Als je emotioneel word, dan komt hier de oplossing en remedie.

Hepie en Hepie.
Succes.

Emotioneel is niet het juiste woord, treurig dekt meer de lading

Dieptreurig? Ja, daar heb ik ook geen oplossing voor.
Maar kop op. Gewoon doorgaan. niet bij de pakken neerzitten.

Goede tijden, slechte tijden.
Als ik treurig ben draai ik gewoon een muziekje.

Had ik al verteld dat je het nog steeds niet snapt?
Bij deze dan, anders kun je het als overbodig beschouwen.

Uhm, waarom zie ik dan meer argumenten over geluidskwaliteit dan over de muziek zelf ? Leg mij dat dan eens uit want blijkbaar snap ik het inderdaad nog steeds niet nee!

Geluid heeft natuurlijk alles met muziekkwaliteit te maken of snap ik nu iets verkeerd.
Ofu, draai ik nu de boel om.
Nee, nu snap ik er niks meer van. Ik ben nu helemaal in de war.

Jij beoordeelt muziek gewoon op een compleet andere manier als dat wij dat doen. Wij kunnen er met onze harses gewoon niet bij dat jij het op deze manier kan zien, maar zullen het toch ooit eens moeten accepteren.

Zie post rock-rick, de manier waarop jij albums beoordeelt is op zijn zachts gezegd merkwaardig. Ik hoor nooit van jou, "wat een geweldige zanger" of "lekkere gitaarsolo" of "wat een sfeer in de plaat" of iets dergelijks. Maar enkel hoe hard een album is opgenomen, of de hoeveelheid clipping. Het gaat toch om de muziek zelf? tenzij het niet om aan te horen zo slecht(muziekopname) is natuurlijk maar die albums ben ik nog nooit tegengekomen. Dus als Tool een album opgenomen had met volgens jou slechte geluidskwaliteit zou je het ook meteen een slecht album vinden? Dan blijft de muziek toch goed?

Mooie reactie.
Iedereen beoordeelt muziek op een andere manier.
Het mooiste is nog dat iedereen hier lekker bezig is met muziek, elk op zijn eigen manier.

Over smaak valt dus te twisten. Of niet.
Maar..., heeft geluid nu met muziekkwaliteit te maken of heeft muziek nu met geluidskwaliteit te maken.

Ik neem aan dat je mij bedoelt.
TOOL 10.000 days staat in mijn top tien op nr 2.

Dit TOOL album Clipt ook. Als ik bij Rosetta Stoned het volumeknopje op 3 kwart zet verbrand er ee 4 Ampere glaszekering uit in mijn versterker, en toch vind ik dit een superalbum. Vooral door de zang, gitaar en niet te vergeten de drums.

Maar deze plaat is voor mij dermate uniek dat hij bij mij op twee staat, misschien ooit op 1.
Muziek in 3D zoals ik al eens eerder aangegeven heb.

Even op de topic titel...

Natuurlijk valt over smaak te twisten, dat gebeurt overal en altijd, ook hier. Heeft het zin? Mwoah, denk het niet eigenlijk. Smaak is smaak, daar valt niet veel aan te veranderen. Je kunt wel iets leren waarderen en dat je smaak verbreedt......maar echt veranderen is volgens mij niet goed uitgedrukt.
Je kunt je nog zo druk maken om iemand anders die een band helemaal geweldig vindt, daar waar jij zowat over je nek gaat. Het is diegene zijn smaak, onderdeel daarvan. En dat hoeft ook helemaal niets met kwaliteit te maken hebben, want dat heeft eigenlijk niets met beleving te maken. Het kan wel, als je daar waarde aan hecht. Maar er zijn zat gebrekkige muzikanten, zangers/zangeressen die zelfs vals zingen en die toch een grote groep mensen aanspreken. Dan kun je zeggen dat zo iemand niet kan zingen of spelen, maar er zijn een berg mensen die wel kunnen waarderen wat diegene doet. En dan zijn er altijd weer mensen die dan zeggen dat mensen geen smaak hebben of iets aan hun oren mankeren of geen verstand hebben van muziek en muzikaliteit. En dat kan voor een deel van die liefhebbers nog kloppen ook, maar zelfs dan is het eigenlijk nog niet belangrijk, ze genieten er nog steeds van en daar gaat het om.
Vaak is zo'n vocaal missertje, of een foutje in de muziek nog leuk ook, het kan zijn charmes hebben. Neem een Tarja Turunen toen ze bij Nightwish zat. De Engelse taal op die eerste platen is eigenlijk om je dood te lachen vaak. Maar een hoop mensen, waaronder ondergetekende, vinden de band heerlijke muziek maken en Tarja heeft een prachtige stem......maar dat vind ik, een ander haakt compleet af bij zo'n opera-stem. Dat gebrekkige Engels heeft gewoon z'n charme op de een of andere manier. Eenzelfde voorbeeld hoor ik op het 2e album van Penumbra. Daar praat/zingt een Francaise, wederom behoorlijk gebrekkig Engels. Maar je neemt het voor lief, het doet geen afbreuk verder aan het geheel wat mij betreft.

Neemt niet weg dat het een vorm van vermaak is om te "twisten" over muziek, gewoon even wat mensen op stang jagen en elkaar van het gelijk/ongelijk proberen te overtuigen. Maar het leidt eigenlijk nergens toe natuurlijk, de een houdt wel ergens van, de ander niet.....het is allemaal niet zo ingewikkeld eigenlijk. En maar goed ook dat we niet allemaal compleet dezelfde smaak hebben, zou een saaie boel worden.

Bakema. Jij bent er weer eens een die gewoon nuchter blijft en nog gelijk heeft ook.
Kunnen we lekker over muziek twisten zonder elkaar de schedel in te slaan.

En elkaar een beetje op stang jagen natuurlijk.

Conclusie : Over smaak valt te twisten.
Maar......., als het geluid goed is smaakt het wel beter. Slecht eten komt ook niet voorbij mijn huigje.

Dan kom je bij de vraag, wanneer is het geluid goed? Sommige albums krijgen wat mij betreft extra sfeer met een wat verouderde en/of slordige productie. Is het geluid dan slecht? Ik vind van niet.

Hoe constateer jij trouwens dat 'clipping'? Naast het feit dat ik er nog nooit van gehoord had voordat ik jou erover hoorde praten, is mij ook nog nooit iets dergelijks opgevallen. Vooral niet bij een album als OK Computer of het debuut van RATM.

Clipping is het ergste wat er tegenwoordig aan de hand is in de hele muziekindustrie.
Ik heb het al eerder gezegd op deze site.
Ik begrijp ook dat het voor veel mensen moeilijk te begrijpen is.

Nog een keer dan in het kort.

Clipping krijg je door het te hard masteren van muziek op digitale media.
Bij sommige muziek is dit nog wel te pruimen.

Waarom word dit dan gedaan is dan de volgende vraag. Op internet staat het antwoord als je een beetje doorzoekt.
Zelfs de geremasterde versies van diverse muziek die tegenwoordig word uitgebracht word erdoor verziekt.
Geremasterd betekend in 90 % van de gevallen een slechtere geluidskwaliteit.

Tip. Probeer de oude versies te krijgen van de muziek waar je van houd. En het mooiste is nog dat die vaak voor een paar euries te krijgen is in de tweedehands-bak van diverse platenzaken.

Was anders nog niet zo lang terug *het* discussiepunt bij de laatste Metallica:

klik

Goed zo, hier heb je wat aan.

Ik vindt eigenlijk dat een eigen smaak een goede smaak is. Zolang je iets goed vindt, puur omdat JIJ dat vindt, heb je een goede smaak. Een serieuze smaak. Maar mensen die hun smaak baseren op de wat de rest vindt, hebben naar mijn mening geen smaak. Dus: nee, over smaak valt niet te twisten. Over de eigenheid van een smaak echter wel.

Omdat over grammatica wel degelijk te twisten valt

Ik snap niedt wat je bedoeldt Micha.

Het ligt niet aan het masteren maar aan de loudness war die al een jaar of tien aan de gang is. Alles moet hard in plaats van goed klinken. Het is een psychisch ding waardoor veel mensen muziek hard willen luisteren. Clipping is overschrijding van het maximum volume bij de 0 grens op een mengtafel of digitaal zoals bij Pro-tools. Bij analoog heb je nog enige speling en zal het enig zins klinken maar bij digitale clipping is het een hard scherp geluid dat ook niet meer klinkt als muziek. De masterengineer doet wat hem gevraagd wordt omdat hij ervoor betaald wordt. Het nadeel is vooral bij oude muziek dat door band opnames er ook meer ruis is en ander rotzooi wat je niet snel hoort bij normale afstemming maar ga je de boel opkrikken naar een te hoog niveau (limiter tool bij masteren) dan help je de song deels om zeep. Als je er geld voor krijgt zou ik niet moeilijk doen. Deze extreme manier van mastering komt vooral voor bij moderne en populaire muziek.

Eh, jawel...

Goed lezen wat op opschrijf.

Op gelezen goed waar op heb geschreven als wanneer.

Je zegt letterlijk 'het ligt niet aan het masteren' maar daar ligt het wel aan. Ik snap wat hier zo lastig is.

Dan lees je nog niet goed want ik leg toch uit hoe het komt. De meneer had het over clipping en dat gebeurd ook asl je opname niveau te hard is in de studio of sample dat je gebruitk bij digitale programma's

En het ligt aan mijn leesvaardigheid...

Loudness war = het moet hard klinken. Hoe krijg je het hard? Hard masteren. Resultaat? Gebrek aan dynamiek, clipping, etc.




Lekkere discussie zo laat op de avond

Masteren wordt gedaan door een master engineer, dus een persoon in kwestie, die persoon vraagt aan de klant, de artiest wat hij/zij wil met de muziek, de klant zeg ik wil graag de kwaliteit behouden van muziek, of de klant zegt ik wil graag dat het hard klinkt en de kwaliteit is minder belangrijk. Bij dat laatste gaat de master engineer het niveau van volume aanpassen tot bijna clipping (tot het randje 0db level) en dan krijg je een distortion effect maar op een klein schaal maar klinkt minder lekker ga je er overheen bij digitale mengtafels dan is het distortion effect zo erg dat er geen sprake meer is van muziek. (de loudness zelf komt tot stand door masteren ja maar is niet de oorzaak want die ligt dus ergens anders). Je hebt gelijk dat het door masteren tot stand komt maar je legt de oorzaak bij masteren en dat is niet waar aangezien er een persoon is die dit doet.

No shit Sherlock

Wie het verzoek tot hard masteren doet is volgens mij namelijk nergens het punt van discussie geweest.

Ik ben wel van mening dat er over smaak valt te twisten.

Ik ben van mening dat er over de mening of er over smaak te twisten valt valt te twisten.

Ik ben van mening dat er over de mening dat er over de mening of over smaak te twisten valt valt te twisten te twisten valt.