R.I.P. Mimi. Had nog zo naar uit gezien om haar bij Le Guess who te zien.

R.I.P. Mimi Parker

In mei nog in een schitterend concert in Paradiso gezien, met vorig jaar een van de beste platen van de eenentwintigste eeuw. Hey What ging door op het pad dat met Double Negative al was ingeslagen. Een volledig nieuwe en originele sound, minstens even goed als het al geweldige I Could Live in Hope waar het mee begon. Er zijn maar heel weinig bands die dat kunnen, Low is er een van.

Tijdens het optreden viel mij op hoe rustig ze erbij zat, simpel maar ontzettend effectief drummend. En een prachtige stem. Ze zal heel erg gemist worden.

R.I.P. Mimi...... die komt binnen. Ze was nog maar 55

Ken alleen 'Things...' eigenlijk, maar daar staan wel prachtnummers op. 'Dinosaur Act' bv..

R.i.p. Mimi Parker.

Zo triest. Ik heb Low eigen bij verrassing ontdekt tijdens Crossing Border in de Melkweg in 2000. Ik kwam er met name voor Sigur Ros, maar daarvoor speelde Low en de omschrijving klonk wel interessant. Schitterend concert en zo zouden er nog wel meer volgen. Fascinerende stijl van drummen ook, ik denk niet dat ik toen al eerder iemand had gezien die staand drumde. Spaarzaam maar effect.

Opvallend was meestal de stilte in het publiek, zelfs Paradiso bleef 2 uur lang stil de keer dat ik ze daar zag. Een optreden in de Duif (een kerk in Amsterdam) was ook bloedmooi en markeerde het begin van een (gezonde) fascinatie met Mimi en Alan en hun muziek. Later begon ik wel wat mijn interesse in hun muziek te verliezen, totdat ze zichzelf ineens zich heruitvonden met Double Negative. Helaas heb ik Low 'nieuwe stijl' nooit live gezien en dat dat ook nooit meer kan is bijzonder droevig.

In de trein daarnet luisterde ik weer eens The Great Destroyer en Silver Rider kwam wel even binnen:

The march is over
The great destroyer
She passes through you like a knife

O jee...

RIP Mimi. Vandaag maar even wat Low draaien als eerbetoon

Afgelopen jaren het oprechte en creatieve Low ontdekt en zo langzaam maar zeker een vaak gehoorde favoriet geworden.

Bijzonder verdrietig nieuws..

Rust in vrede Mimi en dank voor alle muziek, waarvan ik gelukkig nog veel moet ontdekken.

Low nieuwe stijl was echt fantastisch en jammer dat we niet meer konden horen hoe ze dit geluid de komende jaren verder zouden ontwikkelen.

Bijzonder blij dat ik nog een prachtig optreden van ze zag op Primavera Sound dit jaar, niet vermoedend dat dit meteen ook de laatste zou zijn.

RIP Mimi.

Ik word er even helemaal stil van, wat ontzettend treurig. Hoop dat Alan genoeg steun om zich heen heeft om de komende periode een beetje door te komen.

Bedankt voor alle mooie muziek, weinig bands zijn zo belangrijk voor me geweest als Low.

RIP Tame One
Ik zet de classic 'Between a Rock and a Hard Place' weer op.

Italo disco pioneer Carmelo La Bionda dies, aged 73 | DJMag.com

Bekend van deze hit.

La Bionda - One for you, one for me.

Dan McCafferty, zanger van Nazareth is overleden. 76 jaar geworden.

RIP Dan McCafferty
Former Nazareth frontman Dan McCafferty dead at 76 | Louder - loudersound.com

Will Ferdy is op 95-jarige leeftijd gestorven. Een holebi-icoon en bovenal gevierd Vlaams zanger.

RIP Dan McCafferty
Wat een stem destijds, rauwe emotie. Luister naar "Please Don’t Judas Me"

RIP Dan McCafferty

R.i.p. Gal Costa

Heerlijke muziek gemaakt, de laatste paar jaar veel naar deze Braziliaanse grootheid geluisterd.

Verliezen wel teveel grootheden de laatste tijd!

RIP Gal Costa! Ik zal gelijk nog eens een persoonlijk favorietje opleggen:

R.i.p. Gal Costa.

RIP Gal

Ach, wat een uiteenlopende carrière heeft zij gehad. Verbazingwekkend welke paden zij nog insloeg op hoge leeftijd.

R.I.P. Gal

Ach...
R.I.P. Chris Koerts
RTL weet de hits wel te noemen... ik memoreer graag deze even

R.I.P. Chris Koerts, één van de mannen achter een belangrijke band uit mijn jeugd. Inderdaad veel geweldige hits (Maybe tomorrow maybe tonight was het eerste singletje dat ik ooit kocht!), maar voor mij toch ook en vooral een albumgroep dankzij hun eerste vier nog altijd prachtige elpees: Earth & Fire, Song of the marching children, Atlantis en To the world of the future (1970-1975).

r.i.p Chris Koerts, voormalig gitarist van Earth & Fire. Zijn tweelingbroer Gerard, toetsenist bij Earth & Fire, was al in 2019 overleden.

Ai, weer één der grote namen uit de (voor mij persoonlijk) hoogtij jaren van de Nederlandse Pop-/Rockmuziek, die ons ontvalt. Naast de door BOHH genoemde albums denk ik ook aan de vele fantastische singles die Earth & Fire gemaakt hebben : Memories, Storm and Thunder, Maybe Tomorrow Maybe Tonight, Ruby Is The One, Love of Life, Seasons; om maar eens een aantal favorieten van mezelf te noemen.

R.I.P. Chris Koerts

Pierre Kartner/Vader Abraham (87).

Idd RIP Vader Abraham