2014

Albanië: Hersi - One Night's Anger




Oh wat vond ik dit toch een fijn liedje toen het (net als uiteraard bijna elk jaar) als eerste liedje bekend werd gemaakt van deze editie. De vertaling naar het Engels vond ik wel jammer, maar op zich was de nieuwe versie ook gewoon nog erg goed. En toen ging het niet eens door naar de finale... Erg jammer en onterecht vond ik. Wat mij betreft een van Albanië's beste bijdrages.

2014 leek een jaar waar Nederlandse fans nog heel lang op zouden moeten teren. Niets bleek minder waar toen Duncan vorig jaar ineens won. Zou dat wat van de glans van Calm After the Storm gaan halen en het nummer toch ietsjes makkelijker de vergetelheid in drukken? Laten we hopen van niet.

Dit was ook het jaar van Cake to Bake. Vrijdag tijdens de Eurovisie-ronde van een muziekquiz kwam dit liedje ineens voorbij in de chat, dus deze inzending heeft nog altijd fans. Toch was hij bij mij ver weggezakt, dus daarom voor iedereen die meeleest: drie minuutjes aan kneuterige feelgood!

stoepkrijt Cezar is inderdaad zo heerlijk love-hate Kan om die reden echt altijd nog zo van die inzending genieten. Heerlijke camp en nog goed uitgevoerd ook. Act zat ook prima in elkaar.

En Cake to Bake is ook zo'n heerlijke guilty pleasure inderdaad Wordt echt altijd zo vrolijk als ik dat optreden bekijk en ze met zoveel plezier dat liedje staan uit te voeren!

Ergens is het wel een beetje cru om juist op Moederdag dat debacle te moeten noemen.
Ach, ik vond het een mooi liedje, dus ik draai hem gewoon weer eens.

Edit: "You are my satellite" Die vondst blijft natuurlijk geniaal.

Wat een toeval!

Ook Wiwibloggs heeft het Songfestival nagebootst en dit is hun uitslag:

https://www.mupload.nl/img/zk0o3ph5y.15.26.png

Toch wel grote verschillen met gisteren: Nederland doet het veel beter, en België slechter. IJsland valt een beetje tegen hier.

Vreselijk nummer en net zo vreselijk als die Cake to Bake of Cezar. Nummers om heel snel te vergeten. Brrrr.

Eurostream was een beetje leentjebuur van het langer bestaande Eurovoix en daar was dit de uitslag:

https://www.mupload.nl/img/m0dwl5cm.43.15.png

Hier IJsland weer winnaar met 1 punt verschil op de nummer twee en wederom doet Malta het goed. Zwitserland hoog zoals te verwachten en Zweden doet het telkens veel beter dan de polls en bookmakers deden vermoeden.
Bulgarije bleef op 1 steken toen de bookmakers stopten, maar je ziet toch dat dat land het telkens niet is.

Vandaag zou de rode loper over de Erasmusbrug zijn uitgerold. Ik merk nu toch wel dat het een beetje begint te steken. Het besef dat we een jaar moeten wachten en zelfs dan niet weten hoe het er uit komt te zijn is niet iets waar ik erg vrolijk van word op dit moment.

Wel een mooie uitslag hier voor Nederland inderdaad! Deze competitie/poll heb ik niet zo gevolgd. Maar de grote lijnen komen wel weer overeen. Met een duidelijk verschil in winnaar wel.

Wat verfrissend om een keer te horen dat je het met me oneens bent!

Radio 2 draait op 15 mei een Songfestival top 50 waar nu op gestemd kan worden:

Stem voor de NPO Radio 2 Songfestival Top 50 - Nieuwsbericht - NPO Radio 2 - nporadio2.nl

Ik heb meteen maar even gestemd. Varieert van 'komt heel misschien in de lijst' (I treni di Tozeur) tot 'volstrekt kansloos' (de andere 11)..

Ik had gelijk al meer dan 50 inzendingen die ik er echt in móest hebben Dat terugbrengen naar 12 is zo lastig. En dan ga ik malen of ik de obvious keuzes er wel in moet zetten (Duncan bijv. gaat het sowieso wel halen) of juist de kanslozen er niet in moet zetten, want die halen het toch niet.

Heb uiteindelijk gewoon mijn huidige hart gesproken en 12 nummers uitgekozen die ik momenteel veel luister of momenteel gewoon iets betekenen voor me. Naast de échte persoonlijke topfavorieten (mijn top 4/5 staat wel redelijk vast namelijk).

Ik vond het wel echt een plus dat je werkelijk uit élke oud-deelnemer kon kiezen. Althans, er zat er geen enkele tussen waar ik op zocht en die ik niet kon kiezen...

Dat is inderdaad heel tof ja! Niet dat je alleen maar uit recente nummers of evergreens kan kiezen. Hopelijk duiken er nog wel wat verrassinkjes op in de uiteindelijke top 50

2014:

Ah, wat waren we er dichtbij. Nederland stuurde met Calm After The Storm opnieuw een kwaliteitsnummer richting het songfestival, en deze keer deden we het nog beter dan gehoopt, mede dankzij de zeer sterke staging. Sterker nog, we eindigden op de tweede plaats, wat een prachtprestatie was voor The Common Linnets, maar toch ook wel een tikje zuur. Of de uiteindelijke winst voor Oostenrijk terecht was, daar is nog steeds discussie over. Ik vind het jammer dat Nederland er niet vandoor mee was gegaan (had ik persoonlijk ook meer terecht gevonden), maar ondanks dat heb ik weinig moeite met Rise Like A Phoenix. Ja, het is een cliché bombastisch Bondliedje, maar wel goed uitgevoerd. Daarbij vond ik de zang van Conchita Wurst toch wel erg sterk. Zeg wat je wil over de uiteindelijke uitslag en in hoeverre dat werd veroorzaakt door de randverschijnselen, maar ik kan er toch enigszins vrede mee hebben.

Maar genoeg over het winstdebat. Er zijn namelijk nog meer inzendingen, welgeteld 37 (incl. Oostenrijk en Nederland). Daarbij aan de ene kant: een Justin Timberlake kloon uit Wit-Rusland, een nummer uit San Marino dat in het verleden is blijven hangen, een Poolse ode aan het vrouwelijk schoon uit de Slavische landen en de Moldaviërs die geforceerd hip probeerden te zijn met dubstep.

Gelukkig is er nog genoeg aan de andere kant van het spectrum te bewonderen. Albanië is inderdaad een mooie inzending dat zeker meer had verdiend. Verder hadden Hongarije, Finland en Zwitserland alle drie inzendingen die me zeer smaken. De Hongaren kwamen met een goed en duister drum-and-bass nummer, de Finnen met een sterke popsong dat geïnspireerd is door Coldplay en de Zwitsers hadden een vrolijk folkachtig nummer waarvan je het fluitje niet meer uit je kop krijgt. Ook Montenegro wil ik nog even noemen. Deze Balkanballad (ja hoor, daar is ie weer) vind ik ook erg mooi, maar daar vond ik het jammer dat de vocalist live niet goed uit de verf kwam en dat de staging ook gewoon matig was.

En dan nu: Noorwegen. Zij kwamen met Carl Espen, een man die door zijn leven heen veel verschillende dingen deed, maar daarnaast ook één grote passie heeft: zingen. Op een gegeven moment spoorde zijn nichtje, zelf ook zangeres, hem aan om mee te doen aan de Noorse voorronde. Zij schreef voor hem het nummer Silent Storm, waarmee met overmacht de voorronde gewonnen werd. Het valt wel te begrijpen waarom dit naar Kopenhagen werd gestuurd, want deze plaat is behoorlijk indrukwekkend. Het is een ballad met een mooie onderhuidse dreiging, die zowel in de muziek als in de tekst naar voren komt. Die dreiging wordt vervolgens steeds verder opgebouwd. De storm gaat als het ware steeds harder waaien en op het moment dat die lijkt te veranderen in een orkaan komt daar, ineens, de stilte. En in die stilte komt een einde aan het nummer met de hoopvolle zin: "Someday I'll be calm." Werkelijk waar wonderschoon. Een van die inzendingen die wat mij betreft de winst had verdiend. Carl mag er zelf in elk geval zeer trots op zijn.

Oh, ik dacht dat jij Cezar juist wel tof vond. Ik zal misschien in de war zijn met Onweerwolf dan.

Hmm, hier zitten toch ook redelijk wat vreemde noteringen tussen. Ierland op 19? Echt niet! Verder verbaas ik me ook over de hoge posities van Zweden en Oekraïne, maar dat zie je bij Eurostream en Eurovoix ook terug, dus misschien zit ik er zelf gewoon flink naast.

Wel interessante lijstjes om eens doorheen te lopen!

2015 was het jaar waarin een nieuwe standaard werd gezet voor de visuals, want de aankleding van de act van Mans Zelmerlow (die gekke leestekens laat ik voor het gemak even zitten) was natuurlijk next level. Ook het liedje was gewoon erg sterk, maar een welkom steuntje in de rug was het zeker. Het was ook het jaar van de Common Linnets-copycats, de Syndroom van Down-punkers uit Finland en natuurlijk van het debuut van Australië.

Het optreden dat de meest onuitwisbare indruk van allemaal had moeten achterlaten deed dat echter niet en ik snap er eigenlijk nog steeds niks van. Niet alleen is het een dijk van een nummer, er stond ook nog eens een van de mooiste vrouwen uit de Songfestivalgeschiedenis op het podium. Genoeg reden om indruk te maken zou ik denken, maar niets was minder waar. 21ste in de finale en nooit meer wat van gehoord.



Ook leuk en totaal vergeten (zelfs door mij ): De inzending van Portugal, een land dat op de winst van Salvador Sobral na nog nooit potten heeft kunnen breken en in 2015 dus ook niet: Leonor Andrade - Há Um Mar Que Nos Separa

2015:

-Zweden won weer en vestigde zich definitief als Songfestival grootmacht: het nummer was prima, maar visueel werd het plaatje afgemaakt en kregen we een nieuwe dimensie toegevoegd aan de show die onlosmakelijk bij is gaan horen
-Nederland deed het wederom niet goed met een zwak nummer en dito optreden van Trijntje Oosterhuis (waarom toch geen jazzy nummer gekozen?!), gelukkig bleef het bij die ene terugval
-België behaalde een van zijn grotere successen met een vierde plaats voor Loïc Nottet met Rhythm Inside
-Australië maakte zijn debuut, bedoeld als eenmalige deelname en daarom gelijk in de finale, maar dat is inmiddels niet meer het geval, ze zijn een vaste waarde aan het worden


Gelukkig maai je het gras niet helemaal voor mijn voeten weg, maar deze dus. Enorme favoriet in huize aERo, bij ons allebei (waarvan ondergetekende de Eurovisie liefhebber is). Zo'n heerlijk nummer en zo jammer dat de finale niet gehaald werd. Onbegrijpelijk.

Mijn favorieten naast Portugal waren dit jaar: Noorwegen, Roemenië en België.

Ja sorry, ik móést 'm gewoon even noemen, desnoods zonder de hele clip te posten. Heerlijk liedje.
Ze had best wat minder boos mogen kijken, misschien had dat wat verschil gemaakt.

O jee, ik was nog niet klaar met mijn voorbeschouwingen! Snel de draad weer oppakken, zodat ik op tijd klaar ben voor de grote show van zaterdag.

21. Noorwegen: Ulrikke - Attention

Een stijlvolle ballad, maar wel in een vrij modern jasje. 'Oubollig' vind ik hier dus niet van toepassing. Mooie gezongen is het ook, maar toch doet het me nu minder dan bij de eerste indruk een aantal weken geleden. Live wel indrukwekkend in ieder geval.

22. Oekraïne: Go_A - Solovey

Oekraïne kwam de laatste jaren vaak met moderne pop aanzetten (behoorlijk sterk ook vaak), maar dit is even heel andere koek. Het instrumentale bevalt me goed, de zang een stuk minder. Dit gekerm is toch niet om aan te horen? Het is speciaal genoeg om de finale te kunnen halen, maar daarin zie ik dit echt geen potten breken. Hooguit letterlijk, met haar stem.

23. Roemenië: Roxen - Alcohol You

Dat hese randje rond haar stem kan een fantastisch wapen zijn, maar live moet ik het eerst nog horen. Het liedje is sowieso al interessant: ingetogen en spannend met een duister randje. Met een saaie act kan het alsnog helemaal misgaan, maar als hert dubbeltje de goede kant op zou zijn gevallen had een stunt (top 5?) er misschien wel ingezeten. Linkerrijtje leek me sowieso een zekerheidje.

24. Estland: Uku Suviste - What Love Is

Het refrein ligt me wel, ik houd erg van deze zanglijnen. Jammer genoeg wordt het aangekleed met iets te voor de hand liggend bombast dat we al iets te vaak hebben gehoord en er een te groot cliché van maakt. De coupletten gaan het ene oor in en de andere weer uit, dus als geheel maakt dit toch bijzonder weinig indruk.

25. Griekenland: Stefania - SUPERG!RL

Leuk dat er een Nederlandse tintje aan zit, maar dat junior-ESC tintje had niet gehoeven. Ik vind het een beetje kinderlijk, maar dat kan ook aan de clip liggen. Lekker deuntje wel, eerlijk is eerlijk, maar toch wat te plat voor mij. Dit gaat vast een breed publiek aanspreken en kan daarom zeker tegen die top 10 aan gaan schurken.

26. IJsland: Daði & Gagnamagnið - Think about Things

Een van de grote favorieten en volkomen terecht, want ik was de eerste keer dat ik het hoorde meteen enthousiast. Het is catchy , het is funky, het heeft blazers én het heeft een hip en alternatief randje dat het ook voor mensen zoals mij interessant houdt. Dat dit ook op 3FM wordt gedraaid is niet voor niets. Slim dansje erbij voor de herkenbaarheid en je hebt een potentiële winnaar. Maar goed, van datzelfde recept hadden we nog twee liedjes dit jaar...

27. Moldavië: Natalia Gordienko - Prison

De eerste keer dat ik dit liedje hoorde was dat een live-versie. Ik zie nu voor het eerst de clip en het nummer werkt ineens niet meer voor mij. Het is rommelig en de structuur is lastig te herkennen. Nu vind ik het te eentonig, maar misschien zou het live wel weer heel anders zijn geweest. Kans op een finaleplaats had ik Moldavië niet gegeven, al had ik Natalia graag twee keer zien optreden.

28. Oostenrijk: Vincent Bueno - Alive

Dit heeft een funky Bruno Mars-vibe. Is dat ooit eerder geprobeerd op het Songfestival? ik kan me niet herinneren dat ik dit vaak eerder heb gehoord, terwijl het toch helemaal geen gek idee is. Misschien is er een voor de hand liggende reden voor die ik even niet snap. Hoe dan ook: Ik vind dit best tof. Het liedje is aan de simpele kant, maar onderscheidend genoeg om de finale te kunnen halen. Laat Vincent volgend jaar maar met iets vergelijkbaars komen, ik wil wel eens eens weten hoe ver zoiets kan komen.

1. IJsland*
2. Ierland
3. Australië
4. Litouwen
5. Italië
6. Slovenië
7. Duitsland
8. Rusland
9. Oostenrijk*
10. Roemenië*

11. Spanje
12. Azerbeidzjan
13. Noord-Macedonië
14. Noorwegen*
15. Griekenland*
16. Malta
17. Zweden
18. Verenigd Koninkrijk
19. Nederland
20. Oekraïne*

21. Kroatië
22. Estland*
23. Israël
24. Cyprus
25. Moldavië*
26. België
27. Wit-Rusland
28. Frankrijk

2015:

Tja, dit is weer zo'n jaar met gemixte reacties voor mij. Opnieuw hoge pieken, zeer diepe dalen en een hoop nummers die voor mij gewoon niet opvallen. Bij de diepe dalen zaten gedrochten van onder meer Finland, San Marino en het Verenigd Koninkrijk. De Nederlanders zaten helaas ook bij dat groepje. Waaaaiaaaaiaaaaiaaaaaaai hebben ze in godsnaam dit nummer gestuurd? Nee, deze keer sloegen ze met hun zouteloze inzending de plank echt compleet mis. Van begin tot eind en zowel backstage als on stage. De jurkenrel is daar het beste voorbeeld van. Van breukjurk naar broekpak, en allebei konden ze op fikse kritiek rekenen. Ook voor mij maakte het eigenlijk niet veel uit, aangezien ze voor mij hetzelfde laken een pak waren (oftewel, helemaal niks). Aan de andere kant leverde die discussie een hoogtepunt op tijdens de finale. Wat een geweldige actie van Edsilia Rombley was dat.

Maar goed, er was ook nog genoeg te genieten aan dit songfestival, en in geval zijn de goede nummers ook echt goed! Uiteindelijke winnaar Zweden had een fantastische act, maar los van dat vind ik Heroes nog steeds een erg prettig lied om naar te luisteren. Terechte winnaar, in mijn ogen. Niet alleen dit nummer, maar de gehele top 8 stak er echt bovenuit. Hiervan zijn Zweden, België, Letland en Noorwegen de uitschieters. België had voor het eerst sinds Tom Dice weer een echt sterke inzending met het mysterieuze popnummer Rhythm Inside en Noorwegen kwam opnieuw met een goeie ballad aanzetten. Buiten de top 8 is ook nog wat te vinden. Montenegro kwam met een prima uitgevoerde Balkanballad en Oostenrijk had een lekker popnummer dat absoluut niet in de onderste regionen terecht had moeten komen. Voor Cyprus en Roemenië heb ik ook nog een soft spot.

En dan komen we aan bij het land die ik in het rijtje uitschieters nog niet had genoemd: Letland. De Letten hebben in het decennium 2010-2020 vaak ronduit slechte of onopvallende nummers gestuurd. Heel vaak konden ze daarom in halve finales rekenen op lage noteringen of zelfs laatste plaatsen. 2015 was daarop een grote uitzondering. Toen stuurden ze Aminata, die met een gedurfd nummer kwam aanzetten. Love Injected is een nummer dat ik kan omschrijven als donker, mysterieus en aangrijpend. Het nummer weet je compleet in te pakken, en je kan er niks tegen beginnen. Aminata's stem straalt macht uit, en die gebruikt ze voor een eigenzinnig charmeoffensief, met een verbluffend resultaat. Het leidt tot een schitterend nummer, met een zesde plaats in de finale als gevolg.

2015

Cyprus: John Karayiannis - One Thing I Should Have Done




Zo'n ontzettend goed jaar, 2015. Een van de weinige jaren dat ik zo'n beetje álle nummers in de finale echt heel erg de moeite waard vond en zelfs een aantal nummers die in de halve finale achterbleven in mijn top 10 had staan. Destijds was ik een van de weinige fans van dit Cypriotische liedje, dat wel de finale haalde maar daar niet veel presteerde.

Vandaag voel ik 'm toch wel hoor, dat gemis van het ESF wat nu in Rotterdam plaats had moeten vinden. Ik had eigenlijk nu in de EuroVillage moeten zijn, feestjes bezoeken, nieuwe fans ontmoeten. En vanavond zou ik bij de liveshow van de 1e halve finale aanwezig zijn.

Ik voel met je mee Aoibhin, lekker feesten in de stad. Het is er niet en ik verwacht dat het volgend jaar toch echt een flink tandje minder zal zijn (dat ik mijn kaartjes weer kan inleveren verwacht ik al wel, maar ook de feesten in de stad zullen minder zijn of misschien nog niet kunnen). Ik zie het allemaal somber in en deze week voelt het toch harder dan verwacht.
Ben eigenlijk gewoon helemaal niet in de mood nu. Natuurlijk ga ik zaterdag kijken, maar ik denk dat het de pijn eerder zal verergeren dan verminderen.

2016:

-Een verrassende winst voor Oekraïne: Jamala won met 1944 en dat zagen er maar weinig van tevoren aankomen
-België haalde de finale dankzij Laura Tesoro met What's the Pressure en werd 10e
-Nederland stuurde Douwe Bob en ook hij haalde de finale en eindigde op de 11e plaats
-Dit jaar werd voor het eerst alleen nog maar de 12 punten gegeven (de rest kwam in sneltreinvaart op het bord te staan)

Georgië is op z'n zachtst gezegd niet mijn favoriete Eurovisie land, maar deze alternatieve bijdrage van Nika Kocharov and Young Georgian Lolitaz was opvallend en fris op het festival. Ik mag er nog graag naar luisteren, maar wie herinnert zich deze nog? Ik denk toch iets te veel voor een bepaald publiek dat je niet veel tegenkomt op het festival.

2016

Israël: Hovi Star - Made of Stars




Hovi Star is vooral in de fandom blijven hangen vanwege zijn akkefietje met Douwe Bob destijds (een paar dagen geleden werd dat op Twitter ook weer opgerakeld toen Hovi was gehackt), maar ondanks dat het een wat onsympathiek mannetje is, vond ik zijn inzending echt prachtig. Meer dan de 14e plek zat er echter niet in, en was dat ook vooral te danken aan de jury, want de televote gaf er al helemaal niets om. Samen met het hierboven genoemde Georgië is dit echter mijn favoriet van 2016.

Ik! En vast nog wel wat andere mensen op dit brede en alternatieve muziekforum, maar het grote publiek zal deze niet hebben onthouden inderdaad. Tof nummer en toffe visuals ook.

Mijn nummer 1 dat jaar (inderdaad vervelend ventje, maar dat tel ik niet mee) en Nika was mijn nummer 2.