Ga je me nu toch nog overtuigen van de eeuwige levensduur van de CD (bij normaal gebruik)?

Exact, en daarmee geef je dus aan dat de vervangingscyclus van een telefoon totaal niet te vergelijken is met een cd. Dan draai ik het wel om: hoe snel zou een cd stukgaan als je daar hetzelfde mee zou doen als een telefoon? Los nog van het feit dat zo'n onding (= cd) nooit in je broekzak gaat passen.

Bottom line: je moet er voorzichtig mee zijn, want als je schijfje kapot is, is je muziek weg.

Ik heb het over kapot gaan - niet over OLS (ouwelullenslijtage). Ben trouwens net begonnen alle cd's te verFLACen hier in huis - over monikkenwerk gesproken. Ik zie het al helemaal voor me: alle bejaarde, in huis streamende muziekmeteraars, die zich tzt met NAS en mediaplayer vervoegen in het bejaardenhuis - stuk makkelijker dan een paar duizend cd's mee te nemen. In diezelfde context: de it-manager van het tehuis vraagt aan de directeur of het geen goede service is voor 'de gasten' van het huis om de muziekopslag centraal te regelen - beter voor security en backup - zodat alle bejaarde muziekliefhebbers tevens van andermans muziek kunnen genieten. Lijkt me leuk om op mijn oude dag toch nog gratis Dire Straits, Queen en Pink Floyd te kunnen horen, als dienst van het huis.



Verward als immer ben je: je haalt twee 2 dingen door elkaar - de economische levensduur en de technische. Geen idee wat jij allemaal met een telefoon doet en dat wil ik ook niet weten. Een cd past trouwens uitmuntend in zowel binnen- als buitenzak van een colbert - kleding die je ongetwijfeld ook eens zult moeten aanschaffen, al ist alleen al om je diploma op te halen.

chevy93 In mijn tijd was het allemaal heel eenvoudig: een telefoon was om mee te bellen, een CD deed je niet in je broekzak, maar wel in je jaszak en een hamer kocht je bij de Gamma. Maar dat is voorbij, begrijp ik nu. .
En Mjuman begrijpt het helemaal: verflac-en en dan het bejaardenhuis in. Zo zie ik het graag. Daar wil ik straks wel wonen.

Dan vind ik de uitleg van spotify beter. Deze bron geeft aan wat er uiteindelijk bij de artiest terecht lijkt te komen (in 2010). Dat zegt helemaal niets over wat spotify uitbetaald. Zoals je zelf ook al aangaf kan er nogal een verschil zitten tussen wat de maatschappij ontvangt en wat de maatschappij door wenst te geven aan de artiest.
Er is inderdaad en duidelijke teneur en die is dat degene die de artiesten onder contract hebben liever niet zien dat dezelfde artiest iets overhoud aan streamingdiensten. En de reden is als vanouds: angst dat streamingdiensten alle andere bronnen van inkomsten die een platenmaatschappij mogelijkerwijs nog heeft drooglegt. Aan content of een drager is makkelijker geld te verdienen.
Als een kwart van de opbrengsten van spotify verdeeld zouden worden onder de artiesten, zouden veel artiesten zich geen zorgen meer hoeven te maken over hun inkomen.

Jammer dat je weer grijpt naar persoonlijke verwijten in plaats van even na te denken over wat ik precies schrijf. Ik zal het even in jip-en-janneketaal neerzetten:
Je zou in theorie een mobieltje kunnen kopen (kosten: een paar cd'tjes) waarmee je alleen muziek af zou spelen. In combinatie met een Spotify-abonnement (kosten: één cd'tje per maand) heb je dan feitelijk miljoenen cd's tot je beschikking. En dat voor de prijs van een paar cd'tjes! Je zou nog kunnen stellen dat je een internetabonnement nodig hebt daarvoor. Vooruit, nog weer een paar cd'tjes.

Dus: voor de prijs van een paar cd's miljoenen cd's tot je beschikking. Altijd en overal!
Of: voor de prijs van een paar cd's een paar cd's tot je beschikking. Alleen thuis en dan nog op beperkte plekken in huis.

Goh, waarom zou die muziekindustrie toch aan het instorten zijn?

Nog niet, want dan hadden we dit topic niet gehad. Zing zolang het lied blijft klinken, zongen Acda & De Munnik ooit.

Maar goed, met "in mijn tijd" heb je de essentie wel aardig te pakken. In mijn tijd hoef je namelijk niet te betalen voor muziek als je dat niet wilt. Waarmee niet gezegd dat men dat niet doet, maar het HOEFT niet.

Omdat mensen niet weten wat goed is. Toegang tot de muziek van miljoenen cd's klinkt aantrekkelijk maar is vrij waardeloos. Zeker als je weet dat je voor hetzelfde geld een paar echte cd's of lp's per maand kan kopen. Meer dan veertig jaar later kunnen die mits goed gebruik nog onbetaalbare emotionele waarde hebben.

Al onderschrijf ik niet de eerste zin ten volle, geeft deze laatste post geeft heel aardig weer waar het omdraait: beleving en emotionele waarde.

Sjef zegt: waarom zou ik alles kopen, als ik een foon en spotify heb, waarmee ik toegang heb tot - laten we het maar even zo noemen - Planet Rock (het heelal van muziek) voor een luttel bedrag. Deze dichotomie bezit (Het Heilige Hebben zeg ik ook wel) vs gebruik komen we ook elders tegen: via Snappcar, Greenwheels e.a. kunnen we beschikken over een auto (tegen een bepaalde entreefee), zonder dat we een auto hoeven te bezitten (bezit van een auto vergt kosten - verzekering, wegenbelasting, afschrijving, ook al rijden we er niet mee). Ben daarop al eerder gestuit en bijv in het geval van een auto lijkt betalen voor gebruik zinvoller dan voor bezit. Kan een auto - wellicht de eerste - emotionele waarde hebben, voldoende om er toch één te bezitten?

Niet betalen voor muziek is trouwens complexer dan Sjef hier zo bout neerplempt. Managementguru's Riddarstrale en Bergström (oa Karaoke Economy) hebben daar een heel aardige visie op: je betaalt met de aandacht die je dat medium/kanaal geeft en het profiel dat met je gebruik ervan wordt opgebouwd - o.a. big data en data mining als dat tenminste iemand iets zegt.

Precies, dat zegt me wel iets (ik hoor klokgelui ergens in een naburig gehucht) Gratis bestaat alleen in sprookjesland. Natuurlijk zijn er partijen die er belang bij hebben te weten wat je graag luistert.

Dat wordt onderkend als de 'downside' van het gebruik van zgn 'social media': what is put on the internet stays on the internet - zelfs na je dood. Potentiële werkgevers bestellen nu al regelmatig bij gespecialiseerde bureaus profielen van kandidaten - driemaal raden waarop die gebaseerd zijn, sommige beginnen met een 'F'.

Het boek heet trouwens: Karaoke Capitalism - Management for Mankind (Prentice Hall)

Weet je dat zeker? Het klinkt alsof iemand stelt dat lid worden van de bieb nergens goed voor is, terwijl het in mijn ogen toegang biedt tot een wereld aan literatuur en goede informatie.

Ongetwijfeld, maar het hebben van een eigen auto biedt (vooralsnog) behoorlijk wat voordelen t.o.v. een initatief als Greenwheels en dat terwijl een originele cd hebben werkelijk geen enkele toegevoegde waarde biedt. Ik heb ze zelf trouwens ook, die ondingen, maar vooral omdat het leuk staat in de kast. Sinds auto's een aux-aansluiting hebben gekregen, draai ik de cd's echt nooit. Hooguit een keer als mijn iPod elders in huis ligt en ik te lui ben om daar naartoe te lopen.

Leuk voor de romanticus, maar die groep is zeer klein en krimpende. Daar is de muziekindustrie natuurlijk niet bij gebaat. 10 à 15 euro voor een cd? Dat is veel te veel voor iets dat "wel leuk is om in de kast te hebben".

Zo denk ik er tenminste over en ik vermoed nog vele leeftijdsgenoten met mij. Het moment dat de 'elpee-generatie' het bejaardentehuis in gaat, is denk ik definitief "the end of the (music) world as we know it". Of ik daar rouwig om ben? Niet heel erg. Kwalitatief zal altijd wel boven komen drijven. En ja, op den duur zullen er minder betaalde artiesten komen. "Betaalde", omdat iedereen met een pc tegenwoordig dj is en iedereen met een gitaar bij Giel singer-songwritertje kan komen spelen.

Tja, ik had ook ooit de droom profvoetballer te worden. Toen dat niet ging lukken, ben ik wat anders gaan doen.

Ik schreef niet 'nergens goed voor' maar 'vrij waardeloos'. In relatie tot, dus.

Je krijgt toegang tot miljoenen albums maar daarvan kan je maar een fractie beluisteren. En nog veel minder echt goed leren kennen. De keuze is zo groot en je maakt ze amper zelf nog. Dat wordt grotendeels voor jou gedaan. Eigenlijk een soort van interactief naar de radio luisteren dus. Kan natuurlijk heel leuk en leerzaam zijn.

Je vergelijking met de bibliotheek gaat niet echt op, want daar hebben ze gelukkig nog wel echte boeken. Eigenlijk is het jouw standpunt dat klinkt alsof de bieb nergens goed meer voor is, want je hebt nu toch internet als toegang tot een wereld aan literatuur en goede informatie?

Daar voel ik wel een probleem. Ik mis hier een een stukje liefde voor wat goed was en is.

@kronos
Natuurlijk is de keuze groot. Net zo groot als jouw keuze is voordat je een album besluit te kopen. Hoe maak jij die keuze Kronos? Ik zie geen verschil.
En natuurlijk is de bieb deels achterhaald door diverse bronnen op het net. Overigens is nog lang niet alles in digitale vorm zomaar te vinden. Veel zit verstopt achter wachtwoorden of bestaat nog niet digitaal. Het gaat om de vergelijking: een pasje geeft toegang tot (op papier of digitaal maakt geen verschil) literatuur. Jij stelt dat dit 'vrij waardeloos' is. In relatie tot iets anders, kennelijk.

Tja, geen idee hoeveel hier geïnteresseerd zijn in wat jouw droom was, maar zoals het er staat, maak je een redelijk gefrustreerde indruk. Toen ik begin 20 was, had ik totaal nog geen blasse Ahnung van wat ik wilde worden, dromen had ik niet - ik kwam uit de hippie flower-power tijd (living the dream of life) en dat zorgde ervoor dat je idealen had (redelijk utopisch), maar zeker geen PvA - je ging studeren en wat en hoe was een zorg voor later

Denk wel dat het verkorten van studie- en inschrijfduur ertoe heeft geleid dat studenten meer focus hadden op praktijk en resultaat - wij waren nog van de 'serendipity'; aanpalende onderwerpen en kennisgebieden waren voor ons ook interessant. Ik heb laatselijk mensen zien afstuderen in Uits (als leraar) en die hadden een literatuurpensum van 15 titels; dan vraag je toch af ...

Sjef, je bent begin 20 en dan ben je wel erg cynisch/praktisch aan het praten. Op de HEAO kwam ik zo'n pragmatische focus ook wel tegen - "maximaliseren (qua resultaat) door minimaliseren (qua studeertijd)" - heb dat altijd vreemd gevonden, zo'n pragmatische aanpak.

Vooruit, nog een citaat:



Oh, ik vind een auto met een usb-ingang ook top - kan ik tenminste een paar sticks meenemen voor een vakantie met veel km's. Van de week nog smakelijk gelachen met een andere oudere jongere - die ook nog met cassettes in een bakje zeulde.



Het is precies deze attitude die ervoor zorgt dat ouderen die jarenlang de site mede hebben gevuld, nu afhaken - vanwege deze hollevatenpraat - ik zou bijna willen zeggen: jouw waarneming en kader is niet universeel - eerder noemde een andere (weer teruggekeerde) user je een onverbeterlijke narcist en dat maak je telkens weer waar: jouw perspectief is ENKEL en alleen het jouwe.

Die groep is niet zo klein, heeft liefde voor een fysieke albumcollectie en - nou komt het Sjef - deze groep heeft money to burn, is relatief kapitaalkrachtig - waarom zou anders de lp weer aan een heropmars bezig zijn? Het zwarte goud zorgt voor een stijging in omzet in de platenbranche (gegevens NVPI), terwijl downloads relatief teruglopen en streaming-diensten nauwelijks meer groeien.

Wat mij betreft mag je nog even doorronkelen, it's indeed the end of the world as we know it (en zo omschreef ik het al op dit topic in maart 2009; check maar).

Er is tot daar in principe ook geen verschil. Het gaat dus over het besluit een album op cd of lp te kopen en de meerwaarde die dat heeft. Door te kopen wat ik (vaker) beluister en (vaker) te beluisteren wat ik koop ontstaat de mogelijkheid om een diepere en bredere relatie met de muziek te ontwikkelen. Het voegt er bovendien nog een dimensie aan toe. Naast de beleving van en herinnering aan de muziek op zich ook de tastbaarheid en geschiedenis van de muziekdrager.

Een heropmars of gewoon van een zwaar dieptepunt wordt er weer iets meer verkocht? Je gelooft toch zelf niet dat de LP het huidige verdienmodel overeind gaat houden?

Betaalde downloads wellicht. Veroorzaakt door:Huh, wat zeg je daar? 'Spotify ziet inkomsten uit advertenties met 53 procent groeien' | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl
De groei van 53 procent is te verklaren door het gestegen aantal actieve gebruikers. In mei 2014 waren dit er 40 miljoen, terwijl het er in januari 60 miljoen waren.
Noem dat maar een "nauwelijkse groei".

Heel goed geformuleerd, vind ik. Om het heel dramatisch te zeggen; je gaat een relatie aan met een album. Een haat/liefde-relatie desnoods. Er staat ook altijd wel iets op een album wat je niet zint, wat dwars ligt, waar je gek van opluistert of gewoon niks vindt. Dat hoort ook bij het echte leven. Alleen maar favoriete nummers kiezen is oersaai. Niet skippen dus, zulke nummers.Veel albums heb ik gewoon gekocht op voorhand, min of meer op de gok of intuïtie. Niet zo berekenend. En dan gaat een geluidsdrager iets met je doen, je krijgt er iets mee (kan iemand dat nog volgen of ben ik nu heel erg geitenwollen sok, overgebleven uit the seventies?). Zo heb ik albums in de kast staan die ik waardeer, niet omdat ik ze zo goed vond, maar omdat ze me iets geleerd hebben. Oei, oei, smaakopvoeding, mag dat nog gezegd worden? Ik dacht het wel, want zoals Kronos terecht zegt (als ik hem goed begrijp):

Sjef,even in een notendop, zonder citaatmeuk eromheen:

1. Je gelooft toch zelf niet dat de LP het huidige verdienmodel overeind gaat houden?

>>> Nee - en dat is niet gebaseerd op geloof.

2. Betaalde downloads wellicht. (mijn citaat) or: en streaming-diensten nauwelijks meer groeien.

Huh, wat zeg je daar? 'Spotify ziet inkomsten uit advertenties met 53 procent groeien' | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl
De groei van 53 procent is te verklaren door het gestegen aantal actieve gebruikers. In mei 2014 waren dit er 40 miljoen, terwijl het er in januari 60 miljoen waren.
Noem dat maar een "nauwelijkse groei".

Opnieuw ben je heel erg verward. Ik doelde op autonome groei; niet geholpen (advertenties) groei. Het is uitermate riskamnt om op dit moment groei te baseren op adv inkomen en ik weet waar ik het over heb: kranten baseerden meer dan een eeuw hun inkomsten op oplage (losse verkoop en abonnementen) en inkomsten uit advertenties. Enig idee wat de komst van banensites (zoals monsterboard) en de komst van eerst ViaVia en later Marktplaats voor kranten heeft betekend?

Voor de meeste kranten betekende adv 50% van de business - grosso modo - en daarbinnen was de helft weer banenadvertenties; de kleintjes werden vervolgens ook nog eens overbodig door de andere twee. Guess what that meant en waarom bijv NRC nou zo inzet op wijn, luxe artikelen en reizen.

Groei die wordt gedragen door adv is niet autonoom en onbestendig. Die toename van abonnees is ook te verklaren door het feit dat Spotify nu breder beschikbaar is in Europa. Maar ik snap het wel NU wil sappige teksten schrijven en Spotify kan promopraat wel gebruiken. Als je echt iets zinnig over Spotify wilt zeggen moet je gewoon een goede, kritische analyse te pakken zien te krijgen - ik zal eens gaan zoeken.

Terwijl Mjuman veel woorden vuil maakt aan het risico van groei gebaseerd op advertentieinkomsten groeit zoals Chev aangeeft het aandeel van streaming gewoon door:

omzetcijfers muziekbizz

NVPI

Fedde
Als 'smaakopvoeding' geoorloofd is ben jij toch als eerste aan de beurt? Ik heb je top 10 eens bekeken en er moet me van het hart dat je smaak op zijn minst nog wat 'opvoeding' behoeft . . . . .

Daar kan ik best om lachen hoor. Ik was al aardig op weg, dacht ik. Maar het kan blijkbaar nog beter. Je moest eens weten waar ik vandaan kwam! Smaakopvoeding is iets persoonlijks dus. Niet jij voedt mij op, maar de muziek die ik tegenkwam voedde mij (op) en werd zo iets van mijzelf.
Met plezier verdedig ik overigens alle titels in mijn Top 10.

Ik blijf bij de meesten ver vandaan. Ook met plezier overigens, daar niet van

Van hetzelfde, eerwaarde.

Ha, alsof je er ook maar iets van kent

Gelukkig niet nee.

That's the spirit!

En dat van de persoon die het heeft over smaakopvoeding. Oh ironie, hoe guitig zijn uw streken...

Kijk, genre electronic/dance is niet aan mij besteed. Daar hoef ik dus geen tijd aan te verspillen. Zoals jij waarschijnlijk weinig tot niets hebt met Supertramp of Ekseption.

Ik heb 2 albums van Supertramp in de kast staan, dus daar gaat je theorie

In de kast hebben staan, is nog niet hetzelfde als waarderen, maar het moet gezegd: valt me niks van je tegen. Ga zo door! Wat ik over smaakopvoeding schreef was toch redelijk helder:

Dan is kritiek leveren op andermans Top 10 niet echt een teken dat je me begrepen hebt.
Geldt ook voor vriend Ziegler