Mooi artikel, Bertus!

♫
And did we tell you the name of the game, boy?
We call it Riding the Gravy Train.

(Pink Floyd - Have A Cigar)

Best of ! Most of !
Satiate the need
Slip them into different sleeves !
Buy both, and feel deceived

(The Smiths - Paint a Vulgar Picture)

Graag gedaan. Het artikel is overigens geschreven door Yaël Vinckx.

@Bertus: in eerste instantie vind dat ik in dat artikel heel veel herkenning met de world as I know it.

Mag ik eenieder ook attenderen op een aardig artikel over de verdwijnende platenzaak en de niet traditionele visie van één van die mensen in die business - zie hier

Het ziet er niet goed uit!

Dat valt best mee.

Kwestie van lezen: ene grafiek is US en/of wereldwijd, andere is puur Benelux. En nee het valt niet mee; in Zweden is het verschijnsel van oplopende verkoop al weer afgezwakt; downloaden is in Zweden strafbaar gesteld en Piratebay is opgedoekt; dat heeft even voor een postief effect georgd.

Benelux-cijfers zijn nl nietr gecorrigeerd (voor inflatie en opgekrikte prijzen). Overigens geeft dielefde statistiek ook haarfijn weer dan we in 2009 zo'n 9 euro per hoofd van de bevolking aan audio totaal uitgaven - en dat is HEEL weinig, we kochten ook maar 0,85 stuks in een heel jaar.

De platenmaatschappijen wijtne het teruglopen aan het downloaden, maar dit echt onzin. Sinds de laatste decennia van de vorige eeuw is ons mediaconsumptiegedrag grondig veranderd en dat vind je ook terug in bijv. boekenverkoop; Ik heb dat elders al toegelicht.

Op een US vakforum loopt een discussie over verkoopratio singles : albums en die is (geloof het of niet) 2,5 : 1.

In die discussie wordt geen rekening gehouden met de verschillende distributiesoorten. Ik ben ervan overtuigd dat die ratio hoofdzakelijk tot stand is gekomen obv legale downloads.

Mijn idee: vouw die vlag maar op en ga maar eens nadenken.

(--> L-T-B
...het is maar net hoe je telt.
In je tabel wordt een ''album (fysiek)" opgeteld bij een 'single (digitaal)". Vervolgens wordt de (relatief erg kleine) groei van de digitale media gewoon maar afgetrokken van de (relatief veel grotere) neergang van de fysieke. De bron "SKF Marketing Services" heeft met mooi statistisch goochelwerk laten lijken of het wel meevalt met de neergang!
Ten eerste valt me op (net als in mijn grafiek) hoe klein de legale downloadmarkt nog is vergeleken met het fysieke produkt. Qua aanbod en 'straatbeeld' (loop de gemiddelde Van Leest binnen en wordt droevig van het cd-aanbod) zou je denken dat het veel hoger zou zijn. iTunes (om maar eens een aanbieder te noemen) timmert al een tijd aan de weg..

Ja, dat valt mij ook op in dat Benelux-overzicht. Ik lees daaruit af dat het nog lang niet zover is dat dertig tot veertig procent van alle muziekverkopen uit digitale downloads zou bestaan, zoals vaak gesuggereerd wordt. Al kan het wereldwijd wel anders liggen; met name de VS loopt wel voorop in deze ontwikkeling.

Maar het gaat wél hard, als je de ontwikkelingen tussen 2008 en 2009 vergelijkt. 2009 is in elk geval het eerste jaar waarin de digitale downloads van singles de verkoop van fysieke singles overtreft.

Aan de andere kant: waar kon je afgelopen jaar nog fysieke singles verkrijgen? Ik meen dat de platenindustrie een jaar eerder al had gezegd dat ze die niet of nauwelijks meer zouden produceren. Zo werk je natuurlijk ook mee aan een self-fulfilling prophecy. Het lijkt een beetje op het achterhoedegevecht dat de LP rond 1990 leverde: stop met produceren en het product wordt niet meer verkocht. Ja, zo kan ik het ook...

Wat verder opvalt is dat de download-trend in hoge mate bevordert dat mensen één nummer downloaden. Bij downloads is de single-verkoop aanzienlijk groter dan de albumverkoop, en dat is bij fysieke geluidsdragers altijd precies andersom geweest.

Het is al wel vaker opgemerkt: we gaan terug naar een situatie zoals die tot ongeveer halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw bestond: mensen vallen weer sneller voor één nummer i.p.v. een heel album.
Jammer, want ik vind juist een albumconcept - een reeks liedjes die in samenhang met elkaar zijn gerangschikt om juist in díe volgorde te worden beluisterd - wel een mooi ding. Maar dat idee gaat zo'n beetje verloren.

En ondertussen blijft de neergaande tendens zich ook voortzetten als het gaat om muziekconsumptie in het algemeen. Er wordt gewoon minder naar muziek geluisterd en dus minder verkocht. Maar dat heeft, zoals Mjuman ook al stelt, alles te maken met ons veranderde gedragspatroon. We maken andere keuzes bij onze vrijetijdsbesteding.

Interessant verhaal, dat ik nu pas echt goed heb doorgelezen. Maar hier klopt het volgens mij niet: de single is bij mijn weten nooit afgeschaft, althans niet in de jaren negentig. Dat gebeurde vorig jaar pas.
In mijn beleving werd de single destijds in één keer wél veel duurder, omdat de vinyl-single werd vervangen door de cd-single. Maar die is gedurende de jaren negentig en '00 wel steeds verkrijgbaar geweest. Losse liedjes (althans de hits en de nummers die op single werden uitgebracht) waren dus wel altijd verkrijgbaar. Of lag dat in de VS anders dan bij ons?

Even een opmerking voordat ik verder inhoudelijk ga reageren (een aantal punten heb ik in eerdere postst al aangestipt): bedenk één ding: elke betaalde download (vanuit hier gedaan) van een buitenlandse site, Rough Trade, Domino, iTunes, Amazon etc. - waar dan ook - zal niet terug te vinden zijn in die statistiek van GFK: over die cijfers kunnen ze onmogelijk beschikken.

wat is de precieze bron hiervan?

wat is de precieze bron hiervan? [/quote]

"RIAA" is de curve van het aantal 'verscheepte' albums, dus nog niet eens het aantal verkochte exemplaren. Die staan aangegeven met de (nog lagere) rode lijn (Nielsen).
Het volledige artikel is hier te vinden; Nielsen Soundscan Stops Making Sense - azoz.com
Uit de cijfers blijkt een neergang van het aantal verkochte albums van 72% sinds 1999, 66% als je het aantal digitale verkopen meetelt.

(Het artikel op de website zelf heeft overigens een grappige strekking waarbij de logica van de industrie hetzelfde lijkt te zijn als de NVPI-tabel "waarin het allemaal reuze meevalt". Heeft de muziekindustrie onderling afspraken lopen om het allemaal van de zonnige kant te zien?)

bedankt , had het nodig voor school

@The X: voor de Nederlandse situatie kan je voor historische gegevens (1975 - 2002) over Nederland ook kijken naar dit rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau - Achter de schermen (Een kwart eeuw lezen, luisteren, kijken en
internetten) op 66 - 67 vind je interessante gegevens.

Voor de vergelijking met de internationale situatie vind je de gegevens op p. 140 en verder - het rapport is in zijn geheel (ca 300 pp) te downloaden van de site van het SCP.

Dat ben ik met je eens. Maar dat geldt volgens mij net zo goed voor alle CD's die wij tegenwoordig allemaal zonder Benelux-tussenhandel vanuit het buitenland bestellen.
In het afgelopen jaar schat ik dat 80 procent van mijn CD-aankopen via een online-bestelling vanuit het buitenland op mijn deurmat terecht is gekomen. Die zitten vermoedelijk óók niet bij die verkoopcijfers.

Wat dat betreft moet je je afvragen in hoeverre die GFK-cijfers de werkelijkheid nog wel goed weergeven. Vroeger werd slechts een fractie van het aantal geluidsdragers verkocht via de parallelle import, dus toen was het totaalbeeld nog redelijk waarheidsgetrouw. Heden ten dage valt er volgens mij veel méér buiten de boot bij die metingen.

Ik denk overigens wel dat het aantal 'buitenlandse' downloads in verhouding groter zal zijn dan het aantal CD's en LP's dat van over de grens rechtstreeks bij de consument terechtkomt.

Ik kwam dit bericht (bron: geenstijl.nl) tegen op het internet. Keiharde cijfers die alleen maar erger zullen worden vrees ik.

Van Skynews - geen idee of de link van hieruit ook klikbaar is. Even wat
'highlights' - misschien kan ik beter zeggen "dieptepunten": bn (billion) = miljard.
----------------------------------
Sounds Bad: EMI To Record £1.5bn Loss
1:05pm UK, Thursday February 04, 2010

Rob Cole, Sky News Online

Music group EMI will report this week that it lost around £1.5bn in the last financial year.

Katy Perry and Coldplay are among EMI's biggest names

City editor Mark Kleinman said the figure - the worst in the firm's history - would be included in reports to be filed at Companies House.

Ritch Ames, head of online digital marketing firm Tomorrow Never Knows, said plunging album sales were partly behind EMI's woes.

"The trouble for the labels in the current market place is that people don't like downloading albums, but prefer single tracks, and labels make more money from album sales that single sales.

"According to BPI figures, 2009 saw a huge jump in single sales, up 32.7%, mainly due to digital downloads, however album sales were down 3.5%.

"EMI's share of album sales were 7% last year, with albums from Robbie Williams, Queen and Cliff Richard doing the best for them.

"Compare this to their rivals, 40% for Universal, 32% for Sony BMG and 16% for Warners and you can see they are struggling."

He added: "Its a shame for such a great British label, that brought us releases not only from The Beatles, Coldplay and Robbie Williams but Pink Floyd, Blur and many many more, let's hope they can survive."

NB: van alle verkochte albums (wereldwijd) waren dus slechts 7 % op EMI - tel op en dan kom je erachter dat zo'n 4 -5% dan verkocht wordt door de indies. Dus zeg maar zo'n 70% van het marktaandeel van EMI - terwijl het indie aandeel vroeger peanuts was - zijn de indies dan meer 'in synch' met de tijd? Is EMI een dino?

Ik moet die gegevens nog even goed doornemen, maar je laatste vraag kan ik in elk geval met een volmondig 'ja' beantwoorden. Natúúrlijk is EMI een dino. Vooral als je bedenkt welke artiesten verantwoordeijk zijn voor het leeuwendeel van hun omzet: The Beatles, Queen, Robbie Williams, Cliff Richard, Pink Floyd...

Overigens is EMI qua omzet dus nog altijd bijna een derde groter dan álle independent labels bij elkaar. Da's dus per saldo nog steeds geen kattenpis. Maar je hebt gelijk, die verschillen zijn ooit veel groter geweest.
Het is sowieso al opmerkelijk dat er nog maar vier grote platenfirma's zijn. Ook dat zijn er in het verleden meer geweest. Maar ze kruipen steeds dichter tegen elkaar aan. Denk aan Sony en BMG, die een paar jaar geleden fuseerden, omdat de muziekpoot van die ondernemingen kennelijk in hun eentje nauwelijks meer rendabel bleken (naar multinational-maatstaven dan). Het zijn echt de laatste stuiptrekkingen. Het zou me niet verbazen dat de Sony's en Warners van deze wereld over enkele jaren besluiten hun muziekdivisie op te doeken of elders onder te brengen.

Ik vind dit overigens, in tegenstelling tot de meeste MuMe-users, geen verheffende ontwikkeling, maar dat is weer een heel ander verhaal...

De BBC noemt zelfs een bedrag van 1,7 miljard GBP. EMI is overigens in handen van een venture capitalist - die nog een claim uitoefent op de vorige eigenaar CITI-bank vanwege "te rooskleurig voorstellen van de situatie" bij de overname (in 2007).

Datzelfde EMI wilde in 2006 Warner Bros overnemen - maar WB vond het bod toen te laag ($28,50 per aandeel). In dezelfde periode nam Sony voor 1 miljard BMG over van Bertelsmann.

Universal is van het Franse Vivendi SA; in de twee laatste gevallen moet je dus zoeken om aan de cijfers van omzet in 'muziek' te komen.

Van de grote 4 staat EMI er verreweg het slechtste voor ("EMI relies heavily on its back catalogue"). De andere 3 hebben allemaal banden met andere kanalen/media, zoals film, tv-zenders, maar ook devices - bijv. (smart)phones. Ik denk dat we nieuwe combinaties zullen krijgen, dat we minder eigenaar/bezitter van muziek of film zullen worden, maar meer gebruik zullen gaan maken van streaming (film, muziek) op een manier die vergelijkbaar is met energie of water: een flat fee voor de aansluiting eventueel aangevuld met een fee voor de 'verbruikte content' en premium (lees gloednieuw) zal altijd duurder zijn dan de back catalog.

En de fysieke cd's en albums dan? Dat zal steeds meer een niche-product worden en dat biedt ruime kansen voor de indies die immers een veel beter contact hebben met hun doelgroep(en), veel kleinschaliger kunnen werken en kunnen rekenen op een hoop goodwill. Gaat er veel veranderen"? Ik denk het wel, het word "the end of the (music) world as we know it.

Wie overblijft? My guess - net als in de evolutie: degene die zich het snelste of beste aanpast.

Het was ook EMI die hun cd's het langste is blijven voorzien van DRM/Copy Control, waardoor je die dingen niet eens normaal kon afspelen. Eigen schuld EMI, ga maar lekker dood.

Juiste analyse. De dino's sterven uit en de kleine beestjes overleven. Zie daarnaast de groeiende populariteit van sites als Boomkat en cdbaby die al die indies bundelen. (zover ik weet overigens een gat in de nederlandse markt...wie springt erin?)

Ik zie overigens ook de terugkeer van de ouderwetse independent "platenzaak" maar dan meer in de vorm van een muziek gallerie....geen bakken vol Michael Jacksons en "boem boem" cd's (da's meer iets voor het internet) maar wel limited editions in vitrines. Vinyl herdrukken van classics, muziek gerangschikt op label. Kunst van en voor muzikanten aan de muur. espresso erbij, zaterdagmiddag live optredens, ticket verkoop...

Dat lijkt me een fijn soort winkel! De "megasellers" allemaal via iTunes, voor de liefhebbers van goed geluid en minder bekende (maar niet minder grote) talenten een fijne, goed gesorteerde zaak. In het elpee-tijdperk (tja...ik ben ook al halverwege de veertig) had je een fraaie jazz-sectie in studio Fox in Zwolle en voor het betere rock- en pop-werk ging je naar Plato.... Nu kun je overál naar de Free Record Shop en daar zijn we niet veel mee opgeschoten....
Die 'winkel' die je beschrijft is momenteel "internet" (vandaag Duke Ellington's Nutcracker Suite aangeschaft van het Pure Pleasure label). Je moet alleen zelf je espresso meenemen...
Maar; eerst een elpee in je handen houden voor je 'm aanschaft is nog veel leuker!

Om het op z´n Nederlands te zeggen `that´s the spirit´! Gaat Warner Music EMI achterna? Het is bijna zielig om te merken hoe de Grote Oude Labels van toen achter de feiten aanlopen en nog steeds proberen het bedrijfsmodel van 1983 vol te houden.

Erg interessant topic om te lezen. Ik denk niet dat de platenmaatschappijen ooit nog tot een oplossing kopen. Er is bijna geen animo onder jongeren om nog cd's lp's te kopen. Het grootste deel van de muziek wordt denk ik ook gekocht door 30plussers en daardoor zal de fysieke verkoop alleen nog maar dalen.

Het valt me iedere keer op als ik een platenwinkel binnenloop: meestal ben ik samen met een andere dertig- of veertigplusser nog de enige die door de bakken loopt te struinen... Een teken aan de wand, inderdaad.

Maar dat besef is nog niet overal doorgedrongen. Volgens oprichter Pim Betist is het de belangrijkste reden dat Sellaband vorige week failliet werd verklaard: "Ik heb ze geadviseerd geen dure cd's meer te persen, maar daar is helaas niet naar geluisterd", zegt-ie in dit artikel.
Hoezeer de teloorgang van de markt voor fysieke geluidsdragers mij ook aan het hart gaat, toch denk ik dat hij gelijk heeft. De toekomst van muziekaankopen ligt in online downloaden. De verhoudingsgewijs kostbare fysieke distributie heeft zijn beste tijd gehad.

Overigens had het faillissement van Sellaband ook andere oorzaken, zo lees ik: het ontbreken van een kwaliteitsfilter en onvoldoende promotie. Door verkeerd te investeren, slaagden ze er niet in om hun producten voldoende onder de aandacht te brengen, waardoor de opbrengsten van de afzonderlijke releases tegenvielen. Kijk, laat dát nou net de belangrijkste taak van de oude, logge platenmaatschappijen geweest zijn...

Ik ben zelf 19 en ik vind het toevallig leuk om een mooie muziekcollectie op te bouwen. Toch kan ik het wel begrijpen dat jongeren geen cd's / lp's meer kopen. Als je bijvoorbeeld een student bent en weinig te besteden hebt en je moet kiezen tussen een avondje stappen of 2 cd's dan is de keuze denk ik snel gemaakt. Zeker als die 2 cd's met een paar muisklikken op je laptop staan.

Ik zag in een ander topic dat een wat ouder MuMe-lid een beetje tekeer ging tegen een student die vond dat-ie recht had op gratis downloads, omdat-ie nu eenmaal niet al die muziek die hij goed vindt, kan betalen. Een andere MuMe'er reageerde met de vraag hoe je dat zou moeten uitleggen bij iemand die toevallig helemaal gék is van auto's. Waarna de al even logische tegenopmerking kwam: tja, auto's kun je niet downloaden...

Ik vind illegaal downloaden hoe dan ook hetzelfde als stelen, maar sta er toch wel vrij mild tegenover. Toevallig kwam ik onlangs in een tweetal bureauladen nog een groot aantal cassettebandjes tegen die ik vroeger had opgenomen van LP's van vrienden (luister jongens, opa vertelt.... ).

Ik realiseerde me opeens dat die cassettebandjes in feite de voorloper van het illegaal gedownloade MP3'tje waren. Immers, als je destijds als tiener deel uitmaakte van een groepje vrienden, dan kocht één van hen het nieuwe album en de andere namen de muziek over op een cassettebandje. Mijn plaatselijke platenhandelaar zei in zo'n geval bij het afrekenen wel eens meewarig: 'Dat wordt dan één LP en vier cassettebandjes, neem ik aan."
Aan de andere kant wist hij dat we een flink deel van ons geld toch wel bij hem kwamen spenderen, dus hij nam het ons ook niet echt kwalijk. Als we een plaat later écht goed vonden, kochten we 'm vaak ook zelf.

Waarschijnlijk is veel luisteren naar muziek toch de beste voedingsbodem voor een levenslange liefdesrelatie met muziek. De meesten van ons zullen er dan echt geld in gaan steken als ze op een leeftijd komen dat ze zich dat daadwerkelijk kunnen veroorloven. Het heeft bij mij in elk geval geresulteerd in een levenslange muziekverslaving.