Komt er nog een apart topic om de ontvange cds te bespreken, of doen we dat ook hier?

Gewoon hier lijkt mij.

En ontvangen ... Nu vakantie ? de reis gaat vast naar Italo-ië

Staat toch echt in het geheel geen italo op hoor. Als je er prijs op stelt kan ik je nog wel een italo mixtape sturen, kan je op zoek gaan naar de verschillen

Jazper - Leidensweg

Jasper's tape lijkt, zo op het eerste gezicht, geen al te vrolijke te worden. Felrood artwork (oerinstincten spelen op, alarm alarm!), sprekende titel (Leidensweg) en een tracklist met als titels de zeven favoriete vakantielocaties van de gemiddelde beroepspessimist. Maar schijn bedriegt misschien. Leidensweg is een titel die zo ambigue is als maar kan, en zegt misschien evenveel over de standplaats van de ketel waarin dit goedje gebrouwen is als over het werk dat Jasper erin moest steken (Bloed, Zweet & Rapenburg?) of het eindproduct zelf als ervaren door de luisteraar.

Een lijdensweg voor mij als luisteraar is het in ieder geval allerminst. Noord-Korea (ruim 20 miljoen inwoners waarvan 30 miljoen ongelukkig) opent op intrigerende wijze, doch op aanzienlijk minder obstinate wijze dan een andere tape die ik onlangs nog aanschafte met zelfde thema (North Korea 2xCS op Phage Tape, brute harsh noise). Stukjes field recording (?), percussie van ver weg, abstracte muziekmakerij; subtiele maar erg mooie track. Doet me wel een beetje denken aan Lift van Hisegawa-Shizuo op U-Tech, vergelijkbaar in aanpak en net zo fascinerend. Moeilijk te doorgronden, makkelijk te luisteren, heel fijn. Tour de Pyongyang in een kleine 9 minuten.

Duckstad (goddeloze commune, thuisbasis van antropomorfe eenden, honden, etc.) is een stukje vrolijke muziek dat zo van een paar decennia terug kon zijn. Erg moeilijk te plaatsen, pianootje, slide-guitar, blazertjes, hyperpopmuziek die even catchy als vervreemdend is. Erg aanstekelijk wel, en met acht minuten op de teller die in vier minuten voorbij lijken eigenlijk gewoon super; beetje Jim O'Rourke avant-la-lettre, doet dit me aan denken.

Stavoren (nog geen duizend inwoners die allen Frysk praten) zou ik normaliter koste wat kost vermijden, maar als het meisje van nummer 3 er woont wil ik graag een uitzondering maken. Zacht pianootje met fijne (Jon Brion-achtige) resonantie, fijn fluisterig stemmetje richting Scandinavië; Finland is toch een beetje het Friesland van Europa. Heel mooi, heel lief klein liedje. Heeft in zijn esthetiek en klank wel iets van de betere J/C-pop ballade, vreemd genoeg, en dat bedoel ik als compliment, natuurlijk. Super!

Als ik op vakantie ga is dat doorgaans niet te zuidelijk; kan ik namelijk niet zo goed tegen. Mali (warm, warmer, warmst) staat dan niet hoog op mijn lijstje. Muzikaal valt er voor mij persoonlijk ook niet zoveel te beleven, althans, op de Leidenswegversie dan (het land zelf is thuisbasis van typische hippe Sublime Frequencies-muziek, o.a.). Chugga-chugga-muziek is een te boude generalisatie, maar muziek met dergelijk gestemde gitaren doet bij mij, vrees ik, toch meteen de haren te berge rijzen. Kan het uitblijven van brute climax of stereotype rwoargh-zang ook niet veel aan verbeteren. Innovatie binnen metal voelt vaak een beetje plichtmatig (attentie, mening) en dat heb ik ook hierbij.

In Clermont Ferrand (geboorteplaats van Lolo Ferrari) doet men aan hippe drums en licht tegendraads gitaarwerk; kan ik een stuk beter hebben. Doet een beetje denken aan Gaji (voormalige top 10 plaat, nog steeds 5*), hoewel iets minder heavy en instrumentaler (precies ja). Fijn stukje rock dat zich niet zo 1-2-3 laat plaatsen en dat mooi werkt met herhaling en een soort minimale compositie (weinig essentiele verandering in songstructuur, zeg maar). Onderhuidse spanning. Ja, gewoon heel erg tof, dit. Duurt 8 minuten maar mag van mij wel een half uur zo doorgaan.

Die lijn wordt ietwat, althans met minder verve, doorgezet in Bangkok (favoriet bij kinderliefhebbers), waar een aanvankelijk nog schuchter potje gitaar-bas-drumwerk langzaamaan ontspoort en zichzelf compleet de rode nummers in speelt. Baswerk mag funky genoemd worden, een kwalificatie waar ik zelf totaal niet van houd. Erg leuke drummer wel, gitaarwerk mag er ook wezen. Lang niet gek, maar doe mij de beheerste gekte van de voorganger maar.

Leiden (thuisbasis van mijn werkgever; geen kwaad woord over deze stad) is, uiteraard, een soort of homecoming waarin de herrieschoppende vrinden uit Bangkok weer huiswaarts zijn gekeerd om het potje rockende smurrie tot een goed einde te brengen. De Hollandse kost lonkt, nog éénmaal vol erin en dan gaarne een bord hutspot. Meneer de zanger trekt zijn scheur eens open: hier die hutspot, verdomme! Tja, oost west, thuis best, me dunkt. Prettig afsluitertje van een ontspoorde reis doorheen de wereld.

Een soort You Shall Know Our Velocity in geluidsvorm (niet gelezen? Dan nu gaan doen. Foei.), kriskras van locatie/geluid naar geluid/locatie. Licht schizofreen, als een koortsachtige reis om de wereld in 51 minuten, neonlichten die je achtervolgen, Oh Grote Leider, een te hete Thai Curry die je maag nog parten speelt, maar toch veilig in je bed kunnen kruipen, morgen met een kater op en misschien nog maar eens onderweg. Erg leuke tape, weinig consistentie, edoch wel genoeg cohesie, vooral een paar bijzonder leuke stukjes muziek. Stavoren en Clermont Ferrand wil ik nog weleens bezoeken. Verrassend uitnodigend. Toffe tape!

tape: Leidensweg
von: Jazper
ronde 1

Net als Jaspers vorige hoes is deze ook weer felrood. Hij zei dat er een getekend mannetje op de voorkant zou staan, maar dat heeft dus plaats moeten maken voor een schimmig gekopieerde voorkant. Leidensweg, is ie nou zo trots op Leiden of is dit een mixtape die bestaat uit tergend donkere muziek ?

Van de tracklist word ik niet echt veel wijzer. Ik ben benieuwd of ie een betere indruk weet achter te laten dan de vorige keer. Noord-Korea trapt af als interessant ambientstuk die de oor prikkelt. Veel achtergrondgeluidjes met daarbovenop aangenaam glijdende soundwaves, best interessant. Rond een minuut of 6 komt er wat meer kracht bij kijken wat als een aardige afwisseling genoemd mag worden, het geluid blijft echter erg helder. Fijn nummer!

Het contrast met Duchstad is er helaas niet alleen qua muziek, maar ook qua beleving. Een licht melancholiek herfstnummer met een zangeres die af en toe niet helemaal zuiver zingt. Als de sax erbij komt kijken vind ik het wel te cheesy worden, TE. Meh, het hoeft geen suffe kerstmuziek te worden. Het nummer nummer duurt een minuut of 4 te lang, en naar het einde toe wordt het een drama.

Stavoren is een vrij logisch vervolg op het vorige nummer. Eveneens een melancholisch popnummer, maar dit keer veer dromeriger. Ook wat minder leuk; te aanstellerig, een wat sukkelig tempo, nee dit komt niet goed.

Mali vind ik het minste nummer van Jasper's mix. Langdradige rock met dikke, licht funky bassriffs (Doet wat aan eind jaren '90 nu-metal denken). Ik ben totaal geen liefhebber van dit soort riffs, het doet altijd denken alsof ze nog in pre-alpha fase zitten, liever gebruik je ze dan ook niet. De echoënde zang lijkt een beetje verdwaald op het nummer te zijn en weet me niet bij het nummer te betrekken. En wtf @ de lengte, 8 minuten O_o damn.

Het Clermont Ferrand-nummer weet maar traag op gang te komen. Er is geen interessant gitaarspel dat dit ondersteund - alleen wispelturig experimenteel geneuzel lijkt het - en wanneer de melodie er wel in weet te sluipen doen ze moeilijk met het tempo waardoor het alsnog als half slappe was klinkt.

Gelukkig word er weer en lekker tempo ingegooid en Bangkok weet dan ook mijn interesse te wekken. Net als het vorige nummer klinkt de constructie van het nummer vrij minimaal, maar weet dit beter te hanteren. Degene die de post-rockende melodie uit zijn gitaar weet te halen weet het nummer pas echt interessant te maken, helaas blijft er voor mij vrij weinig van het nummer over als hij (of zij) de melodie links laat liggen.

Het laatste nummer lijkt bijna een logisch vervolg op het vorige nummer. Qua geluid klinkt het nagenoeg hetzelfde, alleen is er een ander melodie in gepropt. Het nummer zit wel interessanter in elkaar doordat het wat onstuimiger is. Ergens achterop in het nummer weet er nog iemand een (Japanse?) schreeuw uit zijn strot te krijgen.



Dat eerste ben ik niet achtergekomen. dat laatste is niet het geval, maar dat had ik ook niet verwacht hehe. Als eerste mixtape is hij niet heel verkeerd. Het eerste nummer is erg gaaf, het tweede nummer tot op zekere hoogte niet heel verkeerd en de rocknummers zijn niet mijn smaak, daar kan ik maar weinig mee. Hij is in ieder geval leuker dan de vorige tape

ehh, als cijfer zou moeten krijgen zou het een 4,8 op de 10 worden of zo iets.

Ik loop een tikje achter jongens. Vandaag met de naaimachine letterlijk en figuurlijk de rode draad aangebracht. Spul ligt eindelijk ingepakt klaar en gaat morgen op de post. Excuses voor de vertraging!

Maar er mag wel gedanst worden. Ik begreep dat je mix geen crowd-pleaser zou blijken te zijn, maar hiermee houdt je een crowd toch wel even bezig ?

De opener is nog vrij van beats. Volgens mij heb ik deze release ook ergens in de kast staan, maar niet vaak genoeg gedraaid om thuis te kunnen brengen ? SOTL ? Ulrich Schnaus ? Idem dito voor het tweede nummer ... ik dacht even Boards of Canada, maar daar is het net iets te banaal voor.

Daarna gaan de tempi omhoog en wordt het voor mij haast ondoenlijk om een suggestie te doen met betrekking tot de uitvoerende artiesten. Het derde nummer heb ik vast ooit in de Roxy gehoord, het lijkt me er oud genoeg voor. Het vierde klinkt iets minder vintage ... 't is allemaal enigszins van hetzelfde laken een pak maar wel een maatpak en om die reden ook zeker een samenhangende mix. Jezus, wat zul je mijn bijdrage aan de MuMemix-cirkel een bijeengeharkt zooitje vinden

Bij het vijfde en zesde nummer komen er wat vocalen bij de beats, de sound klinkt nu erg nineties Amerikaans. Moodymann ? Het zevende nummer begint als een track van Underworld.... Volgens mij heb ik al tijden niet meer zo lang achter elkaar naar beats geluisterd. Voor het eerst sinds 1997 krijg ik weer trek in een filtersigaret.

Ik ben bij nummer acht, nog steeds straffe beats, maar nu een afwezige vrouwenvocaal en een toetsenmotiefje. We dreunen door naar nummer negen ...volgens mij zijn die nummers perfect aaneen te mixen, Graf Je hebt je in de huiskamer bij het samenstellen van de mix vast DJ gewaand.

Bij de laatste nummers is het gedaan met de danspret en komen we iets meer in songstructuren terecht. Op het tiende nummer weer zo'n vrouwenvocaal met weinig persoonlijkheid, dat geeft niet want de beats zijn OK. Daarna wordt het wat moeilijker. De TL-lichten zijn weer aan en m'n sigaret is uit. Op het elfde nummer hoor ik een op zich aardige instrumentatie, totdat die zanger zich meldt ... nee dit is het niet voor mij, wat een geneuzel. De afsluiter stemt weer vrolijk, een goedgeveerd synthesizerbedje waarop een dame haar ding doet. Net als bij de eerste nummers van de mix heb ik hier ook weer enige herkenning, maar wie is het ?

Resumerend ? Op een enkele inzinking na, zat het met de kwaliteit van het gebodene wel snor. Ik heb alleen het 'wat is dit in godsnaam' - gevoel een beetje gemist, iets wat ik wel regelmatig hoop te hebben bij de volgende CDs en tapes. Maar ik zie op korte termijn wel interessante mogelijkheden met de Grafmix, hij gaat volgende week mee als ondersteuning bij een eenzame autorit door Scandinavië. Ik blijf er wel wakker bij.

nog steeds niets ontvangen :/

Na een hoop gekloot met de printer, is het eindelijk allemaal af. Zojuist ook alles op de post gedaan... Kwaliteit van de covers laat echter nog steeds te wensen over. Het moet maar zo.

Ik heb er inmiddels al twee binnen hoor ... vanavond Persuant to the Vibe maar eens aan een luisterbeurt onderwerpen. Mocht het muzikaal allemaal ondermaats blijken :
We Tigers ' bijdrage is omwille van het artwork al geslaagd

Ik heb er eentje binnen, van Kemm. Ook al beluisterd en zéér positief bevonden. Uitvoeriger verslag volgt nog.

Zelf ben ik rijkelijk laat, waarvoor mijn excuses. Heb vandaag alles op de bus gedaan.

dank Dix!
Ik heb vandaag twee maal jouw schijf beluisterd. Een stevige trip door kikkergeluiden, stempraktijken vanuit de orkestbak en het werkelijk magistrale The Ghost Trade van Camberwell Now als kloppend hart in het midden! Leuke en avontuurlijke schijf. Een recensie volgt als ik er wat meer in thuis ben geraakt.

Graf's Megamix heb ik vandaag ook op gehad, maar dat werd vrij snel een doorzapp verhaal. Het kon me allemaal niet echt boeien. Ook hier geldt: verdere luisterbeurten en recensie volgen.

Het is dus mijns inziens geen crowd-pleaser voor de gemiddelde deelnemer aan dit topic

excuses excuses, heb het druk gehad en dus nog geen tijd om te branden/printen/sturen, maar ik zal er donderdagavond goed voor gaan zitten zodat rond het weekend wat mensen een cdtje op hun mat hebben

Ik heb Graf's Megamix al mogen ontvangen.
En heb hem al een keer in de auto beluisterd gisteren.
Eén ding kan ik er al over kwijt: als mix an sich is dit zonder twijfel een goede mix. De nummers lijken mij zorgvuldig en in een logische volgorde gekozen.
Maar muzikaal kon hij me eigenlijk nog niet boeien. Ik probeer hem nog een paar keer op de installatie in de woonkamer vooraleer een definitief oordeel uit te spreken.

Ik heb de mix van lambf ontvangen; een keer beluisterd en ik durf er nog geen zinnig woord over te zeggen De muziek die hij op z'n mix gegooit heeft is zo afwijkend van waar ik normaal naar luister, dat ik nog zeker een keer rustiger wil luisteren voor ik me aan een recensie waag.

De mix van Sxesven heb ik inmiddels digitaal gekregen en ik geloof dat een op cd geperste versie onderweg is. Ernaar durven luisteren heb ik nog niet

GrafGantz – “Graf’s Megamix”

De mix van Graf begint voor mij wel goed eigenlijk. Een beatloze electronica-track met een melancholische ondertoon zet de mix in. Ik heb dit volgens mij al eens eerder gehoord, of toch iets dat hier heel goed op lijkt.
Ik zou niet weten wie dit is, en dat zal tot het einde van de mix het geval zijn. Ik ken namelijk geen enkele van de tracks die Graf hier voor ons heeft verzameld.

Track 2 trekt de beats op gang. Hier is dat een drum&bass ritme, vergezeld van een trancy pianoriedel. Ook hier weer een melancholische ondertoon. Die melancholie blijft trouwens als een lichte zweem over de gehele mix hangen. Maar echt wel geen goede track dit. Saai en voorspelbaar (als dat al niet hetzelfde is).

Track 3 gooit er een groovy baslijn tegenaan. Maar dan direct weer die cheesy synths. Jekkie! Dit nummer heeft echt wel eurotrash ambities. “Waar zijn die handjeeeuuuhs!” hoor ik Reggi al roepen in mijn ergste nachtmerries. Heel vlug vergeten dit.

De volgende in rij kan mij ook al niet boeien.

Nr. 5 begint voor mij veelbelovend. Je kan er een beetje Underworld in horen. Ook Apparat of zelfs Trentemöller lijken me mogelijke referenties. Deze kan er in ieder geval nog mee door voor mij.

Bij nr 6 moet ik in eerste instantie aan Cristian Vogel denken. Dat typische geluid waarmee de track begint was zo’n beetje vintige hem. Maar dan komt de zanger in het spel en krijgen we weer een lauw beatnummertje te verwerken. Zapp!

Aha! 7 schiet al iets enthousiaster uit de startblokken. Maar hij accelereert niet en mist al vanaf de eerste horde. Ook deze kan een shot Glenbuterol best gebruiken.

En intussen blijf ik op mijn honger zitten en hoop ik toch – al is het maar één keer – meegetrokken te worden door een motherfucker van een track. Zo eentje die met de ogen wijd opengesperd en met het schuim op de mond mij bij de kraag vat en de dansvloer op slingert. Maar ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat ik het hier zal moeten stellen met leeghoofdige babes met weinig om het lijf.

Goed, volgende dan maar. Lauwe beat? Check! Irriterend painoriedeltje? Check! Neuzelende vrouwenstem? Check!

Aha! Hoort mijn lodderig oor daar een iets abstractere melodie met een kurkdroge beat? Ja! Komt dit goed? Spijtig genoeg niet, daarvoor is de lijn weer iets te nadrukkelijk uitgetekend. Maar dan toch één van de betere tracks op deze mix.

10 is zo goed als inwisselbaar met track 8.
In track 11 wordt de obligate vrouw nu eens vervangen door een man. Ook de beat wordt wat naar de achtergrond verschoven. En zo krijg je hier een track die iets psychedelischer en dreigender aandoet. Ik ben alvast blij om van die gratuite en goedkope beats+melodie af te zijn.
Maar daar is de afsluiter al. En we zitten weer in hetzelfde schuitje. Daar zijn ze weer, ondersteund met een vrouwenstem. Duidelijk een liefhebber van het vrouwelijk schoon die Graf, en hier kan ik mij wél volledig in vinden.
Enfin, deze mix van Graf is een goede mix. Hij is heel goed opgebouwd, houdt een bepaalde sfeer aan doorheen de mix en de nummers liggen volledig in elkaars lijn. Dus op dit punt: geslaagd!
Muzikaal is dit echter totaal mijn cup of tea niet. En daar heeft niemand schuld aan natuurlijk.

Zoals ik al zei, geen crowdpleaser. Ik had verwacht dat de meeste mensen hem te vlak en te cheesy zouden vinden, maar dat is nu eenmaal een kant die ik persoonlijk erg kan waarderen

Ik heb intussen de 2 resterende mixtapes ontvangen: "Dix Mix" en "Persuant to the Vibe".

De Dix Mix heb ik gisteren al even in de stereo gestopt en ik vond hem bij een eerste beluistering (in flarden weliswaar) al meteen super. Hoewel mijn kroost dikwijls eens de wenkbrauwen moest fronsen. Maar dat zijn ze intussen gewoon .

En de mix van We Tigers valt al op door zijn artwork. Puik werk, We Tigers, het ziet er heel goed uit! Ik heb er wel nog geen noot van gehoord maar ik zie een pak oude bekenden op de tracklist. Dus dat beloofd ook alvast .

Dit weekend zal ik beide schijven eens aan een goede luisterbeurt onderwerpen. Wordt vervolgd dus ...

Deze associaties heeft volgens mij nog nooit iemand gehad bij Duitse techno met Detroit invloeden. Best apart...

Ik vond gisterenavond de mixes van HDK.nl en Tuktak op de mat, dus alles is hier binnen. Ben benieuwd.

en hier nog steeds niets.

Ik vind het nu al niet meer leuk zo...worden er al 3 dagen extra aangeplakt en dan zelfs 2 weken na initiele start nog steeds niet binnen. Beetje jammer hoor.

Onderschat de medewerking van TNT niet. Die zijn qua efficiency inmiddels terug in de tijd van de postkoets.

De schijf van Stoffel lag vandaag op de mat. Briljante titel, zinnenprikelend artwork, en een aantal herkenbare namen in de tracklisting. Hier heb ik zin in! Vanavond maar eens aan beginnen! Alle mixes komen in mijn auto te liggen; maakt de file een pak leuker.

ik heb een dubbele oorontsteking, hoor maar 20%, en dat ook nog met een piep, dus die mixtapejes laat ik nog maar even op de plank liggen...track 5 van hdk-nl komt aardig in de buurt van wat ik 24 uur per dag hoor momenteel op die van kemm heb ik al aardig wat bekends horen staan zo snel luisterend, fraaie hoes ook!

Mjah, maar ik heb uit goede bron gehoord - let wel, dit is niet officieel - dat Regi de bastaardkleinzoon van een oud Nazi zou zijn.
En hij rijdt met een Chrysler.

Fijn dat alles goed is aangekomen! En als ik het zo lees, liggen er van 't weekend 3 mixtapes voor me klaar, erg benieuwd...!

(Een echte tracklist krijgen jullie trouwens na bespreking. )

Hier zowel alles verstuurd als ontvangen.


Dan moet je wel heel erg nieuwsgierig zijn

Nee. niet nieuwsgierig, maar gewoon zwaar verbaasd en teleurgesteld.
Het was al ruim 1 maand van te voren bekend wanneer de mix klaar moest zijn, dat is nog eens met een aantal dagen verlengd. En als je dan 2 weken na de oorspronkelijk datum zelfs nog moet beginnen met branden en artwork maken heb je iets toch gewoon niet begrepen.

En dit is dan pas de eerste ronde...moet je nagaan als we 2 rondes verder zijn...
Als je, je zegt met zoiets mee te doen moet je er ook gewoon voor gaan.



Ja, ik ben heel serieus, ik vind het zo echt niet leuk. Ik zal, als ze eenmaal binnen zijn, ze wel luisteren maar of ik er nog iets over wil schrijven...ik weet het niet hoor.