Hallo, ik begin binnenkort een blog met muziekverhalen. Ik wil vooral gitaarmuziek gaan bespreken. Denk aan interviews met gitaristen, achtergrondverhalen over legendarische bands en concerten, en informatie over de technische kant van de gitaar. Alles wat met gitaarmuziek te maken heeft wil ik in kaart brengen.

Nu vraag ik me af of er interesse is in zo'n soort blog. Zouden jullie een kijkje nemen op mijn blog als ie online staat?

(sorry ik had deze post eerder per ongeluk verwijderd)

Dat denk ik nog steeds niet.

Voor de beginnende akoestische gitarist: Michelle. Zonet op 10 minuutjes geleerd zeer simpel nummer, alleen barré's op m'n akoestische met een gigantisch fretbord zijn onmogelijk. Daarbij speel ik de normale akkoorden. Verder erg leuk om te doen.

Dat ligt eerder aan de dikte van de snaren denk ik. Of heb je hele korte vingertjes? Een fretboard noemen ze een 'toets' trouwens in het Nederlands.

Je link is trouwens verkeerd denk ik...


Ik wist niet dat de leerfase ooit ophield.

Ik heb vandaag trouwens mijn trouwe Sigma DR-28 verkocht. €100 'verlies' op gedraaid, maar de gemaakte speeluren op deze fijne beginnersgitaar maken dat allemaal goed.

Wie is Michelle, en wat heeft El-P met haar gedaan?

Anaal verkracht. Kobe is een maatschappij bewuste jongen, hoor!

Een dergelijke uitspraak maakt mij alleen maar sceptischer richting de gitaarskills van IllumSphere. Je bent nooit uitgeleerd. Met wat dan ook.

Ga anders woorden uit de context nemen.. De leerfase die zich beperkt tot noten van buiten kennen en weten hoe je jouw vingers moet houden en gebruiken is allang voorbijgestreefd. Dat moet ik niet meer leren, dat kan ik al. Nu speel ik een liedje na of experimenteer ik wat. Want experimenteren is ook nog steeds leren.

Behalve je veters strikken dan.

Ik speel alweer zo'n drie jaar op mijn Godin 5th Avenue Kingpin
Deze dus
En het is werkelijk een schitterende Jazz-bak, met onversterkt maar vooral ook versterkt een mooie warme "houten" klank. Ik zal hem dan ook nooit meer wegdoen.

Nu ben ik toch weer aan het sparen voor volgend jaar (als ik 50 wordt ) voor een gitaartje die wel aansluit qua sound op mijn Godin, maar waarmee ik ook wat kan Funken en ook wat meer Soul, Blues en (Garage)Rock kan spelen. Kortom een gitaar die zowel krachtig als warm kan spelen.
Helaas groeien de flappen mij nog steeds niet op de rug dus zal het een aziaat moeten worden.

Tot nu toe, na een zoektocht op het net ben ik een paar gitaren tegengekomen die mijn aandacht trokken:
Een Gretsch G5445T Double Jet B...
En een Hagstrom Viking Deluxe BK T....
Heeft iemand ervaring met Gretsch en/of Hagstrom gitaren? en natuurlijk sta ik ook open voor andere suggesties

Mijn dank is bijvoorbaat.

Met een Gretsch ga je in ieder geval de goede kant op als je een veelzijdige gitaar wilt. Soul, funk, blues en (garage)rock gaan daar wel mee lukken. De hele dure soorten (zoals de White Falcon) behoren wat mij betreft tot de allerfijnste gitaren die er zijn.

Uit hun 'budgetreeks' heb ik wel op deze gespeeld: http://www.thomann.de/nl/gretsch_g5422tdc_electromatic_fsr_as.htm Deze was een tijdje geleden in ieder geval nog wel te vinden voor rond de €670,-.

Deze viel me niet tegen, maar vergeleken bij goede Fenders en de duurdere Gretsch gitaren merk je wel duidelijk het verschil. Ik ken die Double Jet niet, maar afgaande op mijn ervaringen met Gretsch zou ik zelf waarschijnlijk geen Gretsch uit de laagste segmenten nemen. Ik heb de indruk dat je bij bijv. een Ibanez minder voor de naam betaald, al heb ik niet zo snel een type voor ogen dat voldoet aan je wensen.

Ik houd er persoonlijk niet van om steeds te wisselen en ik pak toch altijd de beste gitaar van het stel. Ben ook weer terug naar twee gitaren gegaan (akoestisch en elektrisch), al ben ik van plan een Martin te kopen.

Sommigen hebben daar geen moeite mee en vinden het juist fijn om veel te wisselen. Ik vind het lastig om een stapje terug te doen als ik eenmaal een echt goede gitaar gewend ben. Het is helaas onbetaalbaar om voor elk type gitaar de topper te kopen.

Edit: nooit gehoord, maar ik zou wel benieuwd zijn hoe die Gretsch zich verhoudt t.o.v. bijvoorbeeld: Ibanez AGR70 Black - Gitaar & Bass - eilandmuziek.nl & Ibanez AS73T Transparent Cherry - Gitaar & Bass - eilandmuziek.nl & Ibanez AKJ85 Vintage Yellow Sunburst - Gitaar & Bass - eilandmuziek.nl (er zijn nog een aantal vergelijkbare soorten).

Merci.
Ik ga volgende week eens langs een muziekwinkel en daar ga ik eens wat uitproberen.
Mijn eerste gitaar was ook een Ibanez. Deze. Was een zeer fijne gitaar.

Ziet er goed uit!

Proberen is echt een must. Vaak kom je een heel eind met afdingen als je in de muziekwinkel vertelt voor welke prijs je 'm online kan krijgen. Voor goede service in de buurt wil ik nog wel een paar tientjes extra betalen. En anders bestel je alsnog online, heb je 'm in ieder geval kunnen proberen.

Plus het is momenteel een gunstige tijd om een instrument te kopen. Verkopen minder: eindelijk m'n BC Rich kunnen verkopen, maar wel €205,- verlies op een gitaar die ik maar een halfjaartje echt gebruikt heb.

Zat ik inderdaad ook aan te denken, ook al heb ik de Godin online gekocht na bestudering van recensies op het net, en toen ik het plaatje zag was het eigenlijk al liefde op het eerste gezicht en net zoals de meeste onder ons ga ik altijd eerst op het uiterlijk af

Deze Steinberger lijkt me ook wel interessant omdat je daarmee ook bariton kunt experimenteren, en je kunt hem zo weer terugzetten op normaal met de capo schuif. Al speel ik zelf zelden met een capo.
Hier een Youtube demo.

Verder lees ik dat PRS SE ook wel redelijk goeie "budget giteren" zijn.
Epiphone's worden over het algemeen afgeraden.

Decisions, decisions. Maar goed, ik heb nog een jaartje.

Ja, Epiphone ben ik ook niet weg van. De echt oude Epiphones zijn wel een stuk beter.

Apart ding zo'n Steinberger, maar de klank valt me niet tegen voor zover ik dat kan beoordelen vanaf dat filmpje. Ben zelf echt een 'no nonsense' gitarist, heb me nooit met dit soort 'afwijkende' gitaren bezig gehouden. Dat heb ik ook met gitaareffecten.

Hahaha. Heb ik ook wel een beetje. Beetje foute jaren 80 associatie.
Maar ja, kom ik net al klikkend een filmpje tegen van deze meneer tegen op precies zo'n ding.

Lou Reed speelt er heel vaak op, klopt!

Spelen er ook mensen op een twaalfsnarige? Heb er de afgelopen tijd een paar keer op gespeeld bij een vriend. De klank is echt verslavend mooi, dus nu wil ik er zelf ook een. Gaan er toch weer instrumenten bijkomen

Wel eerst werk vinden, anders kan ik ook fluiten naar mijn Martin.

Gisteren één van de moeilijkste beslissingen van mijn leven gemaakt: koop ik de Blueridge BR-180 of de Martin D-16GT. Extreem goede gitaren en als je eenmaal op zulke gitaren speelt, gaat het ook eigenlijk puur om persoonlijke voorkeur. De Blueridge vond ik erg fijn spelen, mooie gedetailleerde klank in de hoge tonen, maar hij had toch net iets te veel galm. De Martin heeft meer een constanter, allround geluid. Een Martin behoudt zijn waarde ook beter.

Ben er heel erg blij mee. Heb ook nog een twaalfsnarige Ibanez besteld. Misschien verloor ik mijn beheersing een beetje, maar ach, ik heb er mijn leven lang plezier van.

Vanmiddag de halsen van m'n Ibanez en Fender in de olie gezet. Ik had dat eigenlijk al eerder moeten doen. Bij de Fender viel het nog wel mee, al het vuil veeg je ook zonder problemen van die hals af. De Ibanez was wel vrij droog en had wat meer poetswerk nodig (ik heb deze drie keer ingesmeerd met olie). Gelijk de frets even opgepoetst.

Vorige maand waren ze ook al afgesteld. Ze spelen nu echt weer als nieuw. Al gaat het er bij het oliën vooral om dat het hout in goede staat blijft. Als er na tien jaar frets losraken of scheuren in het hout ontstaan, ben je verder van huis en meer tijd en geld kwijt. Kan het iedereen dus aanraden het een beetje in de gaten te houden. Maplehalsen zijn gelakt, dus dan hoef je 't niet te doen.

Inmiddels een hoop gedonder achter de rug met drie 12-strings. Een winkel kwam afspraken niet na, een andere Ibanez beviel me niet en aan een tweedehandsje moest te veel gebeuren om 'm bespeelbaar te maken.

Iemand die toevallig heel wat kennis heeft van (relatief) low-budget (elektrisch-)akoestische gitaren?
Ik zou met een bedrag van om en bij de 350€ (kan oplopen tot ergens vanvoor in de 400€) een akoestische gitaar willen kopen, voor (voorlopig) louter eigen gebruik. Ik ben nog steeds in de beginnerfase, maar heb nu eenmaal een nieuwe gitaar nodig omdat m'n eerste het begeven heeft. Meer geld wil ik er voorlopig nog niet aan geven, maar dergelijk bedrag zeker wel aangezien ik toch uitermate regelmatig speel en ik het vooral erg graag doe.

Enkele opties die ik momenteel overweeg zijn deze:

Epiphone inspired by 1964 Texan Epiphone
Yamaha apx 500II Yamaha
Sigma DR-28 Sigma
Ibanez AEL 20E Ibanez

Iemand die een uitgesproken mening heeft ten gunste (of net ten nadele -ook altijd interessant!-) van één van deze opties of zeer goede ervaringen heeft met een ander model?
Mijn kennis is jammer genoeg nog steeds beperkt. De epiphone, yamaha en ibanez heb ik in de winkel een keer geprobeerd en dan genoten de epiphone en ibanez m'n lichte voorkeur. Die Yamaha heeft een wat kleinere body, maar zou versterkt dan weer iets beter zijn.
Het overwegende gebruik zou echter louter akoestisch zijn.
Die Sigma heb ik nog niet getest, maar wordt over het algemeen vrij vaak aangeraden en geprezen voor hun kwaliteit (in verhouding tot de prijs natuurlijk).

Alvast hartelijk bedankt en ik hoop dat iemand me een handje kan helpen

Ik zou zelf in deze prijsklasse niet voor een nieuwe gaan. Voor €350,- kun je tweedehands een hele behoorlijke gitaar halen van nieuw ongeveer €500-550. Dan heb je wellicht toch al een goede Eastman te pakken. Blueridge heeft een uitstekende prijs-kwaliteit verhouding, maar is helaas wat minder bekend. Op Marktplaats staat momenteel een BR-OS voor €275,-. Ik heb er zelf niet op gespeeld, maar ik heb er wel goede reviews over gelezen. Het voordeel is dat deze gitaar volgens mij uit de jaren 90 is. De klank van een gitaar verandert na de aanschaf namelijk ten goede, omdat het hout rijpt.

Sigma is inderdaad ook prima (tweedehands is misschien een nog beter model te krijgen). Seagull staat ook wel goed bekend. Over het algemeen vind ik Ibanez wel beter dan Epiphone. Vintage Epiphones zijn vaak wel beter (uit jaren 70 bijv.) dan de huidige modellen.

Ik heb natuurlijk niet op alle gitaren van bovenstaande merken gespeeld en al deze merken hebben ook slechte gitaren gemaakt. Je moet een gitaar toch met handen en oren beoordelen. Speelt hij fijn, biedt hij het geluid dat JIJ zoekt? Kun je er daarna alsnog voor kiezen om de winkel verlaten en hem online bestellen. De wet koop-op-afstand geldt wel, maar het is wel een hoop gedoe als je een gitaar weer moet terugsturen en wachten tot je je geld teruggestort krijgt.

Waar je in ieder geval op moet letten is dat je voor dit geld zeker een massieve (= solid) top neemt (gelamineerd klinkt echt veel minder). In het geval van een tweedehands gitaar moet je controleren of de hals en het bovenblad nog recht zijn, zitten er geen frets los, moeten de frets evt. gevlakt worden (kost ongeveer 70 euro) en zitten er geen barsten in het hout (in de lak maakt niet uit). De actie en de hals kunnen ook naar wens versteld worden (ongeveer 35/40 euro als je het laat doen). De intonatie van een akoestische gitaar is verder niet/nauwelijks te herstellen. Test dit door te kijken of de 12e fret even zuiver is als de open snaar. Probeer het daarna ook met een flageolet op de 12e fret.

Zelf zou ik in deze prijsklasse die Blueridge willen proberen. Er staan er nog een paar op Marktplaats btw. Akoestische Fenders mijd ik en ook op Yamaha heb ik het niet zo, al zullen ze ongetwijfeld ook goede modellen hebben.

Hartelijk bedankt voor de uitleg. Ik hoop dat ik je niet teleurstel, maar heb vanavond een Sigma DR 1-HST besteld. Prijs-kwaliteit zeker de moeite. Kost normaal een 'luttele' 329€ in Key Music, maar heb er een nog luttelere 278€ van gemaakt omdat zij een laagste-prijs garantie aanhouden over heel Europa (inDuitsl. staat hij ergens voor 279€).
Ikzelf ben van België en dus was Marktplaats.nl niet meteen de méést evidente oplossing.

Alleszins echt bedankt voor je tijd, Stijn. Je had Sigma als prima gitaren bestempeld en dat idee heb ik wel degelijk meegenomen naar de winkel. De verkoper zelf heeft me ook enorm aangespoord om de Sigma-reeks boven de Epiphone te kiezen. Hij heeft alvast een massief bovenblad en speelde zeer aangenaam in de winkel, ook 2 belangrijke elementen zoals blijkt uit je advies

Geen dank, even over gitaren praten is altijd leuk. Gefeliciteerd met je aankoop!

Gefeliciteerd met je nieuwe gitaar Screenager, en jij natuurlijk ook met je Martin (Zeer goed merk van wat ik ervan gehoord en gezien heb) Stijn_Slayer. Al wat verder gekomen met je 12-snaar?
Een nieuwe gitaar uitzoeken, aanschaffen en vervolgens uitvoerig inwijden behoort tot een van die mooie dingen die het leven jue geeft

Zelf ben ik sinds kort trotse bezitter van een Steinberger Synapse TranScale.
Hij heeft een zeer goede resonantie waardoor hij in combinatie met de goede pickups een mooi geluid geeft.
De pickups zijn actieve (had van mij niet echt gehoeven. Ik ben geen Metal speller ) humbuckers.en het pièce de résistance wat mij betreft is de Piezo pickup die in de brug zit. Deze geeft een akoestische sound die je kunt inmixen. Hierdoor kan ik hem met de bovenste pickup een warme Jazz sound geven met een heldere akoestische ondertoon.
Het is geen beginners gitaar en je moet er zeker wel even aan wennen, metname omdat hij in D gestemd is en je hem met de ingebouwde Capo-schuif weer op E kunt zetten. En esthetisch gezien kan ik me voorstellen dat hij niet bij iedereen in de smaak valt, maar IK VIND HEM MOOI

Maar goed. Genoeg geschreven en nu maar weer snel gaan spelen!

"If you hit a wrong note, then make it right by what you play afterwards." - Joe Pass

Ik heb al een tijdje een 12-string. Een Epiphone PR-350-12 uit 1992. Ik wil alleen nog een keer een betere met een massieve top. Misschien een Blueridge.

Heb inmiddels ook een Schecter C1 Hellraiser:


Actieve EMG (splitsbare) humbuckers, en nee, ook ik speel er geen metal op. Ook al staat er Hellraiser op. Een vriend van me had deze gitaar en wilde 'm misschien wel verkopen. Nu bleek dat hij op zoek was naar een akoestische gitaar. Na de Martin en de 12-string was mijn Ibanez (nieuwprijs €200,-) overbodig. Ik vond de prijs-kwaliteitverhouding alleen dermate goed dat ik 'm niet voor €100,- op Marktplaats wilde verkopen.

Ik had die Schecter geprobeerd, vond 'm erg fijn spelen en was verbaasd dat hij zo veelzijdig is. Je kan er best blues op spelen, al wordt dat een beetje Santanablues, maar toch. Jazz kan ook (speel ik niet) en rock. Hij klinkt nogal Gibsonesque, maar speelt niet zo kut als Gibson. Ik was ook al een tijdje aan het nadenken over een gitaar met een wat vollere sound om naast mijn Fender te gebruiken.

Dus ik was lekker aan het spelen, schiet me toch ineens die gitaarriem los! Hij hing op metalhoogte, dus die was niet meer op te vangen. De gitaar klapt naar beneden en landt met de output vol op de granieten vloer. Iedereen in de kamer kreeg een hartverzakking. Ik dacht dat de body vol doormidden zou splijten. De kabel bleek de klap opgevangen te hebben en was dus compleet aan gort. Verder zag je niets aan de gitaar. Althans, dat dacht ik: het metaal van de output was behoorlijk diep in het hout gedrukt, waardoor de output nu loskwam....

Daarvoor hadden we al geworsteld met de elementen. Na vervangen van snaren kregen we ineens geen contact meer met het halselement.

Maar… voor deze tragedie was het dus wel een hele goede gitaar, waar destijds meer dan €1000,- voor betaald is. Dus ik stelde voor om mijn Ibanez + €250,- te ruilen tegen de Schecter. ‘Omdat jij het bent, maar dan mag je ‘m zelf repareren’. De schakelaar en de output zijn vervangen en het hout is heel netjes gelijmd (je ziet er bijna niets meer van). Kosten: €37,50. Kom ik thuis van de muziekzaak, doet 'ie het weer niet. Ik terugrijden: bleek de batterij voor de elementen, ook al was 'ie gloednieuw, onbetrouwbaar.

Ik kon eindelijk een beetje genieten van de gitaar, bleek de hoge E ineens iets te buzzen. Het gevolg was dat de hoge tonen versterkt een beetje wegvielen. De hals leek recht, maar ik had onderhand een actie van 5mm en het probleem was nog niet verholpen. Wil ik de hals afstellen, zit de halspen vast! Hoeveel pech kun je met één gitaar hebben? Gisteren ging de halspen alsnog los (de olie zal na een week beter ingetrokken zijn) en heb ik de hals eindelijk kunnen afstellen. Actie van 4mm naar 2,5mm teruggebracht. Dan hoef ik straks alleen de intonatie nog even na te lopen.

Het heeft een hoop ergernis gekost, maar het was uiteindelijk wel een goede deal. Ergens heeft dat sleutelen aan een gitaar ook wel wat.

Op de wenslijst staat verder nog een Gretsch White Falcon of toch de 6120, maar die zijn meer dan twee keer zo duur als mijn Fender...

Gefeliciteerd! Ik ben toch benieuwd hoe je precies bij deze gitaar uitkomt.

Interessant om te lezen. Ik vind gitaren op zich ook mooi 'speelgoed' , maar ik heb me daar wat van afgesloten. Het kost me teveel geld, ik heb een gezin en kan maar op één tegelijk spelen (een dooddoener uiteraard).

Ik heb er drie : mijn eerste, een imitatie Les Paul op mijn 12e gekregen/gekocht, zo'n ding waar Slash op speelde , ook in die kleuren. Heimelijk zou ik nog wel een zwarte willen hebben, maar dan voor erbij/de sier.... Een Fender classic (ik ken die namen niet), zo'n bruinige) en, mijn 'hoofd"gitaar, een witte Ibanez met tremolo en lock-nut systeem; dat is mijn grootste passie.

Ik heb trouwens ook nog zo'n houten ding, een Neil Young gitaar zal maar zeggen en een klassieke Spaanse en een ook een soort Spaanse waarop ik ooit begonnen, een ding van zo'n 50 jaar oud, maar het klinkt nog top en lekker'ingespeeld'. .....heb ik er eigenlijk toch .....zes.

Een Neil Young gitaar? Ik wil ook wel een Martin D-45!

Oude gitaren hebben een aantal voordelen:
- Het hout is gerijpt
- Ze zijn inderdaad ingespeeld. Klinkt lullig, maar het maakt echt verschil
- Het hout zal niet snel meer drastisch gaan trekken. Nieuwe gitaren worden soms gemaakt van hout dat eigenlijk nog te nat is.
- Vanwege bovenstaande redenen wordt de klank vaak mooier. Die wordt dieper, warmer, 'houtiger'. Dus ik kan niet wachten tot mijn Martin een aantal jaar verder is.
- Vintage is in de mode, ook als het merk niet eens zo gerenommeerd is.

Nadelen:
- Niet elke gitaar is het waard om de frets te laten vervangen (kost al snel 150 euro). Oude gitaren die veel gebruikt zijn, zijn zonder gevlakte/nieuwe frets niet meer fatsoenlijk te bespelen.
- Als de toets nooit behandeld is, kan die kurkdroog zijn met barsten, scheuren en loszittende frets als gevolg.
- Kromgetrokken bovenbladen, etc. Vooral als 'ie onzorgvuldig is opgeborgen (zoals een warme/natte/kurkdroge ruimte).

Zelf doe ik gitaren weg als ik er niet meer op speel of als ik er geen klik mee heb. Als je eenmaal kwaliteit gewend bent, wordt je snel kritisch. Misschien maar goed ook, want hoe duurder de gitaar, hoe minder snel je 'm koopt.