Moldavië

2009 Nelly Ciobanu - Hora Din Moldova




Bij Moldavië kies ik met overtuiging voor deze heerlijke ethno/dance banger. Een veel gekopieerd genre maar soms zitten daar juweeltjes bij zoals deze. Dit klinkt ook gewoon alsof het van heel ver weg van Nederland komt door de echte folklore die er in zit dus ergens is het ook wel wat exotisch.

Aliona en DoReDos vind ik allebei ook leuk. Zdob şi Zdub daarentegen vind ik knap matig.

Zweden

1974: ABBA - Waterloo




Ik denk niet dat ik nog iets kan zeggen wat niet al gezegd is over de bekendste winnaar van het ESC ooit. ABBA vind ik al van jongs af aan misschien wel de allerbeste band ter wereld en hoewel binnen hun oeuvre er handenvol singles zijn die ik veel beter vind dan Waterloo is dat voor Zweden toch zeker wel het beste wat ze ooit hebben gemaakt hoor. Ik hou van ABBA.

Loreen's Euphoria is uiteraard ook een steengoed nummer. John Lundvik vind ik niets aan en Monica Zetterlund hangt aan de huidige subtop en is zeker een van de betere inzendingen ooit uit de prehistorie.

Azerbeidzjan

2010 Safura - Drip Drop




Azerbeidzjan vind ik een erg sterk land dat bijna nooit echt iets slechts instuurt en inmiddels al een hele reeks echt goed nummers heeft. Een land dat duidelijk heel veel aandacht aan haar inzendingen besteed. Safura uit 2020 was live niet de sterkste zangeres ooit en het genre waarin ze zingt is eigenlijk niet mijn ding maar damn wat is dit toch een fucking lekker nummer zeg. Het gevoel wat Safura mij bezorgt moet gewoon wel zijn wat Gretz bij elke zangeres krijgt.

Efendi vind ik ook top, Dilara vind ik zelfs steengoed (#3) en Chingiz vind ik wel okay maar een van de mindere inzendingen.

16. Australië 2023




Het blijft een apart verhaal. In 2015 meedoen als eenmalig extraatje vanwege het 60-jarig jubileum om vervolgens elk jaar terug te keren. Het levert acht bijdrages op uit down under. Niet slecht maar ook niet helemaal behorend tot mijn grote favorieten Het leukste nummer vond ik Promise van Voyager vorig jaar. Slechts één keer bleven ze hangen in de halve finale. Mogen ze dit jaar ook doen wat mij betreft.

17. Portugal 2017




Portugal heeft aardig wat inzendingen die ik dan weer wel waardeer. Alleen waardeerde Europa het land niet zo to 2017 waar Salvador Sobral won. Ik stuur nooit een tekstberichtje om te stemmen, maar heb het één keer gedaan en dat was in 2017 voor Salvador. Prachtig nummer en wat was ik blij dat ie won.
Het schijn inspiratie te zijn voor het optreden van Joost dit jaar. Dat zal dan wel voor het outro zo zijn vermoed ik. Joost in het publiek....
Een andere enorme favoriet is er eentje van mij en mijn partner samen: Leonor Andrade met Há um mar que nos separa. Ook The Black Mamba in 2021 vind ik prachtig en ik kan er zo nog wel een aantal noemen.

18. Luxemburg 1967




Leuk dat Luxemburg weer meedoet dit jaar. Mijn favoriete nummer is niet één van hun vijf winsten, ook al vind ik die van France Gall en Anne-Marie David behorend tot de allerbeste winnaars die het festival kent.
Ik heb een enorm zwak voor een dame die wel won voor Luxemburg, maar dat was pas in 1972: Vicky Leandros. L'Amour Est Bleu werd vierde met dit nummer in 1967. Haar deelnames waren dus succesvol.

Australië:

Ik kan alleen maar blij zijn met hun toetreding tot het festival als enige niet-EBU-lid (wat overigens verder reikt dan Europa, maar zeker niet zover als Australië). Over het algemeen smaken de inzendingen me prima, waaronder Voyager, waar ik een alleraardigste progmetalband aan heb ontdekt, maar ook de debuutinzending van Guy Sebastian vind ik een prima nummertje, net als We Got Love uit 2018. Mijn keuze valt uiteindelijk op de gouden strot van Dami Im met haar Sound of Silence:




Portugal:

Ik heb niet al te veel inzendingen van dit land voor de geest, omdat ze het lang niet altijd goed doen of tot de finale schoppen. Salvador Sobral was een interessante casus omdat hij al die gelikte inzendingen met professionele dansers, choreo en visuals voor gek zette en liet zien dat een oprecht, sober liedje iedereen in het hart kan raken. Ikzelf heb echter een zwak voor de inzending uit 2009: het zoetgevooisde Todas as ruas do amor van Flor-de-Lis:




Luxemburg:

Leuk dat ze er weer bij zijn. Ik ga hier voor Poupee de Cire, Poupee de Son voordat iemand anders het doet. Al bijna 60 jaar onverwoestbaar. Een prettige melodie, simpelweg een goed liedje.

Australie heeft voor mij twee nummers die erboven uitsteken. Ik vind het liedje van Jessica Mauboy fijner , maar het optreden van Katie Miller-Heidke was sterker, Toch kan ik het niet laten voor Jessica te kiezen.




Portugal was jarenlang het land dat zelfs nimmer de top 5 haalde. Ook in de vroege tijd al fijne inzendingen, zeker als ze erg Portugees klinken ook. Zoals 1969 (sowieso een idioot goed jaar). De verder niet heel opvallende inzending van 1974 werd een belangrijk lied tijdens de anjerrevolutie toen Portugal een democratie werd, Toen Portugal zich voornam om geen typische Eurovisienummers meer te sturen wonnen ze prompt en erg dominant. Sindsdien zijn ze daarmee door gegaan. Soms met aardige resultaten maar ook lager dan verdiend. Dat was het helemaal in 2019 toen Portugal met een expermentele inzending kwam. In de fangemeenschap vrij populair, maar het kwam niet in de buurt van de finale. Telemoveis van Conan Osiris. Al had ik ook O Jardim kunnen noemen van een jaar eerder.




Luxemburg is terug. Welk land zal het volgende zijn? Bosnie en Monaco lijken niet ondenkbaar. Helemaal als Luxemburg de finale haalt en Kroatie wint. Luxemburg was jarenlang een powerhouse, Ze hadden de eerste gay entry (al is dat niet openlijk in de tekst, de winnaar van 1961 gaat over twee mannen), ze stuurden het hele festival meer de popkant op met France Gall, stuurden namen uit het buitenland die vervolgens groot werden als Nana Mouskouri en Vicky Leandros. Er waren dierbare guilty pleasures als het appelliedje van 1971 (dat ik bijna had gekozen) en het pinguïnlied uit 1980 In 1975 was een Frans zuchtmeisje dat bijna vals zong, dat is ook een mooie traditie, in 1984 was het echter echt vals en werden ze alsnog tiende. In 1983 eindigde het grote succes met het meebleren onder de douche nummer Si La Vie Est Cadeau en dan lekker over de top dramatisch doen. Ik ga toch wel voor Anne Marie David. Een van mijn favoriete winnaars ooit en iemand die al jaren riep dat Luxemburg terug moest komen.

19. Malta 1997




Ik ben geen fan van de inzendingen uit Malta. De keuze is niet reuze zeg maar. Ik heb gekozen voor Debbie Scerri met Let Me Fly uit 1997, nog lekker met orkest en waar alles nog live was. Dat mis ik toch echt wel. het is onderhand een playbackshow geworden, nog even en de leadzang hoeft ook niet meer live. Deze inzending is prima, maar staat niet heel hoog in mijn favorietenlijst. Zegt genoeg.

20. Albanië 2018




In 2018 kwam Albanië verrassend sterk uit de hoek met Mall van Eugent Bushpepa. Vooraf was het een semi-favoriet, maar na zijn optredens werd het een favoriet. Prachtig nummer en goed uitgevoerd.
Gewoon een heel fijn nummer.


21. Griekenland 1992




Dit nummer vond ik niet alleen het beste nummer in 1992, ik beschouw het nog steeds als een top 10 aller tijden Eurovisie inzending. Elke keer als ik het hoor pakt het me weer. Het etnische sausje, de compositie. En ook hier voegt het orkest echt iets toe aan het nummer. Oh, wat mis ik die tijd toch eigenlijk.

Malta

Een land met aardig wat leuke inzendingen zoals 'On Again, Off Again' uit 2004 en 'This is the Night' uit 2012, en ook het reeds aangehaalde 'Let me Fly' vind ik erg mooi. Het schattige 'Tomorrow' van Gianluca uit 2013 vind ik echter zo onweerstaanbaar dat ik die hier ga plaatsen:




Albanië:

Dit is niet echt mijn songfestivalland en ik moest ook even in mijn geheugen graven, maar er is natuurlijk altijd de uitzondering die de regel bevestigt, en dat is de oerdegelijke popsong 'Carry me in your dreams van Kejsi Tola. 'Mall' vind ik ook goed, maar doet me net even wat minder.




Griekenland:

Dit was nog aardig lastig kiezen. Beide tracks van Sakis Rouvas vind ik goed, net als het übergriekse 'Opa' uit 2010 en de lekkere dancestamper 'This is Love' uit 2017. Toch halen die het niet bij de enige winnaar die het land heeft opgeleverd, met een inzending waar gewoon alles aan klopt, inclusief de leuke staging. 'My number one' is ook mijn nummer een:

Australië

2022 Sheldon Riley - Not The Same




Mijn Australische favoriet is zonder twijfel Sheldon Riley met zijn gevoelige ballad die me heel sterk doet denken aan Conchita Wurst: classy met een extravagant randje en geweldig gezongen. Sowieso vind ik dat Australië pas de laatste jaren leuk begint te worden want de suffe pop/soul liedjes uit de beginjaren kunnen mij gestolen worden. Voyager is mijn #2, duurde even maar inmiddels vind ik die toch wel erg leuk, Dani Im is #4 ook nog net leuk. Jessica is #5 en die vind ik net niet meer leuk.

Portugal

Mijn #1 is door Starbright Boy ingepikt en mijn #2 door Jasper, dus kom ik uit bij #3 en dat is

1971 Tonicha - Menina




Een bijzondere folksbanger van ruim 50 jaar geleden met echt zo'n typerend oldschool ESC geluid. Ook als je deze nog nooit had gehoord weet je meteen dat het ESC moet zijn en dat vind ik gaaf. Overigens vind ik Portugal een verschrikkelijk slecht land. Behalve deze top 3 zijn er nog een handjevol aardige inzendingen. Sobral is daarbij op het randje mijn #8, wel een van de slechtste en meest onverdiende winnaars ooit. en verder is het huilen met de pet op voor dit land. Next!

Luxemburg

Tsja, Jasper pakt mijn #1, Eric mijn #2 en Starry mijn #3. Wat zeldzaam eensgezind. Ik moet dus kiezen voor mijn #4.

1972 Vicky Leandros - Après Toi




L'amour Est Blue is wat verantwoorder en tijdlozer maar ook Après Toi mag er zijn hoor. Chansonpop die zo cachty is als een opgewonden eend. Ik heb altijd waardering voor liedjes die gecomponeerd lijken te zijn met de oren van het publiek in mind en dit is daar een goed voorbeeld van. Won terecht.

Ik vind Après Toi dan echt totaal niks aan gek genoeg, waar ik juist zo houd van L'Amour Est Bleu. Draak van een nummer juist.

We lijken eensgezind allemaal, maar zo tussen de regels door ook niet helemaal blijkt wel

Malta begon in 1971 als een soort exotisch land. Twee jaar op rij laatste. Toen haakten ze weer even af. In 1975 kwamen ze terug met een heerlijk lullig Engelstalig nummer Singing This Song.. Toen waren ze weer weg tot 1991, nog steeds in het Engels want dat is daar een offciele taal. Er waren wat ereplaatsen met met Mary Spiteri, twee keer Chiara.en Ira Losco. Maar Malta, waarvan de jury vaak ook op inwisselbare dingen stemt, komt vaak met inwisselbare inzendingen die ik gewoon niet erg goed vind. En het taalvoordeel zijn ze ook al een kwart eeuw kwijt. Zeker de laatste 3 jaar (inclusief dit jaar) slagen ze er elk jaar in om met een erg vervelende inzending te komen. Uiteindelijk is de lulligheid uit 1975 me het meeste lief.








Albanie kwam erbij in 2004 en stuurt meestal een popnummer soms met etnische invloeden dat ze dan nog eens aanpassen nadat ze het als een van de eerste bekend maakten. Soms gaat het mis als ze te weinig eigens erin stoppen. Mijn top 3 is vrij duidelijk. Naast het al genoemde prachtige Mall is dat ook de fraaie inzending van 2019, maar ik kies voor de succesvolste inzending die ze ooit hadden. De vijfde plaats van Suus van Rona Nishliu. Je moet wat drama kunnen hebben, ik kan dat soms wel waarderen.




Griekenland kwam er in 1974 bij en Turkije ook in die tijd en ik sluit niet uit dat dat niet helemaal los stond van elkaar. Eerder een land met guilty pleasures dan absolute favorieten eigenlijk. Eurovisielegende Anna Vissi in 1980 en Opa in 2010 bijvoorbeeld. De jaren ´00 waren het succesvolst, vaak best leuke pop, maar met dingen als Sakis Rouvas heb ik echt totaal niks. En ook met fan favourite Antique uit 2001 heb ik geen klik. IK kies echter voor iets wat eigenlijk tegen mijn smaak ingaat. De over de top rockballad die de terugkeer van Anna Vissi was in 2006. Everything is heerlijk drama van iemand van wie je vermoed dat er tussen 1980 en 2006 sloffen sigaretten, flessen whiskey en ook nog wel zwaardere middelen zijn ingegaan. Ik geloof haar.

Anna Vissi met Everything is voor mij één van de allerbeste inzendingen. Ik draai dat nummer nog steeds heel vaak.

Malta

Wat mij betreft heeft Malta maar één topinzending en dat is Let Me Fly uit 1997, die is ook door Eric gekozen en dus kies ik voor de beste van nog 4 Maltese inzendingen die ik ook goed vind. Na die 4 wordt het echt moeilijk voor mij om er nog wat van te maken.

1992 Mary Spiteri - Little Child




Een musical-achtige ballad met een big show sound die inmiddels best wel gedateerd klinkt maar op een of andere manier blijft deze bij mij altijd wel weer bovenkomen als een meer dan prettige inzending. Spiteri heeft ook best een bijzonder stemgeluid, dat trouwens live duidelijker overkomt dan in de studio.

Let Me Fly vind ik wel eindeloos veel beter, die staat heel hoog in mijn Top 100 AT. Gianluca (#18) en Renato (#32) wijs ik resoluut af.

Albanië

Ook voor Albanië is mijn topfavoriet al gekaapt. Ditmaal door Jasper met Kejsi Tola dus ga ik voor mijn nummer 2.

[2005] Ledina Çelo - Tomorrow I Go




Albanië heeft een hele reeks uitstekende inzendingen. Een derde van alles vind ik gewoon top en op slechts een paar na vind ik ze allemaal prima en dat komt ook zeker omdat Albanië altijd lekker die Balkan vibe er in houdt en dat ankert op een of andere manier hun nummers zodat ze meteen vertrouwd klinken. Ook de aankleding van het liedje van Ledina is hier op gebaseerd. Uiteraard ook opzichtig geïnspireerd door Ruslana trouwens. Plat met een gouden randje. Dit soort dance mag ik graag horen al was ze live niet sterk en is de studio-versie een stuk strakker.

Eugent B. is mijn # 6 en en Rona N. pakt de 4e positie, beide dus ook erg goed wat mij betreft.

Griekenland

Ah Griekenland, een van de allerbeste ESC landen. Dik 20 topnummers hebben ze wat mij betreft door de jaren heen wel ingestuurd. Mijn nummer 1, daar hoor je echter weinig over.

1976 Mariza Koch - Panaghia Mou, Panaghia Mou




Een absoluut buitenbeentje op het ESC. Een martial drumritme met een dwingende bouzouki en daar overheen de snerpende engelenzang van Mariza. Dit was een van de eerste echte politiek getinte songs want het is gericht tegen de Turkse invasie van Cyprus. Ik hou van politiek, zeker ook in muziek en van mij mag dat ruimschoots op het ESC aan bod komen, dat levert namelijk soms extreem goede nummers op omdat dit soort emoties bij de componisten en vertolkers veel verder gaan dan banale gevoelens over liefde enzo. 'Panaghia Mou, Panaghia Mou' is een van de allerbeste nummers uit de geschiedenis van het ESC van een topland dat al vaker had moeten winnen dan het tot dusverre heeft gedaan. Griekenland is overigens een van de weinige landen die ons, wat mij betreft, in alle decennia van het ESC, waarin ze deelnamen, echt meerdere hele goede inzendingen hebben gebracht.

Helena is mijn #3, dus ook geniaal. Cleopatra is mijn #14 en Anna #18 en die vind ik nog steeds top. Kun je nagaan wat een weelde.

Oh ja wow, die Griekse inzending uit 1976 is altijd een opveermomentje als ik bij 1976 ben aangekomen. Geweldig nummer!

Nu ben ik overigens bij 2020 aanbeland. Bijna alle inzendingen weer gehad dit jaar

Spannend nummer inderdaad, mooi gedaan. Net als dat Zweedse jazznummer uit 1963 trouwens. Die laatste vind ik wel een mooie ontdekking. Grappig dat dat totaal niet in de smaak viel.

Staat bij mij heel hoog genoteerd. Het hele album is ook prima.

22. Zwitserland 2012




Het is altijd een beetje hit or miss bij Zwitserland, en toch proberen ze leuke dingen uit. Zo was het best lastig kiezen tussen met name de wat meer alternatieve tracks. Lovebugs uit 2009? Gjon's Tears uit 2021? Sebalter uit 2014 wellicht? Het is allemaal redelijk gelijk.
Nu Nemo dit jaar zeer grote kans maakt om het festival terug naar Zwitserland te halen is dit land er nu eentje waar de schijnwerpers op staan. Die stonden niet op Sinplus in 2012 met Unbreakable. Het nummer haalde de finale niet. En ik blijf me altijd afvragen wat ie nu zingt. Swiem against the swiem? Maakt niet uit, ik vind het een lekker catchy nummer, maar The Code van Nemo mag er zeker ook wezen.

23. Tsjechië 2023




Een land dat mij nog niet heeft weten te overtuigen. Vorig jaar kwam in de buurt met Vesna, maar ook dat is er nu niet eentje die enorm scoort bij mij. Wel een boeiende bijdrage.

24. Frankrijk 1977




Wat Frankrijk betreft is het andere koek. Dat land heeft toch een paar geweldige inzendingen gehad. Het was even twijfelen tussen Barbara Pravi en Marie Myriam, maar de laatste is al jaren vaste waarde in mijn top 10 dus die moet het ook nu gewoon worden. Wat een geweldige winnaar is en blijft dit toch.

Zwitserland

1988 Céline Dion - Ne Partez Pas Sans Moi




Mijn Zwitserse favoriet is één van de bekendste winnaars uit de geschiedenis maar ook eentje die nog wel eens wordt verguist, zeker ook hier en persoonlijk snap ik daar weinig van want dit is toch echt een van de meest overtuigende performances op het ESC en zeker voor de jaren '80. Misschien komt het omdat ik Céline Dion sowieso een goede zangeres vind en bijna al haar hits wel erg kan waarderen terwijl ze misschien te boek staat als suf en niet verantwoord is om leuk te vinden ofzo. Ik weet het niet maar Ne Partez Pas Sans Moi is steengoed. Sinplus is ook leuk, mijn #6

Tsjechië

Mijn Tsjechische nummer 1 is dezelfde als die van Eric dus kies ik voor mijn nummer 2 van een jaartje eerder.

[2022] We Are Domi - Lights Off




Tsjechië is geen hoogvlieger maar zijn af en toe wel op de goede weg. We Are Domi doet me denken aan Yazoo of Eurythmics qua opzet maar dan met een moderne sound. Nogal offbeat voor ESC begrippen en ook een nummer dat niet meteen pakt maar wél een lange houdbaarheidsdatum heeft. Qua zang okay maar vooral muzikaal erg sterk.

Frankrijk

1969 Frida Boccara - Un Jour, Un Enfant




Un Jour, Un Enfant is de mooiste ESC inzending uit de geschiedenis. De allermooiste chanson ooit gezongen en hij komt gewoon van het ESC. Frida's kleine drie minuten brengen een heel mensenleven tot bloei in mijn oren met haar fantastische stem. Ik moet vaak alles wat ik doe wegleggen en raak bijna altijd ontroerd als ik dit hoor. Ik zou het zelfs kunnen overwegen als keuze voor een uitvaart want het is plechtig maar het gaat ook over het vieren van leven. Dat contrast, daar hou ik eindeloos van.

Marie Myriam is mijn #12, nog steeds een meer dan prima nummer.

Stream...

Zwitserland. Niet mijn favoriete land. Maar met genoeg moois door de jaren heen. Met de eerste winnaar (al vind ik Lys Assia's Giorgio uit 1958 stiekem leuker). T'en va Pas uit 1963 is ook prachtig en ik hou ook van de inzending uit 1965. Een van de beste landen uit de eerste jaren.Wat later is het wat minder. Met maar liefst 4x Peter Sue and Marc, Veel ereplaatsen, maar in de meeste jaren het mindere broertje van Frankrijk en vaak ook Luxemburg. Want ondanks de keuze die ze hadden was het toch het vaakst Franstalig. Voor mijn gevoel gaven wij ze altijd veel punten in deze tijd. Ik kijk weleens een puntentelling uit het verleden en hoor nog zo Willem Duys nogal overdreven uitspraak van Switzerland, En er is natuurlijk Celine Dion met een van haar beste nummers. In de jaren '00 is het een puinhoop met veel rommel, met 2004 als beschamend dieptepunt. Erics keuze irriteert me, omdat de zanger klinkt alsof hij met volle mond zingt. De laatste jaren hangt er weer winst in de lucht met veel goed verzorgde inzendingen die bovendien erg gevarieerd zijn. Het is even afwachten of The Code in de toekomst op deze plek uitkomt, maar ik hou het nu op T'en va Pas van Esther Ofarim uit 1963.




Tsjechie is een land dat het wel gaat leren. De eerste inzendingen waren heel erg mager. In die tijd (eind jaren '00) waren er weinig landen die er meer een puinzooi van maakten. Na een pauze kwamen ze in 2015 terug en haalden ze hun beste resultaat in 2018 met Lie to Me. Geholpen door een goede staging. In 2019 herhaalden ze dat nog eens, maar die flopte bij het publiek. In 2023 vond ik ze weer behoorlijk goed. Dit jaar bevalt me minder. Ik denk dat ik het hier met Eric eens ben, maar omdat hij die heeft kies ik voor Friend of a Friend.




Frankrijk is weelde. Heel veel prachtige inzendingen inclusief de twee genoemde. En eigenlijk nauwelijks iets dat ik echt slecht vind. Dat hadden ze bijna wel hun afschuwelijke inzending die gepland stond voor 2020. De allerslechtste van dat jaar. Maar ze kwamen goed weg met het annuleren van dat jaar en kwamen een jaar later met Barbara Pravi. Maar Frankrijk is wellicht het land met de meeste persoonlijke favorieten. Al heeft Spanje er ook best veel. Ik hou heel veel van de inzendingen uit 1962, 1969, 1970, 1976, 1977, 1979, 2001, 2007, 2009 en 2012. Bijna had ik gekozen voor 1968, 1975, 1983, 1990, 2008 en 2021, die staan erg hoog in de allertijdenlijst als ik die zou hebben, allemaal top 40 wellicht zelfs. Maar in dit geweld ga ik toch voor een oude favoriet die ik nog steeds vaak noem als mijn favoriete Eurovisie-inzending ooit. Ik vond dat al in 1991 en was boos dat ze niet won. Amina met Le Dernier qui a Parlé qui a Raison,.

Amina is mijn nummer 2 natuurlijk en daarmee de 2e Franse inzending in mijn Top 10 aller tijden. Dat doet alleen Italië ze na.

Leer jij ze articuleren?

Amina is ook mijn nummer 2 besef ik nu. Nog mooier dan Pravi. Wat baalde ik toen Zweden werd uitgeroepen tot winnaar. Zo'n prachtig lied dat op zo'n manier moest verliezen van zo'n huppelkutnummer.

Zwitserland:

Een land met een rijke songfestivalgeschiedenis, daar is hierboven verder alles over gezegd. Met Celine Dion heb ik vrij weinig (dat winnende lied althans). Ik ben fan van 'The Code' en zou ermee kunnen leven als Nemo onze Friese vriend van de winst afhoudt. De moderne tracks vind ik vooral vrij goed, zoals het flitsende 'Dirty Dancing'. Toch ga ik voor het folky 'Hunter of Stars' van Sebalter uit 2014. Gewoon een steengoed, fris liedje, inclusief Paganini-esque vioolsolo:




Tsjechië:

Een beetje een laatkomer op het festival. Ik vind de inzendingen van de afgelopen twee jaar vooral vrij goed, maar die zijn al ingepikt. 'Friend of a Friend' vind ik vrij matig. Dan maar die hippe doch nerdy Mikolas Josef. Het is niet helemaal mijn ding, maar ik snap helemaal dat die goed heeft gescoord (bij het publiek):




Frankrijk:

Ook al zo'n land dat er vanaf het begin bij is met vele memorabele inzendingen. Noch de oudere winnaars, noch iets als 'Voilà' weet me te raken. Een aantal nieuwere inzendingen vind ik leuk, zoals 'Allez Ola Olé', 'J'ai Cherché', 'Merci' en 'Fulenn', maar ook zeker Amina. Mijn keuze valt echter op deze weliswaar niet al te originele, maar wel erg fijne ballad uit 2002:

Mia en Dinges van vorig jaar waren zo slecht dat ze zelfs de punten voor Nederland niet mogen geven. Dat gaat Nikkie de Jager doen. Terecht, want Nikkie is een van de weinige TV BN'ers waar ik geen jeuk van krijg.

En het is ook al winst dat we van Jan Smit af zijn
Heb zelf inmiddels ook genoeg van die jolige Petra Mede, maar daar zal ik wel de enige in zijn.

Oh, Petra vind ik wel leuk.

Ik ook. Ik denk trouwens dat Mia en Dion zelf ook echt geen zin hebben om punten te geven. Nikki is natuurlijk een perfecte keus.

Dion heeft na zijn Songfestival deelname nog 1 post op social media geschreven en daarna heeft niemand meer iets van hem gehoord. het schijnt dat ie er helemaal doorheen zat.

Het was op een gegeven moment ook geen kritiek meer, maar pestgedrag. Dat hakt er wel in. Dus al zouden ze gevraagd zijn dan nog denk ik dat ze dat niet zouden willen, alhoewel je je dat bij Mia dan weer kunt afvragen.

25. Oostenrijk 2015




Ik ben geen fan van Oostenrijk als Eurovisieland. Ook beide winnaars doen me niet veel eerlijk gezegd. Maar wat dan wel? Tja, ik vond de inzending van vorig jaar best geinig, dit jaar ook, maar verder? Ik heb geen enorme favoriet. Toch maar Conchita dan? Laat ik kiezen voor het jaar erna toen het land gastland was. The Makemakes kreeg onterecht 0 punten. Waar het 'em aan lag? Geen flauw idee. Misschien toch die piano in vlammen? Echt, dit mag dan een belegen nummer zijn, maar 0 punten Europa?!

26. Denemarken 1963




Hier hoef ik niet lang over na te denken. Voor mij is de winnaar van 1967 nog steeds één van de mooiste en meest tijdloze inzendingen op het Songfestival. Scoort ook altijd wel top 10 bij mij.
Heerlijk nummer. Niks meer over te zeggen dan dat.

27. Armenië 2014




Rosa Linn is misschien wel de bekendste inzending van dit land. Twintigste worden en dan wereldwijd uiteindelijk zo'n beetje de grootste hit scoren in 2022.
Ik vond Apricot Stone van Eva Rivas in 2010 erg goed, maar ik denk dat mijn favoriet toch wel Aram MP3 is met Not Alone in 2014.

Alles weer eens beluisterd, nu in volgorde van de semi's. Verdict:

Ik vrees een beetje voor Litouwen. Ik ben bang dat het nummer te moeilijk is om direct te overtuigen en dat gecombineerd met een slechte plek in de loting kan funest zijn. Hopelijk heb ik het mis.

Ik denk nog steeds dat de gedoodverfde top 3 de meeste kans maakt maar ik vind wel echt dat Nederland het het meeste verdient. Iets meer dan Kroatië en flink meer dan Zwitserland.

Ik sluit Noorwegen nog niet uit voor de winst, laat staan het podium.

We krijgen Pinopapa met worst

https://postimages.org/

https://postimages.org/

https://postimages.org/