R.I.P. Jules Deelder. Was nog een mooie avond op 24 november in De Doelen, ter ere van zijn 75ste verjaardag.

Jemig, laatst heeft hij nog groots zijn 75ste verjaardag gevierd.

RIP nachtburgermeester Jules Deelder

Oh kut

is wel een tof liedje. RIP mijn verre neef Jules.

The man in black. R.I.P.

He? Wat? Dat meen je niet?

Och damn...Jules. RIP nachtburgemeester.

20 november zat hij nog bij Jeroen Pauw om over o.a zijn 75e verjaardag te praten en was hij nog heel goed "bij".

... in Rotterdam kom je hem of zijn teksten overal tegen. Passeerde dinsdag nog de kruising Mathenesserlaan/Nieuwe BInnenweg en dat ademt wel echt Deelder, al woonde hij sindskort niet meer daar. Moet altijd even kijken naar "de omgeving van de mens is de medemens" dat daar vlakbij staat uitgelicht. Bijzondere man, rake teksten, grappig, enorme jazzliefhebber. Mooi dat hij zijn 75e verjaardag nog zo groots heeft kunnen vieren.

Is trouwens een mooie aflevering van Verborgen Verleden met hem, waarin hij uiteindelijk een tikje emotioneel in de sneeuw in Spitsbergen staat (voorouders waren blijkbaar walvisvaarders).

Eind augustus nog live gezien in het dichtersfestival, het tuinfeest, in Deventer.
Mooie man, markant met een geheel eigen kijk op het leven.
Jammer dat hij nu geschiedenis is geworden.

Jules Deelder R.I.P

Ik zie hem nog staan. Opvallend onopvallend tegen de donkere muur van een van de bekendste poppodia van Rotjeknor begin jaren '80. Rust zacht, Jules Deelder, nachtburgemeester van Rotterdam!

Bijzondere man - een tijd terug in de vorige eeuw was hij een van de schrijvers die een lezing gaf in wat nu Ekko is. Vandaar is het ca. 10 min. naar het station. Op een bepaald moment vroeg Deelder "hoelang heb ik nog" hoorde dat het 22:00 was en dat om 22:15 zijn trein ging en zei "we doen nog drie gedichten" - waaronder dit

Jules Deelder - Voor Ari (2012) - YouTube

Zal ook nooit vergeten hoe hij in een programma over de meest recente spellingshervorming (die van pannenkoek) reageerde op een van de voorstanders van de spellingshervoming: en God, mot God ook dan met een "t"?

Snel, puntig en adrem - een man om te blijven herinneren - rust zacht!

Lotgenoten,

Ons gaan is een komen
Ons komen een gaan

De zin van het leven
is dat we vergaan

De wereld van iedereen
Niemand de baas

Het heden is eeuwig
Alles is waar

God of Jehova
Allah Jahweh

De één is de ander
De ander de één

Ontsteekt uw geweten
Kijkt om u heen

Het lot dat we delen
laat niemand alleen

J.A. Deelder

GEEN POEHA

Prachtig gedicht!

Laatst zat hij ter ere van zijn 75e verjaardag bij Jeroen Pauw.
Jules zag er slecht uit vond ik en vroeg mij ook af of hij wat mankeerde.
Makkelijk gezegd achteraf, maar toch.

Markante man die zijn leven leefde op zijn eigen unieke manier.

R.I.P Jules Deelder

Moet ineens denken aan die keer dat ik hem live zag met z'n jazz-bandje. Vier man sterk, en werd door Deelder aangekondigd als "het grootste jazz-trio ter wereld"

Lees net dat Sparta a.s. zaterdag met rouwbanden speelt. En terecht natuurlijk:

Vroeger of later
ga je dood
Dat staat als een paal
boven water
Zo oud als Sparta
word je nooit

En als je gaat
is het je tijd geweest
Dat is een ding
dat zeker is

Zo niet
ofter een hemel is
maar àlster een is
dan zal je zien
dat de Hemelpoort – o!
brok in ons keel –
verdacht veel weg heeft
van het Kasteel

Lees in de Volkskrant een wel heel mooi gedicht over Jules Deelder die ons hier wel aan zal spreken:

Privacy settings - volkskrant.nl
(zie onderaan het artikel: Jules draait een plaatje)

R.I.P. Jules, dat je nog maar veel plaatjes mag draaien in de muziekhemel!

Daar staat z'n silhouet ook, voor Café Ari. Eerst zwart maar vorig jaar toch van kleurtjes voorzien. Mijn uitzicht

Vanavond de herhaling (en via die aflevering kwam ik erachter dat Mattheus Jansz Blijendaal uit Den Helder een gemeenschappelijke voorvader is).

Jules Deelder

Een markante Rotterdammer aan wie ik ook persoonlijk fijne herinneringen bewaar. Een aantal jaar geleden werkte ik in de theaterwereld. Na werktijd gingen we vaak nog even de stad in. Soms de Provenierssingel, meestal de Nieuwe Binnenweg. Café Ari was een van onze stamkroegen en zodoende kwam ik Jules Deelder nog wel eens tegen. Door de jaren heen heb ik een aantal grappige, bijzondere en herinneringswaarde gesprekken met hem gevoerd. Een keer ontaarde zo'n gesprek zelfs in een pittige discussie over het wel of niet subsidiëren van theatergezelschappen, operagezelschappen en muzikanten. Als Jules Deelder er was dan was het feest, en ik ben blij dat ik daar zo soms een klein beetje deel van mocht uitmaken.

Rust zacht.

Hij blijkt na een zeer kort ziekbed te zijn overleden. Maar dat iemand ernstig ziek is verneemt de buitenwereld zelfs in dit door social media gedomineerde tijdperk heel vaak pas achteraf. Een markante Rotterdammer is heengegaan. Rust zacht Jules Deelder.

Stront & Co. vond ik indertijd een leuk verhaal, uit Schöne Welt. Kan me er nu nauwelijks iets van herinneren, maar ik heb het boek dacht ik nog liggen.

Van de NOS:
Drank en drugs
Deelder praat openhartig over zijn drugsgebruik. Zonder speed vindt hij er geen reet aan, zegt hij in de documentaire Mijn leven als Deelder uit 2013. Hij vertelt dat hij op zijn buitenlandse reizen ook altijd spul meesmokkelt. "Op de grens van Colombia realiseerde ik me opeens dat ik waarschijnlijk de eerste was die op het punt stond om drugs te importeren in plaats van exporteren."
bron

R.i.p. Jules.

Vooral dit stukje vond ik altijd zo treffend:

Dattie veel platen heeft, dat zeggen ze, maar van platen
Hebbie nooit genoeg, en van jazzplaten al helemaal niet.
Je begint met niks, zo word je geboren, en jaren later heb
Je wat, maar of je echt wat heb, dus meer dan een beetje,
Dat weettie niet.
Hij heeft platen, maar hij heeft niet alle platen.
Hij heeft platen dietie kan draaien, maar er zijn meer
Platen dietie niet kan draaien.
Ergens op aarde, en ook wel in het heelal, liggen veel
Meer platen dietie niet heeft.
En die zoektie, alsie ze kan vinden, die verzameltie, alsie
Ze heeft gevonden.

Rust zacht Jules.

Een markant Rotterdammer is niet meer.

Toch nog even deze beroemde van Deelder, na de goal van Van Basten in Hamburg:

Zij die vielen,
Rezen juichend uit het graf.

Rust in vrede Jules Deelder en bedankt voor de humor.

R.I.P. Jules Deelder.

Voor de gedichten niks te danken ...

Verdrietig kerstnieuws over een markante en zeer getalenteerde muzikant: Allee Willis, van 'Boogie Wonderland', overleden

RIP Dave Riley (Big Black)
Dave Riley (Big Black bass player) RIP - louderthanwar.com

Allee Willis, songwriter behind Friends theme tune, dies aged 72

Plus: Earth, Wind & Fire's "September" en "What Have I Done to Deserve This" van Dusty & the Pet Shop Boys.

Plus: Boogie Wonderland, In the stone (EW&F), Neutron dance (Pointer Sisters), Stir it up (Patti LaBelle) en nog een heleboel meer, maar dat waren voornamelijk albumtracks.

Zo te lezen was ze niet zo te spreken over die September-cover van Taylor Swift. Kan ik me wel iets bij voorstellen, hoewel ze wel héél stevig uithaalt...

R.I.P. Allee Willis