Beter laat dan nooit zeker?

Folkmuzikant Doc Watson (89) overleden | nu.nl/muziek | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Rust in vrede Doc Watson.

R.I.P.

R.I.P. Doc Watson.

Nog maar enkele dagen geleden las ik een bericht waarin stond dat Doc, na een val thuis, in kritieke toestand was beland...

Link

R.I.P. Doc Watson.

Doc Watson (volledige naam Arthel Lane "Doc Watson) " was herstellende van een darmoperatie.
Hij overleed op 89-jarige leeftijd, dus hij heeft zijn sporen wel verdiend. Hij was vermaard om zijn virtuoze gitaarspel, zowel "fingerpicking" (met de vingers) als "flatpicking"(met plectrum). Doc Watson was geloof ik de eerste country- en bluegrass muzikant die de gitaar zodanig bespeelde, dat het geheel melodieus klonk. Hij had ook een prachtige stem. Diverse prachtige albums van hem staan in mijn kast. Ik vond "Southbound"en "Ballads from Deep Gap" erg mooi.

R.I.P. Doc !

R.I.P. Doc Watson.

Doc Watson R.I.P.

Doc Watson.

Een van de beste gitaristen aller tijden. Zowel op banjo als gitaar fenomenaal.

R.I.P.

R.I.P Eduard Khil. Beter bekend als Trololo-man

Ja, ik las het ook net

Toch een onvervalste internet-ster. Ook al was het onbedoeld vanuit zijn kant. RIP

Een van de bekendse internetmemes/helden/cultfiguren etc. allertijden en hij zal die status ook nooit meer verliezen. Zag laatst nog het volgende filmpje van hem:



R.I.P.

Rust in vrede Eduard Khil.

Ach wat triest weer. R.I.P. Eduard Khil.

George Marino R.I.P.

BLABBERMOUTH.NET - Legendary Mastering Engineer GEORGE MARINO Dies After Battle With Lung Cancer - legacy.roadrunnerrecords.com

400 - Bad Request - discogs.comgeorge marino resume

Volgens mij heeft iedereen hier op MuMe wel een album in zijn collectie dat gemasterd is door George Marino. Die Discogs-lijst geeft aan dat hij de afgelopen veertig jaar betrokken was bij de meest uiteenlopende opnamen, van Stevie Wonder tot Arctic Monkeys. Als je achterop de hoes het regeltje 'Mastered by George Marino at Sterling Sound, New York' las, wist je dat het geluidstechnisch meestal wel goed zat.

Een goede (re-)mastering van een muziekopname is bijna een kunstvorm op zichzelf. En vandaag de dag bewijzen vele releases dat het 'a lost art' aan het worden is. Goed dat daar eens waardering voor wordt uitgesproken, al is de aanleiding helaas triest...

R.I.P. George Marino

R.I.P. George Marino

Herb Reed R.I.P.

Opnieuw een legende gegaan. Rust in vrede Herb Reed.

Zanger Reed van The Platters overleden - muziek - VK - volkskrant.nl

Geweldige USA remaster van The Buffalo Skinners van Big Country was van zijn hand.

R.I.P. George Marino

R.I.P. Bob Welch

Rust in vrede Bob Welch.

De man die Fleetwood Mac door de 'wilderness years' heen hielp. Een wat onderschatte periode in de Fleetwood Mac-historie, die desondanks veel moois heeft opgeleverd:



Een van zijn bekendste nummers, eerst opgenomen met Fleetwood Mac, later scoorde hij er met een opnieuw opgenomen versie een Amerikaanse solo-hit mee.

Merkwaardig overigens - om niet te zeggen ergelijk - dat 4 procent van de AD-lezers het overlijdensbericht respectievelijk 'ergerlijk' en 'grappig' vindt, Rare krant, dat AD...

R.I.P. Bob Welch

Ik lees het nu voor het eerst....

De man van de onmiskenbare kwaliteiten maar die van de oude fans niet in de schaduw van Peter Green mocht staan.

Prima songs in de Fleetwood Mac periode 1971-1974. Hij is de man die de muziek van Fleetwood Mac heeft laten verschuiven van een pure bluesband naar uiteindelijk Amerikaanse Rock. Welch was natuurlijk zelf Amerikaan.

Hij vertrok op het laatst omdat het succes uitbleef, hij geen waardering kreeg en Fleetwood Mac nagenoeg bankroet was. Daar kreeg hij nog bijna de schuld van. Maar dat hij gitaar kon spelen mag geen twijfel leiden.
Hij is wel doorgegaan als muzikant na Fleetwood Mac maar greep in zijn gehele vervolgperiode nog met enige regelmaat terug naar zijn tijd met Mick Fleetwood, John & Christine McVie.

Zo heeft hij in 2008 nog dit album opgenomen met een groot aantal (verbeterde) oude Fleetwood Mac klassiekers van zijn hand:




Zie elders op mume voor dit album.

Maar de belangstelling voor het werk van Welch bleef laag. En tot mijn verbazing kwam ik hem ook nooit tegen in alle documentaires die er ooit van Fleetwood Mac zijn verschenen in de loop van de tijd. Misschien wilde hij er niet aan meedoen, de ervaringen die hij heeft opgedaan waren toch een hele bittere pil, bij het uitblijven van elke erkenning.

Toch zijn de Fleetwood Mac albums uit de periode 1971-1974 van harte aan te bevelen. Hij heeft in feite de weg geplaveid voor de komst van twee andere Amerikanen, Buckingham & Nicks. Die dan uiteindelijk wel de juiste mensen op het juiste tijdstip met de juiste talenten waren.

Op zijn site staan allemaal hele verwarde teksten over aliens, leven elders in het heelal, tegen het occulte aan, waar hij vast in geloofde. "God, die Welch draait ook weer eens volledig door" waren dan mijn gedachten als ik het probeerde door te ploegen.

Ik denk dat hij niets liever zou hebben gehad dan dat Mick Fleetwood hem weer eens zou hebben gevraagd voor een solo-album, of wat dan ook. Maar ik ben bang dat de verhoudingen niet al te best lagen. Welch zou graag wereldberoemd zijn geweest met de erkenning die daar bij zou hebben gehoord. Maar het mocht niet baten.
Zelfmoord lijkt uiteindelijk de conclusie. Ik krijg er een beetje kippenvel van...... R.I.P.

Totaal zeven stemmen ook voor zijn solo-albums, ondergewaardeerd lijkt me een understatement. R.I.P.

Zijn albums, ook in groepsverband met het powertrio Paris, zijn ook moeilijk te krijgen. Misschien dat dat nu opeens zal gaan veranderen...

Band in betere tijden. Bob Welch links op de foto. Mick Fleetwood (achter John McVie) bleef zijdelings betrokken bij de solocarriere van Welch, als manager.