Het gaat snel met de Headboys... In 2022 stierf de bassist, George Boyter, en vorig jaar de toetsenist, Bob Heatlie.

Ik ken de Headboys ook nog van het nummer Schoolgirls

Wellicht een voetnoot in de pophistorie, maar die mogen ook vermeld worden. Gisteren overleed James 'Buzz' Cason, een Amerikaanse zanger, producer en componist.
Als zanger was Buzz Cason vanaf 1960 vooral actief als soundalike, pogend om met snel opgenomen coverversies een hitje te scoren in de slipstreams van het origineel. Dat lukte hem in 1960 met 'Look for a star'. De originele versie was een Britse hit voor Garry Mills. Cason nam onder de naam Garry Miles (subtiel verschil) een cover op die het schopte tot plaats 16 in de Billboard. Als zanger bleef het daarbij, al nam hij onder een tiental pseudoniemen nog een hele rits singles op.
Casons grootste claim to fame was echter het nummer 'Everlasting love', waarvan hij medecomponist was. Hits voor het origineel van Robert Knight en coverversies van the Love Affair, Patricia Paay, Sandra, U2, Gloria Estefan, Jamie Cullum en Kerry Norton zullen hem door de jaren heen vast wel een aardig zakcentje hebben opgeleverd.
Buzz Cason is 84 jaar oud geworden.

Tja, als je maar 1x in je leven een nummer als Everlasting love (mede) schrijft, zit je financieel wel goed, lijkt me. Ik kende de naam verder niet, maar dat nummer is toch wel een klassieker met eeuwigheidswaarde, wat de vele covers natuurlijk bewijzen. En als zelfs U2 en Gloria het opnemen...

Die andere twee namen zijn eveneens voetnoten in de popgeschiedenis, maar ze doen me toch wel wat. Ieder op hun eigen manier, want het zijn toch wel heel verschillende genres. Van The Headboys koester ik hun enige LP (nou jaar, rond 2013 verscheen er nog een tweede album, dat een jaar of 30 op de plank was blijven liggen), en vooral dat onsterfelijke (in mijn ogen dan) The shape of things to come.

Angela Bofill ken ik inderdaad dankzij dat ene hitje, maar ook door later aangeschaft albumwerk, waarop ze zich niet alleen in de discofunk, maar ook in de vocale jazz als een vis in het water bewoog. Uitstekende zangeres.

Zo tijdens t ek, wat een timing. En veel te jong

Ach, wat jong nog. Sunchyme is een mooi nummer van hem.

en Carnaval de Paris is vrij tijdloos gebleken, hoorde je gisteren alweer diverse keren

Carnaval de Paris maakte destijds veel indruk op mij met de clip, en blijft - net als Sunchyme - overeind na al die jaren.

RIP Dario G

Jeetje, jong nog en dan ook nog eens tijdens het EK.

Pfff Sunchyme is zo mooi. RIP Dario G.

Sunchyme is inderdaad weergaloos! R.i.p...

Toch een beetje een jeugdheld. Heb de beste herinneringen aan Carnaval de Paris door mijn obsessie met het WK voetbal toen, maar Sunchyme is objectief nog wat beter.

R.I.P. Dario G

Voor altijd het beste WK-anthem

Matt Watts is niet meer.

Ik had even wat context nodig, maar ongetwijfeld is Matt Watts een bekendere naam in Vlaanderen dan in Nederland. Matt Watts is (in 1987) geboren in Philadelphia), maar hij toog op z'n negentiende naar Antwerpen. Hij bracht een aantal soloalbums uit en speelde met Zita Swoon, Rudy Trouvé, Mercelis en H8 Camera (namen waarvan om eerlijk te zijn alleen de eerste mij iets zegt).

No jazz-saxofonist James Chance is gisteren overleden. Zanger/ saxofonist Chance richtte begin jaren '70 de noiserockband the Contortions op. Later veranderde hun stijl richting free jazz en improvisatie. In 1976 startte hij met Lydia Lunch de groep Teenage Jesus and the Jerks. Chance was al een aantal jaren ziek en is 71 jaar oud geworden.

Jan Cremer is dood. Geen muzikant, maar toch zeker beeldbepalend figuur in de Nederlandse populaire cultuur.

Edit: natuurlijk toch wel een muzikant, hoe kon ik deze klassiekers vergeten?









Bovendien is van zijn iconische boek Ik Jan Cremer een rockopera gemaakt:

Weer een JC minder
R.I.P.

Jackie Chan leeft nog hoor.

Ach, R.I.P. James Chance/White. Contort Yourself blijft een van de beste hoekige post-punknummers ooit.

Eerlijk gezegd was ik in de veronderstelling dat Jan Cremer allang overleden was. Oeps.

Jan Cremer was een eeuwige held voor mij. De man die alles kon, die alles was, en die niemand kende.
Zijn "Ik Jan Cremer" is natuurlijk een iconisch boek, literair of niet doet er niet eens toe. Maar zie dan ook zijn op zeer jonge leeftijd geschilderde meesterwerk La Guere Japonaise. Hangt in Zwolle, in De Fundatie.
Ik kom daar minimaal 1 keer per jaar. Even afstemmen met de belangrijke tentoonstellingen die er dan zijn, maar altijd even een enkele minuten vrijmaken voor het zien van La Guere Japonaise.

En sowieso zijn zijn schilderijen beter dan zijn boeken. Maar dat doet er niet toe. Jan Cremer Leefde. Hij Leefde.
Dat zou ik ook wel willen.

Ik weet niet meer of ik dit gedroomd of in een podcast gehoord heb, maar in een interview kreeg Memphis Depay de vraag of hij wist wie de autobiografie "Ik Jan Cremer" had geschreven. Hij moest het antwoord schuldig blijven.

En dat wist de vraagsteller natuurlijk ook wel.

Nu je het zegt: laatst wist Donald Duck ook het antwoord niet op een vergelijkbare vraag ('wie schreef de autobiografie van die en die eend?'). Het is heel indirect bewijs, maar die grap zou er best eens op kunnen wijzen dat Depay inderdaad deze vraag voorgelegd kreeg.

Dat bewijst toch vooral dat hij niet weet wat een autobiografie is. Anders was het voordehandliggende gokje min of meer een schot voor open doel geweest, om in zijn terminologie te blijven.

Die arme Memphis concentreert zich in Duitsland volledig op het voetbal, leest het nieuws niet, dus die weet na alle nieuwsberichten van vandaag nog steeds het antwoord niet

Donald Sutherland, r.i.p.. Het enige wat hij in de muziekindustrie - bij mijn weten - gedaan heeft, was spelen in een videoclip ('Cloudbusting') van Kate Bush, maar dan is hem hier noemen wel gelegitimeerd, hoop ik...

Op MoMe lukt het me helaas niet terug te komen, vandaar... geweldig acteur, en mens ook, lijkt / leek me.

Ik wou 'm idd net vermelden, die Donald. Wat mij betreft vooral legendarisch in Novecento en Invasion of the Body Snatchers, maar iedereen zal wel zijn eigen favoriete films hebben.
En idd ook hoofdrolspeler in de biografische clip over Wilhelm Reich