weergaloos goed hij eigenlijk kon zingen.

Zoals herman al zei is van de rij supersterren van de jaren '80 alleen Madonna nog in leven. Ook van wat daar net onderkwam zoals Whitney Houston en eigenlijk ook David Bowie en Freddie Mercury is er al best veel niet meer. En qua top 40-hits ben ik een ontzettende 80's-jongen. Draai een willekeurige top 40 uit pakweg 1984 uit en ik ga overlopen van nostalgie en jeugdsentiment. Het is raar dat mijn jeugdsentiment zo rap doodgaat.

Rip George Michael