Dat wordt niet alleen gesuggereerd. Dat wordt zo gesteld. Om vervolgens Onweerwolf van kortzichtigheid te betichten.

Ja, maar de bewering van Onweerwolf dat artwork vasthouden onzin is, is ook onzin.

Aan mijn eerst gekochte lp (Scorpions - Blackout), het voorwerp zelf, hangt een hele geschiedenis vast waarmee ik in contact kom als ik het in mijn handen heb. Het bekijk en voel. En de geur is daarbij ook van essentieel belang, omdat de herinnering aan geuren heel direct is. Het voorwerp heeft hier en daar letterlijk duidelijke sporen van zijn geschiedenis.

Dat beleef ik allemaal niet als ik het hoesje op mijn computerscherm zie.

Waarom dan? Artwork kun je slechts bevatten door het te bekijken. Als je blind bent heb je helemaal niets aan artwork. Of het nou op een hoes staat afgebeeld die je vasthoudt of op een beeldscherm.

Als je zou stellen, "het vasthouden van een fysiek object", dan is het wat anders aangezien je dan iets beleeft aan tastbaarheid maar dat heeft dan weer niks met artwork te maken tenzij het artwork mede bestaat uit reliëf-vormen oid natuurlijk.

Hier heb je een punt, dat geef ik toe.

De niet-bereikbaarheid van Wikipedia speelt me parten, maar nu ik eea hierboven nog eens herlees, welt de behoefte op eea op een rijtje te zetten: de beleving die leidt tot een aankoop en de beleving van de muziek later.

In de klassieke marketing wordt de AIDA-formule (Attention, Interest, Desire, Action) gehanteerd om de klant te stimuleren tot een aankoop (=action). Bij de aankoop beslissing speelt emotie en beleving een sterke rol; allerlei factoren die de zintuigen prikkelen spelen daarbij een rol; tastbaarheid en uiterlijk ('tangible') spelen daarbij een belangrijke rol: een mooi vormgeving, een goede winkel waarin het product mooi wordt getoond (zie een van mijn eerdere posts hier) kan de klant over de brug helpen, zeker bij impulsaankopen zoals een cd regelmatig kan zijn. Bij betaalde downloads is er beduidend minder tastbaarheid in het spel.

Dit topic vervult De Site >> Gebruikers >> Wat heb je als laatste gekocht? daarbij een belangrijke rol: als ik een mooi collector's item vind, post ik het (graag). Na de aankoop kunnen we - wat Kotler noemt - last van 'post purchase behavior' krijgen, daaronder valt cognitieve dissonantie; we proberen dan mentaal de aankoop te rechtvaardigen. In dat proces speelt het fysieke gekochte item weer een belangrijke rol. Beleving, emotie, impuls leidt tot H3 (het heilige hebben) en die kick willen we terugvoelen en daarin speelt imo het acquireerde object een belangrijke rol.

A propos beleving: mij verbaasde het dat die hifi-handelaar ijskoud tegen mij vertelde dat hij een cd naar hard disk ripte en dat hij dat prima vond. En passant miste hij dus een unieke opportunity om mij een dure cd-speler aan te praten, want ik had mijn hang naar fysieke objecten al laten blijken. Als het fysieke objecten zijn die onze kooplust aanwakkeren (en dat is onweerlegbaar), waarom was die handelaar dan zo uitgebreid en assertief aan het praten over 'naar hard disk rippen en beluisteren"?

Beleving tijdens het beluisteren - ik kan niet in iemand zijn kop kijken en dat is gelukkig wederzijds. Afgezien van het feit dat omstandigheden (woonruimte, apparatuur) totaal kunnen verschillen, zijn er nog indivduele verschillen: fysiek (gehoor, gevoeligheid voor bepaalde tonen), en mentale, zoals smaak en de behoefte aan een fysieke informatiedrager - als een dj een goed stuk muziek draait, vraag ik graag even om de hoes. Zal ook wel met eigen visuele instelling te maken hebben; ik lees ook liever van papier dan van scherm (pdf's > 1 p print ik). Ik ken iemand die licht dyslectisch is en die voor heel veel geld een hifi-streaming-systeem heeft aangekocht (met ca 4000 albums erop), incl LCD-besturingsscherm op poot. Het is niet mijn ding; ik mag er graag iets bij hebben tijdens het beluisteren; en ik vind zo'n lcd-lessenaar een enorme sta-in-de-weg.

De ene mens is de andere niet - en vergelijken kan alleen op gelijkwaardige systemen, onder gelijke onstandigheden. Ik heb onlangs een van de eerste streaming systemen die er waren - een Yamaha Musiccast - verkocht, omdat ik al jaren niets meer met het systeem deed.

--edit--

Als ik even een analogie mag leggen met lezen. Nicholas Carr (The Shallows - what the internet is ....) laat zien dat onze huidige manier van lezen (screenbased, linkjes volgend) ons concentratievermogen, onze manier van denken en redeneren heeft beïnvloed (is een uitgebreide uitwerking van het artikel "Is Google Making Us Stupid").

In hoeverre zou muziek afspelen van een mediaserver (zonder context van fysiek album en hoes) niet een vergelijkbaar effect kunnen hebben? We springen sneller van het ene muziekstuk naar het andere?

Anders geformuleerd in hoeverre leidt de simplificering van het draaien van muziek - het verdwijnen van het ritueel van kiezen, opleggen etc - niet tot een devaluatie; als je meer moeite moet doen, geniet je meer - ok een beetje filosofisch.

@Mjuman, ik snap prima wat je vertelt vwb jouw belevenis ervaring en voorkeuren. Niets mis mee.

Ik snap echter niet waarom de hifi verkoper een kans mist om jouw een cd-speler aan te praten. Is het feit dat hij zelf persoonlijk naar muziek vanaf z'n harddisk luistert voldoende om van hem geen producten af te nemen? Of begrijp ik dat verkeerd?

Waar ik het niet mee eens ben is dat de belevenis niet vergeleken kan worden. Natuurlijk zijn er verschillen, maar dat maakt jouw belevenis niet mooier of beter dan de mijne.

Even heel simpel gezegd: als jij een collector's item hebt gekocht die je heel graag wilde hebben en je luistert vervolgens naar het ding vanaf je cd-speler terwijl je het boekje liefdevol doorbladert dan is jouw belevenis gelijkwaardig aan iemand die op dat moment hetzelfde werkstuk beluistert via zijn computer. Het simpele feit dat voor jouw persoonlijk de belevenis minder zou zijn als je de muziek via de computer beluistert wil niet zeggen dat dat voor iedereen zo is. Dat is volledig subjectief. Derhalve, als je stelt dat jouw belevenis 'beter' of 'mooier' is dan die van een ander dan stel je je behoorlijk beledigend op richting die ander. Immers, uiteindelijk suggereer je daarmee dat jij een groter muziekliefhebber zou zijn dan die ander.

Dat vasthouden per definitie tot meer 'beleving' leidt is alvast onzin. En ik heb geen zin om een schriftlezing te houden van wie nu precies wat zei en wanneer, maar dat 'per definitie' lijkt ingesloten te zijn bij deze en gene.

Als je naar een museum gaat en er hangen enkel maar lcd schermpjes met daarop het schilderij geprojecteerd dan is de beleving toch ook anders dan dat de echte schilderijen er hangen of is dit een rare vergelijking (in mijn ogen niet). Dan kan de beschildering nog steeds even mooi zijn maar de beleving anders.

Wederom volledig subjectief. Dit zal voor jou ongetwijfeld zo zijn. Voor mij echter niet. Ik geniet juist meer van muziek omdat ik minder moeite hoef te doen. Ik heb ook zeker niet de neiging om sneller van het ene muziekstuk naar het andere te springen. Sterker nog ik heb er persoonlijk een hekel aan als dat gebeurt (bv. in een kroeg of bij een feestje van iemand anders thuis.) Ik leer ook veel meer muziek uit mijn eigen originele collectie ontdekken door het digitaliseren. Bijvoorbeeld dat laatste nummer op die ene CD dat nauwelijks aan bod kwam omdat het grootste gedeelte van de CD toch tegenviel of snel ging vervelen, dat nummer krijgt nu heel makkelijk zijn kans om mij alsnog plezier te schenken omdat het gemakkelijk aanspreekbaar is geworden.

Je hebt absoluut een punt.

Hmm, toch niet echt. Artwork van cd's wordt op veel goedkoper materiaal gedrukt. Lopende band werk. Dat moet je dus vergelijken met een poster van een echt schilderij.

In een museum wil je het werk op het oorspronkelijke materiaal zien, je wilt de penseelstreek van de schilder zien, het reliëf in de verf (klodders e.d.). Dat is bij artwork niet aanwezig.

OK - even kort door de bocht: verkopen is gebaseerd op het creëren van behoeften bij een klant; of het ontdekken van latente behoeften. Als ik zelf aangeef fysieke musiekobjecten leuk te vinden, waarom blijft die man dan praten over streaming. Even heel plat: stel dat qua vrouwen mijn voorkeur ligt bij een Britney S, dan stel je me toch ook geen Big Mamou voor? Dan denk ik zelf dat ik als klant niet serieus genomen wordt en creëert de verkoper zelf ruis; mijn behoefte neemt af, ik ga terug van D(esire) naar I(nterest) en doe daar geen aankoop.



Beleving is subjectief - ik heb een leuk setje, maar als ik naar een demo-sessie van Rhapsody (Hilversum) ga, waar ze regelmatig sets van 200.000 euro en meer tonen, kom ik altijd gefrustreerd naar huis: heel mooi, heel muzikaal en een optimum aan beleving - alsof de band, het combo live voor je neus stond te spelen; kleinschalige live muziek (vooral akoestisch) blijft het mooiste dat er is. Ook The Orb klonk fantastisch.

Je hecht natuurlijk aan je eigen omgeving, je eigen set. Budget, oren, soort muziek, attitude, omstandigheden spelen allemaal mee. Ieder maakt zijn keuzes en de één is er gevoeliger voor dan de ander. Vroeger ging ik naar feestjes en had ik altijd wel een paar mix-cd's bij me (eerder nog cassettes); nu hoeft dat niet meer: ergens in een hoek staat er een laptop met windows mediaplayer te reutelen.

Tot in detail niet nee, in een schilderij kan je dan weer niet bladeren... Het gaat om het idee.

Ok, het was mij uit jouw eerdere posts niet duidelijk geworden dat de verkoper jou een streaming product probeerde aan te smeren terwijl je hem om een CD speler vroeg. In dat geval begrijp ik dat je geen klant van hem bent geworden.

Laat ik beginnen op te merken dat de marketing van gisteren niet die van vandaag is en dat de marketing van vandaag wellicht niet die van morgen zal zijn.

Tast speelt bij de aanschaf van een verzekering e.d. ook geen enkele rol en toch weten de verzekeraars ons jaarlijks vele producten te verkopen. Mensen 'voelen' wel degelijk iets bij de aanschaf van een polis. Of mis jij iets tastbaars en daarmee beleving?

De discussie spitst zich toe op het artwork van een album. Het lijkt mij zeker niet ondenkbaar dat het artwork van een digitale download vele malen interessanter wordt dan die van een 'ouderwets' cd'tje. Roepen dat men tastbaarheid mist en dat de 'beleving' dus minder is en dat draperen met wat marketingpraat, maakt het niet tot de waarheid. Je kan met dit type marketingtheorieën in ieder geval niet het ongelijk aantonen van iemand die stelt dat hij geen verschil in beleving bemerkt tussen muziek op de computer of van CD.

Niet sterk dit punt: in een van mijn eerdere posts merkte ik al op dat Kotler zegt dat marketing van diensten (en daar horen verzekeringen echt bij) een stuk lastiger is dan van producten - juist vanwege de geringere tastbaarheid.

Eea is echt na te lezen in Kotler - Marketing Management; of via de relevante wiki's (nu ff niet). Verzekering worden veelal verkocht vanuit de risk avoidance invalshoek en vanuit het opbouwen van vertrouwen - laatst de reclames van die nieuwe verzekering gezien - Wim Sonneveld, Je hebt me belazerd; Drukwerk, Je loog tegen mij? Duidelijk wat daarin de boodschap was: als je niet oplet maken verzekeringen misbruik van je vertrouwen.

Een poster is nog altijd beter dan een schermpje.

@Mjuman
In jouw redenering is het lastiger downloads te verkopen dan tastbare CD's. En dat is niet zo. Daar waar tastbaarheid bij het ene product een enorm grote rol speelt is dit bij andere producten minder belangrijk. Bij muziek maak jij het aanzienlijk belangrijker dan het is. De realiteit toont dit aan. De meeste mensen vinden dat hoesje helemaal niet zo interessant.

Interessante analogie. Hoewel ik enige twijfels heb bij de conclusies van dat onderzoek.

Het staat wel wetenschappelijk vast dat onze aandacht zich maar op 1 ding tegelijk kan richten. Doen we meerdere dingen dan verspringt de aandacht bliksemsnel van het ene naar het andere.

Gebaseerd op mijn eigen gewoonten, kan ik dan wel stellen dat ik alleen voor een cd of lp speciaal ga zitten en alleen-maar-muziek-beluister. Als de muziek uit de computer komt dan staat die computer natuurlijk aan en dan is mijn aandacht terwijl-ik-muziek-beluister versnipperd.

Natuurlijk kan ik ook via die weg alleen-maar-naar-muziek-luisteren en kan ik bij het draaien van een cd of lp ook in beslag genomen worden door andere dingen. Het ene sluit het andere niet per definitie uit.

Maar toch vraag ik me dus af of er in het algemeen niet minder alleen-maar-naar-muziek-geluisterd wordt wanneer het via streaming of andere hedendaagse pc-wegen gebeurt dan op de ouderwetse wijze.

Zo zie je maar dat persoonlijke gewoontes een enorme rol spelen.
Toen je helemaal nog geen computer had, ging je ongetwijfeld niet altijd zitten voor de muziek, terwijl hij wel uit een CD-speler of platenspeler kwam. Pas toen de computer kwam deed dit verschil in luisteren zich voor.
Ik acht de kans groter dat jij zelf kiest. Als jij echt wilt luisteren doe je dat via een CD of LP en als je dat niet wilt zet je de computer net zo makkelijk aan om muziek te luisteren. Jij suggereert dat de computer er voor zorgt dat je anders luistert. dat is niet zo.

Je veronderstellingen en van daaruit gemaakte conclusies gaan niet op.

Mijn punten zijn:
1. Muziek beluisteren terwijl je ook nog iets anders doet is niet hetzelfde dan alleen maar muziek beluisteren
2. Muziek beluisteren via pc betekent vaak ook nog andere pc-activiteiten op hetzelfde moment

Die eenvoudige vaststelling impliceert een mógelijke conclusie.

Niet meer, niet minder.


Hetzelfde geldt voor dat het vasthouden van artwork per definitie tot niet meer 'beleving' leidt.

Ik snap je punt. Je kan net zo goed luisteren naar een pc, maar in de praktijk doe je dat minder, want de pc nodigt uit om iets anders te doen. Toch?

Inderdaad. Bijvoorbeeld op MusicMeter rondhangen en reageren in deze discussie.

Downloadsite Megaupload uit de lucht gehaald | nu.nl/internet | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Ben benieuwd wat dit gaat betekenen. Haalde er zelf ook veel muziek vandaan.

Ben bang dat er nog veel sites gaan volgen.

Misschien halen ze uiteindelijk google nog wel uit de lucht, want ik denk dat via google de meeste illegale content wordt gevonden. Hopelijk komt het allemaal zo ver niet.

Ach, er zijn zoveel alternatieven voor Megaupload. Sendspace, rapidshare, zippyshare, etc. etc. Er is nu wel een oorlog ontketend op het web, want ik geloof dat de sites van de FBI en de RIAA als reacties meteen gehackt zijn. Het is wel zuur voor degenen die er bv. dingen voor hun werk hadden geupload. Schijnt dat het in sommige landen vooral daarvoor gebruikt werd.

Maar wat als al die sites ook offline gaan? Dan krijgt het downloaden in ieder geval op korte termijn wel een klap te verduren (er zijn natuurlijk nog torrents).

Ach, er leiden inderdaad wel meer wegen naar Rome. Als echt alles plat wordt gehaald verzinnen ze wel weer iets anders. Of programma's als Spotify worden alleen maar populairder en dat is ook niet verkeerd. Zelf download ik eigenlijk muziek ook alleen nog maar als het niet op Spotify staat.