Hij leefde groots en meeslepend...

RIP Jim Steinman

Eén van de allergrootste producers! Eén van de opvallendste ook. De man achter Bat out of hell van Meatloaf.
R.I.P. Jim Steinman.

Geweldige producer en songwriter inderdaad. Two Out Of Three Ain't Bad, You Took The Words Right Out Of My Mouth, Read 'Em And Weep, Total Eclipse Of The Heart, It's All Coming Back To Me Now... gigantisch klinkende powerballads, maar steeds met een rauwe open wonde aan de basis, die je nog net zag liggen onder al dat sonische geweld. Heerlijke melodrama dat tegelijkertijd nog heel oprecht en menselijk overkwam. RIP Jim, bedankt voor de muziek!

RIP Jim Steinman
DPG Media Privacy Gate - ad.nl

R.I.P. Jim Steinman

Een uiterst eigenzinnige kunstenaar voor wie de wereld hem soms te veel werd, maar waar hij een schitterende bijdrage aan heeft geleverd. Zijn verscheurde innerlijk kwam altijd tot uiting in de lyrics die me als luisteraar recht in mijn ziel raken.

Bedankt voor al je prachtige songs, op sublieme wijze vertolkt door Meat Loaf, die me door de middelbare school hebben heen gesleept.

Hij wist bombast en theatraliteit te koppelen aan teksten waarin soms goede verhalen verteld werden en krachtige statements gemaakt werden. Natuurlijk mede dankzij met name Meat Loaf, maar omgekeerd is Meat Loaf natuurlijk ook heel veel verschuldigd aan Jim Steinman, wat ook wel bleek uit de albums zonder Jim Steinman.
Voor mij is Bat Out of Hell II één van de eerste albums geweest die ik aanschafte en tot op de dag van vandaag met regelmaat met veel plezier draai.

Rust in Vrede Jim Steinman

Heeft er iemand al iets over bombast gezegd? Enfin, vooral voor dit nummer ben ik deze meneer toch wel dankbaar:


R.I.P. Jim Steinman

Legendarische vakman met een eigen geluid. RIP

...en een eigen signatuur qua songwriting, voeg ik eraan toe. Lange titels, vaak gedeeltelijk tussen haakjes, met dubbele bodems, en soms met 'spoken word' intro's. En altijd episch. Het is in sommige muzikale kringen niet populair om ervoor uit te komen dat je een fan bent van 's mans muziek, maar ik mag er af en toe graag in zwelgen.

Dank, Jim Steinman, voor je geweldige songs, arrangementen en producties. Naast zijn werk voor Meat Loaf, Bonnie Tyler's Total eclipse of the heart en zijn eigen solo-album Bad for good denk ik ook aan dat epische Pandora's Box-album, dat ik af en toe nog graag mag opzetten. Rock 'n' roll dreams come through indeed...

...And I think somebody somewhere must be tolling a bell...

R.I.P. Jim Steinman, 1947 - 2021 - jimsteinman.com

Eens met gaucho. De muziek van Meat Loaf en Steinman doet inderdaad in mening gezelschap de wenkbrauwen fronsen. Heb ik met nooit iets van aangetrokken. Songwriter en producer met een geheel eigen stijl. Ik zwelg mee en zet vanmiddag For Crying Out Loud , even op oorverdovend volume. R.I.P.

Fantastische songwriter. Kan weinig toevoegen aan wat er hierboven gezegd is. Toch fijn dat hij en Meat Loaf hun vete ruim voor zijn dood hadden bijgelegd.

R.I.P. Jim Steinman

In da late 70s woonachtig in een studentenhuis, waar van de 6 woonruimtes er 5 waren voorzien van Bat out of Hell ging het er altijd om bij huisfeesten - wij hadden de hele benedenverdieping - dat kitscherige album te weren. Een goede reden was altijd zelf (mijn) platenspeler - een Pioneer PL 12D met Shure-element - te willen bedienen. Helaas was er wel eens een pitstop en dan sneakte toch iemand dat album de platenspeler op. En dat tolereerde ik dan ca 10 minuten - er zijn grenzen.

Altijd verbaasd gestaan dat zo'n überkitsch (en het belangrijkste nummer in de clip ook nog eens 'gezongen' door een andere zangeres) zo ontzettend populair werd. Total Eclipse of the Heart (Bonnie Tyler) is trouwens ook zo'n soort nummer.

Een hele prestatie - petje af, R.I.P. Jim Steinman

R.I.P Jim Steinman. Voor mij echt een legende en dat heeft niets met guilty pleasures of zo te maken. De man wist hoe hij een goed nummer in elkaar moest zetten. Voor mij zijn het vooral de fantastische achtergrondvocalen die hij perfect in de nummers wist in te kleden om ze wat extras te geven. Hij maakte hiervoor gebruik van een vaste groep mensen. De laatste tijd niet meer zo productief, maar zijn muzikale erfenis is onmiskenbaar groots.

De man zijn muziek raakt me totaal niet, maar deed dat overduidelijk bij heel veel mensen wel.

Het is duidelijk dat hij een grote was in de muziek business....

En zo gaan er de komende jaren dus steeds meer heen helaas.

RIP

Jim Steinman... Kan ik eindelijk een nieuwe wc pot kopen zonder bang te hoeven zijn dat het glazuur er te snel vanaf klapt.

Tja, typische love-it-or-hate-it-producer. In de studentendisco waar ik begon te draaien, heeft een collega-dj destijds de plaat van Paradise by the Dashboard Light door midden gebroken, zodat we die niet meer konden draaien bij aanvraagjes. En eigenlijk waren de meeste mensen daar wel blij mee, voor mij ook een van de ergste nummers ooit. Total Eclipse of the Heart vind ik dan wel weer wat hebben op zijn tijd, een van de beste powerballads.

Mijn stijl was het in zijn algemeen niet, maar dat hij zich überhaupt zo'n kenmerkende stijl heeft eigen gemaakt is wel een verdienste natuurlijk.

Ik begrijp die aversie jegens Paradise by the Dashboard Light totaal niet. Het zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat het helemaal stukgedraaid is en het puberale concept helpt natuurlijk ook niet. Maar muzikaal, man, dat nummer staat als een huis. Er zit zoveel in. Hoewel tamelijk pittig is het een van mijn favoriete nummers om te spelen op basgitaar.

Zou bijna willen zeggen, waag je dan eens aan Vulcan Princess van Stanley Clarke of aan Close to the Edge (Chris Squire).

Zonder meer een muzikant met enkele stukken op zijn naam die we ons nog steeds kunnen herinneren. De producerskant, tja, ik moest wel grinniken om een stuk naar aanleiding van een interview met Joe Elliot van Def Leppard daarover.

Ik kan helemaal niks met de productie en sound van Jim Steinman (absoluut vakwerk, daar niet van), maar deze track is echt een knaller van jewelste:

Steinman heeft zoveel moois gemaakt. Ben nu Bat out of hell nog eens aan het draaien.

RIP Jim.

Simpelweg R.I.P. Jim Steinman
Producer van prachtige bombastische nummers.

En rust zacht Barbara Kelly.

Shock G, Digital Underground Rapper, Dead at 57 - Rolling Stone - rollingstone.com

Ik ken alleen the Humpty dance... maar ook weer veel te jong dus........

RIP

RIP Shock G

RIP Shock G
Same song, Doowatchulike zijn toch wel klassiekers

Humpty Dance ben ik nooit zo weg van geweest, maar Doowatchulike, Kiss You Back en No Nose Job zijn ook tof.

R.I.P.

RIP Les McKeown
De BCR hebben toch een enkele formidabele hit voortgebracht.

RIP Shock G
No Nose Job en Doowatchulike waren en zijn toch fijne tracks gebleven.

Paul Decoutere, of de "C" van Tjens - Couter (later TC Matic) gestorven op 72 jarige leeftijd. Samen met Arno Hintjens zorgden ze in de jaren 80 voor een nieuw geluid in België. Na de split bleven ze wel bloedbroeders. Rust in vrede Paul.